Tag: mom

தண்ணீர் முழுவதும் காய்ந்திருந்த அவளது மேனி, இப்போது பால் நிறத்தில் இன்னும் பளிச்சென்று ஜொலித்தது. அம்மா லேசாக முகத்திற்கு மேக்கப் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அந்தச் சூழலில் அவள் நிர்வாணமாக நின்றது, ஏதோ ஒரு விலைமதிப்பற்றச் சிற்பம் உயிர்பெற்றுத் தன் அழகைத் தானே ரசிப்பது போல இருந்தது.அவள் கைகளை உயர்த்தி மேக்கப் போடும்போது, அவளது அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் நிமிர்ந்து

என் ஆண்மை இன்னும் அம்மாவின் கைக்குள் அடங்காமல், ஒரு சிறு துடிப்புடன் மெல்ல எழும்பி எழும்பி அவளது உள்ளங்கையில் முட்டிக்கொண்டிருந்தது. "சாரிம்மா... நான் என்னையே மறந்துட்டேன்," என்று நான் ஒருவிதமான குற்ற உணர்வுடன் சொன்னேன்.ஆனால் அம்மா எதற்கும் அசையவில்லை. "உன் இடை அழகு என் கண்ணை மறைச்சிடுச்சுமா. இவ்வளவு அழகான உடல் அமைப்பை நான் இது வரை எங்கேயுமே பார்த்ததில்லை. உன் உடம்புல

சமையலறையின் அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில், ஒருவரையொருவர் பிரிய மனமில்லாமல் அந்த நெருக்கமான அணைப்பிலேயே நின்றிருந்தோம். அம்மாவின் முகம் என் மார்பில் பதிந்திருக்க, அவளது கூந்தலை வருடியபடி, "அம்மா... நீ நிஜமாவே ரொம்ப அழகா இருக்கம்மா," என்று அவள் காதோரம் கிசுகிசுத்தேன்.என் புகழ்ச்சியைக் கேட்ட அம்மா, மெல்லத் தலைநிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் ஒருவிதமான ஏக்கம்

விடியற்காலையில் எனக்கு விழிப்பு வந்தபோது, அறையில் மெல்லிய வெளிச்சம் பரவியிருந்தது. நான் மெல்லக் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தபோது, என் இதயம் ஒரு கணம் நின்று துடித்தது. அம்மா என்னை நோக்கி ஒருக்களித்துப் படுத்திருந்தாள். அவளது வலது கை என் மார்பின் மீது அதிகாரத்தோடும் அதீதப் பாசத்தோடும் படர்ந்து கிடந்தது.அவள் படுத்திருந்த கோலம் என் ஆண்மையைக் கிளர்ந்தெழச் செய்தது. அவளது

பாத்ரூமில் என் உணர்ச்சிகளைக் கொட்டித் தீர்த்த பிறகு, ஒருவித நிம்மதியோடு வெளியே வந்தேன். கண்கள் தானாகவே அம்மாவைத் தேடின. பெட்ரூம் கதவு லேசாகத் திறந்திருக்க, உள்ளே பார்த்தேன். அம்மா இன்னும் உறக்கத்திலேயே இருந்தாள். ஒருக்களித்துப் படுத்திருந்த அவளது உடலின் அந்தத் 'S' வடிவ வளைவு, ஒரு காவியம் போலக் கண்ணைக் கவர்ந்தது.அவள் அருகில் சென்று குனிந்து பார்த்தேன். ஆழ்ந்த

என் பெயர் சிவா. அழகான கோயம்புத்தூர் மாவட்டத்தில் வசித்து வருகிறேன். எனக்கு இப்போது வயது 27 ஆகிறது. வாழ்க்கையில் திருமண பந்தம் வந்து போன வடு இன்னும் இருக்கிறது. நான் என் பெற்றோருக்கு ஒரே மகன் என்பதால், சிறுவயது முதலே செல்லம் கொடுத்து வளர்க்கப்பட்டவன். என் தந்தை துபாயில் வேலை செய்கிறார்; மூன்று வருடங்களுக்கு ஒருமுறைதான் ஊருக்கு வருவார். அதனால் வீட்டில் நானும், என்

The longing began, as many obsessions do, with light. For Drew, it was the way afternoon sun slanted through the kitchen window, catching the fine, flyaway hairs that escaped his mother’s ponytail and turning them into a halo of amber filaments. He was five when he got his first camera, a chunky plastic thing, but the magic of capturing a slice of time, of holding a moment still forever, imprinted on him like a primary color. By eighteen, that magic had calcified into a singular, all-consuming craft. His bedroom was a museum of lenses—prime, zoom, macro—each in its foam-lined case. The money for them had come from years of suburban servitude: mowing the emerald lawns of widows, shoveling their salted driveways, his young back aching under a winter sky. He’d built a studio in the basement, a realm of his own beneath the lived-in world of his mother’s house. The old darkroom still stood, a relic smelling of acetic acid and fixer, but its red safelight was rarely lit. Drew

Doctor takes care of a poor malnourished guy at home. If he wants to live, he must be breastfed by his stepmother.

Doctor takes care of a poor malnourished guy at home. If he wants to live, he must be breastfed by his stepmother.

Doctor takes care of a poor malnourished guy at home. If he wants to live, he must be breastfed by his stepmother.