மருமகளா, மகனா? ஒரு மாமனாரின் காமத் தவிப்பு

காலையில் அறிவித்த வானிலை அறிக்கையில் சற்றும் பிழையில்லை என நிரூபிக்கும் வண்ணம் வெளியே உரத்த இடியுடன் கூடிய மழை பெய்து கொண்டிருந்தது. அதோடு சூறாவளி போல அடித்துக் கொண்டிருந்த காற்றில், மரங்களின் கிளைகள் உரசும் சத்தமும், பக்கத்து வீடுகளின் கூரைகளில் இருந்து உதிர்ந்து விழும் ஓடுகளின் ஒலியும் கலந்து ஒரு வித்தியாசமான சூழலை உருவாக்கியிருந்தது. தடதடவென்று அடித்துக் கொண்டிருந்த ஜன்னல் கதவுகளின் ஓசை, வீட்டின் ஒவ்வொரு மூலையிலிருந்தும் எதிரொலித்து, மனதில் ஒரு பதற்றத்தை உண்டாக்கியது.

துண்டிக்கப்பட்ட மின்சார இணைப்பு திரும்ப வர, குறைந்தது இன்னும் மூன்று மணி நேரம் ஆகலாம் என்று தோன்றியது. எங்கும் அடர்ந்த இருட்டு சூழ்ந்திருந்தது. மெழுகுவர்த்தியின் மஞ்சள் நிற வெளிச்சம் மட்டுமே அந்த அறையில் ஒரு சிறு ஒளிவட்டத்தை உருவாக்கியிருந்தது. இடையிடையே வெட்டிக் கொண்டிருந்த மின்னல், அவ்வப்போது அந்த அறைக்குள் கணநேரத்துக்கு ஒரு பரந்த பிரகாசத்தை உண்டாக்கிய வண்ணம் இருந்தது. ஒவ்வொரு முறையும் மின்னல் வெட்டும் போது, அறையில் இருந்த பொருட்களின் நிழல்கள் சுவற்றில் ஆடி, பின்னர் மீண்டும் இருட்டில் மறைந்தன.

இப்படிப்பட்ட ஒரு சூழலில் தான் ரத்தினம், கட்டிலில் தனது வலுவான உடலின் மேல் படுத்திருந்த தன் மருமகள் வாசுகியின் முகத்தை நிமிர்த்தி அவளை பார்த்தார். மின்னல் ஒளியில் அவள் முகம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவள் கண்களை நோக்கிய அந்த ஒரு கனம், அவர் குருதி எல்லாம் உரைந்தது போல உணர்ந்து, தன் கண்களை மூடிக் கொண்டு தன்னை தானே நொந்து கொண்டார். அவளது மென்மையான தோலில் அவரது விரல்கள் இன்னும் பதிந்திருந்த உணர்வு, அவரை மேலும் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியது.

"என்ன காரியம் செய்துகொண்டிருக்கிறேன் நான்?" என்று தனக்குள்ளேயே முனகினார். "இத்தனை வருடங்களாக எனது கட்டுக்குள் வைத்திருந்த காமத் தீயை இப்படி எரிய விட்டு விட்டேனே? இது எவ்வளவு பெரிய தப்பு என்று புரிந்தும், என்னால் எதுவுமே செய்ய முடியாமல் இப்படி பலமின்றி என் சொந்த மருமகளையே அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறேனே!" இப்பொழுது வருந்தி என்ன பயனும் இல்லை. நடந்து முடிந்த எதையும் தன்னால் இனி மாற்ற முடியாது என்று அவர் நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தார்.

உண்மை தான், ஐம்பத்தேழு வயதான ரத்தினத்தின் மேல் படுத்திருப்பது அவருடைய மகனின் சொந்த மனைவி. ரத்தினம் நல்ல திடகாத்திரமான உடலும் எடையும் கொண்டவர். அவரது மார்பும் தோள்களும் பருத்து, தசைநார்கள் இன்னும் தளராமல் இருந்தன. மனைவி இறந்து பத்து ஆண்டு காலம் ஆகி விட்டது. வாசுகி முப்பத்திரண்டு வயதுடைய இளம் பெண். அவரின் மருமகள், தனக்கு இருக்கும் தன் ஒரே மகன் பாரியின் மனைவி.

தன் மகள் போல பாவிக்க வேண்டிய ஒரு பெண்ணை, மாறாக ஒரு மனைவியின் இடத்தில் வைத்து காம இன்பத்தை அவளிடமிருந்து அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பது எவ்வளவு பெரிய பாவம்? இதை ஏன் தன்னால் தடுக்க முடியவில்லை? ஒவ்வொரு முறை தனது ஆண்குறி அவளின் புண்டைக்குள் போய் வந்த போது, அவள் முகத்தில் அவர் கண்ட அந்த சுகமும், குதூகலமும், அவளது முனகலில் தொனித்த அந்த இன்பக் கிளர்ச்சியும் அவரை மேலும் அந்த பாதையில் இறக்கின. தான் செய்வது தனக்கு மட்டும் இல்லை, மாறாக அவளுக்கும் உறித்தாகிய ஒன்றை தான் தன்னிடம் இருந்து அவள் பெறுகிறாள் என்று தன் மனதை தேற்றிக் கொண்டார். தன் குற்ற உணர்வு ஒரு புறம் இருக்க, தன் மருமகளை சந்தோஷப்படுத்தும் மகிழ்ச்சி மறுபுறம், தன்னை தன் மருமகளுக்கே அர்ப்பணிக்கத் துணிந்து விட்டார்.

ஒரு கட்டுக்கோப்பான குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர் தான் ரத்தினம். அவர் தந்தை ராணுவத்தில் பணியாற்றி, சிறந்த சேவைக்காகப் பல பதக்கங்களை வாங்கிய ஒரு பெரிய முன்னாள் அதிகாரி. ரத்தினமும் தந்தையைப் போலவே காவல் துறையில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற ஒரு உயர் அதிகாரி. பலரால் வெகுவாகப் பாராட்டைப் பெற்று, சமுதாயத்தில் நல்ல மரியாதையுடன் வாழ்பவர். ஆனால் காமம் என்று வரும் போது விஸ்வாமித்திரனே அடிமையான போது, ரத்தினம் மட்டும் இதற்கு விதி விலக்கா என்ன? இவர் தன் கட்டுப்பாட்டையும், சுய மரியாதையையும் இழக்கும் வகையில் அப்படி என்ன தான் நடந்தது? யார் தான் இதற்குக் காரணம்?

பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை. பெரும்பாலான மற்ற ஆண்களைப் போல இவர் வீழ்ச்சிக்குக் காரணமும் அதே சமூக வலைத்தளங்கள் தான். ரத்தினத்தின் மகள் ஆஸ்திரேலியாவில் தன் குடும்பத்துடன் வசித்து வருகிறாள். அவர்களுடன் அவ்வப்போது ஸ்கைப் மூலம் பேசுவதற்காக, ஒரு கணினி வாங்கி தனது அறையினுள் பொருத்தினார். மொபைலை உபயோகப்படுத்துவதில் அந்த அளவுக்கு அவருக்கு நாட்டம் இல்லை. அது சிறியதாக இருப்பதால், அதை வெறும் பேசுவதற்காக மட்டுமே உபயோகப்படுத்துவார்.

முதலில் ஸ்கைப் மட்டுமே பாவித்து வந்த அவர், கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பல அகப் பக்கங்கள், சமூக ஊடகம் என நிறைய விஷயங்களில் ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினார். பதவியில் இருக்கும் போது கணினி சம்பந்தப்பட்ட வேலைகள் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொள்ள அவருக்கென்று ஒரு குழு இருந்தது. அதனால், அதைப் பற்றிப் பெரிய அளவுக்கு அவர் தெரிந்து வைத்திருக்கவில்லை. ஊடகங்களின் மூலம் சில நண்பர்கள் அவருக்குக் கிடைத்தார்கள். வியாபாரம், சமூகம், அரசியல் என நிறையவே தன் நண்பர்களுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த அவரின் வாழ்க்கையில், திடீரென்று ஒரு நாள் ஒரு திருப்பம் ஏற்பட்டது.

தற்செயலாக நண்பர்கள் செக்ஸ் பற்றி அவரிடம் பேசத் தொடங்கினர். அப்படிப்பட்ட அகப் பக்கங்கள் இவர் அறியாமல் இல்லை. ஏனோ இது வரை அவர் அவைகளைத் திறந்து பார்த்ததில்லை. இப்படிப் பேசத் தொடங்கி, ஒரு நண்பர் அவருக்குச் சில அகப் பக்கங்களை அறிமுகப்படுத்தினார். ரத்தினத்தின் உள்ளே தூங்கிக் கொண்டிருந்த காம அரக்கன் அன்று தான் சற்று விழித்தெழுந்தான். அன்றிலிருந்து, அவர் பல செக்ஸ் படங்களைப் பார்க்க ஆரம்பித்தார். பலருக்கு வெளியில் இருந்து பார்க்கும் போது அது ஒரு மாய வலை என்று தெரியும். ஆனால் அதில் உள்ளே நுழைந்தவர்களுக்கு அது ஒரு சொர்க்க லோகம் போல உணர்வது இயற்கை. அந்த சொர்க்க லோகத்தில் தன்னையும் அறியாமல் ரத்தினம் மாட்டிக் கொண்டார்.

புற்று நோயின் கொடுமையால் மனைவி இறப்பதை ஒவ்வொரு நாளும் அருகில் இருந்து பார்த்து விரக்தி அடைந்தார் ரத்தினம். உடலுறவிலிருந்த நாட்டமெல்லாம் முற்றிலும் நீங்கிப்போய், கடவுள், ஆன்மீகம் என அவர் வாழ்க்கை திசை திரும்பியிருந்தது. இப்பொழுது பேரன், பேத்தியெடுக்கும் வயதில், இந்த வலைத்தளங்களும் அகப் பக்கங்களும் அவரை ஒரு விடலைப் பையனைப் போல, சுயஇன்பம் பெற்று ஆறுதல் தேடத் தூண்டி விட்டன. காமத்திற்கு வயது ஒரு கட்டுப்பாடே இல்லை என்ற உண்மையையும், சற்றுக் காலதாமதமாகவே அவர் உணர ஆரம்பித்தார்.

வாழ்க்கையில் எவ்வளவு தான் நாம் படித்திருந்தாலும், நமக்கு எல்லாமே தெரிந்து விடுவதில்லை. ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் நாம் புதுப்புது விஷயங்களை அனுபவ ரீதியில் கற்றுக் கொண்டுதான் இருக்கிறோம். தினசரி சுயஇன்பம் பெறுவதற்கென்றே ஏதேனும் ஒரு படத்தைப் பார்த்து, உணர்ச்சி வசப்பட்டு தனது ஆண்குறியோடு ஆசைதீர விளையாடி உச்சமடைவார் ரத்தினம். நாட்கள் செல்ல செல்ல, சுயஇன்பம் காணாமல் உறக்கமே வராது என்ற ஒரு நிலைக்கும் அவர் தள்ளப்பட்டார். இரவு நேரங்களில் அவர் உடல் கனன்று, மனம் அலைபாய, வேறு வழியின்றி அவர் அந்தப் பழக்கத்திற்கு அடிமையானார்.

அப்படியொரு முறை, ரத்தினம் சுயஇன்பம் பெற்று விட்டு, கணினியை அடைக்காமல் குளிக்கச் சென்றார். அந்த நாள் தான், அவர் வாழ்க்கையில் ஒரு பெரும் மாற்றத்தின் முதல் படி ஆரம்பமானது. தன் சிறு கவனக் குறைவால் அப்படி ஒரு மாற்றம் நேரும் என்று அவர் கனவில் கூட நினைத்ததில்லை. குளித்து விட்டு வெளியே வந்து பார்த்த அவர் அதிர்ந்து போனார். அவர் அறை சுத்தம் செய்யப்பட்டிருந்தது. தரையில் ஈரக்கறை படர்ந்திருந்தது, அறையில் கற்பூரத்தின் கார நறுமணம் மிதந்தது. பயத்தால் உடனே தன் கணினி பக்கம் திரும்பினார்.

தான் பார்த்த அந்த படத்தின் கடைசி காட்சியில் அப்படியே நின்றிருந்தது. அதில் ஒரு முதிய ஆணும், ஒரு இளம் பெண்ணும் உடலுறவுக்குப் பின் நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்தனர். பெண்ணின் முலைகள் வியர்வையில் நனைந்து பளபளத்தன, அவள் மேல் வயிற்றில் விந்துத் துளிகள் சிதறிக் கிடந்தன. அந்தக் காட்சியைக் கண்டதும், ரத்தினத்தின் நெஞ்சு வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. தன் மருமகள் வழக்கம் போல் தன் அறையை சுத்தம் செய்யும் நாளன்று என்பதைக் கூட மறந்துபோய், இப்படி ஒரு சங்கடமான நிலைக்கு அவர் உள்ளானார். வெட்கித் தலை குனிந்த நிலையில், தன் மருமகளின் முகத்தில் விழிக்கத் தைரியம் இல்லாமல், தன் அறையிலேயே வெகு நேரம் அடைப்பட்டுக் கிடந்தார். அவரது உள்ளங்கையில் வியர்வை பட்டுப் பட்டு ஒட்டிக் கொண்டது, அந்தச் சூட்டை அவரால் பொறுக்க முடியவில்லை.

திடீரென்று மருமகள் சாப்பிட அழைக்கும் குரல் கேட்டு, கீழே இறங்கி வந்தார். வழக்கம் போல் மருமகள் அவருக்கு உணவு பரிமாறினாள். அவள் எதுவுமே நடக்காதது போல தான் அவரிடம் பேசினாள். அவளது கைகளில் ஒரு நடுக்கம் தெரிந்தாலும், அவள் குரலில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. ஆனாலும் அவளுக்கு எல்லாமே தெரிந்திருக்கும் என்று அவர் நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தார்.

"பாரிக்கு சாப்பாடு கொடுத்திட்டியாமா?" என்று அவள் முகத்தைப் பாராமலேயே மௌனத்தைக் கலைத்தார்.

"ஆம்ம்ம், எல்லாம் ஆச்சி மாமா, குளிப்பாட்டிட்டு, கட்டிலில் உட்கார வைத்திருக்கேன் மாமா" என்று பதில் சொன்னாள் வாசுகி.

அவளது குரலில் சற்றும் பதற்றம் தெரியவில்லை. ஆனால் அவளது விரல்கள் பாத்திரத்தைப் பிடித்த விதத்தில் ஒரு பதட்டம் இருந்தது. ரத்தினத்தால் மேலும் எதுவும் பேச முடியவில்லை. அவர் தலையை மட்டும் ஆட்டிவிட்டு, சாப்பிட ஆரம்பித்தார். ஆனால் உணவின் சுவையே அவருக்குத் தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு விழுங்கும் குரல்வளையில் எரிந்தது.

கொடுக்கிற தெய்வம் கூரையைப் பிய்த்துக் கொண்டு கொடுக்கும் என்பார்கள். ஆனால் அது வெறும் சுகத்துக்கு மட்டுமே பொருந்தாது, மாறாக சிரமங்களுக்கும் சேர்த்துதான். இவர் வாழ்க்கையில் அது முற்றிலும் உண்மை. ரத்தினத்தின் மனைவிக்கு முதலில் புற்று நோய் எனக் கண்டறிந்த சில நாட்களிலேயே மகனுக்கு திருமணம் செய்து வைத்தனர். தான் இறப்பதற்கு முன்னமே தன் மகனின் திருமணத்தைப் பார்க்க வேண்டும் என்று மனைவி கேட்டுக் கொண்டதால், அவசர அவசரமாகப் பாரிக்கு தன் தூரத்துச் சொந்தக்காரப் பெண்ணை மணமுடித்து வைத்தார்.

பாரிக்கு ஏற்கனவே ஒரு காதலி இருந்தாள். அடிக்கடி அவர்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடு இருந்ததாலும், தன் தாயின் இறுதி ஆசைக்குக் கட்டுப் பட்டதாலும், வாசுகியை மணமுடிக்க ஒத்துக் கொண்டான். வாசுகியும் தன் வறுமை காரணமாகவும், பெற்றோர்களின் வற்புறுத்தலாலும் ஒத்துக் கொண்டாள். ஆனால் மகிழ்ச்சியாக ஆரம்பிக்க வேண்டிய மகனின் வாழ்க்கை ஒரு சோகக் கதையில் வந்து முடிந்தது. கல்யாணம் முடிந்து இரண்டு வாரத்திலேயே அவன் இல்லற வாழ்க்கையும் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது. வேலை செய்யும் இடத்தில் ஒரு விபத்தில் சிக்கி, பல நாட்கள் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறும் சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. இடுப்புக்குக் கீழே உணர்ச்சியற்ற அரை ஜடமாய் வீட்டுக்கு அவனை அழைத்து வந்தனர்.

தன் மகனின் மேல் உள்ள அளவு கடந்த பாசத்தினால், ரத்தினம் முயற்சி செய்து பார்க்காத வைத்தியமே இல்லை. ஆனால் அவை எதுவுமே சொல்லும் அளவுக்குப் பலன் தரவில்லை. மகனின் அந்த நிலை அவர் மனைவியை மேலும் பாதித்து, அந்தக் கவலையிலேயே ஒரு நாள் அவளும் உயிர் இழந்தாள். மனைவியின் இறப்பும் மகனின் நிர்க்கதியும் சேர்ந்து அவரை மிகவும் வாட்டியது. தன் சுயநலத்திற்காக ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையை அழித்து விட்டோமே என்ற ஒரு குற்ற உணர்வும் அதோடு சேர்ந்து ஒட்டிக் கொண்டது.

ஒரிரு முறை அழாத குறையாகத் தன் மருமகளிடம் மன்னிப்பும் கேட்டார் ரத்தினம். வாசுகிக்கு தன் கணவனும் மாமனாரும் எப்படிப்பட்ட நல்ல உள்ளம் கொண்டவர்கள் என்று நன்றாகவே தெரியும். இப்படிப்பட்ட ஒரு சொந்தத்தைப் புறக்கணிக்க அவள் மனம் இடம் தரவில்லை. மேலும், வாசுகியின் தாயும் தங்கையும், இன்னும் தன் மாமனாரின் ஆதரவில் தான் இருந்து வருகிறார்கள். அதனால் வாசுகி அவர்களுக்கு மிகவும் கடமைப்பட்டிருக்கிறாள். தன் வாழ்க்கை இனி இவர்களுக்கு மட்டும் தான் என முடிவெடுத்து, இது நாள் வரையில் அவர்களுக்கு ஒரு நல்ல குடும்பப் பெண்ணாக இருந்து வந்தாள். ஆனால் அந்தக் குடும்பப் பெண்ணின் மருமகள் என்ற ஸ்தானம் போய், வெறும் மனைவி மட்டும் தான் நிலைத்து நிற்கும் என்று அவளும் தன் கனவில் கூட நினைத்துப் பார்க்கவில்லை.

ரத்தினத்தின் அறையில் நடந்த அந்த சம்பவத்திலிருந்து, சற்று வழக்கத்திற்கு மாறாகவே நாட்கள் அமைதியாக நகர ஆரம்பித்தன. ரத்தினமும் தன் மருமகளிடம் முகம் கொடுத்துப் பேசுவதில்லை. தன் செயலை அவமானமாகக் கருத ஆரம்பித்தார். ஆனாலும் அவர் காமப்பசி மட்டும் அடங்கிய பாடில்லை. தன் கட்டுப்பாட்டையும் மீறி, அவர் அவ்வப்போது சுயஇன்பம் அனுபவிக்காமல் இல்லை. அதே கதி தான் இப்போது வாசுகிக்கும். மாமனாரின் ஆசைகளை உணர்ந்த அவளின் பெண்மையும் அவளை வாட்டி வதைத்தது. அவளும் பெண் தானே? காமத் தீயின் கொடூரமான தாக்கம் அவளின் உணர்வுகளையும் மெல்லிய தேகத்தையும் சீண்டத் தொடங்கியது.

பல நாட்கள் மன வேதனையால் துடித்தாள் வாசுகி. கணவன் என்ற முறையில், இதை நன்கு உணர்ந்த பாரியும், தன்னால் எதையுமே செய்ய இயலாதவனாகி விட்டதை உணர்ந்து வேதனையால் மிகவும் துடித்தான். அவனது பார்வையில் ஒரு நிராதரவான கலக்கம் இருந்தது. தனது மனைவியின் காமத்தீயைத் தனது கைகளால் தணிக்க முடியாமல், அவன் தன்னைத்தானே நொந்து கொண்டான். ஆனால் அதற்கான வழிகளோ அவனுக்கு இல்லை. அந்த வீட்டில் மூன்று பேரின் மனதிலும் ஒவ்வொரு விதமான ஆசைகளும், வேதனைகளும், கட்டுப்பாடுகளும் ஒரு சிக்கலான வலையைப் பின்னிக் கொண்டிருந்தன.

துணிந்து ஒரு நாள் வாசுகியை அழைத்து இதைப் பற்றிப் பேசினான் பாரி. அவனது குரலில் ஒரு புதிய துணிச்சல் இருந்தது, ஆனால் அதன் பின்னால் அவனது மனதில் ஏதோ ஒரு போராட்டம் நடப்பதையும் காண முடிந்தது. அவன் வாசுகியின் அருகில் சென்று, அவள் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டான்.

"வாசுகி, இங்கே வாம்மா, உங்கிட்ட ஒன்னு பேசணும்" என்று கேட்டான் பாரி.

"சொல்லுங்க, என்ன பேசணும்?" என்று பதில் சொன்னாள் வாசுகி, அவனது கண்களை உற்றுப் பார்த்தவளாய்.

"என்ன மன்னிச்சிடு, என்னால தானே உனக்கு இவ்வளவு சிரமம்..." என்று குரல் தழுதழுக்கச் சொன்னான் பாரி.

"அதெல்லாம் பரவாயில்லைங்க, நீங்க எங்களுக்கு எவ்வளவோ செய்திருக்கீங்க. அதுக்கு நாங்க காட்டற பிராயச்சித்தம் அது மட்டும் இல்லீங்க. நீங்க என் புருஷன், கல்யாணத்துக்குப் பிறகு நான் உங்களை ரொம்ப விரும்ப ஆரம்பிச்சிட்டேன். இது உங்க சிரமமோ, என் சிரமமோ இல்லை, இது நம்ம கஷ்டம். மேலும் இது என்னோட கடமையும் கூட" என்று உறுதியாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

இதைக் கேட்ட பாரி உணர்ச்சி வசப்பட்டு அழ ஆரம்பித்தான். அவனது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிந்தது, அவன் கண்களை அவனால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அவனது இடது கை செயலிழந்து விட்டது. தன் வலது கையால் அவள் முகத்தை வருடினான். அவளது மென்மையான கன்னத்தில் அவன் விரல்கள் பட்டதும், அவன் உதடுகள் நடுங்கின.

"உனக்கு நல்லாவே தெரியும், என்னால இனிமே உனக்கு அந்த சுகத்தைக் கொடுக்க முடியாது. அதனால நல்லா யோசிச்சு நான் ஒரு முடிவு எடுத்திருக்கேன். நான் சொல்லுறதைப் பொறுமையா கேளு" என்று தயக்கத்துடன் சொன்னான் பாரி.

"ஹ்ம்ம், என்னன்னு சொல்லுங்க" என்று கேட்டாள் வாசுகி, அவன் கண்களை விடாமல் பார்த்தவளாய்.

"நீ இன்னும் உன் காதலனோட பேசறீயா?" என்று கேட்டான் பாரி.

இதைக் கேட்ட அவள் பாரியின் கண்களை உற்று நோக்கினாள். அவளது முகத்தில் ஒரு வியப்பும், குழப்பமும் தெரிந்தது. வேறு எதுவும் பேசாமல், இல்லை என்பதைக் குறிக்கத் தன் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்.

"பயப்படாம சொல்லு, நான் தப்பா எடுத்துக்க மாட்டேன்" என்று மென்மையாகச் சொன்னான் பாரி.

"இல்லைங்க, அவர் வேற ஒரு கல்யாணம் பண்ணப் போறதா கேள்விப்பட்டேன்" என்று கூறினாள் வாசுகி, அவளது குரலில் ஒரு சிறு நடுக்கம் இருந்தது.

"ஓஹ்ஹ்ஹ்... அவரை நீ இன்னும் விரும்பறயா?" என்று கேட்டான் பாரி.

"இப்போ எதுக்கு இந்தத் தேவையில்லாத கேள்வி எல்லாம்?" என்று சற்று எரிச்சலுடன் கேட்டாள் வாசுகி.

"காரணம் இருக்கு ம்மா. எனக்குத்தான் அந்தக் கொடுப்பின இல்லை, நீயாவது சந்தோஷமா இருக்கணும். நீ அவரைப் போய்ப் பாரு. நான் என்ன சொல்லுறேன்னு புரியுதா?" என்று கேட்டான் பாரி.

"நல்லாவே புரியுது, ஆனா எனக்கு இதுல எந்த உடன்பாடும் இல்லை" என்று உறுதியாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

"இங்க பாரு, நல்லா யோசிச்சுத்தான் இந்த முடிவு எடுத்திருக்கேன். இதெல்லாம் தேவையில்லைன்னு உன்னை நீயே ஏமாத்திக்காதே. உனக்கு வயசு இருக்கு ம்மா, நீ சந்தோஷமா இருக்கணும்" என்று கண்கலங்கச் சொன்னான் பாரி.

அவன் பேசுவதை மௌனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அவள் கண்களில் தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் கொட்டியது. அவளது உதடுகள் அடைத்துக் கொண்டன, குரல் வெளியே வர மறுத்தது. தன் கணவனைக் கட்டிக் கொண்டு அழுதாள். அவனது மார்பில் முகத்தைப் புதைத்து, அவள் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது. சில நிமிடங்கள் கழித்து, தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்டு எழுந்து, கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டாள்.

"நீங்க சொன்னதைப் பத்தி நான் யோசிச்சுச் சொல்லுறேன். ஆனா அவர் கூட வேணாம்னு நினைக்கிறேன், எனக்கு அதுல விருப்பம் இல்லை" என்று தெளிவாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

"சரி, உனக்கு யாரைப் பார்க்கணும்னு தோணுதோ, எந்த வித குற்ற உணர்வும் இல்லாமப் போய்ட்டு வா. நான் உனக்கு முழு சுதந்திரம் கொடுக்கிறேன்" என்று முடித்தான் பாரி.

சரி என்றும் சொல்லாமல், வேண்டாம் என்றும் கூறாமல், வாசுகி மௌனமாக எழுந்து சென்றாள். அவளது உள்ளத்தில் ஒரு குழப்பமும், பதற்றமும் உருவெடுத்தது. இப்படி இவர்கள் பேசிய இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் தான், அவள் தன் மாமனாரின் கணினியைப் பார்க்க நேர்ந்தது. அந்தக் கணத்தில் அவள் கண்ட காட்சிகள் இன்னும் அவள் கண்முன் நிற்கின்றன. பாரி தன் நடத்தையில் உள்ள மாற்றத்தை அறிந்திருப்பானோ என்ற சந்தேகம் அவளுக்கு லேசாக வந்தது. இருந்தும், அவன் தன்னை எந்த அளவுக்கு நேசிக்கிறான் என்பது அவளுக்குப் புரிந்தது. அவனது தியாகம் அவளை மேலும் வேதனைப்படுத்தியது.

சில நாட்கள் இதைப் பற்றியே தினமும் அவள் யோசித்து ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். தன் மாமனாரிடம் இதைப் பற்றிப் பேசியே தீர வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தாள். ஆனால் அதை எங்கு, எப்படி ஆரம்பிப்பது என்று தான் அவளுக்குப் புரியவில்லை. உண்மையைச் சொல்லப் போனால், தினமும் அவளுக்கு அந்த சந்தர்ப்பம் வீட்டிலேயே கிடைக்கும். ஆனால் அவளுக்குத்தான் அந்தத் தைரியம் வரவில்லை. மாமனாரின் மேல் அவளுக்கு அப்படி ஒரு மரியாதை உண்டு. அவரது கண்களைப் பார்த்துப் பேசும்போதே அவள் உள்ளம் நடுங்கும். அவரது குரலில் இருக்கும் அந்தக் கம்பீரம் அவளை அடக்கி வைத்தது.

ஒரு நாள் இரவு, பாரிக்கு மருந்து மாத்திரைகள் எல்லாம் கொடுத்து, அவனைத் தூங்க வைத்து விட்டு, தன் அறையில் தன் மகளுடன் ஸ்கைப்பில் பேசிக் கொண்டிருந்த மாமனாரிடம் பால் கொண்டு வரவா என்று கேட்டாள் வாசுகி. அவளது குரல் சற்று நடுங்கியது, ஆனால் அவள் அதை மறைக்க முயன்றாள். பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு, அவரும் சரி என்றார். ஆனால் அவள் முகத்தைப் பார்த்துப் பேச மட்டும் அவருக்கு இன்னும் தைரியம் வரவில்லை. வாசுகியும் பால் கொண்டு வரச் சமையலறைக்குச் சென்றாள்.

சமையலறையில் பால் சூடேற்றும் போது, அவளது மனம் பலவித எண்ணங்களில் சுழன்றது. பாலின் சூடான நீராவி அவள் முகத்தில் பட, அவள் கண்கள் கலங்கின. எப்போதும், அவள் மேசையில் பாலை வைத்துவிட்டுப் போவது தான் வழக்கம். ஆனால் பாரியிடம் பேசிய பிறகு அவளுக்குச் சற்று தைரியம் உண்டானது. பாலை எடுத்துக் கொண்டு, மாமனாரின் அறைக்குச் சென்றாள். அவரிடம் பாலை நீட்டினாள். அவரும் ஒரு சிறிய திகைப்புடன் அவளை நோக்கினார். அவளது கைகளில் பாத்திரம் சற்று நடுங்கியது.

"கொஞ்சம் சூடா இருக்கு மாமா, பார்த்துப் பிடிங்க" என்று மென்மையாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

"பாரி தூங்கிட்டானா?" என்று கேட்டார் ரத்தினம், அவள் கண்களைப் பார்க்காமல்.

"ஆங்... தூங்கிட்டாரு" என்று பதில் சொன்னாள்.

"நீ சாப்பிட்டீயாம்மா?" என்றார் ரத்தினம்.

"சாப்பிட்டேன் மாமா" என்றாள் வாசுகி.

"சரி, நீ போய்த் தூங்கும்மா" என்று அவளை அனுப்ப விரும்பினார் ரத்தினம்.

ஆனால் அவள் அந்த இடத்தை விட்டு நகரவில்லை. அவளது கால்கள் பதிந்த இடத்தில் இருந்து அசைய மறுத்தன. மேலும் திகைத்தவராய், ரத்தினம் அவளைப் பார்த்தார்.

"ஏம்மா, எதுவும் சொல்லணுமா?" என்று கேட்டார்.

"அது வந்து மாமா, உங்ககிட்ட ஒன்னு கேக்கணும்" என்று தயங்கித் தயங்கிச் சொன்னாள் வாசுகி.

இதைக் கேட்ட ரத்தினம், சற்று அதிர்ந்து போனார். அவர் மனம் படக் படக்கென்று துடித்தது. அவரது நெஞ்சு வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. எது நடக்கக் கூடாது என்று நினைத்தாரோ, அது இன்று நடந்து விடுமோ என்று பயந்தார். அவளுக்குப் பதில் சொல்ல முடியாமல், தான் அவமானப்படப் போகிறோமென்ற ஒரு பீதி அவருக்குள் உருவெடுத்தது. இருந்தும், அதை வெளிக் காட்டிக் கொள்ளாமல் அவளைப் பார்த்தார்.

"என்னம்மா சொல்லு" என்றார் ரத்தினம்.

"ஏன் மாமா இப்போ எல்லாம் என் கூட முகம் கொடுத்துப் பேச மாட்டறீங்க? இங்க எனக்கு அவரையும், உங்களையும் விட்டா யாருமே இல்லை" என்று கண்கலங்கச் சொன்னாள் வாசுகி.

இதைக் கேட்டதும், அவர் தன்னையும் அறியாமல் கண் கலங்கினார். அவர் கண்ணீரைப் பார்த்த வாசுகிக்கு, என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. தேவையில்லாமல் அவர் மனதைப் புண்படுத்தி, அவரை அழ வைத்து விட்டோமே என்று மனம் வருந்தினாள். அவரிடம் மன்னிப்புக் கேட்டாள்.

"மாமா என்னை மன்னிச்சிடுங்க. உங்களை அழ வைக்கிறதுக்காக நான் கேக்கல. நீங்க பேசாம இருக்கிறது, நான் ஏதோ தப்பு பண்ண மாதிரி என்னை உறுத்துது. என்னோட தப்பு தான் மாமா, நான் அன்னைக்கு உங்க ரூம் கிளீன் பண்ணாம இருந்திருந்தா, உங்களுக்கும் இவ்வளவு சிரமம் இல்லாமப் போயிருக்கும். எல்லாம் என்னோட தப்பு தான்" என்று கண்ணீருடன் சொன்னாள் வாசுகி.

இப்படி ஒரு வார்த்தையைத் தன் மருமகளிடமிருந்து தான் கேட்கவே கூடாது என்று வேண்டிக் கொண்டிருந்தார் ரத்தினம். ஆனால் அது நடந்து விட்டது. வெட்கித் தலை குனிந்தார். அவரது கைகள் மடியில் பதிந்து விரல்கள் நடுங்கின. அவரால் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியவில்லை. வாசுகியும், வேறு என்ன பேசுவதென்று தெரியாமல் மௌனமாக நின்று கொண்டிருந்தாள். அந்த அறையில் இருவருக்கும் இடையே ஒரு வித்தியாசமான மௌனம் சூழ்ந்தது. மின்னல் ஒளியில் அவர்கள் முகங்கள் மாறி மாறித் தெரிந்து மறைந்தன. ஒவ்வொரு மின்னலும் ஒவ்வொரு குற்ற உணர்வையும், ஆசையையும், தயக்கத்தையும் வெளிக்கொண்டு வந்தது.

மௌனத்தை ரத்தினமே கலைத்தார். அவரது குரல் நடுங்கியது, ஆனால் அதில் ஒரு உண்மைத்தன்மை இருந்தது. அவர் வாசுகியின் கண்களை நிமிர்ந்து பார்க்க முயன்றார், ஆனால் முடியவில்லை. அவரது கை விரல்கள் மடியில் பதிந்து, ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அவர் பெருமுயற்சியுடன் வெளியே கொண்டு வந்தார்.

"இல்லம்மா, நீ எந்தத் தப்பும் பண்ணல. தப்பு எல்லாமே என் பேரில தான். என்ன மன்னிச்சிடும்மா. இந்த வயசுல எனக்கு இதெல்லாம்... நினைக்கும்போதே எனக்கே வெக்கமா இருக்கு. அதுவும் ஒரு வயசுப் பொண்ணு, உன்னை வீட்டிலேயே வச்சிக்கிட்டு... மனசு விட்டு மன்னிப்பு கேக்கிறேன், என்ன மன்னிச்சிடு... ப்ளீஸ்..." என்று குரல் தழுதழுக்கச் சொன்னார் ரத்தினம்.

"மாமா, தயவு செஞ்சு நீங்க இப்படி எல்லாம் பேசாதீங்க. மன்னிப்பெல்லாம் கேக்காதீங்க. என்னைப் பொறுத்தவரை நீங்க எந்தத் தப்பும் பண்ணல. நீங்க எங்கிட்ட மன்னிப்புக் கேக்கிற அளவுக்கு எந்தத் தப்பும் பண்ணல. அதில எனக்கும் எந்தப் பாதிப்பும் இல்லை மாமா. ஆனா நீங்க எங்கிட்டப் பேசாம இருக்கிறது தான் எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு" என்று சொன்னாள் வாசுகி, அவள் கண்களில் கருணை ததும்ப.

"நான் பண்ணது உனக்குக் கேவலமா தெரியலையா?" என்று கேட்டார் ரத்தினம், அவளது முகத்தை உற்றுப் பார்க்க முயன்றவராய்.

"இல்லவே இல்லை. நீங்க ஆம்பள மாமா, இதெல்லாம் ஒருத்தரோட வயசுக்குக் கட்டுப்படாத சமாசாரம் தானே. எனக்குப் புரிஞ்சிக்கிற அளவுக்குப் பக்குவம் இருக்கு மாமா" என்று உறுதியாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

"நீ யோசிக்கிற அளவுக்குக் கூட நான் யோசிக்கல. உனக்கு என்ன தேவைன்னு தெரிஞ்சும் அதைக் கொடுக்க முடியாத பாவியா இருக்கேனே. என்ன மன்னிச்சிடு. உன்னோட வாழ்க்கையைக் கெடுத்த பங்கு எனக்கும் இதுல இருக்கு" என்று வருந்தினார் ரத்தினம்.

"மாமா, தயவு பண்ணி இனிமே இப்படி எல்லாம் பேசாதீங்க" என்றாள் வாசுகி.

"உனக்கு என் மேல கொஞ்சம் கூட கோபமே இல்லையா?" என்று கேட்டார் அவர்.

"உங்க மேல எனக்கு எந்த வித கோபமும் இல்லை. என் வயசுப் பொண்ணுக்கு என்ன தேவைன்னு நல்லாவே நீங்க உணர்ந்திருக்கீங்க" என்று மென்மையாகப் பதில் சொன்னாள் வாசுகி.

"உணர்ந்து என்ன புன்னியம், எதுவுமே எங்களால கொடுக்க முடியலையே" என்று ஏக்கத்துடன் சொன்னார் ரத்தினம்.

"நீங்க நினைச்சா எனக்கு உதவி பண்ணலாம் மாமா" என்று தயங்கித் தயங்கிச் சொன்னாள் வாசுகி.

"என்ன சொல்லுறே, நான் எப்படி...?" என்று திகைத்துப் போய்க் கேட்டார் ரத்தினம்.

"உங்க மாதிரியே எனக்கும் அந்தப் படத்தைப் பார்க்கணும்னு ஆசையா இருக்கு. நீங்க எனக்குப் போட்டுக் காட்டுவீங்களா?" என்று கேட்டாள் வாசுகி, அவள் குரலில் ஒரு புதிய துணிச்சல் இருந்தது.

இப்படி ஒரு கேள்வி அவளிடம் இருந்து வரும் என்று அவர் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் ரத்தினம் உரைந்து போனார். அவரது உடல் முழுவதும் ஒரு வியப்பான உணர்வு பரவியது. ஒரு வழியாக இன்றோடு ஒரு முடிவுக்கு வரும் என்று எதிர்பார்த்த அவர், புதிதாக வேறு ஒன்று முளைத்தெழுவதை நினைத்து வாயடைத்துப் போனார். அவள் இளமை உணர்வுகளைப் பற்றித் தான் அவளிடம் சொன்னதெல்லாம் நிஜமா என்று நிரூபிக்கும் வகையில் அவள் கேட்டது, அவரை வெகுவாகவே பாதித்தது. தான் சொன்னதெல்லாம் உண்மையாகத் தன் உள்ளத்தில் இருந்து வந்தவை, அவை அவளைச் சமாதானப்படுத்தச் சொன்ன வெறும் வார்த்தைகள் மட்டும் இல்லை என்று அவருக்கு நன்றாகவே தெரியும். வேறு வழியில்லாமல் சரி என்று அவளை வெளியே சிறிது நேரம் நிற்கச் சொன்னார். அவளும் டம்ளரை எடுத்துக் கொண்டு கீழே சென்றாள். அவரும் ஏற்கனவே பதிவிறக்கம் செய்து வைத்திருந்த ஒரு படத்தைத் திறந்து, நிறுத்தி வைத்திருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து அவளை அழைத்தார்.

அவளும் உள்ளே வந்து கதவைச் சாத்தினாள். கதவின் சாத்தொலி அந்த அறையில் ஒரு எதிரொலியை உண்டாக்கியது. வாசுகியின் முகத்தில் ஒரு புதிய பதற்றமும், உற்சாகமும் கலந்திருந்தது. அவளது மனம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது, அவளால் சுவாசத்தைச் சீராக வைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை. வருவதற்கு முன், சமையலறையில் நின்று கொண்டு, தன் ப்ராவைக் கழட்டி எறிந்து விட்டாள். வெறும் ஜாக்கெட் சேலையுடன் மட்டுமே அவள் உள்ளே வந்தாள். அவளது முலைகள் ஜாக்கெட்டினுள் தளர்வாக அசைந்தாடின, ஜாக்கெட்டின் மெல்லிய துணி வழியே அவளது முலைக்காம்புகளின் வடிவம் தெரிந்தது. அவளது உடல் சற்று நடுங்கியது, குளிரோ அல்லது உணர்ச்சியோ எதனால் என்று அவளுக்கே புரியவில்லை.

ஆனால் ரத்தினம் இதைச் சற்றும் கவனிக்கவில்லை. அந்த நொடி வரை தன் மருமகளுக்கு உதவி செய்வதென்ற ஒரு எண்ணம் மட்டுமே அவருக்கு இருந்ததே தவிர, அவளைப் புணரும் என்ற எண்ணம் எள்ளளவும் இல்லை. அவர் கணினித் திரையில் அந்தப் படத்தின் முதல் காட்சியை நிறுத்தி வைத்திருந்தார். அவள் வந்ததும், மவுஸைக் காட்டி, எப்படி அந்த வீடியோவை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று சொல்லி, இருக்கையிலிருந்து எழ முயன்றார். அவரது கால்கள் ஒரு வழியாக நகர, அவர் உடல் சற்று முன்னே சாய்ந்தது.

"உன் உட்கார்ந்து பாரும்மா, இப்படி இந்த மவுஸைக் கிளிக் பண்ணினா போதும், படம் ஆரம்பமாகிடும்" என்று கூறியவாறு எழுந்தார்.

அவரைத் தடுத்த வாசுகி, அவர் கையைப் பிடித்தாள். அவளது விரல்கள் அவரது கையை இறுக்கிப் பிடித்தன. அந்தத் தொடுகையில் ஒரு மின்னல் தாக்கியது போன்ற உணர்வு அவருக்கு ஏற்பட்டது.

"மாமா, எங்கே போறீங்க? நீங்களும் இருந்து பாருங்க" என்று கேட்டாள் வாசுகி.

"நான் எப்படி, உன் கூட? வேணாம்மா, அது நல்லா இருக்காது. நான் வெளியே இருக்கிறேன், நீ முடிந்ததும் என்னைக் கூப்பிடு" என்று சொல்லி வெளியேற முயன்றார் ரத்தினம்.

"வேணாம் மாமா, நீங்க இல்லைன்னா எனக்கும் இது வேணாம்" என்று உறுதியாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு துணிவும், வேண்டுகோளும் கலந்திருந்தன. அவளது கண்கள் அவரை ஒரு கணம் நேருக்கு நேர் பார்த்தன, பின்னர் வெட்கத்தில் கீழே இறங்கின. அவர் தோளின் மீது தன் கையை வைத்து, அவரை அமரும்படி சொன்னாள். அவள் கை தன் மேல் பட்டதும், சற்று உணர்ச்சி வசப்பட்டவராய், மந்திரித்து விட்ட கோழி போல, எதுவுமே சொல்லாமல் அப்படியே அமர்ந்தார். அவர் தோளில் வைத்த தன் கையை வாசுகி எடுக்கவில்லை, அவரும் அதை எடு என்று அவளிடம் சொல்லவில்லை. அப்படியே அமைதியாக, அவர் மவுஸைக் கிளிக் செய்தார். திரையில் படம் ஆரம்பமானது.

இப்படி ஒரு சூழ்நிலையில் எந்த ஒரு ஆணும் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு இருக்க முடியாது. பத்து வருடத்துக்கு மேல் ஒரு பெண்ணின் கை படாமல் இருந்த ரத்தினம் மட்டும் இதற்கு விதி விலக்கல்ல. திரையில் நாற்பது வயதுள்ள ஒரு ஆண், முப்பது வயதுக்குள் இருக்கும் ஒரு பெண்ணை அனுபவிக்கும் காட்சி ஆரம்பமானது. அந்த பெண் வயது முதிர்ந்த ஆணின் மார்பில் முகத்தைப் புதைத்து, அவன் கழுத்தை முத்தமிடும் காட்சி அந்த அறையில் பளபளத்தது. திரையில் அந்தப் பெண்ணின் முனகல் ஒலி பதிவாகி, அந்த அறையில் எதிரொலித்தது. அவளது குரல் இனிமையாகவும், சுகமாகவும் இருந்தது.

வாசுகி அவர் தோள் மீது வைத்த கையை எடுக்காமல், அவர் பின் புறம் சென்று இன்னொரு கையை அவரின் மறு தோளில் வைத்தாள். அவளது விரல்கள் அவர் தோளின் தசைகளை மெல்ல அழுத்தின, அவளது உள்ளங்கையின் வெப்பம் அவர் உடலில் பரவியது. ரத்தினத்தின் உணர்ச்சி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏறியது. தன் கண்களை மூடிக் கொண்டார். ஆனால் அவரது காதுகளில் திரையில் இருந்து வரும் முனகல்கள் விழுந்து கொண்டே இருந்தன. அவரது மூச்சு கனமாகியது, மார்பு வேகமாக ஏறிறங்கியது. அவரது ஆண்குறி கால்சட்டைக்குள் உணர்ச்சி வசப்பட்டு விறைக்கத் தொடங்கியது.

வாசுகியோ, படத்தைப் பார்ப்பதா, இல்லை மாமனாரைத் தன் வசம் இழுப்பதா என்று புரியாமல் தத்தளித்தாள். அவளது மனம் இரு வேறு எண்ணங்களுக்கிடையே அலைந்தது. திரையில் அந்த முதிய ஆண், அந்த இளம் பெண்ணின் முலைகளைக் கையாளும் காட்சி வந்தது. அந்த பெண்ணின் முலைகள் வியர்வையில் பளபளத்தன, ஆணின் கைகள் அவற்றைப் பிசைந்து கொண்டிருந்தன. அந்தக் காட்சி வாசுகியின் உடலில் ஒரு புதிய உணர்வை எழுப்பியது. அவளது புண்டையில் ஒரு ஈரப்பதம் படரத் தொடங்கியது, அவளது உள்ளாடை ஈரமானது.

மாமனாரிடம் இருந்து எந்த வித எதிர்ப்பும் வராததால், அவளின் துணிவு மேலும் அதிகரித்தது. அப்படியே, தன் கைகளை அவர் மார்புக்கு இறக்கினாள். கொழு கொழுவென்று அடர்த்தியான மயிருடன் இருந்த அவர் மார்பினைத் தடவியவாறே, தன் முலைகள் இரண்டும் அவர் தலையில் படுமாறு லேசாக அவர் மேல் சாய்ந்தாள். அவளது முலைகளின் மென்மையான அழுத்தம் அவர் தலையில் பட்டபோது, ரத்தினத்தின் உடல் முழுவதும் ஒரு அதிர்வு பரவியது. அவளது ஜாக்கெட்டின் மெல்லிய துணி வழியே அவள் முலைக்காம்புகளின் கடினத்தன்மை அவரது தலையில் உரசியது. அவர் அந்த மென்மையையும், வெப்பத்தையும், உரசலையும் உணர்ந்தார். ஒரு பெண்ணின் அரவணைப்பு இல்லாமல் பத்து வருடத்திற்கு மேல் ஏங்கிக் கிடந்த ரத்தினம், அந்த ஒரு நொடியில் தன்னை இழந்தார்.

வாசுகி தன் முலைகளால் அவர் தலையைத் தடவி, அவரின் காம வெறியைத் தூண்டி விட்டாள். அவளது மென்மையான முலைகள் அவரது காதுகளிலும், கழுத்திலும் உரச, அந்தத் தொடுகையின் வெப்பம் அவர் உடல் முழுவதும் பரவியது. அவர் தன் கைகள் இரண்டையும் எடுத்து, அவள் கைகளைப் பிடித்துத் தன் மார்பகத்தில் தடவினார். அவளது விரல்கள் அவர் அடர்த்தியான மார்பு மயிரினூடே ஊடுருவி, அவரது தசைகளை அழுத்தி வருடின. அப்படியே அவள் கையை எடுத்து முத்தம் கொடுத்தார். அவரது உதடுகள் அவளது விரல் நுனிகளில் பட, வாசுகி தன் மூச்சை இழுத்தாள்.

அவளுடைய இன்னொரு கை தானாகவே கீழே இறங்கி, அவர் வேட்டிக்குள் இருந்த அவருடைய ஆண்குறியைத் தடவியது. அந்தத் தொடுகையில் ரத்தினத்தின் உடல் மின்வெட்டு போல அதிர்ந்தது. வாசுகி, ஜட்டி இல்லாமல் வேட்டியோடு சேர்த்து அவரின் எட்டு அங்குல குறியைப் பிடித்தாள். அவளது விரல்கள் அதன் நீளத்தையும், தடிமனையும், விறைப்பையும் உணர்ந்தன. அவளது உள்ளங்கை அதைச் சுற்றி மூடி, மெதுவாக அழுத்தும் போது, ரத்தினத்தின் கண்கள் சுழன்றன. அப்படியே சாய்ந்து அவரை முத்தமிட்டாள். அவளது உதடுகள் அவரது உதடுகளை மெல்லக் கவ்வின. நாக்கு அவரது பற்களின் வரிசையில் உரச, அவர் வாயைத் திறந்தான். அவளது நாக்கு உள்ளே சென்று, அவரது நாக்குடன் பின்னிப் பிணைந்தது. அந்த முத்தத்தின் ஈரப்பதமும், வெப்பமும் அவர் மனதைக் கலக்கியது.

ரத்தினம் அவளை அப்படியே தன் பக்கம் இழுத்துக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார். அவளது உடல் அவர் உடலில் முழுமையாகப் படிய, அவர் கைகள் அவளது முதுகில் விரிந்து, அவளது மென்மையான தோலை வருடின. அவள் முந்தானை சரிந்து விழுந்தது. அவரைக் கட்டிக் கொண்டு, அவர் மேல் அமர்ந்து, அவர் உதடுகளைச் சப்பி உரிஞ்சி எடுத்தாள். அவளது உதடுகள் அவரது உதடுகளை இறுக்கிப் பிடித்து, மெதுவாக இழுத்தன. ஒவ்வொரு முத்தமும் நீண்டு, ஆழமாகிப் போனது. பல வருடங்கள் பட்டினி போட்டுக் கிடந்த அவர்களின் காமப் பசிக்கு விருந்து கொடுக்கும் நாள் இன்று. உண்மையில் அவர்கள் தான் காம தேவனுக்கு விருந்தானார்கள். தங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், வெறி கொண்டவர்கள் போல முத்தமிட்டுக் கொண்டனர்.

எங்கிருந்து அவருக்கு இப்படி ஒரு பலம் வந்தது என்று அவருக்கும் தெரியவில்லை. அவரது இரு கைகளும் அவள் முதுகிலும், இடுப்பிலும் சுழன்று கொண்டிருந்தன. ஒவ்வொரு தொடுகையும், ஒவ்வொரு அழுத்தமும், அவள் உடலில் பரவிய வெப்பமும் - எல்லாமே அவரை ஒரு புதிய உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றன. தன் மருமகளின் இளமைப் பசிக்கு அவர் பலியானார். அவரது பதினைந்து வருட கட்டுப்பாடு, அந்த ஒரு முத்தத்தில் உருகி விழுந்தது.

அவரை விட்டு விலகி, அவர் கையைப் பிடித்து இழுத்து, கட்டிலுக்கு அழைத்துச் சென்றாள் வாசுகி. அவர் தளர்ந்து நடந்தான். கட்டிலின் ஓரத்தில் நிற்கும் போதே, அவள் அவரைத் தோளில் தள்ள, அவர் கட்டிலில் உட்கார்ந்தான். வாசுகி அவரை கட்டிலில் மல்லாந்து படுக்கத் தள்ளினாள். பின்னர் தன் சேலையைக் கழற்றி கீழே எறிந்தாள். சேலையின் பட்டு ஓசை அந்த அறையில் ஒரு மெல்லிய சலசலப்பை உண்டாக்கியது. அது அவளது பாதத்தில் சுற்றி விழ, அவள் அதை உதைத்துத் தள்ளினாள். தன் பாவாடையைக் கழற்றித் தூக்கிப் போட்டாள். பாண்டியை உருவி, அவர் முகத்தில் தூக்கிப் போட்டாள். அந்தப் பாண்டியின் துணியில் அவளது உடலின் வாசனை - பால், வியர்வை, பெண் காமம் ஆகியவற்றின் கலவை - அவர் முகத்தில் வந்து மோதியது.

தன் முகத்தில் விழுந்த அவள் பாண்டியை முகர்ந்து பார்த்த ரத்தினம், அப்படியே கிறங்கிப் போனார். அந்த வாசனை அவரது நாசித் துளிகளை விரித்து, அவரது மூளைக்குள் ஒரு போதையை அனுப்பியது. தன் ஜாக்கெட்டை மெதுவாகக் கழற்றி எறிந்தாள் வாசுகி. பாண்டியை நகர்த்தித் தன் மருமகளின் அழகை முற்றாகப் பார்த்தார் ரத்தினம். அப்படி ஒரு அழகு. கனகச்சிதமான உடல்வாகு. அவளது நீண்ட கூந்தல் முதுகில் படர்ந்து, அவளது இடுப்புவரை தொங்கியது. வாளிப்பான குண்டிக்கோளங்கள், காம்புகள் குத்தென்று நிமிர்ந்து நின்ற கூர்மையான முலைகள். அவளது தோல் பாலில் ஊறிய சந்தனம் போல பளபளத்தது. கழுத்தும் மார்பும் வியர்வையில் பட்டு, மெழுகுவர்த்தியின் மஞ்சள் ஒளியில் மின்னின. அவளது இடுப்பு மெல்ல வளைந்து, தொடைகளுக்கு இடையில் ஒரு ஈரப்பதம் படர்ந்திருந்தது.

பல வருடங்களுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக, ரத்தினம் ஒரு பெண்ணை - அதுவும் இளமையான தன் சொந்த மருமகளை - முழு நிர்வாணமாகப் பார்த்து அதிர்ந்தார், வியந்தார். அவரது உடலில் இருந்த தசைகள் அனைத்தும் விறைத்தன. அவர் வாய் குளறியது, உமிழ்நீர் வறண்டு விட்டது. அவர் கைகள் தாமாகவே அவளை நோக்கி நீண்டன, ஆனால் தொடுவதற்குள் ஒரு தயக்கம் வந்தது. அவர் சற்றுக் குனிந்து தன் வேட்டியை நோக்கினார். புடைத்துக் கொண்டு அவருடைய குறி வானத்தை நோக்கிக் கூடாரம் போட்டுக் கொண்டிருந்தது. வேட்டியின் துணி அதன் மேல் இறுக்கமாக இழுத்துப் பிடித்து, அதன் வடிவத்தைத் தெளிவாகக் காட்டியது.

வாசுகி அப்படியே அவர் அருகில் வந்து, முழந்தாளிட்டு உட்கார்ந்து, அவர் வேட்டியை உருவி எடுத்தாள். அவளது விரல்கள் அவர் இடுப்பைத் தொட்டு, வேட்டியின் முடிச்சைத் திறந்து, மெதுவாக இழுத்தன. வேட்டி அவர் கால்களில் சரிந்து விழ, ரத்தினத்தின் முழு உடலும் வெளிப்பட்டது. இந்த முறை வாசுகி அவரின் எட்டு அங்குல குறியையும், அதன் வீரியத்தையும் பார்த்து அதிர்ந்து போனாள். அது அவளது முகத்திற்கு நேராக நிமிர்ந்து நின்றது. அதன் நுனியில் இருந்து ஒரு சிறு துளி ப்ரீகம் வெளிப்பட்டு, மின்னியது. அதற்குக் கீழே நீண்டு தொங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த இரு விதைப்பைகளையும் கண்டு வியந்து போனாள். அவை கனத்துடன் தொங்கின, அவளது பார்வையில் அசைந்தாடின.

பொதுவாகவே பலருக்கு உடலுறவு என்று வரும் போது இப்படி ஒரு பொருத்தம் அமையாது. ஒருவருக்கு ஒருவர் ஈடு கொடுக்கும் வகையில் அவர்களின் உறுப்புகள் அமைந்திருந்தன. அவருடைய தடித்துப் பெருத்த குறியும், அவளது தோசை மாவு போல உப்பிக் கொண்டிருக்கும் அவளது பெருத்த புண்டையும், அவர்களுக்காகவே படைக்கப்பட்டது போல இருந்தது. அப்படியே தன் மாமனாரின் மேல் சாய்ந்தாள் வாசுகி. அவளது முலைகள் அவர் மார்பில் அமுங்க, அவளது உடல் வெப்பம் அவருக்குள் பரவியது.

"நீங்க ரொம்ப மோசம் மாமா!" என்று குறும்பாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

வாசுகியின் குரலில் குழைவும், குறும்பும் தொனித்தன. அவளது முகத்திலிருந்த புன்னகையும், குரலில் இருந்த கொஞ்சலும் ரத்தினத்தின் நரம்புகளைச் சுண்டி, அதன் உஷ்ணத்தை ஏற்றின. அவர் வியர்த்து வழிந்தார். அவரது உடல் முழுவதும் ஒரு பதற்றம் பரவியது.

"எப்பலேருந்து...?" என்று தடுமாறினார் ரத்தினம். "அந்த ஒரு தடவ தான் என்னைக் கவனிச்சியா?"

"இல்லை மாமா, அதுக்கு முன்னால ஒரு நாள். ஆனா நான் ரூமுக்கு உள்ளே வரல, அப்படியே போயிட்டேன்..." என்றாள் வாசுகி, அவள் கண்களில் ஒரு மின்னல் பளிச்சிட்டது.

"ஏண்டா கிழவான்னு ஏன் என்னை ஒரு வார்த்தை கேக்கல?" என்று கேட்டார் ரத்தினம், அவர் குரலில் ஒரு குறும்பு கலந்தது.

"ஹ்ம்ம்... அப்போ கேட்டிருந்தா, இப்போ நான் உங்க மேலே படுத்திருக்க முடியுமா? எனக்கு தைரியம் வரல. சரின்னு கொஞ்ச நாள் நீங்க அந்த சுகத்தை அனுபவிக்கணும்னு விட்டுட்டேன்" என்று சொல்லி, வாசுகி அவர் மேல் இன்னும் நெருங்கி அமர்ந்தாள்.

அப்படியே எழுந்து, அவர் குறியின் மீது அமர்ந்தாள். அவளது தொடைகள் இரண்டும் வாழைத்தண்டு போல பளபளத்தன. அவளது இடுப்புக்குக் கீழே உப்பியிருந்த கூதிமேட்டின் மீது, கருகருவென்று அடர்த்தியாகப் படர்ந்திருந்த மயிர் ஒரு கருப்பு முக்கோணமாய்த் தெரிந்தது. அந்த முடிகள் ஒவ்வொன்றும் சுருண்டு, ஈரப்பதத்தில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தன. அவள் அவர் பூளின் மீது தன் புண்டையை வைத்துத் தேய்த்தாள். அவளது புண்டையின் ஈரப்பதம் அவர் ஆண்குறியின் மேல் படர, அது வழுவழுப்பாகி, சறுக்கியது. பின் லேசாகக் குனிந்து அவர் முகத்தருகே வந்தாள்.

"ஒரு நாள் நீங்க உங்களையும் அறியாம கையடிச்சிக்கிட்டு இருந்தீங்க. கதவு லேசாத் திறந்திருந்திச்சு. அப்போதான் நான் உங்களைக் கொஞ்சம் பார்த்தேன். அந்த நிலையில உங்களைப் பார்க்கிறது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு. நீங்க கையடிக்கிறதைப் பாக்க ரொம்ப செக்சியா இருந்துச்சு மாமா. பாக்கப் பாக்க என் கூதியில குறுகுறுன்னு என்னமோ பண்ணுச்சு" என்று காதில் மெல்லிய குரலில் சொன்னாள் வாசுகி.

அவள் கூதி என்ற சொன்னதைக் கேட்டவுடன், சற்றே தளர்ந்து கொண்டிருந்த ரத்தினத்தின் பூள் மீண்டும் உயிர்பெற்று விறைத்து முட்டிக் கொண்டு நின்றது. தன் மருமகள் தன்னிடம் தன் கூதியைப் பற்றிப் பச்சையாகச் சொல்வதைக் கேட்டு மேலும் பரவசமானார். அவரது ஆண்குறி அவளது புண்டைக்கு நேராகத் துடித்தது. ஒவ்வொரு துடிப்பும் ஒவ்வொரு ஏக்கமாக அவளுக்குள் பரவியது.

"வேணாமா, நீங்களே கொஞ்சம் தொட்டுப் பாருங்க" என்று அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, அவர் கையைப் பிடித்துத் தன் கூதியை நோக்கி இழுத்தாள்.

அவளது புண்டையின் மேல் விரல்களை வைத்த ரத்தினம், அதன் வெப்பம், ஈரப்பதம், மென்மை ஆகியவற்றை உணர்ந்தார். அவளது கூதியின் இதழ்கள் விரிந்து, ஈரமாகி, சூடாக இருந்தன. அவரது கட்டைவிரல் அவளது மேல் இதழை வருட, வாசுகி முனகினாள். அவர் விரல் உள்ளே செல்ல, அவளது கூதி அதனை இறுக்கி அழுத்தியது. ரத்தினத்தின் விரல் உள்ளே நுழைய, வாசுகியின் இடுப்பு ஒரு குலுங்கு குலுங்கியது. அவள் அந்த அனுபவத்தில் லயித்தாள்.

வாசுகி மேலும் மேலே நகர்ந்து வந்து, அவர் தொப்பையில் உட்கார்ந்தாள். தன் பின்னால் அவள் கையால் அவரின் பூளைப் பிடித்துக் குலுக்கினாள். அவளது விரல்கள் அதன் நீளத்தைத் தொட்டு, அதன் விறைப்பை உணர்ந்து, அதை மெதுவாக அழுத்தின. பின்னர் அவள் அதை நிமிர்த்திப் பிடித்துக் கொண்டு, தன் கூதியின் இதழ்களுக்கிடையே ஒற்றி, உள்ளே நுழைக்க முயன்றாள். ஆனால் அதன் தடிமனைக் கண்டு, அவளால் முழுமையாக ஏற்க முடியாமல், மூச்சு வாங்கினாள். அவள் செய்யும் ஒவ்வொன்றையும் ரத்தினம் ரசிக்கத் தொடங்கினார். அவரது குறியின் நுனி அவளது கூதி வாயிலில் தட்ட, அந்த இறுக்கமான, சூடான தொடுகை அவர் உடல் முழுவதும் இன்ப அதிர்வுகளை அனுப்பியது.

"மாமா... மெதுவா... உங்க கை விரலாலே கொஞ்சம் நனைச்சித் தொட்டுப் பாருங்க..." என்று முனகியபடி சொன்னாள் வாசுகி.

அவளது முனகல், அவளது உடலின் வெப்பம், அவளது கூதியின் ஈரப்பதம், அவளது விரல்கள் அவர் ஆண்குறியில் உரசும் உணர்வு - எல்லாமே ரத்தினத்தை ஒரு புதிய உச்சத்திற்கு அழைத்துச் சென்றன. அறையில் மெழுகுவர்த்தியின் நடுங்கும் ஒளியும், வெளியே இடியின் இரைச்சலும், உள்ளே இந்த இருவரின் மூச்சுக் காற்றும் கலந்து, ஒரு மாய சூழலை உருவாக்கின. ரத்தினம் தன் விரலை அவள் கூதியில் நனைத்து, அதன் ஈரப்பதத்தைத் தன் குறியில் பூசினான். பின்னர், அவளை மெதுவாகத் தாழ்த்தி, தன் குறியை அவளது கூதிக்குள் நுழைத்தான். வாசுகியின் உடல் அந்தக் கணத்தில் ஒரு வித்தியாசமான நடுக்கத்தை அடைந்தது.

அவள் புண்டையை மேலும் தன் தொப்பையில் அவள் தேய்க்க, அவருக்கு இன்னும் சூடேறியது. அவளது கூதியின் ஈரப்பதம் அவர் தொப்பையில் படர்ந்து, ஒரு வழவழப்பான, சூடான பூச்சு போல உருவெடுத்தது. அவர் உள்ளே ஒரு கனல் எழுந்தது. அவரது தோலில் அவளது கூதியின் வெப்பம் படிய, அந்த இடம் முழுவதும் சிவந்து வெந்தது. தன் விரலால் அந்தப் புண்டையைத் தடவிக் கொடுத்தார். அவரது விரல் அவளது இதழ்களுக்கிடையே செல்ல, அங்கு ஈரம் படிந்திருந்தது. அவளது மயிர்ப் பரப்பு ஈரமாகியிருந்தது, ஒவ்வொரு முடியும் வியர்வையிலும், இன்பக்கசிவிலும் நனைந்து ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது. அவரது சொரசொரப்பான விரல்கள் பட்டதுமே, வாசுகி 'ம்ம்ம்ம்ம்' என்று முனகியவாறு அவரது மணிக்கட்டைப் பற்றி இறுக்கினாள். அவளது விரல்கள் அவரது மணிக்கட்டில் பதிந்து, அந்த இன்ப அழுத்தத்தில் நகங்கள் உள்ளே பதிந்தன.

குறிப்பறிந்த ரத்தினம், நீர் ஒழுகும் தன் மருமகளின் புண்டைக்குள்ளே ஒரு விரலை நுழைத்தார். அவர் விரல் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதியின் சூடான, இறுக்கமான சுவர்கள் அதனை வரவேற்றன. அந்த ஈரம் அவர் விரலைச் சுற்றி படர்ந்து, ஒரு இனிமையான நழுவலை உண்டாக்கியது. மறு கணமே, சட்டென்று விரலை வெளியே இழுத்தார். அவரது விரலில் அவளது இன்பக்கசிவு ஒட்டிக் கிடந்தது, அது மெழுகுவர்த்தி ஒளியில் பளபளத்தது.

"ஏன் மாமா, என் கூதி ரொம்ப சுடுதா?" என்று கொஞ்சினாள் வாசுகி. அவள் குரலில் ஒரு குறும்பும், அழுத்தமான கேள்வியும் கலந்திருந்தது. அவளது கண்கள் அவர் கண்களை உறுத்திப் பார்த்தன.

"இல்லடி செல்லம், உள்ளே என் விரலு மாட்டிகுமோன்னு பயமா இருக்கு" என்று விடைப்பாகக் கிண்டலடித்தார் ரத்தினம். அவர் குரலில் ஒரு புதிய துணிச்சல் வந்திருந்தது. அவர் விரலில் இருந்த அவளது கூதி நீரை அவள் முன் காட்டினார்.

ரத்தினம் சற்று நிமிர்ந்தார். வாசுகி தனது இரண்டு கைகளாலும் இரண்டு முலைகளையும் பிடித்துப் பிதுக்கிக் கொண்டே, அவள் தன் கூதியை அவர் தொப்பை மீது தேய்த்தாள். அவளது முலைகள் அவள் கைகளுக்குள் பிதுங்கி, விரல்களுக்கிடையே வழிந்தன. அவை மென்மையாகவும், சூடாகவும், ஈரமாகவும் இருந்தன. அவளது காம்புகள் அவரின் தடித்த ஆள் காட்டி விரல் நுனியைப் போல விறைத்து நீண்டிருந்தன. அவற்றின் நிறம் கருமை படர்ந்த சிவப்பாக, இன்ப வெறியில் பதைபதைத்துக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவள் முலைகளை அழுத்தும் போதும், அவளது காம்புகள் மேலும் கடினமாகி, மேலே நிமிர்ந்தன.

அவரின் பூளோ இப்போது ஏறக்குறைய இரண்டு மடங்கு வளர்ச்சியை அடைந்திருந்தது. அது அவரது வயிற்றில் பட்டு, அதன் நுனியில் இருந்து ஒரு தெளிவான துளி இன்பக்கசிவு ஒழுகியது. அந்தத் துளி அவர் வயிற்றில் ஒரு ஈரமான புள்ளியை உண்டாக்கியது. அப்படியே படுத்து, அவரை மருபடியும் சரமாரியாக முத்தமிட்டாள். அவர் உதடுகளில், கழுத்தில், மார்பில், வயிற்றில் - எங்கும் அவள் முத்தங்கள் படர்ந்தன. ஒவ்வொரு முத்தமும் ஈரமாகவும், சூடாகவும், நீண்டதாகவும் இருந்தது. அவரது பூளுடன் அவளது கூதி உராய்ந்து சூடேற்றியது. அந்த உரசலில் ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு இன்ப அதிர்வு அவர் உடல் முழுவதும் பரவியது. அவளது விறைத்த முலைக்காம்புகள் இரண்டும் மாமனாரின் நெஞ்சில் உராய்ந்தன. ஒவ்வொரு உரசலும் அவள் முலைக்காம்புகளை மேலும் கடினப்படுத்தியது. அவரது நெஞ்சு மயிருக்கும், அவளது காம்புகளுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட உராய்வு, ஒரு மின்சார உணர்வை உண்டாக்கியது.

இனி பேசுவதற்கோ, சொல்வதற்கோ பொறுமையில்லை என்பதுபோல, மாமனாரின் பூளை ஒரு கையால் பற்றி, அதைத் தனது புண்டையின் நுழைவாயிலில் வைத்துத் தேய்த்தாள். அவளது விரல்கள் அவர் பூளின் நீளத்தையும், தடிமனையும், விறைப்பையும் உணர்ந்தன. அதன் நுனியில் இருந்து வெளிப்பட்ட இன்பக்கசிவு அவள் விரல்களில் ஒட்டியது. இடுப்பைச் சற்றே உயர்த்தியும், தாழ்த்தியும், உடலை லாவகமாய் அசைத்தவாறு, அவரின் பூளைத் தனது புண்டைக்குள் சுருக்கென்று சொருகி, சட்டென்று எழுந்து உட்கார்ந்தாள். அந்த ஒரு நொடியில், அவரது குறியின் நுனி அவளது கூதி வாயிலில் பட்டு, உள்ளே நுழைந்தது. அவளது கூதியின் இதழ்கள் அதனை இறுக்கி அழுத்தி, வரவேற்றன.

வழவழப்பான ஈரம் கசிந்திருந்த மருமகளின் இறுக்கமான புண்டையின் கதகதப்புக்குள், ரத்தினத்தின் கஜக்கோல் வெகு விமரிசையாக உள்ளே நுழைந்து கொண்டது. அவளது கூதி அவரது பூளை முழுமையாக ஏற்க, அந்த இறுக்கம் அவருக்கு ஒரு புதிய உலகத்தைக் காட்டியது. அவளது கூதிச் சுவர்கள் அவரது பூளை இறுக்கிப் பிடித்தன, ஒவ்வொரு அங்குலமும் ஒவ்வொரு அனுபவமாக இருந்தது. அதன் உள்ளே இருந்த சூடு, ஈரப்பதம், இறுக்கம் - எல்லாமே அவரை பரவசத்தில் ஆழ்த்தின. அவளது உடல் அவரது பூளை அப்படியே உள்ளே வாங்கிய பின், அவளது இடுப்பு ஒரு குலுங்கு குலுங்கியது. அவள் உள் தசைகள் அவர் பூளை இறுக்கி அழுத்தின.

இனி நடக்கப்போவது எதையும் தம்மால் தடுக்க முடியாது என்று பதினைந்து நிமிடத்துக்கு முன்னாலேயே உணர்ந்து விட்ட அவர், தன்னைத் தன் மருமகளுக்கு முற்றாகக் கொடுத்து விட்டார். இனி தான் அவளைச் செய்வதா, இல்லை அவள் தன்னைச் செய்ய விடுவதா என்று தெரியாமல், நடப்பது நடக்கட்டும் என்று எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்கத் தொடங்கினார். அவரது கைகள் அவளது இடுப்பைப் பற்றின. அவளது தோல் அவர் உள்ளங்கைகளில் சூடாகவும், ஈரமாகவும் இருந்தது. தன்னால் தன் மருமகள் எவ்வளவு சுகம் காண்கிறாள் என்றும் முற்றாக உணர்ந்தார். இதை விட அவளுக்கு வேறு எதுவும் பெரியதாகத் தர முடியாது என்பதை உணர்ந்தவாறு, மருமகளைப் புரட்டித் தான் அவள் மேலே படுத்தார்.

அவர் மேலே படுத்ததும், அவரது பூள் அவளது கூதிக்குள் ஆழமாகச் சென்றது. அந்த ஆழத்தில் அவளது கூதி மேலும் இறுக்கமானது. அவள் குண்டிக்கோளங்களை இரு கைகளாலும் இறுக்கமாகப் பற்றிய அவர், தன் இடுப்பை உயர்த்தியும், தாழ்த்தியும், தனது பூளை அவளது புண்டைக்குள் ஏற்றி இறக்கி விளையாடத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு முறையும் அவர் பூள் வெளியே வரும்போது, அவளது கூதி நீர் அவரது பூளின் மேல் படர்ந்து, அடுத்த நுழைவை மேலும் சுகமாக்கியது. ஒவ்வொரு முறையும் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதிச் சுவர்கள் அதனை இறுக்கி அழுத்தின. அந்த இறுக்கம், அந்த ஈரப்பதம், அந்த வெப்பம் - அனைத்தும் ஒரு பரவச உணர்வை உருவாக்கின.

வெளியே மழையின் இரைச்சல் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவர் இடுப்பின் அசைவுகள் மெதுவாக ஆனால் உறுதியாக இருந்தன. அவள் உள்ளே இருந்த ஈரம் அவரது பூளை முழுமையாக நனைத்தது. ஒவ்வொரு உள்ளே செல்லும் போதும், அவளது கூதி அதனை இன்னும் இறுக்கமாக ஏற்றது. வெளியே வரும்போது, அவளது கூதி நீர் அவரது பூளுடன் ஒட்டிக் கொண்டு வெளியே வந்தது. அந்த இன்பக்கசிவு அவர் விதைப்பைகளில் படர்ந்து, அவளது தொடைகளில் வழிந்து, கட்டிலில் படர்ந்தது.

அவளும் சில நொடிகளிலேயே மாமனாரின் அசைவுக்கும், வேகத்துக்கும் ஈடு கொடுக்கத் தொடங்கினாள். தனது இடுப்பைத் தூக்கியிறக்கி, மாமனாரின் பூளைத் தனது கூதிக்குள் இன்னும் ஆழமாக வாங்கிக் கொள்ளத் தொடங்கினாள். அவள் இடுப்பின் அசைவுகள் அவருடன் இணைந்து, ஒரு இனிமையான தாளத்தை உருவாக்கின. தன் இரு கால்களையும் மாமனாரின் உடலைச் சுற்றி வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவளது கால்களின் இறுக்கம் அவரை மேலும் உள்ளே செல்லத் தூண்டியது. அவள் புண்டை சற்று விரிந்து, தன் மாமனாரின் பெருத்த பூள் இன்னும் ஆழமாக உள்ளே செல்ல வகை செய்தாள். அந்த இறுக்கமான பிடியில், அவரது பூள் முழுமையாக உள்ளே போனது.

இன்பத்தில் திளைத்தபடி, அவளது வாயிலிருந்து வார்த்தைகள், முனகல்கள் வெளிவரத் தொடங்கின. "ம்ம்ம்... மாமா... அதுதான்..." என்று முனகினாள். அவளது குரல் நடுங்கியது. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் பூள் உள்ளே செல்லும் போதும், வெளியே வரும்போதும், அவளது முனகல் உச்சத்தை நோக்கி ஏறியது. அவள் ஒவ்வொரு முறையும் உச்சம் அடைந்து துள்ளுகிற போதெல்லாம், அவளின் பிடி இன்னும் இறுகியது. அவளது கூதிச் சுவர்கள் சுருங்கி, அவரது பூளை இறுக்கிப் பிடித்தன. அந்த இறுக்கம் அவருக்கு இன்ப அதிர்வுகளை அனுப்பியது. அவர் தலையைப் பிடித்து இழுத்து, அவர் முகத்தில் வெறியுடன் முத்தமிட்டாள். அவளது உதடுகள் ஈரமாகவும், சூடாகவும், வெறிகொண்டதாகவும் இருந்தன. அவளது நாக்கு அவர் வாய்க்குள் சென்று, அவர் நாக்குடன் பின்னிப் பிணைந்தது.

நேரம் செல்லச் செல்ல, வாலிபக் காதலனைப் போல, ரத்தினம் அவளை இழுத்துப் பிடித்து, அவள் உதட்டைக் கவ்வி வாய்க்குள் இழுத்துக்கொண்டார். அவரது நாக்கு மருமகளின் வாய்க்குள் வலம் வரத் தொடங்கியது. அந்த முத்தத்தில் இருவரின் உமிழ்நீரும் கலந்தன. ஒவ்வொரு முத்தமும் நீண்டு, ஆழமாகி, மேலும் வெறி கொண்டதாக மாறியது. ஒவ்வொரு முறை அவரின் வாய் விடுபட்ட போது, தனது முலைகளை ஒவ்வொன்றாய் அவரது வாய்க்குள் திணிக்க ஆரம்பித்தாள். அவளது முலைக்காம்புகள் அவர் உதடுகளில் பட்டன. அவர் வாய் திறந்ததும், அவள் முலையின் முழு பகுதியும் உள்ளே சென்றது.

ரத்தினமும் மருமகளின் முலைகளைக் கவ்விக்கொண்டு, அவளது காம்புகளின் மீது தனது நாக்கினால் வருடியும், கடித்தும் அவளை மேலும் வெறியேற்றினார். அவர் நாக்கு அவளது காம்புகளை வட்டமிட்டு, உறிஞ்சியது. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் கடிக்கும் போது, வாசுகி மேலும் ஒரு முனகலை வெளியிட்டாள். அந்தக் கடியில் சிறிது வலி கலந்த இன்பம் இருந்தது. அவர் நாக்கு முலைக்காம்பின் உச்சியைத் தடவியது. அவளது முலைகள் வியர்வையிலும், அவர் உமிழ்நீரிலும் நனைந்து பளபளத்தன. தன் பூளை மட்டும் அவள் புண்டையில் இருந்து வெளியே எடுக்கவே இல்லை. அவர் பூள் அவள் உள்ளே இறுகி, அவள் கூதியின் இறுக்கத்தில் பதிந்து கிடந்தது.

வாசுகியின் கைகள் தன் மாமனாரின் கழுத்தை வளைத்து இறுக்கிக் கொள்ளவே, ரத்தினம் தன் மருமகளின் குண்டியின் பிடியை விட்டு, லேசாக அவள் சூத்து ஓட்டைக்குள் ஒரு விரலை வைத்துத் தடவினார். அதன் சுற்று வளையம் இறுக்கமாக இருந்தது. அவர் விரலால் அதை மெல்ல அழுத்த, வாசுகியின் உடல் சிலிர்த்தது. அவளது காம்புகளை இரு விரல்களால் பிடித்துத் திருகினார். அவர் விரல்களுக்கிடையே காம்புகள் நழுவி, மீண்டும் இறுக்கமாய்ப் பிடிக்கப்பட்டன. ஆசை தீர அவளது முலைகளைக் கவ்வியும், சப்பியும், அதே நேரத்தில் அவள் சூத்து ஓட்டைக்குள் தன் விரலைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே விட்டும் சுகம் கண்டார்.

சூத்து ஓட்டைக்குள் லேசாக வலியும், முலையில் சுகமும் கூடி வாசுகியைத் திணற வைத்தது. அவளது முகத்தில் வலியும், இன்பமும் கலந்த ஒரு பாவம் தெரிந்தது. அவள் இதனைச் சற்றும் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. "என் மாமனாரா இப்படி?" என்று அப்படியே தன்னை அவருக்கு அர்ப்பணித்தாள். அவரது பூள் அவள் கூதியில் இருந்தும், அவர் விரல் அவள் குதத்தில் இருந்தும், அவர் நாக்கு அவள் முலையில் இருந்தும் - மூன்று இடங்களிலும் அவர் அவளை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார். வாசுகி அவரது தோளில் முகத்தைப் புதைத்து, மேலும் மேலும் முனகினாள். அவளது உடல் முழுவதும் வியர்த்து, அவளது தோல் பளபளத்தது. அவளது கூதி நீர் அவர் தொடையில் வழிந்து, கட்டிலில் படர்ந்தது. அந்த இன்பக்கசிவு அவர் விதைப்பைகளில் பட்டு, அவற்றை நனைத்தது.

ரத்தினத்தின் மூச்சு கனமாகியது. அவரது இடுப்பு இன்னும் வேகமாக அசையத் தொடங்கியது. அவர் பூள் உள்ளே செல்லும் ஒவ்வொரு முறையும், அவளது கூதி அதனை இறுக்கமாக ஏற்றது. வெளியே வரும் போது, அவளது கூதி நீர் வெளியே வந்து, அவர் பூளின் மேல் படர்ந்தது. அந்த ஈரப்பதம், அந்த இறுக்கம், அந்த வெப்பம் - அனைத்தும் ஒரு பரவசமான கூத்தை நிகழ்த்தின. வெளியே மழை இன்னும் பெய்து கொண்டிருந்தது. இடியின் இரைச்சல் அவர்களின் முனகல்களுடன் கலந்து, ஒரு வித்தியாசமான இசையை உருவாக்கியது. மெழுகுவர்த்தி ஒளியில் அவர்களின் உடல்கள் பளபளத்தன, வியர்வையும், இன்பக்கசிவும் கலந்து ஒரு மாய ஒளியை உண்டாக்கின.

வாசுகியின் வேகமும், ரத்தினத்தின் காமமும் இருவரையுமே வெகு விரைவில் இன்பத்தின் உச்சக் கட்டத்துக்குக் கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தன. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் பூள் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதிச் சுவர்கள் அதனை இறுக்கி, அழுத்தி, ஒரு இனிமையான தாளத்தை உருவாக்கின. அவளது உள் தசைகள் அவரது பூளைப் பிடித்து இழுத்து, மேலும் ஆழமாக உள்ளே அழைத்தன. ஒவ்வொரு முறையும் வெளியே வரும்போது, அவளது கூதி நீர் அவரது பூளுடன் ஒட்டிக் கொண்டு வெளியே வந்து, அவரது விதைப்பைகளில் படர்ந்து, கட்டிலில் வழிந்து கொண்டிருந்தது.

மருமகளின் புண்டைக்குள் விந்துவை விடுவதா என்று ஒரு தடுமாற்றம் அவருக்குள் இருந்தது. இருந்தும், எதையும் கட்டுப்படுத்தும் நிலையில் இருவருமே இல்லை என்று உணர்ந்தார். இருவருடைய உடலோ, மனமோ இரண்டுமே இதற்கு ஒத்துழைப்பு கொடுப்பது போலத் தெரியவில்லை. அவர் உள்ளுக்குள்ளே ஒரு போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. "இவள் என் மருமகள், என் மகனின் மனைவி" என்ற எண்ணம் ஒரு புறம் வந்து, "ஆனால் அவளுக்கு இது தேவை, அவளும் இதை விரும்புகிறாள்" என்ற எண்ணம் மறுபுறம் அவரை அலைக்கழித்தது. ஆனால் அவரது உடல் அந்த எண்ணங்களை எல்லாம் புறம்தள்ளி, தானாகவே வேகமெடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

அவரது வேகம் அதிகரித்துக் கொண்டேயிருந்தது. அவரது பூள் மருமகளின் புண்டையைப் பதம் பார்த்துக் கொண்டே போனது. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதி இன்னும் இறுக்கமாகி, அவரை மேலும் உள்ளே இழுத்தது. வெளியே வரும்போது, அவளது கூதியின் இதழ்கள் அவரது பூளை இறுக்கிப் பிடித்து, விடாப்பிடியாகப் பற்றிக் கொண்டன. அந்த இறுக்கம், அந்தப் பிடி, அந்த ஈரப்பதம் - எல்லாமே அவரை உச்சத்தை நோக்கி வேகமாக இழுத்துச் சென்றன.

"வாசஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... சூ... கீகீ... ஆஆஆ...!" என்று அவர் வாயிலிருந்து ஒரு நீண்ட முனகல் வெளிப்பட்டது.

"ம்ம்மா... ஆஆ... மா" என்று வாசுகியும் முனகினாள். அவளது குரல் நடுங்கியது, அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு நடுக்கம் பரவியது.

ஏற்கனவே மூன்று முறை உச்சத்தை அடைந்த வாசுகி, தன் மாமனாரைத் தடுக்கவில்லை. தன் கூதிக்குள் அவர் விந்தை அடிக்கட்டும், நன்றாக இன்புரட்டட்டும் என்று இன்னும் அவரை இறுக்கி அணைத்தாள். அவளது கால்கள் அவர் இடுப்பைச் சுற்றி மேலும் இறுகின. அவளது கைகள் அவரது முதுகில் பதிந்து, நகங்கள் உள்ளே பதிந்தன. அவர் ஆண் முலையைப் பிடித்துத் திருகினாள். அவர் முலைக்காம்பு அவள் விரல்களுக்கிடையே கடினமாகி நின்றது.

ரத்தினம் பெரிய ஒரு சத்தத்துடன், தன் கஞ்சியை அவள் கூதிக்குள் பீய்ச்சி அடித்துத் தெரிக்க விட்டார். அவர் பூளின் நுனி வழியாக விந்து பீறிட்டுப் பாய்ந்தது. முதல் தடவையாக, அவளது கூதியின் உள் சுவர்களில் விந்து பட்டு, அந்த வெப்பமான திரவம் அவளுக்குள் பரவியது. இரண்டாவது முறையாக, மேலும் ஒரு பீற்றல் அவளுக்குள் சென்றது. மூன்றாவது, நான்காவது, ஐந்தாவது... குறைந்தது எட்டு முறையாவது உள்ளே அடித்திருப்பார். ஒவ்வொரு முறையும் அவர் பூள் துடித்து, ஒவ்வொரு துடிப்பிலும் ஒரு பீற்றல் விந்து வெளியேறியது. அந்த விந்தின் வெப்பம் அவளுக்குள் ஒரு புதிய உணர்வை உண்டாக்கியது. அவளது கூதி அந்த விந்தை ஏற்று, இறுக்கி, உள்ளே இழுத்துக் கொண்டது. விந்தின் ஒட்டும் தன்மை அவளது கூதிச் சுவர்களில் படர்ந்தது.

சோர்ந்து போய், அப்படியே அவள் மேல் சாய்ந்தார் ரத்தினம். அவரது மார்பு அவளது முலைகளில் படிந்தது. அவர் மூச்சு கனமாக வெளியேறிக் கொண்டிருந்தது. அவரது உடல் முழுவதும் வியர்த்து, அவளது உடலில் ஒட்டிக் கொண்டது. இருவரின் வியர்வையும், அவளது கூதி நீரும், அவரது விந்தும் கலந்து, அவர்களுக்கிடையே ஒரு ஈரமான, ஒட்டும் பூச்சை உருவாக்கியது.

ரத்தினத்தின் விதைப்பைகளிலிருந்து கொழுகொழுவென்று கிளம்பிய வெள்ளைத் திரவம், மருமகளின் புண்டைக்குள் பீறிட்டுப் பாய்ந்தது. அவளது கூதி வாயிலில் இருந்து அதிகப்படியான விந்து வெளியே வந்து, அவளது கூதி இதழ்களில் ஒட்டிப் படர்ந்தது. அது அவளது தொடைகளில் வழிந்து, கட்டிலில் படர்ந்தது. அந்த வெள்ளை நிற திரவம், மெழுகுவர்த்தியின் ஒளியில் பளபளத்தது. இத்தனை வருடங்களுக்குப் பிறகும், இவ்வளவு இளையவளான மருமகளை அனுபவித்து, இப்படி ஒரு சுகத்தைத் தன்னால் அனுபவிக்கவும், கொடுக்கவும் முடிகிறது என்பதை நினைத்து அவருக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவரது பூளின் நுனி வழியாகப் புறப்பட்ட விந்துவின் வெள்ளம், அடுத்த ஓரிரு நிமிடங்களுக்கு நிற்பது போல் தெரியவில்லை. அத்துடன் உச்சத்தின் உச்சத்திலும் அவரது வேகம் சற்றும் தளராமல் இருந்ததும் அவருக்கு மிக மலைப்பாய் இருந்தது. அவரது பூள் இன்னும் அவளுக்குள் விறைத்து நின்று, தொடர்ந்து துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

"மாமா, எப்படி வயசுப் பையன் மாதிரி இப்படி ஓக்கறீங்க?" என்று வியப்புடன் கேட்டாள் வாசுகி. அவள் குரலில் ஒரு குறும்பும், வியப்பும் கலந்திருந்தது.

"தெரியலம்மா, ஒரு வேளை அது உன் புண்டையோட திறமையா இருக்கலாம்..." என்று அவள் கண்களைப் பார்த்துக் கண்ணடித்துக் கொண்டே கூறினார் ரத்தினம். அவர் குரலில் ஒரு புதிய துணிச்சல் வந்திருந்தது.

"ஓஹ்ஹ்ஹ்... நீங்களும் இப்படி எல்லாம் பேசுவீங்களா? அப்படியே இருங்க, கீழே இறங்காதீங்க. உங்க பூளு என் புண்டையிலேயே கொஞ்ச நேரம் இருக்கட்டும்" என்று சொல்லி, அவளை அப்படியே ஒரு குழந்தையைப் போலத் தன் மேனியில் தாங்கிக் கொண்டாள்.

அவர் பூள் இன்னும் அவளுக்குள் இருந்தது. அது மெதுவாகத் தளர்ந்து கொண்டிருந்தாலும், இன்னும் அவளது கூதிக்குள் பதிந்தே இருந்தது. அவளது கூதி அதனை இறுக்கி, உள்ளே வைத்திருந்தது. விந்து அவளுக்குள் கசிந்து கொண்டிருந்தது. அந்த வெப்பமான உணர்வு அவளை மேலும் பரவசப்படுத்தியது. இருவரின் உடலில் ஏற்பட்ட அதிர்வை அவர்களால் உணர முடிந்தது. இன்ப வேதனையை இருவரும் சேர்ந்து அனுபவித்தனர். அவர் உடலின் எடை அவள் மேல் படிந்திருந்தது, ஆனால் அது ஒரு சுமையாக இல்லாமல், ஒரு பாதுகாப்பான உணர்வாக இருந்தது.

சில நொடிகள் கழித்து, அவள் இடுப்பு மீண்டும் அசையத் தொடங்கியது. மெதுவாக, முதலில் தயக்கத்துடன், பின்னர் வேகமாக. அவள் புண்டை அவரது பூளை மீண்டும் உள்ளே இழுத்தது, வெளியே தள்ளியது. அவரது பூள் இன்னும் விறைப்பாக இல்லாவிட்டாலும், அவளது கூதியின் இறுக்கமான பிடி அதனை மீண்டும் உயிர்பெறச் செய்தது.

"ஆஆஆஆஆ!" என்று வெறிகொண்டு முனகிய வாசுகி, தன் இடுப்பைத் தூக்கி இறக்கி, மருபடியும் அவரை ஓத்தாள். அவளது அசைவுகள் வேகமாகவும், ஆழமாகவும் இருந்தன. ஒவ்வொரு முறையும் அவள் இடுப்பை உயர்த்தும் போது, அவரது பூள் வெளியே வந்து, மீண்டும் கீழே இறங்கும் போது, உள்ளே ஆழமாகச் சென்றது. வாசுகியின் புண்டையிலிருந்து இருதியாக மதனநீர் கலயம் கவிழ்ந்தது போலக் கொட்டி, அவள் மாமனாரின் பூளைக் குளிப்பாட்டியது. அந்த ஈரப்பதம் அவர் பூளின் மேல் படர்ந்து, அடுத்த நுழைவை மேலும் சுகமாக்கியது. அவளது கூதி நீர் அவர் விதைப்பைகளில் பட்டு, அவற்றை நனைத்தது. கட்டில் முழுவதும் அவர்களின் உடல் திரவங்கள் படர்ந்திருந்தன.

மாமனாரின் முகத்தை இரண்டு கைகளிலும் ஏந்தியவள், அவரது உதட்டில் தனது இதழ்களைப் பதித்து அழுத்தி முத்தமிட்டாள். அந்த முத்தம் நீண்டதாகவும், ஆழமாகவும், உணர்ச்சி நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. அவளது நாக்கு அவர் வாய்க்குள் சென்று, அவர் நாக்குடன் பின்னிப் பிணைந்தது. இருவரது உடல்களும் உச்ச சுகத்தில் இருந்து மீள மேலும் ஒரு சில நிமிடங்கள் ஆயிற்று. அவர்களது மூச்சுகள் இன்னும் கனமாக இருந்தன, இதயங்கள் வேகமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தன.

முடிவில், ரத்தினம் தன் மருமகளை விட்டு இறங்கி, அவள் அருகில் படுத்துக் கொண்டார். அவர் பூள் அவள் கூதியில் இருந்து வெளியே வந்த போது, ஒரு சத்தம் கேட்டது. அவளது கூதியில் இருந்து விந்தும், மதன நீரும் கலந்து வெளியே வழிந்தது. அது அவளது தொடையில் படர்ந்து, கட்டிலில் ஒரு பெரிய ஈரமான புள்ளியை உருவாக்கியது. அவளை லேசாகக் கட்டியணைத்தார். அவர் கை அவள் இடுப்பில் படிந்திருந்தது, அவளது தோல் சூடாகவும், ஈரமாகவும் இருந்தது. அவளும் பக்கவாட்டில் படுத்து, அவரை அணைத்து முத்தமிட்டாள். அந்த முத்தம் மென்மையாகவும், குறுகியதாகவும் இருந்தது. பிறகு முத்தத்தில் இருந்து விலகினாள்.

இருவரும் சில நிமிடங்கள் எதுவும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. பெரிய ஒரு குற்றம் புரிந்து விட்டோம் என்ற உணர்வுடன் மௌனமாகவே இருந்தனர். வெளியே மழை இன்னும் பெய்து கொண்டிருந்தது. மெழுகுவர்த்தி கிட்டத்தட்ட அணைந்து கொண்டிருந்தது, அதன் சிறிய ஒளி மட்டுமே அந்த அறையில் மிதந்து கொண்டிருந்தது. அவர்களுக்கிடையே ஒரு கனமான மௌனம் சூழ்ந்தது. ரத்தினத்தின் மனதில் ஒரு போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது. அவர் தன்னைத்தானே நொந்து கொண்டார். "என்ன செய்து விட்டோம்? இது சரியா?" என்று அவர் மனம் கேள்விகளை எழுப்பியது.

"வாசுகி, மன்னிச்சிடு. என்னால கட்டுப்படுத்த முடியல. உனக்கு அறிவுரை சொல்லற தகுதியை நான் துப்புறவா இழந்துட்டேன். இதுல உன் தப்பு எதுவும் இல்லை, எல்லாத்துக்கும் நானே பொறுப்பு ஏத்துக்கிறேன்" என்று குரல் தழுதழுக்கச் சொன்னார் ரத்தினம்.

அதற்கு வாசுகி எதுவும் பதில் சொல்லவில்லை. மௌனமாகவே இருந்தாள். ஆனால் அவரை விட்டு மட்டும் விலகவில்லை. அவள் கை அவர் மார்பில் படிந்திருந்தது. அவள் விரல்கள் அவர் மார்பு மயிரில் மெல்ல வருடிக் கொண்டிருந்தன. அவளது மௌனம் ஒரு பதிலாக இருந்தது. ஒரிரு நிமிட அமைதிக்குப் பிறகு, அவள் மெதுவாக அவர் அருகில் நெருங்கி, அவர் காதில் குழைவான குரலில் பேசினாள்.

"எனக்கு இன்னொரு தடவ பண்ணனும் போலிருக்கு மாமா...!" என்றாள் வாசுகி, அவள் குரலில் ஒரு புதிய துணிச்சலும், ஆசையும் கலந்திருந்தது.

"என்னம்மா சொல்லுற?" என்று அதிர்ந்து போய்க் கேட்டார் ரத்தினம். அவரது கண்கள் விரிந்தன, இதயம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது. "நாங்கள் இப்போதுதான் முடித்தோம், இன்னும் ஒரு முறையா?" என்று அவர் மனது வியந்தது.

"இன்னொரு தடவ மாமா, நான் போய் அவர் எப்படி இருக்கார்ன்னு பாத்துட்டு வரேன். எனக்கு நீங்க வேணும்...!" என்று அழுத்தமாகக் கூறி விட்டு, சேலையைத் தன் உடலில் சுருட்டிக் கொண்டு கீழே சென்றாள் வாசுகி. அவள் செல்லும் போது, அவளது தொடைகளில் இருந்து விந்தும், கூதி நீரும் வழிந்தன. அவள் காலடி ஓசை மாடிப்படிகளில் ஒலித்தது.

அவள் திரும்பி வருவதற்குள், ரத்தினத்தின் மனதில் என்னென்னவோ குழப்பங்கள். தான் செய்வது சரியா, தவறா? அவளைத் தான் கெடுத்து விட்டோமா? இந்த உறவைத் தொடர்வதா, இல்லை அவளுக்கு அறிவுரை சொல்லிப் புரிய வைப்பதா? தான் இல்லையென்றால், அவள் வேறு ஒருவனைத் தேடிப் போவாளா? மகனுக்குத் தெரிந்தால் என்ன ஆவது? என்று ஏகப்பட்ட குழப்பங்கள் அவர் மனதினுள். அவரது மனம் ஒரு சுழலில் சிக்கியது போல் உணர்ந்தார். ஒரு புறம் குற்ற உணர்வு, மறுபுறம் அந்த இன்ப உணர்வு, இன்னொரு புறம் மகனின் முகம் - எல்லாமே அவரை அலைக்கழித்தன. அவர் நெற்றியில் வியர்வை துளித்தது. அவர் கைகள் நடுங்கின. அவர் அமைதியாகக் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தார். அவர் கால்களுக்கு இடையில், அவர் தொடையில் இன்னும் விந்து ஒட்டிக் கிடந்தது. அந்த ஈரப்பதம், அந்த ஒட்டும் தன்மை, அந்த வாசனை - எல்லாமே அந்தக் கணத்தின் நினைவுகளை அவர் மனதில் கொண்டு வந்தன. வெளியே இடி முழங்கியது, மழை சீறிப் பாய்ந்தது. ஆனால் அவருக்கு அவை எதுவும் கேட்கவில்லை. அவர் மனம் ஒரே குழப்பத்தில் இருந்தது.

வாசுகி உள்ளே நுழைந்து கட்டில் மேல் ஏறி அமர்ந்தாள். அவள் உடலில் சேலை சரியாகச் சுற்றப்படாமல், தளர்வாக இருந்தது. அவளது முலைகள் சேலைக்குள் மெல்ல அசைந்தாட, அவளது தொடைகளில் இன்னும் ஈரப்பதம் படர்ந்திருந்தது. மாமனாரைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டு, அவர் நெஞ்சில் சாய்ந்தாள். அவளது முலைகள் அவர் மார்பில் அமுங்கின, அவளது உடலின் வெப்பம் அவருக்குள் பரவியது. அவரால் அவளைத் தடுக்க முடியவில்லை, அவளைப் புறக்கணிக்கவும் முடியவில்லை. ஒரு அப்பா மேல் மகள் வெகுளித்தனமாகக் கட்டிப்பிடிப்பது போலத்தான் இருந்தது அவள் செயல். அவளது கைகள் அவர் முதுகைச் சுற்றி இறுக்கமாகப் பற்றின, அவளது கன்னம் அவர் மார்பில் படிந்தது. அவளின் அணைப்பில் அவர் மிகவும் சுகம் கண்டார். அந்த அணைப்பில் ஒரு பாதுகாப்பும், ஒரு வெளிச்சமும் இருந்தது. அவர் உடல் தளர்ந்தது, அவளது அரவணைப்பில் கரைந்தான்.

அப்பொழுதே அவருக்கு லேசாக ஒரு உண்மை புரிந்தது. அவர் அவளை மிகவும் நேசிக்கிறார் என்று அந்த ஒரு கணம் அவருக்கு உணர்த்தியது. இது வெறும் பாலுணர்வு மட்டும் இல்லை என்பதைத் தெளிவாக உணர்ந்தார். அவர் இதயம் லேசாகப் படபடத்தது. அவரது கைகள் தாமாகவே அவள் முதுகில் படர்ந்து, அவளை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்தன. அவர் கண்கள் கலங்கின, ஆனால் அது சோகத்தின் கண்ணீர் அல்ல - அது ஒரு விநாடியின் உணர்வு பரவசம்.

அவள் தோளிரண்டையும் நிமிர்த்தி, அவள் கண்களை உற்று நோக்கி, ரத்தினம் கேட்டார்.

"வாசுகி, பாரியைத் தவிர வேற யாருகிட்டயும் இப்படிப் பண்ணிருக்கியா?" என்று கேட்டார். அவர் குரலில் ஒரு பதற்றமும், ஆர்வமும் கலந்திருந்தது.

"இல்லை மாமா, உங்ககிட்ட மட்டும் தான்... இதுதான் முதல் முறை..." என்று சொன்னாள் வாசுகி. அவள் குரலில் ஒரு நாணமும், உண்மையும் தொனித்தன. அவள் கண்கள் கீழே இறங்கின, பின்னர் மெதுவாக அவர் கண்களைச் சந்தித்தன.

"எனக்கும் செய்யும் போது நல்ல சுகமா இருந்துச்சு. ஆனா இது தப்பில்லையாடா செல்லம்? நீ என் பையனோட பொண்டாட்டி. அவனுக்குத் தெரிஞ்சா அவன் மனசு எவ்வளவு வேதனைப்படும்?" என்று கேட்டார் ரத்தினம். அவர் குரல் நடுங்கியது, அவர் கண்களில் கவலை படர்ந்தது.

"மாமா, நாங்க இதைப் பத்தி நிறையப் பேசிட்டோம். அவரே எனக்குத் தைரியம் ஊட்டி, நான் சந்தோஷமா இருக்கணும்னு சொன்னாரு" என்றாள் வாசுகி.

இதைக் கேட்ட ரத்தினம் அதிர்ந்து போனார். அவரால் தன் காதுகளை நம்ப முடியவில்லை. தன் மகனா இப்படி? அவர் கண்கள் விரிந்தன, வாய் திறந்தது. தன் மகனின் உயர்வான மனதை நினைத்து அவருக்கு ஒரு பெருமையும், அதே சமயம் ஒரு குற்ற உணர்வும் ஏற்பட்டது.

"என்னம்மா சொல்லுற, பாரியா சொன்னான்?" என்று மீண்டும் கேட்டார் ரத்தினம், இன்னும் அதிர்ச்சியில் இருந்தவராய்.

"ஆமாம் மாமா, நான் சந்தோஷமா இருக்கணும்னு சொன்னாரு. ஆனா அவரு உங்ககிட்டன்னு சொல்லல. என்னோட பழைய காதலுன்கிட்ட பேசச் சொன்னாரு" என்றாள் வாசுகி.

"ஹ்ம்ம், பேசினீயா?" என்று கேட்டார் ரத்தினம்.

"இல்லை மாமா, இதுக்கு முன்னாடி நான் ஒத்துக்கவே இல்லை. விடாப்பிடியாக வேணாம்னு சொல்லிட்டேன். அப்படிச் செஞ்சா நம்ம குடும்பத்தில நிறையப் பிரச்சினை வரும்னு நான் திண்ணமாக அவருக்கிட்டச் சொல்லிட்டேன்" என்றாள் வாசுகி.

"ஹ்ம்ம், அப்புறம் என்ன நடந்துச்சு?" என்று கேட்டார் ரத்தினம், அவர் குரலில் ஒரு புதிய ஆர்வம் இருந்தது.

"என்னோட கட்டுப்பாடு எல்லாம் அந்த ஒரு நொடியில தவிடு பொடியாச்சு மாமா" என்றாள் வாசுகி.

"நீ எதைப் பத்தி சொல்லுற?" என்று கேட்டார் ரத்தினம்.

"எப்போ உங்களை நான் முதன்முதலா பாத்தேனோ, அந்த நொடியில நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். நடந்தா அது உங்களோடதான்னு. அவரு சொல்லுற மாதிரி நான் வெளியே போகத் தேவையில்லை. மேலும் நம்ம குடும்ப கௌரவமும் கெடாது மாமா. அந்த ஒரு தைரியத்துலதான் நான் உங்கள..." என்று சொல்லித் தயங்கினாள் வாசுகி. அவள் கண்கள் நாணத்தில் கீழே இறங்கின, அவள் குரல் மெல்லியதாகியது.

என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் தடுமாறிப் போனார் ரத்தினம். அவர் மனம் பல வழிகளில் சுழன்றது. தன் மகனின் ஆசையை நிறைவேற்றுவதா, தன் மருமகளுக்கு சுகத்தை அளிப்பதா, தன் சுயநலத்தையும் பேணுவதா - மேலும் குழம்பிப் போனார். அவர் நெற்றியில் சுருக்கம் விழுந்தது, கைகள் நடுங்கின. அவர் இதழ்கள் உலர்ந்து போயின.

"அவனுக்கு இது தெரியுமா? நீ சொல்லிட்டியா?" என்று கேட்டார் ரத்தினம்.

"அவர் எனக்கு இந்த உரிமையைக் கொடுத்தது என்னமோ உண்மைதான். ஆனா, அதை நான் உங்ககிட்ட அனுபவிக்கிறது அவரால ஏத்துக்க முடியுமான்னு எனக்குத் தெரியல மாமா" என்றாள் வாசுகி.

"வேணாம்மா, அவனுக்கு இருக்கிற பிரச்சனையே போதும். மேலும் இதைச் சொல்லி அவனைக் காயப்படுத்த வேணாம். அவனை நினைச்சா எனக்குப் பெருமையா இருக்கு, இந்த அளவுக்குத் தெளிவா முடிவு எடுத்திருக்கான். உன்னை அவன் எந்த அளவுக்கு நேசிக்கிறான்னு இப்போ எனக்குத் தெரியுது. அவனுக்கு நான் துரோகம் பண்ணற மாதிரி ஒரு குற்ற உணர்வு இருந்துகிட்டே இருக்கும்மா" என்று வருந்தினார் ரத்தினம். அவர் கண்களில் கண்ணீர் துளித்தது.

"நீங்க கவலைப்படாதீங்க மாமா, நானே அவருகிட்ட கொஞ்சம் கொஞ்சமா இதைப் பத்திப் பக்குவமா பேசறேன். எனக்கு நல்லா நம்பிக்கை இருக்கு. அவர் என் மேல் எவ்வளவு அன்பு வச்சிருக்காரோ, அதைவிட அதிகமா உங்க மேல் அவருக்குப் பாசம் மாமா. அத்தையைப் பிரிஞ்சு நீங்க எவ்வளவு சிரமப்பட்டீங்கன்னு அவருக்கு நல்லாவே தெரியும். என்னோட ஆசைகளைப் புரிஞ்சிக்கிட்ட மாதிரி, ஒரு ஆம்பளையா உங்களுக்கு என்ன வேணும்னும் அவருக்குத் தெரியும். நீங்க வேணும்னா பாருங்க, ஒரு நாள் அவரே என்ன உங்ககிட்ட அனுப்பி வைப்பாரு மாமா" என்று உறுதியாகச் சொன்னாள் வாசுகி.

அவள் பேசப் பேச அவர் கண்கள் குளமாகின. இப்படி ஒரு மகன் தனக்கு வாய்த்திருப்பதை நினைத்துப் பெருமைப்பட்டார். அதே நேரத்தில் அவனுக்கு ஏன் இப்படி ஒரு நிலைமை என்று மனம் புழுங்கினார். அந்த நேரத்திலும் அவருக்கு ஒரு சிறு நப்பாசை - தன் மகன் திரும்பவும் பழையபடி எழுந்து வர மாட்டானா என்று. அப்படி ஒன்று நேர்ந்தால், தன் மருமகளால் தனக்குக் கிடைத்த இந்தச் சுகத்தை எந்த நொடியிலும் இழப்பதற்கு அவர் தயாராக இருந்தார். மருமகளிடம் பேசிய பிறகு, தன் மனச்சுமை பெரிதாகக் குறைந்ததை அவர் உணர்ந்தார். மேலும் அவரின் குற்ற உணர்வும் குறைந்து போனது. எதைத் தன் மனைவியின் சந்தோஷத்துக்காக விட்டுக் கொடுத்து அவளைத் தூண்டினானோ, அதே சந்தோஷத்துக்காகவும், தன் குடும்ப நலன் கருதியும், தன்னை அர்ப்பணிக்கத் தயாரானார்.

அவர் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு, அவள் முகத்தில் ஒரு புன்னகையைப் பூத்தார். அவள் கூறிய வார்த்தைகள் அவர் மனதில் ஒரு புதிய நம்பிக்கையை உருவாக்கின. அவர் கை அவள் கன்னத்தில் படர்ந்து, அவள் முடியை வருடினான். அந்தச் சிறு தொடுகையில் ஒரு மென்மையான அன்பு இருந்தது. வாசுகி அவர் கையைப் பற்றி, தன் உதடுகளில் வைத்து முத்தமிட்டாள். அவள் உதடுகளின் ஈரப்பதம் அவர் கையில் பட்டது. ரத்தினம் அவளை மீண்டும் அணைத்துக் கொண்டார். இந்த முறை அந்த அணைப்பில் ஒரு புதிய நிம்மதி இருந்தது. ஒரு குடும்பமாக, ஒரு முழுமையாக, அவர்கள் மூவரும் இணைந்திருக்கும் புதிய வாழ்க்கைக்கான ஒரு தொடக்கமாக இருந்தது.

சில வாரங்கள் கடந்தன. ரத்தினமும் வாசுகியும் தங்கள் உடலுறவு வாழ்க்கையைப் பல வகையில் அனுபவித்தனர். ஒவ்வொரு இரவும் ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது. வாசுகியின் இளமை உடலும், ரத்தினத்தின் முதிர்ந்த அனுபவமும் ஒன்று சேர்ந்து, ஒவ்வொரு சந்திப்பையும் இனிமையாக்கின. வாசுகி ஒவ்வொரு முறையும் மாமனாரின் பூளைத் தன் கூதியில் ஏற்கும் போது, அந்த இறுக்கமும், ஈரப்பதமும், வெப்பமும் அவரைப் பரவசப்படுத்தின. அவளது கூதி அவர் பூளை முழுமையாக ஏற்கும் பக்குவத்தை அடைந்திருந்தது. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதிச் சுவர்கள் அதனை இறுக்கி அழுத்தி, அவரை மேலும் ஆழமாக இழுத்தன. வெளியே வரும் போது, அவளது கூதி நீர் அவர் பூளுடன் ஒட்டி வெளியே வந்து, அவர் விதைப்பைகளை நனைத்தது.

அதே நேரத்தில் வாசுகி தன் கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் இருந்து ஒரு போதும் தவறவில்லை. காலையில் அவனுக்குக் குளிப்பாட்டி, உணவு ஊட்டி, மருந்துகளைக் கொடுத்தாள். அவனது உடல் தேவைகளை அவள் கவனித்துக் கொண்டாள். இடையிடையே பாரியிடம் தன் மாமனாரைப் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தாள். பாரிக்கும் தன் தந்தைக்கு ஒரு பெண் துணை தேவை என்று தெரியும். ஆனால் தன் மனைவியோடு அவரைக் கூட விடும் அளவுக்கு அவனுக்குப் பெருந்தன்மை இல்லை. அவன் மனதில் ஒரு போராட்டம் இருந்தது. ஒரு புறம் தன் தந்தையின் தனிமை, மறுபுறம் தன் மனைவியின் மீதான பாசம்.

ஆனாலும் வாசுகி அவள் முயற்சியைக் கைவிடவில்லை. அடிக்கடி அவள் மாமனாரைப் பற்றி அவனிடம் பேசி, பேசி, ஒரளவுக்கு அவன் சம்மதத்தைப் பெரும் அளவுக்கு வந்து விட்டாள். ஒவ்வொரு நாளும் அவள் பாரியிடம் மாமனாரின் நலத்தைப் பற்றிக் கேட்டு, அவரது தனிமையைப் பற்றிப் பேசினாள். "மாமாவுக்கு யாருமே இல்லைங்க, நாம் இருக்கிறோம், ஆனால் நம்மால் அவருக்கு எவ்வளவு கவனம் கொடுக்க முடியும்?" என்று கேட்டாள். பாரி கேட்டுக் கொண்டான். பாரியின் முகத்தில் ஒரு யோசனை தோன்றியது. அவன் புருவங்களை உயர்த்தி, வாசுகியின் கண்களைப் பார்த்தான்.

ஒரு நாள் இரவு முழுவதும் அவனுடனேயே படுத்துக் கொண்டு, அவனிடம் பேசி அவன் சம்மதத்தையும் பெற்றாள். அந்த இரவு நீண்டதாக இருந்தது. வாசுகி பாரியின் அருகில் படுத்துக் கொண்டு, அவன் மார்பில் கன்னத்தை வைத்தாள். அவன் வலது கை அவள் முடியை வருடியது. வெளியே சந்திரன் ஒளி பரப்பியது, அறையில் ஒரு வெள்ளி வெளிச்சம் படர்ந்தது. வாசுகி மெதுவாகப் பேச ஆரம்பித்தாள். தன் தந்தையின் தனிமையும், தன் மீதான தனது பாசமும், தான் எப்படி மாமனாரைக் கவனித்துக் கொள்ள விரும்புகிறாள் என்பதையும் விளக்கிச் சொன்னாள். கணவனின் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு, அவனது கண்களைப் பார்த்து, "நீங்க இதை ஏத்துக்க முடிஞ்சா, எங்கள் குடும்பம் முழுமையாகும்" என்றாள்.

பாரி நீண்ட நேரம் யோசித்தான். அவனது முகத்தில் ஒரு போராட்டம் தெரிந்தது. அவன் தந்தையின் தனிமையும், தன் மனைவியின் அன்பும், தனது இயலாமையும் அவன் மனதில் மோதின. முடிவில், அவன் தலையை மெதுவாக அசைத்தான். "உனக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், எங்களுக்கெல்லாம் நல்லது என்று நினைத்தால், அதைச் செய்" என்றான். அவனது குரலில் ஒரு கனமான மௌனம் இருந்தது, ஆனால் அதில் ஒரு விடுதலையும் இருந்தது. வாசுகி அவனை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்தாள். அவள் கண்களில் நன்றி ததும்பியது. அவள் மாமனாரிடம் செல்லும் வழி இப்போது திறந்திருந்தது.

அதற்குப் பிறகு, அவர்கள் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக ஓடியது. ரத்தினத்திற்கும் வாசுகிக்கும் இடையிலான உறவு மேலும் ஆழமடைந்தது. ஒவ்வொரு இரவும் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் ஆராய்ந்து, புதிய இன்பங்களைக் கண்டறிந்தனர். வாசுகியின் உடல் ரத்தினத்தின் தொடுகைக்கு மேலும் பக்குவமடைந்தது. அவளது கூதி அவர் பூளை ஏற்கும் போது, அந்த இறுக்கமும், ஈரப்பதமும், வெப்பமும் ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது. ரத்தினத்தின் பூள் அவளுக்குள் செல்லும் போது, அவளது கூதிச் சுவர்கள் அதனை இறுக்கி அழுத்தி, அவரை மேலும் ஆழமாக இழுத்தன. வெளியே வரும் போது, அவளது கூதி நீர் அவர் பூளுடன் ஒட்டி வெளியே வந்து, அவர் விதைப்பைகளை நனைத்தது. ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் உடல்கள் கலக்கும் போது, அந்த அறையில் அவர்களின் முனகல்களும், உடல்களின் அதிர்வுகளும் நிறைந்திருந்தன.

திடீரென்று ஒரு நாள், அந்த மகிழ்ச்சிக்கு இடையூறு வருவது போல ஒன்று நடந்தது. ரத்தினத்தால் தன் மகனிடம் இருந்து உண்மையை மேலும் மறைத்து வைக்க முடியாமல் திணறினார். அவரது மனம் ஒரு போராட்டத்தில் சிக்கியது. ஒவ்வொரு முறையும் அவர் மகனின் முகத்தைப் பார்க்கும் போதும், அவர் உள்ளத்தில் ஒரு குற்ற உணர்வு எழுந்தது. "இது சரிதானா? என் மகனுக்கு நான் இப்படிச் செய்வது சரிதானா?" என்ற கேள்விகள் அவரை வாட்டின. அவருக்கு உறக்கம் வரவில்லை, பசி இல்லை. அவர் மனம் கொந்தளித்தது.

தன் மருமகளையும் மீறி, தன் மகனிடம் அவர் நடந்த எல்லாவற்றையும் வாசுகியின் முன்னாலேயே கூறினார். அந்த நாள் மாலை, பாரி தனது சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தான். ரத்தினம் அவன் அருகில் சென்று, முழந்தாளிட்டு அமர்ந்தார். அவர் கைகள் நடுங்கின, கண்கள் கலங்கின. வாசுகி அருகில் நின்று கொண்டிருந்தாள், அவள் முகத்தில் பதற்றம் இருந்தது.

"மகனே, நான் ஒரு பெரிய தப்பு செய்து விட்டேன். உன்னிடம் இருந்து மறைத்து வைத்தேன். ஆனால் இனி என்னால் முடியாது" என்று கூறி, நடந்த அனைத்தையும் விவரமாகச் சொன்னார். அவர் குரல் நடுங்கியது, அவர் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.

இதைக் கேட்ட பாரி, தாங்க முடியாத வேதனையில் அழுதான். அவனது உடல் நடுங்கியது, அவனால் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியவில்லை. அவனது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிந்தது. அதைத் தவிர அவனால் எதுவுமே செய்ய இயலாது. அவனது இடது கை செயலிழந்து கிடந்தது, வலது கையால் முகத்தை மூடிக் கொண்டு அழுதான். அந்தக் காட்சியைப் பார்க்க ரத்தினத்தால் முடியவில்லை.

ரத்தினம் கட்டுப்படுத்த முடியாத வேதனையில், தன் மகனைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டு கதறி அழுதார். "மன்னிச்சிடு மகனே, மன்னிச்சிடு. நான் உனக்கு நல்ல அப்பா இல்லை. நான் உனக்கு துரோகம் செய்து விட்டேன்" என்று கதறினார். அவரது உடல் முழுவதும் நடுங்கியது, அவரால் நிற்க முடியவில்லை. வாசுகியும் செய்வதறியாது, இருவரையும் கட்டிப்பிடித்து அழுதாள். அவளது கண்ணீர் இருவரின் தோள்களிலும் படர்ந்தது. அந்த அறையில் மூவரின் அழுகுரல்களும் கலந்து ஒரு சோகமான இசையை உருவாக்கின.

ஒரு வழியாக எல்லாம் ஓய்ந்தது. ரத்தினம் தன் மகனிடம் மன்னிப்புக் கோரி, இனி தான் அவன் மனைவியுடன் கூடுவதில்லை என்று கூறினார். "மகனே, நான் உனக்கு அப்பா. நான் இனி இதைத் தொடர மாட்டேன். உனக்கு வருத்தம் கொடுக்க நான் விரும்பவில்லை" என்றார். அவர் தலையைக் குனிந்து, அழுது கொண்டிருந்தார்.

அதற்கு பாரி, "அதற்கு அவசியமே இல்லை அப்பா. தயவு செய்து இப்படிச் சொல்லாதீங்க. எனக்கு இனிமேல் எந்த வித வருத்தமும் இருக்காது. நான் உங்களுக்கு இந்த உரிமையைக் கொடுத்திருக்கிறேன். உங்கள் சந்தோஷத்துக்கு இடையே நான் இருக்க மாட்டேன்" என்றான். அவனது குரலில் ஒரு பக்குவமும், புரிதலும் இருந்தது. அவன் கண்கள் இன்னும் ஈரமாக இருந்தாலும், அவன் முகத்தில் ஒரு தெளிவு இருந்தது.

தன் ஒரு கையால் சைகை செய்து, தன் தந்தையை அருகில் அழைத்தான் பாரி. ரத்தினமும் அவன் முகத்தருகே நெருங்கி, "என்ன மகனே?" என்று வினவினார். பாரி தன் தந்தையின் காதருகே சொன்னான்: "அப்பா, எனக்கு ஒரு மகனைப் பெற்றுத் தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். நீங்களே அந்தக் குழந்தைக்கு அப்பா. என்னால் முடியாத ஒன்றை, நீங்கள் செய்யுங்கள்" என்றான்.

உணர்ச்சிப் பெருக்கால் ரத்தினம் அவன் முகத்தைத் தன் இரு உள்ளங்கைகளாலும் பிடித்து, அவன் இதழ்களில் அழுத்தி முத்தம் கொடுத்தார். அந்த முத்தம் ஒரு வாக்குறுதியாக இருந்தது. அது அவனுக்கு வருத்தத்தைத் தரும் ஒன்றல்ல, மாறாக அவனது ஆசையை நிறைவேற்றும் ஒரு செயல் என்று அவர் உணர்ந்தார்.

"உனக்காக நான் இதைச் செய்கிறேன்பா. ஐ லவ் யூ சோ மச்" என்று அவனை அணைத்துக் கொண்டார் ரத்தினம்.

ரத்தினத்தின் வாழ்வில் ஒரு மறுமலர்ச்சி ஏற்பட்டது. தன் மகன் விருப்பப்படி, தன் மருமகளுக்கு ஒரு ஆண் குழந்தையைக் கொடுத்தார். அந்த நாட்களில், அவர்களின் உடலுறவு மேலும் அர்த்தமுள்ளதாக இருந்தது. வாசுகி கர்ப்பமடையும் வரை, அவர்கள் தினமும் கூடினர். ஒவ்வொரு முறையும் ரத்தினம் தன் விந்தை அவள் கூதிக்குள் ஆழமாகப் பாய்ச்சினான். அவளது கூதியின் இறுக்கத்தில் அவன் பூள் துடித்தது, ஒவ்வொரு துடிப்பிலும் விந்து அவளுக்குள் பரவியது. வாசுகி ஒவ்வொரு முறையும் தன் இடுப்பை உயர்த்தி, அந்த விந்தை முழுமையாக ஏற்றுக் கொண்டாள்.

நாட்கள் செல்லச் செல்ல, பாரியின் இடது கையும் ஓரளவுக்குக் குணமானது. சக்கர வண்டியில் சுயேச்சையாக இயங்கும் அளவுக்கு அவன் குணமடைந்தான். அது ஒரு சிறிய அதிசயமாக இருந்தது. ஒரு நாள், அவன் தானாகவே சக்கர நாற்காலியைத் தள்ளிக் கொண்டு வந்து, தன் தந்தையின் அருகில் நின்றான். அவன் கண்களில் ஒரு புதிய பிரகாசம் இருந்தது.

குழந்தை என்னவோ தனக்குப் பிறந்தாலும், அதற்குத் தான் ஒரு தாத்தாவாக இருப்பதையே ரத்தினம் விரும்பினார். "தந்தை" என்ற முழு உரிமையை அவர் தன் மகனுக்கே முழுவதுமாக விட்டுக் கொடுத்து விட்டார். குழந்தை பிறந்தபோது, பாரியின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. அவன் குழந்தையைத் தன் வலது கையால் தூக்கிப் பிடித்து, முத்தமிட்டான். அது ஒரு ஆண் குழந்தை - "ரத்தினேஷ்" என்று பெயரிடப்பட்டான்.

ரத்தினமும், வாசுகியும் இருவரின் உடலுறவு வாழ்க்கை, மருமகளைச் சூத்தடிக்கும் அளவுக்கு மெருகேறி விட்டது. ஒவ்வொரு இரவும் அவர்கள் ஒரு புதிய விதத்தில் கூடினர். வாசுகி மாமனாரின் பூளை தன் கூதியில் ஏற்கும் போது, அவளது உடல் ஒரு வில் போல வளைந்தது. அவர் பூள் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதிச் சுவர்கள் அதனை இறுக்கி அழுத்தின. வெளியே வரும் போது, அவளது கூதி நீர் அவர் பூளுடன் ஒட்டி வெளியே வந்தது. அவர்கள் செய்வதை ஒரு முறை பார்க்க வேண்டும் என்ற மகனின் விருப்பத்திற்கிணங்க, தன் மகன் முன்னாலேயே மருமகளை விதம் விதமாக ஓத்து அனுபவித்தார்.

அந்த முதல் முறை, பாரி தன் சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். ரத்தினம் வாசுகியைக் கட்டிலில் படுக்கவைத்தான். அவள் முலைகளை அவன் கைகளால் பிடித்துப் பிசைந்தான். அவள் காம்புகள் விறைத்து நிமிர்ந்தன. பின்னர், அவன் அவள் தொடைகளைப் பிரித்து, அவள் கூதியைப் பார்த்தான். அது ஏற்கனவே ஈரமாகி இருந்தது. தன் பூளை எடுத்து, அவள் கூதி வாயிலில் வைத்து, மெதுவாக உள்ளே நுழைத்தான். வாசுகி ஒரு நீண்ட முனகலை வெளியிட்டாள். அவன் பூள் முழுமையாக உள்ளே செல்லும் வரை, அவன் மெதுவாக அசைந்தான். பின்னர், அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். ஒவ்வொரு முறையும் அவன் பூள் உள்ளே செல்லும் போதும், வெளியே வரும் போதும், வாசுகியின் முனகல்கள் உச்சத்தை நோக்கி ஏறின.

பாரிக்கு இது மிகவும் பிடித்துப் போனது. அவன் கண்களில் ஒரு புதிய உற்சாகம் இருந்தது. அவன் தன் வலது கையால் தன் ஆண்குறியைத் தொட்டு, மெதுவாக அசைக்க ஆரம்பித்தான். அது இன்னும் முழுமையாக விறைக்கவில்லை, ஆனால் ஒரு சிறிய அசைவு இருந்தது. அவனால் அதை உணர முடிந்தது. அது ஒரு புதிய நம்பிக்கையை அவனுக்குக் கொடுத்தது.

தன் மகனுக்காக, அவர் பெரிய ஒரு கட்டிலை வாங்கி வந்தார். அது மூவரும் படுக்கும் அளவுக்கு அகலமானது. அன்றிலிருந்து மூவரும் ஒரே கட்டிலில் தான் படுத்தனர். ரத்தினம் நடுவிலும், இருபுறமும் வாசுகியும் பாரியும் என அமர்ந்தனர். ஒவ்வொரு இரவும், மூவரும் உடல்கள் கலந்து, ஒரு புதிய இன்ப உலகத்தில் மிதந்தனர்.

இப்படி ஒரு முறை, யாவரும் தூங்கிக் கொண்டிருந்த வேளை, திடீரென்று பாரி கண் விழித்து எழுந்தான். அவனது உடல் வியர்த்துக் கிடந்தது, அவன் முகத்தில் பதற்றம் இருந்தது. தன் அருகே ரத்தினம் படுத்திருந்தார். அவரும் திடுக்கிட்டு எழுந்து, "என்னப்பா?" என்று கேட்டார்.

"டாட், எனக்குப் பயமா இருக்கு. ஐ நீட் யூ" என்றான் பாரி, அவன் குரல் நடுங்கியது.

"என்னப்பா சொல்ற?" என்று கேட்டார் ரத்தினம்.

"அப்பா, எனக்கு நீங்க வேணும்பா. ப்ளீஸ் பா" என்று கெஞ்சினான் பாரி.

"சரிப்பா, சரிப்பா. நான் எங்கேயும் போகல, இங்கதான் இருக்கேன். அப்பாவை ஹக் பண்ணிக்கிட்டே தூங்கு, சரியா?" என்று சொல்லி, அவனை அணைத்துக் கொண்டார் ரத்தினம்.

"பா, எனக்கு நீங்க வேணும்பா. ப்ளீஸ் பா, ப்ளீஸ் பா. கம் அன்ட் ஃபக் மீ பா... ப்ளீஸ் பா, என்ன வந்து ஓளுங்கப்பா" என்று அழுகையுடன் கெஞ்சினான் பாரி.

"என்னப்பா சொல்லற? நான் உன்ன எப்படிப்பா?" என்று திகைத்துப் போய்க் கேட்டார் ரத்தினம்.

"ஐ லவ் யூ பா, ப்ளீஸ் பா..." என்று சொல்லி, பாரி தன் அப்பாவின் தலையைப் பிடித்து இழுத்தான்.

தன் மகனுக்காக எதையும் செய்த அவர், இதையும் மனப்பூர்வமாகச் செய்யத் துணிந்தார். அவரது மனதில் ஒரு போராட்டம் இருந்தாலும், தன் மகனின் கண்களில் இருந்த அந்த ஏக்கத்தை அவரால் மறுக்க முடியவில்லை. அவனைக் கட்டியணைத்தார், அவன் உதடுகளைக் கவ்வி முத்தமிட்டு, அவன் எச்சிலை உறிஞ்சினார். பாரியும் தன் தந்தையின் நாக்கைச் சப்பி எடுத்து உறிஞ்சினான். இருவரும் தங்கள் எச்சிலைச் சுவைத்து விழுங்கினர். அந்த முத்தங்களில் ஒரு புதிய உணர்வு இருந்தது - ஒரு அப்பாவின் பாசமும், ஒரு காதலனின் வெறியும் கலந்தது.

ரத்தினம் தன் மகன் மேல் ஏறிப் படுத்தார். இடுப்புக்குக் கீழ் அவனுக்கு எந்த வித உணர்வும் இல்லை. ஆனால், தன் தந்தையின் உடல் தன் மேல் இருப்பதை அவனால் நன்றாக உணர முடிந்தது. ரத்தினத்தின் உடல் எடை அவன் மேல் படிந்தது, அது அவனுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான உணர்வைக் கொடுத்தது. தன் தந்தையை இறுக்கியணைத்துக் கொண்டான். வெகு நேரம் இருவரும் முத்தமழை பொழிந்தனர். அவர்கள் உதடுகள் பிரியாமல், ஒருவரின் நாக்கு மற்றவரின் வாய்க்குள் சுழன்றது.

இதற்கிடையில் கண் விழித்துப் பார்த்த வாசுகிக்குப் பெரும் வியப்பு. தன் கணவனுக்கு இப்படி ஒரு சுகம் கிடைக்க வழி இருக்கின்றது என்று அவளுக்கு எள்ளளவும் தெரியாது. அவள் கண்கள் விரிந்தன, வாய் திறந்தது. அவர்களைத் தொந்தரவு செய்யாமல், படுத்துக் கொண்டே அவர்களின் விளையாட்டை ரசித்தாள். அதுவே அவள் புண்டையில் ஒரு அறிப்பை ஏற்படுத்தியது. அவளது கூதியில் ஈரப்பதம் படரத் தொடங்கியது, அவளது உள்ளாடை நனைந்தது. தன் புண்டைக்குள் விரலை விட்டு நோண்டிக் கொண்டே அவர்களை ரசித்தாள். அவள் விரல் உள்ளே செல்லும் போது, அவளது கூதி அதனை இறுக்கி அழுத்தியது.

ரத்தினமும் தன் மகனை முத்தமிடுவதில் இருந்து விலகி, அவனிடம் கிசுகிசுவென்று பேசினார். பாரி தன் தந்தையின் காதருகே சென்று சொன்னான்:

"அப்பா, என்னை ஓளுங்க. என்னை உங்க பொண்டாட்டி மாதிரி, இல்ல இல்ல என்னோட பொண்டாட்டி மாதிரி என் சூத்தை அடிங்க பா" என்று கெஞ்சினான்.

இதைக் கேட்ட ரத்தினம் லேசாகச் சிரித்து விட்டார். "நான் அதைப் பண்ணணும்னா, இன்னையிலிருந்து நீ எனக்கு மகன் இல்லை. நீ என்னோட காதலி. உனக்கு ஓகேயா?" என்று கேட்டார்.

"ஓஓஓ... எனக்கு ஓகேதான் மாமா..." என்று பதில் சொன்னான் பாரி, அவன் குரலில் ஒரு புதிய உற்சாகம் இருந்தது.

"அப்படின்னா, என் பூளை முதலில் ஊம்பு" என்று சொன்னார் ரத்தினம்.

"சரிப்பா, சாரி மாமா..." என்று சொல்லி, பாரி தன் தந்தையின் பூளை எடுத்து, தன் வாயில் வைத்தான்.

தன் பூளை எடுத்துப் பாரியின் வாயில் வைத்தார் ரத்தினம். அந்த எட்டு அங்குல மொத்தமான பூளை, அவன் சுவைத்து ரசித்து ஊம்பினான். நீண்டு தொங்கிக் கொண்டிருந்த அவரின் பெருத்த விதைப்பைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சூப்பினான். பாரியின் நாக்கு அந்த பூளின் நீளத்தில் உரசியது, அவன் உதடுகள் அதன் சுற்றளவை இறுக்கிப் பிடித்தன. பாரி மாமனாரின் பூளை வாய்க்குள் ஏற்றி, ஆழமாக வாங்கினான். அது அவனது தொண்டையில் செல்லும் போது, அவனுக்கு ஒரு புதிய உணர்வு ஏற்பட்டது. அவன் தந்தையின் பூளின் வாசனையும், சுவையும் அவன் உள்ளத்தில் பதிந்தன.

உடலுறவில் சாப்பிடக் கொடுப்பதும் சிறப்பு, அதே நேரத்தில் சாப்பிடுவதிலும் ஒரு தனி சிறப்பு உள்ளது. அனுபவித்தவர்களுக்கு இது யார் சொல்லியும் தெரிய வேண்டியதில்லை. பாரி தன் தந்தையின் பூளை உறிஞ்சி, சப்பி, ரசித்தான். ரத்தினத்தால் தன் வாயைச் சும்மா வைத்துக் கொண்டு இருக்க முடியவில்லை. தானும் எதையாவது ஊம்ப வேண்டும் என்று அவருக்குத் தோன்றியது. தன் மகன் ஊம்பிக் கொண்டிருக்க, அப்படியே திரும்பிப் படுத்தார். தன் மகனின் ஷார்ட்சைக் கழற்றிப் பார்த்தார். கொஞ்சம் திகைத்துப் போனார்.

அவன் படுத்த படுக்கையாக இருக்கும் பொழுது அவனைக் குளிப்பாட்டி, சுத்தம் செய்திருக்கிறார். ஆனால் அவன் பூள் அப்பொழுது இப்படி இருந்ததில்லை. இப்பொழுது ஒரு நாற்பது சதவீத விறைப்பு இருந்ததைக் கவனித்த அவர் வியந்து போனார். அவனது பூள் சிறிது உயிர்பெற்று, மேலே நிமிர்ந்து நின்றது. அதன் நுனி லேசாக சிவந்திருந்தது. எதுவுமே யோசிக்காமல், மகனின் பூளை எடுத்துத் தன் வாயில் இட்டுக் கொண்டு ஊம்பத் தொடங்கினார். அவனுக்கு எந்த உணர்வும் இருப்பதாக அவருக்குத் தெரியவில்லை. இருந்தும் அவர் ஊம்பினார். தன் தொண்டை வரை இட்டு ஊம்பினார். தன் சொந்த மகனின் பூளைத் தான் ஊம்புவதை நினைத்து ஏனோ ஒரு பெருமிதம் கொண்டார்.

ரத்தினத்தின் நாக்கு அவன் பூளின் நீளத்தில் உரசியது, அவன் உதடுகள் அதன் நுனியைச் சுற்றி வளைத்தன. அவன் மகனின் பூளின் வாசனை அவருக்குப் புதிதாக இருந்தது. அவன் ஊம்பி முடித்து, திரும்பி அவன் மேல் படுத்துக் கொண்டு கேட்டார்:

"எப்படி, மாமா பூளு எப்படி இருக்கு?"

"சூப்பரா இருக்கு... மாமா, என் கூதி ரெடி. ஓக்கறீங்களா?" என்று கேட்டான் பாரி.

"மாமாவும் ரெடி தாண்டி" என்று சொல்லி, ரத்தினம் அவனை விட்டு இறங்கி, அவன் கால்களைத் தூக்கிப் பிடித்தார். தன் நாக்கைக் கொண்டு போய் அவன் சூத்துக்குழிக்குள் விட்டுத் துழாவினார். அவன் ஸ்பரிசத்தால் சற்று நெளிவதை அவர் உணர்ந்தார். அவனது சூத்து ஓட்டை இறுக்கமாக இருந்தது, ரத்தினத்தின் நாக்கு உள்ளே செல்லும் போது, பாரி ஒரு சிறு நடுக்கத்தை உணர்ந்தான்.

எங்களின் இந்த காம விளையாட்டால் அவன் மேலும் குணமடைய மாட்டானா என்ற ஒரு நப்பாசை அவருக்குள் தோன்றியது. நன்றாக அவன் குழிக்குள் தன் நாக்கை விட்டுக் குத்தினார். பிறகு தன் ஒரு விரலால் அவன் ஓட்டைக்குள் விட்டார். வலியால் அவன் மேலும் நெளிவதை அவர் பார்க்க, இன்னும் சந்தோஷப்பட்டார். அவனுக்கு உணர்வுகள் திரும்பி வருவதாக அவர் உணர்ந்தார். அவன் முனகும் சத்தமும் அவரை மேலும் உற்சாகப்படுத்தியது. அவன் சூத்து ஓட்டை அவர் விரலை இறுக்கிப் பிடித்தது, அந்த இறுக்கம் அவருக்கு ஒரு புதிய உணர்வைக் கொடுத்தது.

"டாட், சீக்கிரம் டாட். உங்க பூளை உள்ள விடுங்க. ப்ளீஸ்..." என்று கெஞ்சினான் பாரி.

அதற்கு மேலும் அவனைக் காக்க வைக்க அவருக்கு விருப்பம் இல்லை. தன் எச்சிலால் நன்றாக அவன் சூத்தை ஈரப்படுத்தி, தன் பூளை எடுத்து, அவன் சூத்தில் லேசாக உள்ளே விட்டார். வலியால் சற்று துடித்தான். மெதுவாகத் தன் பூளை உள்ளே இறக்கினார். சட்டென்று ஒரு குத்து குத்தினார். லபக்கென்று அவர் பூள் உள்ளே நுழைந்தது. வலி தாங்காமல் அவன் கத்தி விட்டான். வாசுகி இதைப் பார்த்துக் கொஞ்சம் கலங்கிப் போனாள். இருந்தும் அவர்களைத் தடுக்கவில்லை. அவள் கண்களில் ஒரு கவலையும், ஆவலும் கலந்திருந்தது.

சிறிது நேரம் ஒன்றுமே செய்யாமல், தன் பூளை அவன் சூத்திலேயே வைத்திருந்தார். அதன் இறுக்கமான பிடி அவருக்கு ஒரு பரவசத்தைக் கொடுத்தது. பிறகு, அவன் கால்கள் இரண்டையும் தன் தோள் மேல் போட்டுக் கொண்டு, அவனை ஓக்கத் தொடங்கினார். தன் மகன் சந்தோஷத்தில், தன் பூளின் சுகத்தை அனுபவிப்பதைப் பார்த்து நெகிழ்ந்து போனார். பாரியின் முகத்தில் ஒரு புதிய பரவசம் படர்ந்தது. அவன் தன் தந்தையின் பூளை உள்ளே உணர முடிந்தது. அந்த உணர்வு அவனுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

இதையெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டிருந்த வாசுகிக்குத் தாங்க முடியவில்லை. தன் நைட்டியைக் கழற்றித் தூக்கி எறிந்தாள். முழு நிர்வாணமாக, அவர்கள் பக்கத்தில் அமர்ந்து, தன் புண்டைக்குள் விரலை விட்டுக் குடைய ஆரம்பித்தாள். அவளது கூதி ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. தன் விரலை உள்ளே செலுத்தும் போது, அவள் கூதி அதனை இறுக்கி அழுத்தியது. இடையிடையே, தன் விரலைப் பாரியின் வாயினுள் விட்டு, அவனை நக்க வைத்தாள். ரத்தினமும் அவனை ஓத்துக் கொண்டே, குனிந்து அவனை வெறியாக முத்தமிட்டார். அவனும் தன் அப்பாவைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டு, அவரின் முத்தத்தை வெகுவாக அனுபவித்தான்.

அப்பாவும் அவனை ஓங்கிக் குத்தத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு முறையும் பூள் உள்ளே செல்லும் போது, பாரியின் சூத்து அதனை இறுக்கி அழுத்தியது. வெளியே வரும் போது, அந்த இறுக்கம் மேலும் அதிகமானது. சிறிது நேரத்தில் அவரின் வேகம் அதிகரித்தது. அவர் உச்சக் கட்ட நிலையை அடைந்தார். அதற்கு மேலும் அவரால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், மகனின் சூத்துக்குள் தன் சூடான கஞ்சியைப் பாய்ச்சினார். விந்து வெப்பமாக உள்ளே பரவியது. தன் மகனின் உடம்பு குலுங்குவதைக் கண்டு, அவர் உடல் சிலிர்த்துக் கொண்டது. இப்படி ஒரு சுகத்தைத் தான் அவனுக்குக் கொடுக்க முடியும் என்று இவ்வளவு நாள் தெரியாமல் இருந்ததை நினைத்து வருத்தப்பட்டார்.

வாசுகியும் உச்சம் அடைந்து, தன் மாமனாரின் பூளைத் தன் கணவனின் சூத்தில் இருந்து இழுத்துத் தன் வாயில் வைத்து ஊம்பினாள். ரத்தினத்தின் கஞ்சியை நக்கி விழுங்கிச் சுத்தம் செய்தாள். அவள் நாக்கு அவர் பூளின் நுனியை வட்டமிட்டு, ஒவ்வொரு சொட்டு விந்தையும் உறிஞ்சி எடுத்தது. ரத்தினமும் வாசுகியும் பாரியின் முகத்தருகில் சென்று, அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்தனர். மூவரும் ஒரே நேரத்தில் முத்தமிட்டு மகிழ்ந்தனர். அவர்கள் உதடுகள் ஒன்று சேர்ந்தன, அவர்கள் நாக்குகள் பின்னிப்பிணைந்தன.

எப்படியோ ஆரம்பித்து, இப்படி வந்து முடியும் என்று அவர்கள் மூவருக்குமே தெரியாது. ஒன்றை மட்டும் நன்றாக மூவருமே உணர்ந்தனர். வாழ்க்கையில் ஒரு கதவு மூடப்பட்டால், இன்னொரு கதவு திறக்கும் என்பார்கள். இவர்கள் விஷயத்தில், முன் கதவு, பின் கதவு என எல்லா கதவுகளுமே திறந்து, சொர்க்கத்துக்கு வழி காட்டின. ரத்தினத்தின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய அத்தியாயம் ஆரம்பமாகியது. அது காமத்தின் கதவுகளைத் திறந்து, அவர்கள் மூவரையும் ஒரு புதிய உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது.