சுபாஷினியின் நிர்வாண பூஜை

என் பெயர் சுபாஷினி. அலைகள் ஓய்வில்லாத கன்னியாகுமரியின் ஒரு பகுதியில் தான் நானும் என் கணவர் நிர்மலும் வசித்து வருகிறோம். வெளிப்பார்வைக்கு நாங்கள் ஒரு வசதியான தம்பதி. நிர்மல் ஒரு வெற்றிகரமான தொழிலதிபர். ஆனால், அவரது ஆளுமையின் மற்றொரு பக்கம் பலருக்குத் தெரியாது. அவருக்கு ஜோதிடம், ஜாதகம், மற்றும் கண்ணுக்குத் தெரியாத அமனுஷிய சக்திகளின் மீது அளவற்ற நம்பிக்கை உண்டு.

எங்கள் திருமண வாழ்க்கை தொடங்கி ஐந்து ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன. ஐந்து வருடங்கள் என்பது நீண்ட காலம் தான், ஆனால் எங்கள் வீட்டில் ஒரு மழலையின் சத்தம் இன்னும் ஒலிக்கவில்லை. குழந்தை பாக்கியம் இல்லாதது நிர்மலை வெகுவாகப் பாதித்தது. மருத்துவர்களை விட, அவர் கோவில்களையும், குறிகூறும் பூசாரிகளையும் தான் அதிகம் நம்பினார். எனக்கு இந்த விஷயங்களில் பெரிய ஈடுபாடு இல்லையென்றாலும், என் கணவரின் மனத்திருப்திக்காக அவர் கூப்பிடும் இடங்களுக்கெல்லாம் மறுப்பு சொல்லாமல் சென்று வருவேன். அது ஒரு இயந்திரத்தனமான பயணமாகவே எனக்குத் தோன்றியது.

ஒரு கட்டம் வரை அவரது தொழில் ஏறுமுகமாகவே இருந்தது. ஆனால், விதி விளையாடத் தொடங்கியது. திடீரென தொழிலில் ஏற்பட்ட பெரும் சரிவு அவரை நிலைகுலையச் செய்தது. நிர்மல் ஒரு இரும்பு மனிதராக இருப்பார் என்று நான் நினைத்தேன், ஆனால் தோல்விகள் அவரை மனதளவில் உடைத்துவிட்டன. அந்த துயரத்தில் அவர் துவண்டு போவதைக் காண சகிக்காமல் நான் தவித்தேன்.

எங்கள் தாம்பத்திய வாழ்க்கையிலும் அதன் தாக்கம் பிரதிபலித்தது. அவருக்கு செக்ஸ் ரீதியான ஈடுபாடு குறைந்து கொண்டே வந்தது. ஒரு ஆணாக அவர் சோர்ந்து போனாலும், ஒரு கணவனாக என்னை கவனித்துக் கொள்வதில் அவருக்கு நிகர் அவரே. என் மீதான அவரது அன்பு குறையவில்லை. அதனால் தான், அவருக்கு உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் நான் மிகவும் உறுதியாக இருந்தேன். பல சோதனைகள் வந்தபோதும் என் கணவருக்கு ஒரு நிழலாகவே நான் இருந்து வந்தேன்.

நாட்கள் செல்லச் செல்ல, நிர்மலின் உடல்நிலையும் மனநிலையும் மோசமடைந்தது. எந்நேரமும் எதையோ பறிகொடுத்தவர் போல அமர்ந்திருப்பார். அந்த நேரத்தில் தான், எங்கள் தூரத்து உறவினர் ஒருவர் ஒரு சாமியாரைப் பற்றிச் சொன்னார். அவர் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவர் என்றும், அவரிடம் சென்றால் இழந்த அனைத்தையும் மீட்டுவிடலாம் என்றும் அவர் கொடுத்த நம்பிக்கை நிர்மலைத் தூண்டிவிட்டது.

மறுநாளே, என் கணவர் அந்த சாமியாரை எங்கள் வீட்டிற்கே வரவழைத்தார். அந்த மனிதரின் வருகை எங்கள் வாழ்க்கையில் எத்தகைய மாற்றத்தைக் கொண்டுவரப் போகிறது என்பது அப்போது எனக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஒரு புரியாத பயமும், அதே சமயம் ஒருவித எதிர்பார்ப்பும் என் மனதிற்குள் ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தது.

எங்கள் வீட்டிற்கு அந்தச் சாமியார் வந்தபோது, ஒருவிதமான கனத்த அமைதி நிலவியது. காவி உடையும், நீண்ட தாடியும், ஊடுருவும் விழிகளுமாக அவர் சோபாவில் அமர்ந்திருந்தார். நிர்மல் தன் தொழிலில் ஏற்பட்ட நஷ்டங்கள், உடல்நிலை பாதிப்பு மற்றும் எங்களுக்குக் குழந்தை இல்லாத குறை என அனைத்தையும் கொட்டித் தீர்த்தார். பேசும்போதே அவர் கண்கள் கலங்கின; ஒரு கட்டத்தில் தேம்பித் தேம்பி அழவே ஆரம்பித்துவிட்டார். நிர்மல் அப்படி உடைந்து போவதை என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.

ஆனால், அந்தச் சாமியாரின் கவனம் முழுக்க என் கணவரின் கண்ணீரில் இல்லை என்பதை நான் கவனித்தேன். அவர் நிர்மலின் கதையைக் கேட்டுக்கொண்டே, அவ்வப்போது தன் பார்வையை என் பக்கம் திருப்பினார். அன்று நான் உடுத்தியிருந்த சேலை சற்றே தளர்வாக இருந்ததோ என்னவோ, என் இடுப்புப் பகுதி வெளித்தெரியும் படி இருந்தது. அவரது ஓரக்கண் பார்வை என் மீது நிலைப்பதைப் பார்த்தபோது எனக்குள் ஒருவித அருவருப்பும் கோபமும் ஒருசேர எழும்பியது. ஒரு ஆன்மீகவாதி என்று சொல்லிக்கொள்பவர் இப்படி அலைபாயும் கண்களுடன் இருப்பதா? நான் உடனடியாக என் சேலையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, அவருக்கு முதுகைக் காட்டியபடி தள்ளி நின்றேன்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, சாமியார் நிர்மலை மட்டும் தனியாக அழைத்து ஒரு அறையில் பேச வேண்டும் என்று கூறினார். அவர்கள் இருவரும் உள்ளே சென்று கதவை மூடிக்கொண்டனர். அந்த அரை மணி நேரம் எனக்கு யுகங்களாகத் தெரிந்தது. உள்ளே என்ன பேசுகிறார்கள்? என் கணவரின் அப்பாவித்தனத்தை அவர் பயன்படுத்திக் கொள்வாரோ என்ற அச்சம் எனக்குள் இருந்தது. இறுதியில், சாமியார் அறையை விட்டு வெளியே வந்து, மர்மமான ஒரு புன்னகையோடு விடைபெற்றுச் சென்றார்.

அவர் சென்றதும், நிர்மல் தள்ளாடியபடி வந்து சோபாவில் அமர்ந்தார். அவர் முகம் முன்னெப்போதையும் விட வெளிறிப் போய் இருந்தது. நான் பதற்றத்துடன் அவர் அருகில் அமர்ந்து, "என்னங்க ஆச்சு? அந்தச் சாமியார் என்ன சொன்னார்? ஏன் இப்படி இருக்கீங்க?" என்று அடுக்கடுக்காகக் கேள்விகளைக் கேட்டேன்.

அவர் பெருமூச்சு விட்டுவிட்டு, "சுபா... எல்லாம் என் முந்தைய ஜென்மத்துப் பாவமாம். அந்தத் தோஷம் தான் நம்மை இப்படியெல்லாம் வாட்டுதுன்னு சாமியார் சொல்றாரு. நம்முடைய முன்னேற்றத்தை ஏதோ ஒரு சக்தி தடுக்குதாம்," என்றார் தழுதழுத்த குரலில்.

"சரி, அதற்கு ஏதேனும் பரிகாரம் சொன்னாரா? பணமோ, பூஜையோ எதுவானாலும் செய்துவிடலாம், நீங்கள் கவலைப்படாதீர்கள்," என்று நான் அவருக்கு ஆறுதல் கூறினேன்.

ஆனால் நிர்மல் சட்டென்று என் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு, என் காலடியில் விழுந்தார். "சுபா, நீ தான் நம்ம குடும்பத்தைக் காப்பாத்தணும். நம்ம நிலைமை மாறணும்னா அது உன் கையில தான் இருக்கு. நீ மனசு வச்சா தான் எல்லாம் சரியாகும்," என்று கதறினார்.

நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனேன். "என்னங்க இது? எழுந்திருங்க! ஏன் இப்படிப் பேசுறீங்க? நான் என்ன செய்யணும்னு சொல்லுங்க, சொன்னால் தானே எனக்குப் புரியும்?" என்று அவரைத் தூக்க முயன்றேன்.

அவர் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டு என்னைப் பார்த்தார். அந்தப் பார்வையில் ஒருவிதமான தயக்கமும், கையறு நிலையும் கலந்திருந்தது. "சாமியார் ஒரு பரிகாரம் சொன்னாரு சுபா... அது ஒரு விசித்திரமான பூஜை. 'நிர்வாண பூஜை' செய்தா தான் இந்தத் தோஷம் முழுசா விலகும்னு சொல்றாரு. அந்தப் பூஜையில நீ..." என்று அவர் மேற்கொண்டு பேச முடியாமல் தவித்தார்.

அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் என் ரத்தம் உறைந்து போவது போல இருந்தது. பக்திக்கும் மூடநம்பிக்கைக்கும் இடையிலான கோடு இவ்வளவு சீக்கிரம் அழியும் என்று நான் நினைக்கவில்லை. என் கணவரின் கண்கள் கெஞ்சின, ஆனால் என் மனசாட்சி இந்த விபரீதத்தை ஏற்க மறுத்தது.

"நிர்வாண பூஜையா?" – அந்த வார்த்தை என் காதுகளில் விழுந்தபோது, யாரோ என் தலையில் பலமாக அடித்தது போல இருந்தது. உடல் நடுங்க, கண்கள் இருண்டன. ஒரு நிமிடம் மூச்சடைத்துப் போய் நின்றேன். ஆனால், நிர்மல் என் கைகளை விடவே இல்லை. அவர் கண்களில் இருந்து நீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது. "ப்ளீஸ் சுபா... எனக்காக இதைச் செய். நம்முடைய எல்லா கஷ்டமும் இதோட முடிஞ்சுடும்னு சாமியார் சத்தியம் பண்ணியிருக்காரு. நீ தான் எனக்கு உதவி பண்ணணும்," என்று ஒரு குழந்தையைப் போல அவர் கெஞ்சியபோது, என்னால் 'இல்லை' என்று சொல்ல முடியவில்லை. என் கணவரின் மீதிருந்த அன்பும், அவர் படும் துயரத்தைப் போக்க வேண்டும் என்ற ஆதங்கமும் என் பகுத்தறிவை மறைத்தது. வேறு வழி தெரியாமல், பாரமான இதயத்துடன் தலையை அசைத்தேன்.

என் சம்மதம் கிடைத்த அடுத்த கணமே, நிர்மல் சாமியாரைத் தொடர்பு கொண்டார். வரும் சனிக்கிழமை இரவு அந்தப் பூஜையை வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று சாமியார் உத்தரவிட்டார். ஆனால், அவர் விதித்த நிபந்தனைகள் அச்சமூட்டுவதாக இருந்தன. பூஜையின் முதல் பாதியில் மட்டுமே என் கணவர் உடன் இருக்க முடியும்; மீதமுள்ள பாதி நேரத்தில் நான் சாமியாருடன் மட்டும் தனியாக இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்பட்டது. அந்தத் தனிமை எதைக் குறிக்கிறது என்பதை நினைக்கவே என் உடல் கூசியது. ஆனாலும், துணிவைத் திரட்டிக்கொண்டு அந்தச் சோதனைக்கு என்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டேன்.

சனிக்கிழமை இரவு 7 மணி. அந்தச் சாமியார் எங்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார். வீட்டின் ஹாலில் ஒரு சிறிய ஓம குண்டம் வளர்க்கப்பட்டது. அதன் முன்னே விசித்திரமான ஒரு நட்சத்திர வடிவக் கோலம் மாவு மற்றும் குங்குமத்தால் வரையப்பட்டிருந்தது. எரியும் நெருப்பும், சாம்பிராணி புகையும் அந்த இடத்தையே ஒரு மயானம் போல மாற்றியிருந்தது. என் இதயம் ஒரு போர்க்களத்தைப் போல படபடவென அடித்துக்கொண்டது.

நிர்மல் மெல்ல என் அருகில் வந்து, "சுபா, சாமியார் சொன்னபடி செய்..." என்றார் தழுதழுத்த குரலில். அவர் சொன்னது போலவே, நான் என் ஆடைகளைக் களைந்துவிட்டு, மெல்லிய ஒரு சிவப்பு நிறப் போர்வையை மட்டும் உடலைச் சுற்றிக் கொண்டு அவர் முன்னே நின்றேன். அப்போது சாமியார் தன் தீர்க்கமான கண்களால் என்னை மேலிருந்து கீழ் வரை அளவெடுத்தார்.

அவர் குரல் அதிகாரத்துடன் ஒலித்தது: "பெண்ணே, இந்தப் பூஜை முழுமையடைய வேண்டும் என்றால் நீ சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். முதலில் நன்றாகக் குளித்துவிட்டு வா. உன் உடலில் தலைமுடி தவிர வேறு எங்குமே மயிர் இருக்கக்கூடாது. உடல் முழுக்க மென்மையாக, எந்தத் தடையுமின்றி இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் மந்திரங்களின் சக்தி உன் உடலில் இறங்கும்," என்றார்.

அவர் சொன்னதைக் கேட்டபோது என் உள்ளம் ஒரு நிமிடம் கிளர்ந்தெழுந்தது. ஆனால் நிர்மலின் முகம் எனக்கு ஞாபகம் வந்தது. அந்த இருண்ட பூஜையின் விளிம்பில் நான் நின்றிருந்தேன். என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற பயம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், விதி என்னை இழுத்துச் செல்லும் திசையில் நகரத் தொடங்கினேன்.

குளியலறையின் கதவை மூடியபோது, என் இதயம் என் மார்புக் கூட்டிற்குள் ஒரு சிறைப்பட்ட பறவையைப் போல அடித்துக்கொண்டிருந்தது. சாமியார் சொன்ன நிபந்தனை என் காதுகளில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருந்தது. கையில் இருந்த ஷேவிங் பிளேடைப் பார்த்தபோது ஒரு கணம் என் கைகள் நடுங்கின. ஆனால், வெளியே ஏக்கத்துடன் காத்திருக்கும் நிர்மலின் முகம் என் கண்களுக்குள் வந்து போனது. எனக்காகவும், என் கணவனுக்காகவும், எங்கள் எதிர்காலத்திற்காகவும் இந்தச் சிறு அவமானத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எனக்கு நானே சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டேன்.

ஒவ்வொரு முடியாக அகற்றத் தொடங்கினேன். என் அக்குள் பகுதிகள், கால்கள் என ஒவ்வொன்றையும் மென்மையாக வழித்தெடுத்தேன். இறுதியில், என் பெண்மையின் இருப்பிடமான அந்தப் புண்டை மேட்டின் முடிகளை ஒவ்வொன்றாக நீக்கியபோது, ஒரு விசித்திரமான உணர்வு என்னைத் தாக்கியது. இதுவரை என் கணவரைத் தவிர யாரும் பார்த்திராத, தீண்டாத அந்த இடம், இன்று ஒரு அந்நியரின் பார்வைக்காகத் தயார்படுத்தப்படுவதை நினைத்தபோது கூச்சமும், ஒருவித இனம் புரியாத நடுக்கமும் என்னைத் தொற்றிக்கொண்டது. உடல் முழுக்க மென்மையாக, ஒரு பச்சிளம் குழந்தையின் சருமத்தைப் போல மாறியது. குளித்து முடித்து, ஈரத் தலைமுடியுடன் அவர்கள் கொடுத்த அந்த ஒற்றைச் சிவப்புத் துணியை மட்டும் உடலில் சுற்றிக்கொண்டேன்.

அந்தத் துணிக்கு அடியில் நான் எதையும் அணியவில்லை. என் ஆடைகளற்ற உடலின் வெப்பம் அந்த மெல்லிய துணியில் ஊடுருவியது. குளியலறையை விட்டு வெளியே வந்தபோது, ஹாலில் எரியும் ஓம குண்டத்தின் வெளிச்சம் என் மீது விழுந்தது. சாமியாரின் கண்கள் என் வருகைக்காகவே காத்திருந்தது போலத் தெரிந்தன. அந்தச் சிவப்புத் துணி என் உடலின் வளைவுகளைச் சரியாக மறைக்கவில்லை. நான் நடக்கும்போது என் பிட்டங்களின் அசைவும், ஆடையைத் தள்ளிக்கொண்டு துருத்திக்கொண்டிருந்த என் மார்பகங்களின் காம்புகளும் அந்த அந்நியரின் கண்களுக்குத் தப்பவில்லை. ஏனோ, அந்தச் சூழலின் வெப்பத்தாலோ அல்லது பயத்தாலோ என் காம்புகள் விறைத்து, துணியைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வரத் துடித்தன. என் கால்களுக்கு இடையே இருந்த அந்த மொழுமொழுவென்ற மேடு, அந்த ஒற்றைத் துணியின் மறைவில் ஒரு ரகசியத்தைப் போலத் துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

சாமியார் என்னை அந்த விசித்திரமான நட்சத்திரக் கோலத்தின் நடுவில் அமரச் சொன்னார். நான் அமர்ந்தபோது, அந்தச் சிவப்புத் துணி சற்றே விலகி என் தொடைகளின் வெண்மை வெளிப்பட்டது. சாமியாரின் பார்வை அந்த இடைவெளியில் நிலைத்ததை என்னால் உணர முடிந்தது. நிர்மல் அருகில் நின்றிருந்தார். சாமியார் ஒரு சாமந்திப் பூ மாலையை நிர்மலிடம் கொடுத்து, அதை என் கழுத்தில் போடும்படி சொன்னார்.

நிர்மல் நடுங்கும் கைகளுடன் அந்த மாலையை என் கழுத்தில் அணிவித்தார். அவர் கண்கள் கலங்கியிருந்தன. சாமியார் மந்திரங்களை உரக்கச் சொல்லத் தொடங்கினார். ஓம குண்டத்தில் நெய்யும், மூலிகைகளும் போடப்பட, நெருப்பு கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. அந்த வெப்பம் என் நிர்வாண உடலைத் துணியின் வழியாகத் தீண்டியது. நிர்மல் கண்களை மூடி, கைகளைக் கூப்பித் தீவிரமான வேண்டுதலில் இருந்தார்.

"சுபாஷினி... மந்திரங்களைத் திரும்பச் சொல்," என்றார் சாமியார்.

அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒரு கட்டளையைப் போல ஒலித்தன. நானும் நிர்மலும் அவர் சொன்ன மந்திரங்களைத் திரும்பச் சொன்னோம். அந்த அறையில் புகை மூட்டமும், மந்திர ஒலியும் ஒரு மாயாஜாலச் சூழலை உருவாக்கியிருந்தது. என் மார்பகங்கள் அந்தத் துணிக்குள் வேகமாக மேலெழும்பித் தணிந்தன. சாமியாரின் கண்கள் என் மார்பகங்களின் அசைவிலேயே நிலைத்திருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் அவர் மந்திரத்தைச் சொல்வதை நிறுத்திவிட்டு, ஒரு ஆழ்ந்த பெருமூச்சுடன் என்னை நோக்கினார்.

"இப்போது... எழுந்து நில் பெண்ணே," என்றார் அவர் அதிகாரத் தொனியில்.

நான் மெல்ல எழுந்தேன். அந்தச் சிவப்புத் துணி என் உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. என் நிர்வாணத்தின் முழு வடிவமும் அந்தத் துணியின் வழியாக அவருக்குத் தரிசனமானது. என் பிட்டங்களின் வரிப்பள்ளமும், என் மார்பின் கனமும் அந்தச் சாமியாரின் கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது. நிர்மல் எதையும் கவனிக்காமல் வழிபாட்டில் மூழ்கியிருக்க, நான் மட்டும் அந்த அந்நியரின் காமப் பார்வைக்கும், என் கணவனின் நம்பிக்கைகக்கும் இடையில் ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தேன்.

ஓம குண்டத்தின் தழல் அந்த அறையைச் சிவப்பாக மாற்றியிருக்க, அந்தச் சாமியார் மெல்ல என் அருகே வந்தார். காவி உடையும், ருத்ராட்ச மாலைகளும் அவர் உடலில் அசைந்தன. அவரது கையில் இருந்த பித்தளைச் சொம்பில் மந்திர நீர் இருந்தது. அந்த நீரைத் தொட்டு என் தலையில் தெளித்தவர், அடுத்த நொடி யாரும் எதிர்பாராததைச் செய்தார். என் உடலில் சுற்றியிருந்த அந்த ஒற்றைச் சிவப்புத் துணியின் முடிச்சை அவர் அவிழ்த்தார்.

அந்த மெல்லிய துணி என் காலடியில் நழுவி விழுந்தது.

கன்னியாகுமரியின் அந்த ஈரமான இரவில், என் வாழ்நாளில் முதல் முறையாக ஒரு அந்நியரின் முன்னிலையில் நான் முழு நிர்வாணமாக நின்றேன். என் மார்பகங்கள் குளிர்ந்த காற்றில் விடைத்துக்கொண்டன. கூச்சம் என் அறிவைக் கவ்வ, சட்டென்று என் இரு கைகளையும் என் கால்களுக்கு இடையே கொண்டு சென்று, என் பெண்மையின் மேட்டை மறைக்க முயன்றேன். ஆனால் சாமியாரின் குரல் ஒரு இடியைப் போல ஒலித்தது.

"கைகளை எடு பெண்ணே! இது இறைவனின் சன்னதி. இங்கே ஒளிப்பதற்கும் மறைப்பதற்கும் எதுவுமில்லை. நீ ஒரு வெறும் உடல், அந்த உடலைத் தான் நான் தூய்மைப்படுத்தப் போகிறேன்," என்று அவர் அதட்டினார்.

நடுங்கும் கைகளுடன், நான் என் மறைப்பை அகற்றினேன். இப்போது நான் ஒரு சித்திரம் போல அவர் முன்னால் நின்றிருந்தேன். என் கனமான மார்பகங்கள், குறுகிய இடை, மற்றும் நான் வழித்துச் சுத்தம் செய்திருந்த என் மென்மையான பிறப்புறுப்பு மேடு என அனைத்தும் அவர் கண்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தன. அவர் தன் சொம்பில் இருந்த நீரை மெல்ல என் தோள்களின் மீது ஊற்றினார். அந்த நீர் என் உடலின் வளைவுகளில் வழிந்தோடி, என் மார்புக் காம்புகளை நனைத்து, என் வயிற்றுப் பள்ளத்தின் வழியாக இறங்கி, என் கால்களுக்கு இடையே இருந்த அந்தச் சிவந்த இதழ்களுக்குள் புகுந்தது.

சாமியார் தன் கைகளால் அந்த நீரை என் உடல் முழுக்கத் தேய்க்கத் தொடங்கினார். அவர் கரங்கள் என் தோள்களில் இருந்து இறங்கி, என் மார்பகங்களின் ஓரங்களைத் தொட்டுத் தடவின. அந்தத் தீண்டலில் ஒரு ஆன்மீகவாதிக்குரிய நிதானத்தை விட, ஒரு ஆணின் தாகமே அதிகம் தெரிந்தது.

"நிர்மல், இதோ இந்தப் புனித நீர் உன் மனைவியின் மேனியிலிருந்து வழிகிறது. இதுதான் உன் கர்மவினையைத் தீர்க்கும் மருந்து. இதை உன் கைகளால் ஏந்திப் பருகு," என்று சாமியார் கட்டளையிட்டார்.

என் கணவர், ஒரு மந்திரித்தப் பாவையாய் என் காலடியில் மண்டியிட்டார். என் மார்பகங்களில் இருந்து வழிந்து, என் வயிற்றின் வழியாகக் கீழே சொட்டும் அந்த நீரை அவர் தன் கைகளில் ஏந்தி, ஆவலோடு குடித்தார். தன் மனைவியின் நிர்வாண உடலில் வழியும் நீரை அவர் குடிப்பதைப் பார்க்கும்போது எனக்குள் ஒரு பக்கம் வேதனையும், மறுபக்கம் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியும் உண்டானது.

சாமியார் இப்போது அருகில் இருந்த ஒரு கிண்ணத்தை எடுத்தார். அதில் குழைக்கப்பட்ட சந்தனம் இருந்தது. அவர் தன் இரு கைகளிலும் அந்தச் சந்தனத்தை அள்ளி எடுத்துக்கொண்டு என் பின்னால் சென்றார். அவர் மூச்சு என் பிடரியில் பட்டது. அவர் கைகள் என் முதுகில் சந்தனத்தைத் தடவி, மெல்ல முன்னால் வந்தன. திடீரென, அவர் இரு கைகளும் என் மார்பகங்களை முழுமையாக ஆக்கிரமித்தன. அந்த ஈரமான சந்தனம் என் மார்புக் காம்புகளில் தடவப்படும்போது, ஒரு மின்சாரம் என் உடல் முழுக்கப் பாய்ந்தது.

"பூஜை பலிக்க வேண்டும் என்றால், உன் உடலில் ஒரு அணு கூட விடுபடக்கூடாது," என்று அவர் என் காதுகளுக்குப் பின்னால் ரகசியமாகச் சொன்னார்.

அவர் கைகள் என் மார்பகங்களை அழுத்தித் தேய்த்தன. ஒரு பத்தினியாக நான் இதைத் தடுக்க நினைத்தாலும், என் உடல் அந்தத் தீண்டலுக்கு அடிமையாகத் தொடங்கியது. ஒரு அந்நிய ஆணின் வலுவான கரங்கள் என் நிர்வாண மார்புகளைக் கசக்கிச் சந்தனம் பூசுவதை என் மனம் வெறுத்தாலும், என் பிறப்புறுப்புப் பகுதியில் ஒருவித அரிக்கத் தொடங்கியது. என் பெண்மை மெல்லக் கசிய ஆரம்பித்தது. ஒரு ஆணின் நேரடித் தீண்டல், பல நாட்களாகத் தனிமையில் வாடிய என் உடலை ஒரு கிளர்ச்சியின் உச்சத்திற்குத் தள்ளியது.

இறுதியாக, சாமியார் குனிந்து தன் கைகளில் மேலும் சந்தனத்தை எடுத்துக் கொண்டார். "இப்போதுதான் முக்கியமான கட்டம்," என்றபடி, அவர் தன் வலது கையை என் கால்களுக்கு இடையே கொண்டு சென்றார்.

அப்பா... அந்தத் தீண்டல்! அவர் சந்தனம் பூசிய விரல்கள் என் மொழுமொழுவென்ற புண்டை மேட்டில் பட்டு, மெல்ல அந்தச் சிவந்த இதழ்களுக்குள் நுழைந்தன. சந்தனத்தின் குளிர்ச்சியும், அவர் விரல்களின் சூடும் என் உயிரையே உலுக்கியது. என் இடுப்பு தானாகவே அவர் கைகளை நோக்கி முன்னேறியது. அவர் விரல்கள் என் அந்தரங்கத்தின் ஆழத்தைத் துழாவ, நான் சொர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் இடையிலான ஒரு புள்ளியில் நின்றுகொண்டிருந்தேன்.

பின்னர் சாமியார் என் கணவனை என் முன்னே மண்டி இட்டு அவன் சொல்லும் மந்திரங்களை சொல்ல சொன்னான். என் கணவரும் அப்படியே செய்தார், பின்னர் அவரை அன்று இரவு முழுவதும் வீட்டின் மொட்டை மாடியில் இருந்து விடாமல் மந்திரங்கலக் உச்சரிக்க வேண்டும் என்று கட்டளை இட்டான். என் கணவரும் அப்படியே செய்யுறேன் சாமி என்று சொல்லி நாங்கள் இருந்த அறையை விட்டு சென்றார்.

நிர்மல் அந்த அறையை விட்டு வெளியேறியபோது, கதவு அடைபடும் சத்தம் என் இதயத்தில் ஒரு மரண அடியாக விழுந்தது. வீட்டின் மொட்டை மாடியில் அமர்ந்து விடிய விடிய மந்திரங்களைச் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தில் அவர் சென்றார். இப்போது அந்த அறையில் எரியும் ஓம குண்டத்தின் தழல்களும், காற்றில் மிதக்கும் சாம்பிராணி புகையும், அதன் நடுவே முழு நிர்வாணமாக நிற்கும் நானும், அந்தப் புதிரான சாமியாரும் மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தோம். ஒரு பத்து நிமிடங்கள் அமைதியாகக் கழிந்தன. என் மேனியெங்கும் பூசப்பட்டிருந்த சந்தனத்தின் மணம் என் நாசியைத் துளைத்தது. காற்றில் பட்ட என் ஈரமான உடல் சற்றே நடுங்கியது.

"சாமி... நான் உடை மாற்றிக் கொள்ளவா?" என்று மிகத் தாழ்வான குரலில் கேட்டேன். என் கைகள் இன்னும் என் நிர்வாணத்தை மறைக்கத் துடித்தன.

அவர் மந்திரம் சொல்வதை நிறுத்திவிட்டு, தன் கனமான விழிகளால் என்னைப் பார்த்தார். அந்தப் பார்வையில் ஒரு தெய்வீகமான அமைதியை விட, ஒரு வேட்டைக்காரனின் தீவிரம் அதிகம் இருந்தது. "இல்லை பெண்ணே... இப்போதைக்கு நீ ஆடை அணியக் கூடாது. இந்த உடலைத் தான் அக்னி பகவான் ஆசீர்வதித்துக் கொண்டிருக்கிறார். நீ இப்போது ஒரு மானுடப் பெண் அல்ல, பூஜையின் தேவதை," என்றார் அதிகாரத்துடன்.

ஓம குண்டத்தில் ஏதோ ஒரு பொடியைத் தூவ, நெருப்பு ஒரு நிமிடம் நீல நிறத்தில் எரிந்தது. பின்னர் அவர் மெல்ல எழுந்து என் முன்னே வந்து மண்டியிட்டார். எதிர்பாராத விதமாக என் பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கினார். ஒரு சாமியார் என் காலடியில் விழுந்ததைக் கண்டு நான் பதறிப்போனேன். ஆனால், அது ஒரு மரியாதையல்ல, மாறாக என் உடலை முழுமையாக வசப்படுத்தும் ஒரு தந்திரம் என்பதை நான் உணரவில்லை.

அவர் எழுந்து நின்று, தன் இடுப்பில் இருந்த காவித் துணியையும், அதற்குக் கீழே இருந்த கச்சையையும் ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றத் தொடங்கினார். என் கண்கள் அகல விரிந்தன. ஒரு சில நொடிகளில் அவர் என் முன்னால் முழு நிர்வாணமாக நின்றார். பல வருடங்களாக யோகப் பயிற்சிகளிலும், ஆன்மீகப் பயணங்களிலும் இருந்த அந்த உடல் முரட்டுத்தனமாகவும், உறுதியாகவும் இருந்தது. அனைத்திற்கும் மேலாக, அவரது ஆண்மை ஏற்கனவே கிளர்ச்சியுற்று, ரத்த ஓட்டத்தால் தடித்து, ஒரு கருநாகத்தைப் போலத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.

"சாமி... என்ன செய்கிறீர்கள்?" என் குரல் கம்மியது. பயமும், ஒருவித விலக்கப்பட்ட கிளர்ச்சியும் என் உடலை உலுக்கியது.

அவர் பதில் ஏதும் சொல்லாமல் என் அருகே வந்தார். அவர் உடல் சூடு என் மீது பட்டது. தன் ஆண்மையை அவர் கைகளால் மெல்ல உருவிவிட, அது இன்னும் நீண்டு, தடித்து, ஒரு போர்வாளைப் போல விறைத்துப் போனது. என் கணவர் நிர்மலின் ஆண்மையை விட அது பல மடங்கு பெரியதாகவும், அச்சமூட்டும் விதமாகவும் இருந்தது. அதைப் பார்த்த உடனேயே என் நெஞ்சுக்குழி தேவிட்டியது. இத்தனை பெரிய ஒன்றை என் உடல் தாங்குமா என்ற கேள்வி என் அடிவயிற்றில் ஒரு நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

அவர் இன்னும் நெருக்கமாக வந்தார். இப்போது நாங்கள் இருவரும் தழுவாத நிலையில் ஒருவருக்கு ஒருவர் மிக அருகில் நின்றிருந்தோம். அவரது விறைப்பான அந்த உறுப்பு என் அடிவயிற்றின் மென்மையான சருமத்தில் மெல்ல உரசியது. சந்தனம் பூசப்பட்ட என் அடிவயிற்றில், அந்தச் சூடான தீண்டல் பட்டபோது என் முதுகுத் தண்டுவடம் சிலிர்த்தது. அவர் கைகள் என் இடுப்பை வளைத்துப் பிடிக்க, அவர் மூச்சு என் கழுத்தில் பட்டது.

"உன் கணவனுக்காக நீ செய்யப்போகும் இந்தத் தியாகம் தான், அவனது விதியை மாற்றப் போகிறது. இது ஒரு உடல் சேர்க்கை அல்ல, இது ஒரு சக்தி பரிமாற்றம். நீ இதைப் பூஜையாக மட்டும் நினை," என்று அவர் ரகசியமாகக் கூறினார்.

அவர் கைகள் என் பிட்டங்களை அழுத்தத் தொடங்கின. ஒரு அந்நிய ஆணின் நிர்வாண உடல் என் மீது முழுவதுமாகப் படிந்திருந்தது. ஒரு பக்கம் பத்தினித் தனம் என்னை விலகச் சொன்னாலும், மறுபுறம் பல ஆண்டுகளாக ஏங்கிய என் உடல் அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டலுக்குத் தானாகவே இசைந்து கொடுத்தது. என் புண்டை இதழ்கள் இப்போது தானாகவே நீர் சுரந்து, அந்தச் சாமியாரின் வருகைக்காக வழிவிடத் துவங்கின.

அந்த அறையில் நிலவிய மந்திரச் சூழலும், சந்தனத்தின் மணமும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக என் நிர்வாண உடலைத் தழுவி நின்ற அந்த அந்நிய ஆணின் உடல் சூடும் என் மனதின் அரண்களை மெல்ல மெல்லத் தகர்க்கத் தொடங்கின. பல வருடங்களாக ஒரு பெண்ணாக நான் ஏங்கிய அந்த முரட்டுத்தனமான ஆளுமை, இப்போது என் கண் முன்னே அம்மணமாய் நின்றது. ஒரு கட்டத்தில் என் தார்மீகப் போராட்டங்கள் ஓய்ந்து, உடல் கிளர்ச்சி மேலோங்கியது. அறியாமலேயே நான் சாமியாரின் முடி அடர்ந்த அகன்ற நெஞ்சில் என் முகத்தைப் புதைத்துச் சாய்ந்தேன்.

அவர் என்னை ஒரு பசியுள்ள மிருகத்தைப் போலக் கட்டி அணைத்தார். சந்தனம் தடவப்பட்டிருந்த என் தோள்களிலும், கழுத்திலும் அவர் தன் முகத்தைப் புதைத்து, என் பெண்மையின் வாசனையை ஆழமாக முகர்ந்து பார்த்தார். அந்த மூச்சுக்காற்று என் நரம்புகளைச் சுண்டி இழுத்தது. அடுத்த நொடி, அவர் தன் வலுவான கரங்களால் என் பிட்டங்களை இறுகப் பிசைந்தார். ஒரு ஆணின் கரங்கள் என் சதையை அப்படி அழுத்துவது எனக்குப் புதிய அனுபவமாக இருந்தது. அவர் என் உதடுகளைத் தன் இதழ்களால் கவ்வி, ஆக்ரோஷமாகச் சுவைக்கத் தொடங்கினார். என் மார்பகங்கள் அவர் நெஞ்சில் நசுங்க, அவர் என்னை ஒரு கிடுக்கிப் பிடியில் வைத்து முத்தமிட்டார்.

அந்த விசித்திரமான நட்சத்திரக் கோலத்தின் நடுவில், எரியும் ஓம குண்டத்தின் அருகே அவர் என்னை மெல்லப் படுக்க வைத்தார். தரை குளிர்ந்திருந்தாலும், சாமியாரின் உடல் தகித்துக் கொண்டிருந்தது. அவர் என் மேல் படர்ந்தபோது, ஒரு மலையே என் மேல் விழுந்தது போன்ற பாரத்தை உணர்ந்தேன்.

அவர் என் கால்களை அகல விரித்தார். ஏற்கனவே ஈரப்பதம் கசிந்து, அந்தச் சந்தனத்தின் குளிர்ச்சியோடு கலந்திருந்த என் புண்டை இதழ்களின் மேல், அவரது தடித்த விறைப்பான ஆண்மையை வைத்துத் தேய்த்தார். அந்தச் சூடான தீண்டல் பட்ட மாத்திரத்தில் என் கண்கள் சொக்கிப் போயின. என் இடுப்பு ஒருவித தாளகதியில் அவரோடு ஒத்துழைக்கத் தொடங்கியது. அவர் குனிந்து என் விறைத்த மார்புக் காம்புகளைத் தன் வாய்க்குள் எடுத்துச் சப்பத் தொடங்கினார். அவரது நீண்ட தாடி என் மென்மையான மார்புகளில் பட்டு உரசியபோது, ஒரு சிலிர்ப்பு என் உச்சந்தலை வரை ஏறியது.

அவர் தன் ஆண்மையை என் பிறப்புறுப்பின் மீது இன்னும் அழுத்தித் தேய்க்க, நானும் அடக்க முடியாமல் என் இடுப்பைத் தூக்கி அவருக்கு ஈடுகொடுத்தேன். ஒரு அந்நிய ஆணின் அந்த முரட்டுத்தனமான உறுப்பு என் பெண்மையின் வாசலில் மோதியபோது, எனக்குள் ஒரு இனம் புரியாத வேட்கை உண்டானது. நான் அவர் இடுப்பை என் கைகளால் இறுகப் பற்றிக்கொண்டு, அவரை இன்னும் என் மேல் இழுத்துக்கொண்டேன்.

சாமியார் என் மார்பகங்களோடு விளையாடுவதை நிறுத்தவில்லை. துடித்துக் கொண்டு நின்ற என் காம்புகளைத் தன் நாவால் வருடி, பற்களால் மெல்லக் கடித்தார். அந்த அறையில் எரியும் நெருப்பின் வெளிச்சத்தில், என் உடல் ஒரு தேவதையின் உடலைப் போலச் ஜொலித்தது. நான் சுபாஷினியாக இல்லை; அந்த நள்ளிரவில் தன் கணவனுக்காகவும், தன் உடலின் தாகத்திற்காகவும் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு வெற்று உடலாக மட்டுமே உணர்ந்தேன்.

அந்த அறையில் நிலவிய காமமும் பக்தியும் கலந்த புகைமூட்டத்திற்குள், சாமியார் என்னை மண்டியிடச் சொன்னார். ஒரு அடிமையைப் போல நான் அவர் முன் அமர்ந்தேன். அவர் தன் இடுப்பை முன்னால் தள்ள, அவரது அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஆண்மை என் முகத்திற்கு நேராக ஒரு தூணைப் போல நின்றது. என் கைகளால் அதை மெல்லப் பற்றினேன்; அது என் பிடிக்குள் அடங்க மறுக்கும் அளவுக்குத் தடித்திருந்தது. ஒரு விசித்திரமான ஈர்ப்பினால் அதன் முனையில் மென்மையாக முத்தமிட்டேன். அந்தத் தகிக்கும் சூடும், நரம்புகள் புடைத்த அதன் உறுதியும் என் பெண்மையை மேலும் கசியச் செய்தன.

மெல்ல அந்த ஆண்மையை என் வாய்க்குள் வாங்கினேன். என் தொண்டை வரை அது ஆழமாக இறங்கியபோது, மூச்சடைக்கும் ஒரு சுகம் என்னை ஆட்கொண்டது. நான் தாளகதியோடு என் தலையை அசைக்க, சாமியார் திருப்தியோடு என் தலைமுடியைக் கோதினார். என் நாவால் அந்த முரட்டுத்தனமான உறுப்பை வருடி, ஆவலோடு சுவைக்கத் தொடங்கினேன். அவர் என் தலைமுடியைப் பற்றிப் பிடித்துக்கொண்டு, என் வாயையே ஒரு பெண்ணின் உறுப்பைப் போலக் கருதித் தன் வேகத்தைக் கூட்டினார்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அவர் என்னை மீண்டும் அந்த நட்சத்திரக் கோலத்தின் மேல் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்தார். என் கால்களைத் தூக்கித் தன் தோள்களின் மேல் போட்டுக்கொண்டார். தன் உள்ளங்கையில் எச்சிலைத் துப்பி, அந்த வழவழப்பால் தன் ஆண்மையை மேலும் வழுவழுப்பாக்கினார். என் புண்டை இதழ்கள் இப்போது அனலாய் தகித்துக் கொண்டிருந்தன. அவர் தன் முழு பாரத்தையும் என் மேல் இறக்கி, அந்தப் பிரம்மாண்டமான உறுப்பை என் பெண்மையின் வாசலில் வைத்து ஒரே அழுத்தாக உள்ளே நுழைத்தார்.

"ஆஹ்..." என்று என் வாய் தானாகக் கதறியது. இதுவரை என் உடல் அனுபவித்திராத ஒரு ஆழமான ஊடுருவல் அது. அவர் கண்களை மூடிக்கொண்டு, ஒரு மந்திரத்தை உச்சரிப்பது போலத் தன் இடுப்பை அசைக்கத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு இடியும் என் அடிவயிற்றைத் தாக்கி, என் கருப்பைப் பையை உரசியது. அந்த வலி கலந்த சுகத்தில் என் உடல் வளைந்து கொடுத்தது. அவர் இடிக்கும் வேகத்தில் என் பிட்டங்கள் தரையில் பட்டுத் தெறித்தன. நான் வலியில் முனகினாலும், அந்த முரட்டுத்தனமான ஆணை என் கைகளால் இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டேன். அவரது காது மடல்களை என் பற்களால் கடித்து, அந்தப் பூஜையின் வெறியில் நானும் ஒரு அங்கமானேன்.

நிமிடம் நிமிடம் வேகம் கூடியது. இறுதியாக, ஒரு பெரும் சீற்றத்துடன் அவர் என் ஆழத்திற்குள் தன் விந்துவை பீய்ச்சி அடித்தார். என் உடல் ஒரு மின்சாரம் தாக்கியது போலத் துடித்து அடங்கியது. அவர் என் மேல் அப்படியே சாய்ந்து படுத்து, என் காதோரம் கிசுகிசுத்தார்: "தீட்டு கழிந்தாச்சு சுபாஷினி... இனி உன் வாழ்வில் ஒளி பிறக்கும்."

சிறிது நேரம் கழித்து நாங்கள் இருவரும் எழுந்து உடை மாற்றத் தொடங்கினோம். அந்தச் சடங்கு முடிந்துவிட்டது என்று நான் நினைத்தேன், ஆனால் சாமியாரின் பசி அடங்கவில்லை. அவர் மீண்டும் என்னை இழுத்து அணைத்து, என் ஆடைகளை உருவிவிட்டுத் தன் லீலைகளைத் தொடங்கினார். மொட்டை மாடியில் என் கணவன் நம்பிக்கையோடு மந்திரங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்க, கீழே அந்த அறையில் சாமியார் என்னை மேலும் மூன்று முறை தன் இச்சைக்கு ஆளாக்கினார். விடியற்காலையின் முதல் கதிர்கள் ஜன்னல் வழியாக நுழையும் வரை, அந்தப் பூஜையின் பெயரால் நான் ஒரு அந்நியனின் சுகத்திற்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டேன்.