Tag: forced

எலிவேட்டரில் இருவரும் மட்டும் இருந்தபோது, மிஸ்டர் ஷர்மா ஆஷாவின் மார்புகளில் வாய் வைத்தார். மெல்லிய பிளவுஸ் மட்டுமே இருந்ததால், அந்தப் பெரிய மார்புகளைப் பலமாக உறிஞ்ச ஆரம்பித்தார்.ஆஷா முனகினாள், “உஃப்ஃப்ஃப்ஃப்… உம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்… மிஸ்டர் ஷர்மாாாாாாாாா…”“ஷர்மாஜி, கொஞ்சம் நிதானமா இருங்க. என்ன அவசரம்? யாராவது பார்த்துடுவாங்க” என்றார் மிஸ்டர் அஹ்மத்.அறைக்குள்

அடுத்த நாள் காலை, ஆஷா ராஜேஷிடம் மதியம் வெளியே போக வேண்டும் என்று சொன்னாள். அடுத்த வீட்டு வேலைக்காரியை அம்மாவை பார்த்துக் கொள்ள சொல்லி வைப்பதாகவும் கூறினாள். அவர் வேலைக்குப் போனதும், ஆஷா உடனே கருணாவின் நம்பரை டயல் செய்தாள். ஆனால் யாரும் எடுக்கவில்லை.ஆஷா மூன்று முறை மறுபடியும் அழைத்தாள் - பத்து மணிக்கு, பதினொன்று மணிக்கு, பன்னிரண்டு மணிக்கு - அதே நிலைதான். அவளது

மறுநாள் காலை சுமார் 5 மணிக்கே அறையின் போன் அடித்தது. ராஜேஷ் ஏற்கனவே உடை அணிந்து தயாராக இருந்தான். போனில் பேசி முடித்தவன் ஆஷாவை எழுப்பினான்."டார்லிங், நான் கிளம்ப வேண்டும். யதின் ஷாவுக்கு உடம்பு சரியில்லையாம், அதனால் என்னை புனேவுக்கு அழைத்துச் செல்ல ஷெலார் என்பவர் வந்திருக்கிறார். இன்று இரவு 9 மணிக்கெல்லாம் நான் வந்துவிடுவேன்," என்று சொல்லி அவளுக்கு ஒரு முத்தம்

அடுத்த நாள் அதிகாலை, ராஜேஷ் அவளைப் பூஜைக்காக ஆசிரமத்தில் இறக்கிவிட்டான். அந்த முரட்டுச் சாமியாருடன் மீண்டும் உடலுறவு கொள்ளப்போகிறோம் என்ற நினைப்பில் ஆஷா மிகுந்த கிளர்ச்சியில் இருந்தாள். ஆனால், இந்த முறை அவள் ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக அந்த அறையில் தனியாகக் காத்திருக்க வைக்கப்பட்டாள். அவளுக்குத் தெரியாமல், அந்தச் சாமியார் அப்போதுதான் திருமணமான மற்றொரு

பெற்றோருடன் வீட்டிற்குச் சென்ற ஆஷாவை, வாசலிலேயே ராஜு வரவேற்றான். அவளைக் கண்டதும் அவன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தான், அவளது உடலை ஆசையோடு வெறித்துப் பார்த்தான். ஆஷாவின் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது; இந்தப் பையனைப் பற்றியும், அவனது தடி தனக்குள் இறங்கினால் எப்படி இருக்கும் என்பதைப் பற்றியும் அவள் எவ்வளவோ கற்பனை செய்திருக்கிறாள். பிறந்த வீட்டிற்கு வந்திருப்பது அவளுக்கு

அன்று மாலை ராஜேஷ் வீடு திரும்பியபோது, ஆஷா ஒரு விலைமாதுவைப் போலப் படுக்கையறையில் காத்திருப்பதைக் கண்டு திகைத்தான். அவள் மினியின் அந்த மெல்லிய, குட்டையான கறுப்பு நிற உடையை அணிந்திருந்தாள்; உள்ளே பிராவோ அல்லது உள்ளாடையோ அணியவில்லை. முகத்தில் அதீத மேக்கப் போட்டுக்கொண்டு, பிரகாசமான சிவப்பு நிற லிப்ஸ்டிக் பூசியிருந்தாள். ஆறு அங்குல உயரமுள்ள ஹீல்ஸ் காலணிகளை அணிந்து, உடல்

"இது என்ன?" என்று சிரித்தபடி கேட்ட ரகு, அவளது ஒரு காம்பில் மாட்டப்பட்டிருந்த கிளிப்பைச் சுட்டிக்காட்டினான். அவள் தன் மார்புகளைக் கைகளால் மறைக்க முயன்றாலும், அவ்வளவு பெரிய மார்பகங்களை வெறும் கைகளால் முழுமையாக மறைப்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்றாக இருந்தது.வாசு எதுவும் பேசவில்லை. கீழே விழுந்து கிடந்த ஒரு கிளிப்பை அவர் கையில் எடுத்தார். அவளது கையை விலக்கி மார்புகளைத் திறக்க

அம்மா உண்மையில் ஒரு பயிற்சி பெற்ற நடனக் கலைஞர். இருபத்து நான்கு வயதில் திருமணமாகும் வரை, அவர் தனது வீட்டில் சிறுமிகளுக்கு 'மோகினியாட்டம்' கற்றுக்கொடுத்து வந்தார். திருமணத்திற்குப் பிறகு அந்தப் பணி நின்றுபோனது; தேநீர்க் கடையின் வேலைகளே அவரது நேரத்தை முழுமையாக விழுங்கிவிட்டன. இந்த வீட்டிற்கு வந்தபின், பார்வதியம்மாவுக்கு அம்மாவின் நடனத் திறமை பற்றித் தெரிந்தபோது,

அவள் எவ்வளவோ முயன்றும் அவளது மென்மையான கைகளால் அவரது முரட்டுத்தனமான பிடியை விலக்க முடியவில்லை. அவளது தேகத்திலிருந்து அவரைத் தள்ளிவிட அவள் எடுத்த முயற்சிகள் அனைத்தும் வீணாயின. அந்த முதியவர் இப்போது தன் சுயநினைவை இழந்து, காம உலகத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தார். கடவுளே! அம்மாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்களுக்கு இடையே அவரது முகமே மறைந்து போயிருந்தது. அந்த

எனக்கு அப்போது பதிமூன்று வயது இருக்கும். கேரளாவின் ஒரு ஒதுக்குப்புறமான கிராமத்தில் என் பெற்றொருடன் வசித்து வந்தேன். அப்பா ஒரு சிறிய தேநீர் கடை நடத்தி வந்தார், அம்மா அவருக்கு உதவியாக இருந்தார். நான் அவர்களின் ஒரே செல்ல மகன் என்றாலும், என்னை அவர்கள் தறிகெட்டு வளர்க்கவில்லை. படிப்பில் எப்போதும் நான்தான் முதல் மாணவன். என் பெற்றோர் ஓரளவிற்குப் படித்தவர்கள் என்பதால்,