டியூஷன் ஃபீஸ்

மாலையில் பெருமாள் கோவில் அமைதியாக இருந்தது. நான் கண்களை மூடிப் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தபோது, என் அருகே ஒரு வாலிபப் பையன் நின்றிருந்தான். அவன் பெயர் ரகு. அவனுக்கு எதிரே ஒரு மாமி நின்றிருந்தாள். மாராப்பைச் சரி செய்துகொண்டே அந்த மாமி அவனை ஏறிட்டாள்.

"ஏன்டா ரகு, நீ டியூஷனுக்குப் போகவில்லையா?" எனக் கேட்டாள்.

ரகு அவளைப் பார்த்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டுவிட்டு, "இல்லை மாமி, அங்கே என்ன சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்? சும்மா அங்கே போனால் ஹோம் வொர்க் மட்டும் பண்ணச் சொல்லிவிட்டு டீச்சர் விட்டுடுறாங்க. நாங்களும் அதைச் செய்து முடித்துவிட்டு வீட்டிற்கு வந்துவிடவேண்டியிருக்கு. வேறே ஒன்னும் அங்கே அதிகமா சொல்லித் தர்றதில்லை. டீச்சரும் என்னதான் செய்வாங்க? ஒரே சமயத்தில் ஆறாம் வகுப்பிலிருந்து பத்தாம் வகுப்பு வரை மாணவர்கள் வந்தால், யாருக்கு என்ன சொல்லித் தர முடியும்? அங்கே போவது வீண் என்று எண்ணி நின்றுவிட்டேன் மாமி. கணக்கு சொல்லித் தர ஒரு நல்ல டியூஷன் மாஸ்டர் கிடைக்கணும்னுதான் அந்தப் பெருமாளை வேண்டிண்டு இருக்கேன் மாமி" என்றான்.

அவனுடைய பேச்சைக் கேட்ட அந்த மாமி, அருகிலிருந்த மற்றொரு மாமியின் காதருகே குனிந்து ரகசியமாகப் பேசத் தொடங்கினாள். அவளது முந்தானை சரிவதைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல் உற்சாகமாக, "இவன் நல்லா படிப்பான். வகுப்பிலேயே இவன்தான் முதல் மாணவன். எல்லாப் பாடத்திலேயும் தொண்ணூற்று ஐந்து சதவீதத்திற்கு மேலேயே எடுத்துடுவான். என்ன, கணக்கில் மட்டும் கொஞ்சம் பலவீனம். அதிலும் நல்ல மார்க் எடுத்திட்டான்னா, இவன் இந்த மாநிலத்திலேயே தரவரிசையில் முதலிடம் கூட வாங்கிடுவான்" என்று அவனைப் பெருமையாகப் புகழ்ந்தாள்.

நானும் அந்த ரகுவும் பெருமாளை வழிபட்டுவிட்டு, அர்ச்சகர் கொடுத்த குங்குமப் பிரசாதத்தை வாங்கியபடி பிரகாரத்தை வலம் வந்தோம். வழிபாட்டை முடித்துவிட்டு கோவில் வெளி மண்டபத்தின் கல் திண்ணையில் அமர்ந்தோம். மாலை நேரத்து மெல்லிய காற்று வீச, அவன் என் அருகிலேயே நெருக்கமாக அமர்ந்தான். அவனது இளமை துடிப்பான தேகத்திலிருந்து ஒருவிதமான நறுமணம் வீசுவதை உணர்ந்தேன்.

"எந்த வகுப்பு படிக்கிறாய் தம்பி?" எனக் கேட்டேன்.

"பத்தாம் வகுப்பு படிக்கிறேன் சார்," என்றான் அவன் மரியாதையாக.

"வீடு எங்கே இருக்கிறது?" என வினவினேன்.

"இதே தெருவில் ஐந்து வீடுகள் தள்ளி இருக்கிறது மாமா," என்றான்.

அவனைப் பார்த்தபோது எனக்குள் ஒரு ஆர்வம் பிறந்தது. "தம்பி, நானும் மேத்ஸில் எம்.எஸ்ஸி. படித்திருக்கிறேன். வங்கியில் வேலை செய்து ஓய்வு பெற்றுவிட்டு இப்போது வீட்டில்தான் இருக்கிறேன். ஆசிரியர் வேலை பார்க்கவில்லை என்றாலும், என் சொந்தப் பிள்ளைகள் மூவருக்கும் நானே கணக்கு சொல்லிக் கொடுத்தேன். என் பயிற்சியில் அவர்கள் மூவருமே பி.இ., டிப்ளோமா என்று படித்துவிட்டு இப்போது நல்ல வேலையில் இருக்கிறார்கள். எனக்குக் கணக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். இப்போது வீட்டில் சும்மா இருப்பதனால், நானே உங்கள் வீட்டிற்கு வந்து உனக்குக் கணக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். இதற்கு நீ எனக்குக் கட்டணம் (பீஸ்) எதுவும் தர வேண்டாம். உனக்குச் சம்மதமா?" என்று அவன் கண்களைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.

ரகுவின் கண்கள் மகிழ்ச்சியில் விரிந்தன. "ஐயா, இந்தப் பெருமாளே என் வேண்டுதலை ஏற்றுக்கொண்டு உங்களை அனுப்பியிருப்பதாக நினைக்கிறேன். என் பிரார்த்தனை வீண் போகவில்லை. வாருங்கள் எங்க வீட்டிற்கு, இப்போதே அம்மாவிடம் சொல்லிவிடலாம்," என்று உற்சாகமாகக் கூறி என்னை அவன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றான்.

அவன் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, அவன் அம்மா மட்டும் தனியாக இருந்தாள். அவள் பார்ப்பதற்கு மிகவும் லட்சணமாக, எடுப்பான தோற்றத்துடன் இருந்தாள். இளமை இன்னும் அவளை விட்டு நீங்கவில்லை என்பது அவள் கட்டியிருந்த புடவையின் நேர்த்தியிலேயே தெரிந்தது.

"அம்மா, இவர் மேத்ஸில் எம்.எஸ்ஸி. படித்திருக்கிறார். இவர் எனக்குக் கணக்குச் சொல்லித்தருவதாகக் கூறி வந்திருக்கிறார். நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?" என்று ரகு கேட்டான்.

அவள் தன் மேலாடையைச் சரிசெய்து கொண்டு என்னைப் பார்த்து, "நீங்கள் எங்கே இருக்கிறீர்கள்?" எனக் கேட்டாள்.

"நான் இங்கே பாரதி அவென்யூவில் குடியிருக்கிறேன். நான் எம்.எஸ்ஸி. படித்துவிட்டு வங்கியில் வேலை பார்த்துவிட்டு இப்போது ஓய்வு பெற்று வீட்டில் இருக்கிறேன். என் பிள்ளைகளுக்குப் பிளஸ் டூ வரையிலும், அவர்கள் பி.இ. படிக்கும்போதும் நானே கணக்குச் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறேன். அவர்களுக்குக் கணக்கில் நல்ல மதிப்பெண்கள் கிடைக்க என் பயிற்சி உதவியாக இருந்தது. அந்த அனுபவத்தை வைத்துதான் இவனுக்கும் சொல்லிக் கொடுக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். இது எனக்கு ஒரு பொழுதுபோக்குதான், அதனால் பணம் எதுவும் வேண்டாம்," என்றேன் அவளது கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்தபடி.

அப்போது ரகு குறுக்கிட்டு, "அம்மா, நான் பெருமாளிடம் வேண்டிக்கொண்டது போலவே இவர் வந்திருக்கிறார். தயவுசெய்து சம்மதம் சொல்லுங்கம்மா," என்று கெஞ்சினான்.

அவள் மெலிதாகப் புன்னகைத்தாள். அந்தப் புன்னகையில் ஒரு வசீகரம் இருந்தது. "சரி, இவனே ஆசைப்படும்போது நான் வேண்டாம் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? தாராளமாக வந்து சொல்லிக் கொடுங்கள். ஆனால் நீங்கள் குருதட்சணையாக ஏதாவது பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும். கல்வியை இலவசமாகப் பெறக்கூடாது என்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள்," என்றாள் அந்தப் பெண்மணி.

"முதலில் இவன் எப்படிப் படிக்கிறான் என்று பார்ப்போம். நல்ல மதிப்பெண்கள் வாங்குகிறானா என்று கவனித்துவிட்டு, பிறகு மற்ற விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக்கொள்ளலாம்," என்றேன்.

"அம்மா இங்கே பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆங்கில ஆசிரியையாக இருக்கிறார்கள்," என்று தன் அம்மாவைப் பற்றிப் பெருமையுடன் ரகு கூறினான்.

அவள் தொடர்ந்தாள், "ஆமாம், நானும் ஒரு ஆசிரியைதான். ஆனால் கணக்கில் நான் மிகவும் பலவீனம். என் மூத்த மகள் கூட கணக்கில் சரியாக மதிப்பெண் எடுக்காததால் அவளால் பொறியியல் படிக்க முடியாமல் போனது. இப்போது பி.ஏ. படித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். எங்கள் குடும்பமே கணக்கில் கொஞ்சம் பலவீனம்தான். இவன் அப்பா கூட கணக்கு சரியாக வராததால் விலங்கியல் (Zoology) படித்துவிட்டு இப்போது ஒரு மருந்து நிறுவனத்தில் பிரதிநிதியாக இருக்கிறார். இவனாவது கணக்கில் நல்ல மதிப்பெண் பெற்று பொறியியல் கல்லூரியில் சேர வேண்டும் என்பது எங்கள் அனைவரின் ஆசை," என்று தன் குடும்பப் பின்னணியைக் கூறினாள்.

அவள் பேசும்போது அவள் குரலில் இருந்த நயம் என்னை ஈர்த்தது. "சரி, நாளை மாலையிலிருந்து நான் இங்கே வந்து சொல்லிக் கொடுக்கிறேன். இப்போதைக்கு நான் வருகிறேன்," என்று கூறிவிட்டு, அவளது அந்த அழகான தோற்றத்தை மனதில் பதித்தபடி என் வீட்டிற்குத் திரும்பினேன்.

அடுத்த நாள் மாலை 5:30 மணி. ரகுவின் வீட்டு அழைப்பு மணியை அழுத்தினேன். கதவைத் திறந்த ரகு, என்னை வரவேற்று உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். அவன் ஒரு மெல்லிய பனியனும் அரைக்கால் சட்டையும் அணிந்திருந்தான். அவனது இளமை ததும்பும் மேனி என் கண்களைக் கவர்ந்தது. அவனுக்கு டியூஷன் எடுக்க ஆரம்பித்தேன். முதல் நாளில் அவனுக்கு எந்த அளவு கணக்கில் ஆர்வம் இருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்துகொள்வதே என் நோக்கமாக இருந்தது.

அவன் அருகில் அமர்ந்து, புத்தகத்தைப் புரட்டி ஒவ்வொன்றாக விளக்கத் தொடங்கினேன். நான் விளக்கும்போது அவனது கவனம் சிதறாமல் என் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு நன்றாகப் புரியும்படிச் சொல்லிக்கொடுத்தால், எதையும் ஆழமாக மனதில் பதியவைத்துக்கொள்ளும் ஆற்றல் அவனிடம் இருப்பதை உணர்ந்தேன். எனவே, அவனது பாடப்புத்தகத்தில் உள்ள சிக்கலான சூத்திரங்களைக்கூட, மிக எளிமையாகப் படிப்படியாக அவன் மனதில் பதியும்படி விவரித்தேன்.

முதல் நாளே நான் சொல்லித்தரும் அந்த நெருக்கமான முறை அவனுக்கு மிகவும் பிடித்துப்போய்விட்டது. நேரம் போவதே தெரியாமல் இரவு 9 மணி வரை என்னிடம் பாடத்தைக் கவனித்தான். அவனது தொடையும் என் தொடையும் அவ்வப்போது உரசிக்கொண்டன; அது அவனுக்குள் ஒரு புதுவிதமான கிளர்ச்சியை உண்டாக்குவதை அவனது உடல் மொழியில் என்னால் உணர முடிந்தது. இப்போது அவனுக்குக் கணக்கின் மீது ஒரு தீராத மோகமே வந்துவிட்டது.

பாடம் முடிந்ததும் ரகு நெகிழ்ச்சியுடன் என்னை ஏறிட்டான். "ஐயா, இதுநாள் வரை கணக்கை ஏதோ ஒரு புரியாத பாடமாகவே நினைத்து பயந்து கொண்டிருந்தேன். ஆனால், இன்று நீங்கள் சொல்லிக்கொடுத்த விதத்தைக் கேட்ட பிறகுதான், இது எவ்வளவு சுவாரசியமான விஷயம் என்று எனக்குத் தெரிந்தது. உங்களுக்கு ரொம்ப நன்றி ஐயா," என்று உணர்ச்சிவசப்பட்டுக் கூறினான்.

நான் அவன் தோளைத் தட்டி, "சரிப்பா, நீ இதே கவனத்தோடு படித்தால், நிச்சயமாக உன்னால் அதிக மதிப்பெண்களை அள்ள முடியும்," என்றேன்.

அதன்படி, நான் தினமும் மாலை 5:30 மணிக்கு அவன் வீட்டிற்குச் செல்லத் தொடங்கினேன். ரகுவும் அவன் அம்மாவும் மாலை 5 மணிக்குத்தான் பள்ளி முடிந்து வீடு திரும்புவார்கள். நான் 5:30 மணிக்குச் செல்லும்போது, ரகு குளித்து முடித்துவிட்டு, ஏதாவது சிற்றுண்டி சாப்பிட்டுவிட்டு டியூஷனுக்குத் தயாராக இருப்பான்.

சில நாட்களில் அவன் அம்மா மாராப்பைச் சரிசெய்து கொண்டே, "வாங்க சார், காபி சாப்பிடுறீங்களா?" என்று அழைக்கும்போது, அவளது அந்த எடுப்பான தோற்றமும், ஈரமான கூந்தலும் என்னை ஏதோ ஒரு மாய உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லும். ரகுவின் இளமைத் துடிப்பும், அந்த வீட்டின் அமைதியான சூழலும் டியூஷன் நேரத்தை இன்னும் சுவாரசியமாக்கின. கணக்கு பாடத்தை விட, அந்தச் சூழலில் நிலவிய ஒருவிதமான ஈர்ப்பு எங்களை மெல்ல மெல்ல நெருக்கமாக்கியது.

இப்படி நான் தினமும் ரகுவிற்குப் பாடம் சொல்லிக்கொடுக்க அவன் வீட்டிற்குச் சென்றுகொண்டிருந்தேன். அப்போது அவனது அம்மா சரஸ்வதி, வீட்டு வேலைகளைச் செய்வதற்காகத் தனது சேலையைத் தூக்கி மடித்து இடுப்பில் செருகிக்கொண்டு அங்கும் இங்கும் உலாவுவாள். அவள் அப்படிச் செய்யும்போது, அவளது பருத்த மினுமினுக்கும் தொடைகளின் ஒரு பகுதி பளிச்சென்று என் கண்களுக்குத் தெரியும்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவள் தனது முந்தானையை மார்பின் மீது ஒழுங்காகப் போர்த்தாமல், இரண்டு முலைகளுக்கும் நடுவே ஒரு பூணூல் போலத் தொங்கவிட்டுக்கொண்டு, அந்தப் பெரிய முலைகளின் உருவம் அப்படியே துருத்திக் கொண்டு தெரியும்படி எங்களுக்கருகில் அடிக்கடி வந்து போவாள். நாங்கள் பாடம் படிக்கும் ஹாலுக்குள் அவள் நுழையும்போதெல்லாம், அவளது அந்த எடுப்பான முலைகளின் அமைப்பும், ரவிக்கைக்குள் அடங்காமல் விம்மித் தவிக்கும் அந்த அழகும் என் கண்களுக்குப் பெரும் விருந்தாக அமையும்.

அவள் சில சமயம் தரையைப் பெருக்குவதற்காகவோ அல்லது ஏதோ ஒரு பொருளை எடுப்பதற்காகவோ எங்களுக்கருகில் குனியும்போது, அவளது தளர்வான ரவிக்கையின் வழியாக அந்தப் பெரிய முலைகள் வெளியே குதித்துவிடுவது போலத் தொங்கும். குனியும் அந்த நொடியில், அவளது ஆழமான மார்புப் பிளவும், கறுப்பான முலைக்கண்களின் ஓரமும் கூட எனக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். ஒரு அந்நிய புருஷன் அங்கே அமர்ந்திருக்கிறான் என்பதைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல், அவள் காட்டும் அந்தத் தாராளமான உடல் கவர்ச்சி என் ரத்த ஓட்டத்தைச் சூடாக்கியது.

ரகு கணக்குகளைப் போட்டுக்கொண்டிருக்கும் வேளையில், நான் அவனைப் பார்ப்பது போலப் பாவனை செய்துகொண்டு, சரஸ்வதியின் ஒவ்வொரு அசைவையும் ரசிப்பேன். அவளது வெறுமையான இடுப்பு மடிப்பு, தொப்புள் பகுதி மற்றும் அவள் நடக்கும்போது அசையும் அந்தப் பிட்டம் என அனைத்தும் என் காம உணர்ச்சியைத் தூண்டின.

இவைகளைப் பார்க்கப் பார்க்க, கட்டுப்படுத்த முடியாத வேகத்தில் என் தம்பி ஜட்டிக்குள் துடிக்கத் தொடங்குவான். என் ஜட்டியையும் அதன் மேலிருக்கும் வேட்டியையும் தூக்கிக்கொண்டு அவன் ஆக்ரோஷமாக எழுந்து நிற்பான். என் வேட்டிக்குள்ளே ஏற்படும் அந்தப் பெரிய மாற்றத்தை ரகுவோ அல்லது சரஸ்வதியோ கவனித்துவிடக் கூடாதே என்ற பதற்றத்தில், நான் என் வேட்டியை அடிக்கடித் தளர்த்திவிட்டு, என் கைகளால் மறைக்கப் பலமுறை போராடிக் கொண்டிருப்பேன். ஆனால், அவள் குனியும்போதெல்லாம் என் கட்டுப்பாடு தளர்ந்து, என் காமம் உச்சத்தை எட்டும்.

இப்படியே ஒரு மாதம் நான் அவனுக்குத் தொடர்ந்து டியூஷன் எடுத்தேன். இடையில் அவனது பள்ளியில் நடந்த ஒரு சிறு தேர்வில், ரகு முதன்முறையாகக் கணக்கில் 100-க்கு 100 மதிப்பெண்கள் வாங்கினான். இது அவனுக்கும், அவன் அம்மா சரஸ்வதிக்கும் சொல்லொண்ணா மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. நான் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, சரஸ்வதி ஓடி வந்து எனக்கு இனிப்புகளைக் கொடுத்துத் தன் மகிழ்ச்சியைத் தெரிவித்துக் கொண்டாள். அவள் குனிந்து எனக்கு இனிப்புத் தட்டை நீட்டும்போது, அவளது தளர்வான ரவிக்கைக்குள் இருந்து அந்தப் பருத்த முலைகள் அப்படியே பிதுங்கித் தெரிந்தது என் நரம்புகளை முறுக்கேற்றியது. அன்று முதல் அவர்கள் வீட்டில் என்னை ஒரு குடும்ப உறுப்பினராகவே பார்க்கத் தொடங்கினர்.

"இனிமேல் நீங்கள் இரவுச் சிற்றுண்டியை இங்கே முடித்துவிட்டுத்தான் செல்ல வேண்டும்," என்று சரஸ்வதி அன்போடு கட்டளையிட்டாள். அவள் இடுப்பில் கை வைத்துக்கொண்டு அந்தப் பூணூல் போட்ட முந்தானையோடு நிற்கும்போது, அவளது எடுப்பான இடை அழகும், மார்பகங்களின் அசைவும் என் கண்களை விட்டு அகல மறுத்தன.

அடுத்து வந்த காலாண்டுத் தேர்விலும் ரகு கணக்கில் 'சென்டம்' (100/100) வாங்கி அசத்தினான். அவனது பள்ளியில் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் சுமார் 120 மாணவர்களிலேயே ரகுதான் முதல் ரேங்க் வாங்கினான். இதைக் கேள்விப்பட்ட அவனது பள்ளித் தலைமையாசிரியர், "இதே வேகத்தில் போனால், நீ மாநில அளவில் முதலிடம் பிடிக்க அதிக வாய்ப்பு உள்ளது," என்று கூறி அவனை உற்சாகப்படுத்தியுள்ளார்.

இந்தச் செய்தி கிடைத்த அன்று மாலை நான் ரகுவின் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, வீட்டில் கொண்டாட்டமே நிலவியது. ரகு உற்சாகத்தில் இருந்தான். சரஸ்வதியோ, "எல்லாம் உங்களால் வந்த யோகம்," என்று கூறி நெகிழ்ந்து போனாள். அன்று அவள் வழக்கத்தை விட மெல்லிய புடவை அணிந்திருந்தாள். அவள் சமையலறையில் வேலை செய்யும்போது, வேர்க்க விறுவிறுக்க அவள் அங்கும் இங்கும் அசைந்து வேலை செய்த அழகும், வியர்வையில் நனைந்து அவளது மேனியில் ஒட்டியிருந்த அந்த ரவிக்கையும், அதற்குள் விம்மித் ததும்பிய அந்தப் பெரும் முலைகளும் என் காமத் தீயை ஊதிப் பெருக்கின.

ஒரு நாள் நான் டியூஷன் எடுக்கச் செல்லும்போது வானம் இருண்டு, நல்ல கனமழை கொட்டியது. வீட்டிலிருந்து குடையை எடுத்துக்கொண்டு ரகுவின் வீட்டை நோக்கி நடந்தேன். தெருக்களில் தண்ணீர் பெருகி ஓட, நான் குடைக்குள் ஒதுங்கியபடி அவர்களின் வீட்டை அடைந்தேன். நான் கதவைத் தட்டியபோது, யாரும் வரவில்லை. ஒருவேளை மழை காரணமாக அவர்கள் இன்னும் வந்திருக்க மாட்டார்கள் என்று நினைத்து, மழையில் நனையாமல் ஒதுங்குவதற்காக சற்று நேரம் அங்கேயே வெளியே காத்திருந்தேன்.

நான் வந்து சரியாகப் பத்து நிமிடங்கள் கழித்து, ரகுவின் அம்மா சரஸ்வதி தனது டிவிஎஸ் பைக்கில் வந்தாள். அவளது தலையில் ஹெல்மெட் இருந்தும், உடல் முழுவதும் மழையில் நனைந்து தெப்பமாக இருந்தது. அவளது புடவை உடலில் ஒட்டி, அவளது அங்கங்களை அப்பட்டமாக வெளிக்காட்டியது. மழையில் நனைந்த அவளது கூந்தல் முகத்தில் ஒட்டியிருக்க, உதடுகள் லேசாக நீலமடைந்திருந்தன.

வந்ததும், வெளியே காத்திருந்த என்னிடம் வீட்டுச் சாவியைக் கொடுத்து கதவைத் திறக்கச் சொன்னாள். நான் கதவைத் திறந்துவிட்டு, உள்ளே ஹாலில் போய் உட்கார்ந்தேன். அவள் வண்டியை ஸ்டாண்டில் நிறுத்திவிட்டு, வீட்டிற்குள் வந்ததும் நேராக பாத்ரூமிற்குச் சென்றாள்.

அவர்கள் வீட்டில் இரண்டு படுக்கையறைகள் இருந்தாலும், இரண்டிலும் அட்டாச்சுடு பாத்ரூம் கிடையாது. வெளியேதான் ஒரு பாத்ரூமும், ஒரு லெட்ரினும் தனித்தனியாக இருந்தன. அவள் நேராக பாத்ரூமிற்குச் சென்று, மழையில் நனைந்திருந்த தனது உடைகளைக் களைந்துவிட்டுப் பிறகுதான் மாற்று உடை கொண்டு வரவில்லை என்ற நினைப்பு வந்தது.

அவள் பதற்றத்துடன் பாத்ரூம் கதவை லேசாகத் திறந்து, கழுத்தை மட்டும் வெளியே நீட்டி, என்னைக் கூப்பிட்டு, அவளது படுக்கையறையிலிருந்து ஒரு துண்டையும், அவளது பாவாடையையும் கொண்டு வந்து தரும்படிக் கெஞ்சும் குரலில் கேட்டாள். அவளது முகத்தில் இருந்த பதற்றம் என்னை மேலும் ஈர்த்தது. நான் சற்றும் தாமதிக்காமல், அவளது படுக்கையறைக்குள் சென்று, அந்த ஈரமான துணியின் வாசனையை நுகர்ந்து கொண்டே, ஒரு துண்டையும் பாவாடையையும் கொண்டு வந்து கொடுத்தேன். அவள் உள்ளேயிருந்தே கையை மட்டும் வெளியே நீட்டி அவற்றைப் வாங்கிக்கொண்டாள். அவள் கையை நீட்டியபோது, அவளது கையின் ஒரு பகுதி என் கையைத் தொட்டுச் சென்றது. அந்த நொடி என் உடல் சிலிர்த்தது.

அதன் பிறகு, அவள் உடலைத் துடைத்துக்கொண்டு, பாவாடையை மார்பு வரை தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, நெஞ்சின் மீது துண்டைப் போர்த்தியபடி பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்தாள். பாத்ரூம் கதவை மூட அவள் முயன்றபோது, துண்டும் பாவாடையின் நுனிப்பகுதியும் கதவில் சிக்கிக்கொண்டன. அவசரத்தில் அவள் வேகமாக வெளியேற முயன்றபோது, துண்டும் பாவாடையும் அவள் உடம்பிலிருந்து நழுவி விழுந்தன.

சற்றும் எதிர்பாராத அந்த விபரீத நொடியில், அவள் என் கண் முன்னே முழு நிர்வாணமாக நின்றாள். அவளது விரிந்த மார்பகங்கள், கூர்மையான முலைக்காம்புகள், மயிரடர்ந்த யோனி என அனைத்தும் என் கண்ணுக்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டன. அவளது நிர்வாணம் என் கண்களை ஒரு கணம் உறைந்து போகச் செய்தது. அவளது தேகம் முழுவதும் பளபளவென மின்னியது. ஒரே விநாடியில் சுதாரித்துக் கொண்ட அவள், அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோன என் கண்களை எதிர்கொள்ளத் தயங்கி, வேகமாகப் பாவாடையையும் துண்டையும் எடுத்துக்கொண்டு, பாவாடையை மீண்டும் மார்பு வரை தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, துண்டையும் போர்த்திக்கொண்டு மின்னல் வேகத்தில் அவளது படுக்கையறைக்கு ஓடிப் போய், கதவை மூடிக்கொண்டாள்.

அந்தக் கண நேர நிர்வாணக் காட்சி, என் மனதில் ஒரு அழியாத சித்திரமாகப் பதிந்துவிட்டது. அவளது ஒவ்வொரு அசைவும், ஒவ்வொரு வளைவும் என் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் ஓடியது. என் உள்ளே இருந்த தம்பி, மீண்டும் ஒருமுறை ஆக்ரோஷமாகத் தலை தூக்கி ஆட்டம் போட ஆரம்பித்தான்.

அவளது முழு நிர்வாணக் கோலத்தைப் பார்த்த நான், பிரம்மிப்பில் அப்படியே சிலையாக உறைந்து நின்றேன். அவளது தேகம் ஒரு தேவதையின் சிற்பம் போல என் கண் முன்னே ஜொலித்தது. மழையினால் நனைந்த அவளது மேனியின் பளபளப்பும், அப்பட்டமாகத் தெரிந்த அந்தப் பருத்த மார்பகங்களும், அடர்ந்த காடு போன்ற அவளது அந்தரங்கப் பகுதியும் என் நாடி நரம்புகளைத் தெறிக்கச் செய்தன. நான் அவளது அணு அணுவான அழகையும் கண்களால் விழுங்குவதை அவளும் கவனித்துவிட்டாள்.

அவள் பாத்ரூமிலிருந்து சிதறிய உடைகளை அள்ளிக்கொண்டு பெட்ரூமிற்கு ஓடியபோது, என்னையறியாமல் என் வாயிலிருந்து வார்த்தைகள் தெறித்தன. "கீழே ஒரே காடாக இருக்கிறது... அடர்த்தியில் ஒண்ணுமே தெரியவில்லை!" என்று கிறக்கத்துடன் கமெண்ட் அடித்தேன்.

என் கமெண்ட்டைக் கேட்டதும் அவளது முகம் சிவந்தது. ஆனால், அவள் கோபப்படவில்லை; மாறாக, உதட்டில் ஒரு மெல்லிய கள்ளப் புன்னகை அரும்ப, தலையைக் குனிந்துகொண்டு மின்னல் வேகத்தில் பெட்ரூமிற்குள் தஞ்சம் புகுந்து கதவைச் சாத்திக்கொண்டாள். நான் மலைத்துப் போய் நின்றவன், மெல்லச் சுதாரித்து ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தேன். என் தம்பி வேட்டிக்குள் அடங்க மறுத்து, அவளது அந்த நிர்வாணக் காட்சியின் நினைவில் துடித்துக்கொண்டிருந்தான்.

சிறிது நேரம் கழித்து, சரஸ்வதி எப்போதும் போலத் தனது நேர்த்தியான புடவையை அணிந்துகொண்டு, ஈரக் கூந்தலைத் துடைத்தபடி பெட்ரூம் கதவைத் திறந்துகொண்டு வெளியே வந்தாள். எதையும் கவனிக்காதது போல நேராகச் சமையலறைக்குள் சென்றவள், எனக்கும் அவளுக்குமாகச் சூடாகக் காபி போட்டாள்.

ஒரு கையில் காபி கோப்பையுடன் ஹாலுக்கு வந்தவள், அந்தப் பூணூல் போலத் தொங்கும் முந்தானைச் சரிவில் முலைகளின் வடிவம் தெரிய என்னருகே குனிந்து ஒரு கப்பை நீட்டினாள். அவள் குனியும்போது அவளது கழுத்தின் வாசனையும், சோப்பு மணமும் என் நாசியைத் துளைத்தன. பிறகு அவளும் ஒரு கப்பை எடுத்துக்கொண்டு, எனக்கு மிக அருகிலேயே சோபாவில் அமர்ந்தாள்.

அவளது தொடை என் மீது லேசாக உரசியது. ஏதோ ஒரு நெருக்கம் இருவருக்கும் இடையே இப்போது தானாகவே உருவாகியிருந்தது. "மழை இன்னைக்கு விடாது போல இருக்கே... ரகு வர நேரமாகிவிடும்," என்று மிகவும் சகஜமாகப் பேசத் தொடங்கினாள். ஆனால், அவளது பேச்சில் இருந்த நயமும், அடிக்கடி என்னை ஊடுருவிப் பார்த்த அந்தப் பார்வையும், அந்த நிர்வாணத் தரிசனத்திற்குப் பிறகு எங்களுக்குள் ஒரு புதிய ரகசிய பந்தம் உருவாகிவிட்டதை எனக்கு உணர்த்தியது.

நாங்கள் இருவரும் மழையைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்த அதே சமயம், ரகுவும் மழையில் தெப்பலாக நனைந்தபடி வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். அவன் கையில் இருந்த புத்தக மூட்டையை ஹாலில் வைத்துவிட்டு, நேராகப் பாத்ரூமிற்கு ஓடினான். அவன் உள்ளே சென்று உடைகளைக் களைந்து கொண்டிருக்கும்போதே, சரஸ்வதி எழுந்து சென்று ஒரு உலர்ந்த துண்டை எடுத்துக்கொண்டு பாத்ரூம் கதவருகே சென்றாள்.

அவள் கையை மட்டும் உள்ளே நீட்டி அவனிடம் துண்டைக் கொடுத்தபோது, அவளது முந்தானை மீண்டும் ஒருமுறை சரிந்து, அந்தப் பருத்த மார்பகங்களின் மேல்பகுதி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ரகு நன்றாக உடம்பைத் துடைத்துக்கொண்டு, ஒரு துண்டை மட்டும் இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தான். அவனது இளமை ததும்பும் தேகத்தைப் பார்த்தபடியே அவன் தன் அறைக்குச் சென்று வேறு உடைகளை மாற்றிவிட்டு வந்தான். அதன் பிறகு, நான் வழக்கம் போல அவனுக்குப் பாடம் நடத்தத் தொடங்கினேன். சரஸ்வதி மெல்லத் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, அடுப்பங்கரைக்குள் தனது வேலைகளைக் கவனிக்கச் சென்றாள்.

அன்றைய தினத்தில் அவளது அந்த முழு நிர்வாணக் கோலத்தைப் பார்த்ததிலிருந்து, எனக்குச் சரஸ்வதியின் மேல் ஒரு அடக்க முடியாத மோகமே உண்டாகிவிட்டது. அவளது அந்த வழுவழுப்பான மேனியையும், கனமான மார்பகங்களையும் எப்படியாவது ஒருமுறையாவது தீண்டி அனுபவித்துவிட வேண்டும் என்ற காமத் தீ எனக்குள் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது.

ஆனாலும், நான் அந்த வீட்டில் ஒரு ஆசிரியராக மதிக்கப்படுவதால், அவசப்பட்டு எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவள் அங்கும் இங்கும் நடமாடும்போது அவளது அங்கங்களை ரகசியமாக ரசிப்பதிலேயே என் நேரத்தைச் செலவிட்டேன். அதே சமயம், ரகுவின் எதிர்காலத்திலும் நான் அக்கறை காட்டினேன். என் காமத்தை ஒருபுறம் அடக்கி வைத்துவிட்டு, அவனை அந்த ஆண்டு இறுதித் தேர்வில் கணக்கில் நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் வாங்க வைக்க வேண்டும் என்ற உறுதியோடு முழு கவனத்தையும் பாடத்தில் செலுத்தினேன்.

விடுமுறை தினங்களில் கூடத் தவறாமல் அவன் வீட்டிற்குச் சென்று டியூஷன் எடுத்தேன். ஒவ்வொரு முறை நான் அங்கு செல்லும்போதும், சரஸ்வதி காட்டும் அந்தத் தாராளமான உடல் வளைவுகள் என் தம்பியைத் தூண்டிவிட்டுக் கொண்டே இருந்தன. கடைசியாக அவன் தனது இறுதித் தேர்வை எழுதும் நாள் வரை, நான் இடைவிடாது அவனுக்குப் பயிற்சி அளித்தேன். அவனது தேர்வுகள் அனைத்தும் இனிதே முடிந்த பிறகு, நான் அவனது வீட்டிற்குச் செல்வதை தற்காலிகமாக நிறுத்திவிட்டேன். ஆனால், என் மனதில் சரஸ்வதியின் அந்த நிர்வாண உருவம் மட்டும் ஒரு சித்திரமாக அப்படியே தங்கியிருந்தது.

தேர்வு முடிவுகள் வெளிவந்தன. ரகு மாநிலத்திலேயே மூன்றாவது இடத்தைப் பிடித்து சாதனை படைத்திருந்தான்; கணக்கில் எதிர்பார்த்தபடியே நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் வாங்கியிருந்தான். செய்தியைக் கேட்ட ரகு, ஓடோடி என் வீட்டிற்கு வந்து என் காலில் விழுந்து ஆசி பெற்று, என்னை அவன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றான். அங்கே சில செய்தியாளர்கள் திரண்டிருந்தனர். பேட்டியின் போது, "நான் இந்த நிலையை அடைய முழு முதல் காரணம் என் மாமா தான்," என்று அவன் என்னைக் கைகாட்டிப் பெருமைப்படுத்தினான். அந்த அங்கீகாரத்தையே நான் எனக்குக் கிடைத்த ஆகச்சிறந்த குருதட்சணையாகக் கருதிப் பெருமிதம் கொண்டேன்.

செய்தியாளர்கள் சென்ற பிறகு, சரஸ்வதி என்னைத் தனியாக அழைத்து, "சார், நீங்கள் செய்த உதவிக்கு ஈடாக இந்த டியூஷன் பீஸை நீங்கள் கண்டிப்பாக வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்," என்று பலவாறாகக் கெஞ்சினாள். அவள் பேசும்போது அவளது கண்கள் ஒருவிதமான நன்றியுணர்வோடும், அதீத நெருக்கத்தோடும் என்னைப் பார்த்தன. ஆனால் நான், "இந்தக் கௌரவமே எனக்குப் போதும்," என்று உறுதியாக மறுத்துவிட்டேன். மேலும், அவன் பிளஸ் ஒன் படிக்கும்போதும் நானே கணக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கச் சம்மதித்து, தொடர்ந்து அவர்கள் வீட்டிற்குச் சென்று வந்தேன்.

ரகுவின் வெற்றியைக் கண்டு, அந்த வருடம் அவன் பள்ளியிலிருந்து மேலும் ஐந்து மாணவர்கள் என்னிடம் டியூஷன் சேர வந்தனர். இட வசதிக்காக டியூஷன் வகுப்புகள் அனைத்தும் ரகுவின் வீட்டிலேயே தொடர்ந்து நடந்தன. ஒரு நாள் மாலை, நான் வழக்கம்போல டியூஷனுக்குச் சென்றபோது ரகுவோ மற்ற மாணவர்களோ இன்னும் வந்திருக்கவில்லை. வீட்டில் சரஸ்வதி மட்டும் தனியாக இருந்தாள். மெல்லிய ஊதா நிறப் புடவையில், மாராப்பை வழக்கம் போலப் பூணூல் போலப் போட்டபடி அவள் அங்கும் இங்கும் அசைந்த அழகு என் நரம்புகளைத் தட்டி எழுப்பியது.

தனிமையைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட சரஸ்வதி, மெல்ல என் அருகே வந்து, "இன்னும் எத்தனை நாளைக்குத்தான் பீஸ் வாங்காமல் இருப்பீர்கள்? என் மனசு கேட்கவில்லை சார், ஏதாவது கேளுங்கள்," என்றாள். அவள் கேட்கும் விதம், அவள் எதைக் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கிறாள் என்பதை எனக்குப் புரிய வைத்தது. அவளது மார்பகங்கள் மூச்சின் வேகத்தில் ஏறி இறங்குவதையும், அவள் கண்களில் இருந்த தாகத்தையும் நான் உணர்ந்தேன்.

நான் அவளது கண்களை ஆழமாக ஊடுருவிப் பார்த்து, "என் டியூஷன் பீஸாக எனக்கு நீதான் வேண்டும் சரஸ்வதி," என்றேன் தழுதழுத்த குரலில்.

அவள் அதிர்ச்சியடையவில்லை; மாறாக, ஒருவிதமான வெட்கமும் ஆசையும் கலந்த புன்னகையோடு என்னைப் பார்த்தாள். "கொடுக்கச் சம்மதம்தான்... ஆனால் எப்படித்தான் தருவதென்று தெரியவில்லை. ஏதாவது கணக்கு பண்ணி நீங்களே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்," என்று ஒரு மர்மமான அர்த்தத்துடன் கூறிவிட்டு, சமையலறைக்குள் நுழையப் போனாள். அவளது பிட்டங்களின் அசைவு என் காமத் தீயை உச்சத்திற்குச் செலுத்த, நான் அவளைத் தொட முயன்றபோது ரகு வீட்டிற்குள் நுழைய, அந்தப் பேச்சு அத்துடன் முற்றுப்பெற்றது. ஆனால், அவளது "கணக்கு பண்ணி எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்ற வார்த்தைகள் என் காதுகளில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருந்தன.

அதற்கு இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, மதிய வேளை இரண்டு மணி இருக்கும். ஊரே அடங்கியிருந்த அந்த நிசப்தமான நேரத்தில் சரஸ்வதி எனக்குத் தொலைபேசி செய்தாள். அவள் குரலில் ஒருவித நடுக்கமும், அதே சமயம் ஒருவித தாகமும் கலந்திருந்தது. "இப்போதே வீட்டுக்கு வர முடியுமா?" என்று மட்டும் கேட்டுவிட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தாள். எனக்குள் இருந்த காமவெறி பற்றிக்கொண்டது. மின்னல் வேகத்தில் அவள் வீட்டை அடைந்து, வெளிக்கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தேன்.

நான் உள்ளே வந்ததை உணர்ந்த அவள், படுக்கையறையிலிருந்து மிகவும் மெல்லிய, தழுதளர்த்த குரலில், "வெளிக்கதவை நன்றாகத் தாழ் போட்டுவிட்டு, நேராக அறைக்கு வாருங்கள்..." என்றாள்.

அவள் சொன்னபடியே கதவைச் சாத்திவிட்டு, இதயத் துடிப்பு அதிகரிக்க அவள் அறைக்குள் நுழைந்தேன். அங்கே நான் கண்ட காட்சி என் கண்களை நிலை குத்தச் செய்தது! அன்று மழையில் நான் கண்ட அதே சொப்பன சுந்தரி, இன்று படுக்கையில் ஒரு தங்க விக்கிரகம் போல முழு நிர்வாணமாகக் கிடந்தாள். அவளது மேனி மதிய வெயிலின் வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது. பருத்த மார்பகங்கள் வானத்தைப் பார்த்தபடி விம்மி நின்றன. அகன்ற இடுப்பும், அந்த அடர்ந்த கருப்பு காடும் என் ஆண்மையை ஆக்ரோஷமாகத் தூண்டின. நான் பிரமித்து அப்படியே உறைந்து நின்றேன்.

அவள் மெல்லப் புரண்டு படுத்து, தன் இரு கைகளையும் விரித்து என்னை அழைத்தாள். "ஏன் அப்படிப் பிரமித்து நிற்கிறீர்கள்? இவ்வளவு காலம் நீங்கள் எதிர்பார்த்த அந்த டியூஷன் பீஸை இப்போது தாராளமாக எடுத்துக்கொள்ளலாமே!" என்று காமக் குழைவுடன் கூறினாள்.

மறுநொடி பாய்ந்து அவள் மீது படர்ந்தேன். அவளது தேகத்தின் வெப்பம் என் மீது பட்டதும் நான் பித்தானேன். அவளது நெற்றியில் தொடங்கி, கண்கள், கன்னங்கள் என உச்சி முதல் பாதம் வரை முத்தங்களால் அவளை நனைத்தேன். அவளது கழுத்து இடுக்கில் நான் முகம் புதைத்தபோது, "கடந்த ஒரு வருடமாக இதற்காக நான் ஏங்காத நாளே இல்லை. இன்றுதான் அந்தப் பெருமாள் வழி காட்டியிருக்கிறார். தாராளமாக என்னை அனுபவியுங்கள்," என்று முனகினாள்.

"நானும் இந்தத் தேகத்திற்காகத்தான் தவம் இருந்தேன் சரஸ்வதி," என்று சொல்லிக்கொண்டே அவளது இதழ்களை என் இதழ்களால் கவ்விக்கொண்டேன்.

நாங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் முத்த மழையில் நனைத்துக்கொண்டிருக்க, அவள் தன் கைகளை மெல்லக் கீழே கொண்டு சென்று என் வேட்டியைப் பிடித்து அவிழ்த்தாள். ஜட்டிக்குள் முட்டிக்கொண்டு நின்ற என் பருத்த ஆண்மையை அவள் தன் மென்மையான கைகளால் பற்றியபோது எனக்கு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. "இவ்வளவு நாளா ஜட்டிக்குள் முட்டிக்கொண்டே இருந்தாயே... இப்போது வெளியே வா," என்று சொல்லி அதை விடுவித்தாள். அதன் பருமனைப் பார்த்து வியந்தவள், "ஐயோ, இவ்வளவு பெருசா! சீக்கிரம் இதைக் கொண்டு என்னைக் குத்துங்கள்," என்று ஆவேசமாகச் சொன்னாள்.

நான் சிரித்துக்கொண்டே, "இருடி சரஸ்வதி... அதற்குள் குத்தச் சொல்கிறாயே! அதற்கு முன்னால் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் எவ்வளவோ இருக்கின்றன," என்றேன்.

"குத்துவதைத் தவிர வேறு என்ன வேலை இருக்கிறது?" என்று அவள் புரியாமல் கேட்க, "அவசரப்படாதே, நன்றாக அனுபவி," என்று கூறி அவளது பருத்த முலைகளைக் கசக்கத் தொடங்கினேன்.

என் கைகளின் பிடியில் அவளது மார்பகங்கள் நசுங்குவதையும், நான் அதன் காம்புகளைச் சுவைப்பதையும் தாங்க முடியாமல் அவள் உடல் வில்லாக வளைந்தது. உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் அவள் கண்கள் சொருக, "ஐயோ... எனக்கு இப்போது மூத்திரம் வருவது போல இருக்கிறதே!" என்று அரற்றினாள்.

நான் சிரித்துக்கொண்டே அவளது காதருகே குனிந்து, "அது மூத்திரம் இல்லைடி... அது உன்னுடைய காம நீர். இதுவரை உனக்கு வந்ததே இல்லையா என்ன? நன்றாக வெளியே விடு," என்றேன்.

"இப்படி ஒரு சுகத்தை நான் பார்த்ததே இல்லை... இவ்வளவு அதிகமாகக் கசிகிறதே!" என்று முனகியபடி, அவள் தன் உடம்பிலிருந்து சுரந்த அத்தனை காம நீரையும் வெளியேற்றினாள். அவளது அந்தரங்கப் பகுதி இப்போது முழுவதுமாக நனைந்து வழுவழுப்பாக மாறியிருந்தது.

"ஏன் சரஸ்வதி, உன் புருஷன் இப்படி முத்தம் கொடுத்து, முலையைச் சப்பிக் கசக்கி உன்னை அனுபவித்ததே இல்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அவள் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டு, "போங்க சார்... நீங்கதான் இப்படிச் செய்கிறீர்கள். அவர் வந்தவுடன் உள்ளே விட்டு இரண்டு மூன்று முறை குத்தினால் அவருக்கு வந்துவிடும், அவ்வளவுதான். இத்தனை நேரமெல்லாம் அவர் செய்ததே இல்லை. முதன்முதலாக இவ்வளவு நேரம் முத்தம் கொடுத்து, என் முலைகளைச் சப்பி, என்னைப் பித்துப் பிடிக்க வைத்தது நீங்கள்தான்," என்று என் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு உணர்ச்சியுடன் சொன்னாள்.

"இது வெறும் ஆரம்பம்தான் அடிப் பைத்தியமே... இன்னும் உன்னைப் பித்துப் பிடிக்க வைக்க என்னென்ன வித்தைகள் வைத்திருக்கிறேன் தெரியுமா?" என்று அவளது காதோரம் கிசுகிசுத்தேன். என் மூச்சுக்காற்று அவள் கழுத்தில் பட்டபோதே அவள் உடல் சிலிர்த்தது. நான் மெல்லக் குனிந்து, வானத்தைப் பார்த்து விம்மி நின்ற அவளது இடது முலையை அப்படியே என் வாய்க்குள் திணித்தேன். அதன் பருமன் என் வாய் கொள்ளவில்லை. முலைக்காம்பை என் பற்களுக்கு இடையில் வைத்து மென்மையாகக் கடித்தேன்.

அவள் இன்ப வேதனையில் துடித்தபடி, "அய்யோ... இப்படிப் பண்றீங்களே! அங்கே என்ன பாலா வரப்போகிறது?" என்று முனகினாள்.

நான் அவளது கண்களைப் பார்த்துச் சிரித்தபடி, "ஏன்டி, பால் வந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்? அதைத் தேவாமிர்தம் போலக் குடிக்க நான் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டுமே! ஒருவேளை பால் சுரந்தால் நான் சும்மா விடுவேனா?" என்றேன்.

சரஸ்வதி நெளிந்தபடி, "எனக்கு இனிமேல் அதிலெல்லாம் பால் வராதுங்க..." என்று கூறி என் தலைமுடியைக் கோதினாள்.

"போகட்டும்டி... முலையில் பால் வராவிட்டால் என்ன? பால் சுரக்க வேண்டிய இடத்திலாவது நான் பாலைக் குடிக்கிறேன்," என்று சொல்லிக் கொண்டே மீண்டும் அவளது முலைகளை வெறித்தனமாகச் சப்பத் தொடங்கினேன். என் நாக்கினால் முலைக்காம்பைச் சுற்றிச் சுற்றி வருடியபோது, அவளுக்குள் காமத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. "சப்புங்க... நல்லா சப்புங்க... அதிலே பால் வராவிட்டாலும் நீங்கள் இப்படிச் சப்புவது எனக்கு அவ்வளவு சுகமாக இருக்கிறதுங்க!" என்று உரக்கக் கத்தினாள். நான் அவளது மார்புகளைக் கசக்கிப் பிழிந்ததில், அவளது அந்தரங்கத் தசைப் பிளவுகள் மீண்டும் துடிக்கத் தொடங்கி, அங்கிருந்து காமநீர் ஊற்றெடுத்துக் கசிய ஆரம்பித்தது.

"முலையில் பால் வராது என்று சொன்னாயே, இப்போது பார்... கீழே உனது தங்கச் சுரங்கத்திலிருந்து தேன் கசிகிறதே!" என்று சொன்னபடி, நான் மெல்லக் கீழே இறங்கி அவளது அந்தரங்கப் பகுதிக்குச் சென்றேன். அங்கே நான் கண்ட காட்சி அற்புதம். அவள் தன் அந்தரங்கக் காட்டைச் சுத்தமாக வழித்து, அந்த இடத்தை ஒரு பளபளக்கும் பளிங்குச் சிலை போல வைத்திருந்தாள்.

நான் அங்கே முகத்தைப் புதைத்து நக்கத் தொடங்கியதும், அவள் தாங்க முடியாமல் தன் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி ஆட்டினாள். "என்னால் தாங்க முடியவில்லையே... உடனே அதை உள்ளே விடுங்கள்!" என்று அரற்றினாள். மேலும், "என்னங்க... அங்கே இருந்த காட்டை எல்லாம் உங்களுக்காகவே அழித்துச் சுத்தமாக வைத்திருக்கிறேன், பார்த்தீர்களா?" என்று கேட்டாள்.

"வந்ததுமே அதைத்தான் முதலில் பார்த்தேன்டி. எவ்வளவு பளபளவென்று மின்னுது! உன் தேனை எல்லாம் குடித்து முடித்துவிட்டு, அதன் பிறகுதான் உன்னை ஓக்கப் போகிறேன்," என்று சொல்லி, அவளது பருத்த இதழ்களை விரித்து என் நாக்கை உள்ளே விட்டேன். அங்கிருந்து சுரந்து வந்த இளஞ்சூடான காமநீரை ஒவ்வொன்றாகச் சுவைத்துக் குடித்தேன். அவள் "அங்கே எல்லாம் வாயை வைக்கிறீர்களே, அது அசிங்கமில்லையா?" என்று வெட்கத்துடன் கேட்டாள்.

"போடி பைத்தியம்! இது அசிங்கம் இல்லை, இது ஒரு தங்கச் சுரங்கம். நான் சப்பச் சப்பத் தேன் ஊறிக் கொண்டே இருக்கிறதே!" என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவளது கிளிட்டோரிஸை என் பற்களால் மென்மையாகக் கவ்வி இழுத்தேன். அந்த நொடி அவள் உடம்பில் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது போல இருந்தது. "அய்யோ... எனக்கு என்னவோ போலிருக்கிறதுங்க... உடனே அதை உள்ளே விடுங்கள்!" என்று கத்தியபடி, என் பருத்த சுன்னியைத் தன் கைகளால் பற்றிக்கொண்டாள்.

"உள்ளே விடத்தான் போகிறேன்... அதற்கு முன்னால் நீ இதை உன் வாய்க்குள் விட்டுச் சப்புடி," என்று சொல்லி, 69 பொசிஷனுக்கு மாறி என் சுன்னியை அவள் முகத்திற்கு நேராக வைத்தேன். அவள் கண்களில் ஒரு மோகம் மின்னியது. "நீங்கள் என் இடத்தைச் சப்பியதைப் போலவே நானும் உங்களுடையதைச் சப்புகிறேன்," என்று கூறி, என் சுன்னியின் முனையை ஒரு ஐஸ்கிரீம் போல நாவால் வருடினாள். பிறகு, அதைத் தன் முழு வாய்க்குள் திணித்து ஆவேசமாக ஊம்பத் தொடங்கினாள்.

அவள் ஊம்பும் வேகத்தில் நான் சொர்க்கத்தையே கண்டேன். அதே சமயம், நானும் விடாமல் அவளது அந்தரங்கப் பிளவின் உள்சுவர், வெளிச்சுவர் என எல்லா இடங்களிலும் நக்கி, அங்கிருந்த தேனை முழுவதுமாக உறிஞ்சிக் குடித்தேன். நான் அவளது கிளிட்டோரிஸை மீண்டும் மீண்டும் அழுத்தியபோது, அவளுக்கு உச்சக்கட்டம் எட்டி, மடை திறந்த வெள்ளம் போலக் காமநீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

அவளது அந்தரங்கத்திலிருந்து காமநீர் பெருக்கெடுத்து என் முகம் முழுவதும் நனைத்திருக்க, நான் மூச்சிறைக்க நிமிர்ந்து பார்த்தேன். அவளது தேகம் முழுவதும் வியர்வையிலும் காம ரசத்திலும் குளித்திருந்தது. "பார்த்தாயா சரஸ்வதி... ரொம்ப நாட்களாகத் தூர் வாரப்படாமல் கிடந்த உன் கிணற்றை, இன்று நான் என் நாவால் தூர் வாரியதும் எப்படி நீர் பெருக்கெடுத்துக் குளமாய் ஓடுகிறது என்று பார்த்தாயா? அந்தப் பளபளக்கும் இடமே இப்போது தேன் வெள்ளத்தில் மிதக்கிறதே!" என்று கிறக்கத்துடன் கேட்டேன்.

அவள் தன் மார்புகள் ஏறி இறங்க, காமப் போதையில் கண்கள் சொருகிக் கிடக்கையில் என் தலையைத் தன் தொடைகளுக்கு இடையில் அழுத்தி அணைத்துக்கொண்டாள். "ஆமாங்க... நீங்கள் சொல்வது எவ்வளவு உண்மை! ஏறக்குறைய பத்து பன்னிரண்டு வருஷமா அந்த இடத்துக்குள்ளே எதுவுமே போகவில்லைங்க. பாழடைந்து கிடந்த அந்தக் கிணற்றில் இன்றுதான் நீங்கள் ஊற்றெடுக்க வைத்துவிட்டீர்கள். இத்தனை வருச தாகம் தீர, இன்னும் என்னென்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?" என்று உணர்ச்சி ததும்பக் கேட்டாள்.

அவளது நனைந்த அந்தரங்கப் பகுதியை மீண்டும் ஒருமுறை வருடிவிட்டு, அவளது காதோரம் என் இதழ்களைக் கொண்டு சென்றேன். "ஏன் சரஸ்வதி, இத்தனை வருடம் உன் புருஷன் உன்னைத் தொடவில்லை என்கிறாயே... இந்தத் தாகத்தைத் தீர்க்கச் சிலர் வாழைக்காய், கேரட் எனத் தங்களுக்குக் கிடைத்தப் பொருட்களை அந்த இடத்திற்குள் விட்டு இன்பம் காண்பார்களே, நீ அப்படி எதையும் செய்ததில்லையா?" என்று குசும்பாகக் கேட்டேன்.

அவள் முகம் வெட்கத்தில் சிவக்க, "சீ... போங்க! அப்படியெல்லாமா செய்துகொள்வார்கள்? நினைக்கவே ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே!" என்று வியப்புடன் என்னைப் பார்த்தாள். அவளது அந்த அறியாமை அவளது அழகை இன்னும் அதிகப்படுத்தியது.

"ஆமாம் சரஸ்வதி, நீ யாரிடமாவது இதைப் பற்றி மனம் திறந்து பேசியிருந்தால் அல்லவா இதெல்லாம் உனக்குத் தெரிந்திருக்கும்? நீதான் பள்ளிக்கூடம், வீடு என்று ஒரு பத்தினிப் பெண்ணாக வாழ்ந்து வருகிறாயே. ஆமாம், பள்ளிக் கூடங்களில் ஆசிரியைகள் ஓய்வு அறையில் (Staff Room) இதைப் பற்றி எல்லாம் பேசி, அங்கேயே தங்கள் ஆசைகளைத் தீர்த்துக் கொள்வார்கள் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேனே, உன் பள்ளியில் அப்படி ஒன்றும் நடப்பதில்லையா?" என்று அவளது ரவிக்கையை மெல்ல விலக்கியபடி கேட்டேன்.

அவள் என் மார்பில் தன் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டு, "ஏன் இல்லை... அங்கே டிரில் டீச்சர் ஒருத்தி இருக்கிறாள். அவளிடம் நெருக்கமான பழக்கம் வைத்திருக்கும் சில ஆசிரியைகள் அப்படிச் செய்துகொள்வதாக மற்றவர்கள் பேசிக்கொள்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால் நமக்கு ஏன் வம்பு என்று நான் அவர்களைக் கண்டுகொள்வதே இல்லை. அவர்கள் என்ன செய்வார்களோ எனக்குத் தெரியாது," என்றாள்.

சிறிது இடைவெளி விட்டு, அவளது மென்மையான இடையைத் தடவியபடி நான் கேட்க, அவள் தொடர்ந்தாள்: "அந்த டிரில் டீச்சருக்கும் எனக்கும் பள்ளி நாடகம் போட்ட விவகாரத்தில் சின்ன மனஸ்தாபம். அதனால் நான் அவளிடம் பேசுவதே இல்லை. மேலும், தலைமை ஆசிரியை விடுமுறை எடுக்கும்போது, முழு அதிகாரத்தையும் என்னிடமே கொடுத்துவிட்டுப் போவார்கள். இதனால் அவளுக்கு என் மேல் ஒருவிதமான பொறாமையும் அசூயையும் உண்டு. அதனால்தான் அந்தப் பக்கமே நான் போவதில்லை. சில டீச்சர்கள் அவளைப் பற்றித் தலைமையிடம் புகார் சொல்லும்போது கேட்டதுதான் இவை அனைத்தும்... எனக்கு இதைத் தாண்டி வேறொன்றும் தெரியாது," என்று கூறி, தன் கால்களால் என் கால்களை உரசிக்கொண்டாள்.

அவள் பேசப் பேச, அந்தப் பள்ளிக்கூடக் கதைகளும் அவளது பத்தினித்தனமும் என் காமத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது. இத்தனை காலம் எதையும் அறியாமல் இருந்த அந்தத் தேகத்தை, இன்று என் ஆசைப்படி வளைக்கப் போகிறேன் என்ற எண்ணமே எனக்குப் பெரும் போதையைத் தந்தது.

சரஸ்வதி என் சுன்னியைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து ஊம்பிக் கொண்டிருந்த வேகத்திலும், அவள் நாக்கின் சுழற்சியிலும் என் ஆண்மை இரும்பைத் தூணாக விரைத்துக் கடினமாகியிருந்தது. துடித்துக் கொண்டிருந்த என் சுன்னி இப்போதே அவள் வாயிலேயே விந்தைக் கக்கிவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். அந்த அமுதத்தை அவளது ஆழமான சுரங்கத்திற்குள் இறக்க வேண்டும் என்ற வெறியில், அவளது வாயிலிருந்து என் சுன்னியை உருவி எடுத்து, அவளது விரிந்த தொடைகளுக்கு நடுவே இருந்த அந்த ஈரமான சொர்க்கத்திற்கு நேராக வைத்தேன்.

அவளது அந்தரங்கப் பிளவு ஏற்கனவே நான் செய்த லீலைகளால் தேன் மழையில் நனைந்து, வழுவழுப்பாகத் தயாராக இருந்தது. நான் மெல்ல அழுத்தம் கொடுத்ததும், என் தடித்த சுன்னி வெண்ணெய்க்குள் இறங்கும் சூடான கத்தியைப் போல ‘சர்ர்ரென’ எவ்விதத் தடையுமின்றி அவளது ஆழத்திற்குள் அமிழ்ந்து மறைந்தது. அவளது புண்டை முழுவதுமே காம நீரால் நிறைந்திருந்ததால், என் சுன்னியின் கடைசி அங்குலம் வரை அவளது கருப்பை வாசலை முட்டும் அளவிற்கு மிகச் சுலபமாக உள்ளே சென்றுவிட்டது.

பன்னிரண்டு வருடங்களாகப் பாழடைந்து கிடந்த அந்த நிலத்தில் என் ஏர் பூட்டப்பட்டதும், நான் ஆக்ரோஷமாகப் புந்தியில் குத்தி ஓக்கத் தொடங்கினேன். ஒவ்வொரு முறை நான் உள்ளே தள்ளும்போதும், அங்கே ஊறியிருந்த காம நீரும் என் சுன்னியும் மோதிக்கொண்டு ‘சலக்கு புளக்கு’ என்று ஒரு காம சங்கீதத்தை அந்த அறையெங்கும் எழுப்பியது. அந்தச் சத்தம் என் வெறியை இன்னும் தூண்ட, நான் வேகம் எடுக்க ஆரம்பித்தேன்.

சரஸ்வதி இன்பத்தின் எல்லைக்கே சென்றுவிட்டாள். அவள் தன் கால்களால் என் இடுப்பை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு, "ஐயோ... ஆமாங்க... அப்படியேதான்! நல்ல வேகமாகக் குத்துங்கள்... என்னை இன்னும் ஆழமாக ஓலுங்கள்... ஆஆஹ்..." என்று வெறிபிடித்தவள் போலக் கத்தினாள். நான் விடாமல் பதினைந்து நிமிடங்கள் அவளது ஒவ்வொரு அணுவும் அதிரும்படி ஓக்க, ஒரு கட்டத்தில் இருவரும் உச்சத்தின் விளிம்பிற்கு வந்தோம். இருவரது உடலும் ஒருசேர நடுங்க, அவள் தன் காம நீரை பீய்ச்சி அடிக்க, நானும் என் விந்துவை அவளது ஆழமான கருப்பையினுள் ஆக்ரோஷமாகப் பாய்ச்சினேன்.

என் விந்தின் கடைசித் துளி வரை அவளது அந்தரங்கத்தின் உள்ளே இறங்குவதை உறுதி செய்ய, நான் என் சுன்னியை வெளியே எடுக்காமல் சில நிமிடங்கள் அப்படியே அவள் மீது கிடந்தேன். பிறகு மெல்ல அதனை உருவி எடுத்து, அவளது முகத்திற்கு நேராக நீட்டினேன்.

"இந்தா... என் சுன்னி ஊற்றிய விந்தும், உன் அந்தரங்கத்திலிருந்து சுரந்த ஜூஸும் கலந்த ஒரு வீரியமான 'காக்டெயில்' கலவை இதில் படிந்திருக்கிறது. இதை நன்றாக நக்கிக் குடிடி!" என்று கட்டளையிட்டேன். அவள் சற்றும் தயங்காமல், அந்த மதுரமான கலவை படிந்த என் சுன்னியைத் தன் நாவால் வருடி, மீண்டும் ஒரு ஐஸ்கிரீம் போலச் சுவைத்து ஊம்பத் தொடங்கினாள். அவளது நாவின் ஈரமும், அந்தச் சுவையும் என் தம்பியை மீண்டும் சில நிமிடங்களிலேயே இரும்பாக விரைக்கச் செய்தது. அடங்காத ஆசையில், மீண்டும் ஒருமுறை அவளை அதே கட்டிலில் புரட்டிப் போட்டு ஆசை தீர ஓத்தேன்.

நீண்ட நேரப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, இருவரும் களைப்பில் அதே கட்டிலில் நிர்வாணமாகக் கட்டிப்பிடித்துக் கிடந்தோம். பிறகு எழுந்து, பாத்ரூம் சென்று உடம்பைக் கழுவிச் சுத்தப்படுத்திக்கொண்டு நான் என் வீட்டிற்குத் திரும்பினேன். ஆனால், ஒரு ஆசிரியராக என் கடமையை நான் மறக்கவில்லை. மாலை 5:30 மணி ஆனதும், எதையும் அறியாதது போல, ஒரு கௌரவமான ஆசிரியராக மீண்டும் அவள் வீட்டிற்கு ரகுவுக்கு டியூஷன் எடுக்கச் சென்றேன்.

ரகுவின் அக்கா மாலை நேரக் கல்லூரிக்கு (Evening College) வீட்டிலிருந்து தினசரி மதியம் இரண்டு மணிக்கே சென்று விடுவாள். ரகுவின் அம்மாவிற்குத் திங்கள் மற்றும் வியாழன் ஆகிய இரண்டு தினங்களில் மதியம் வகுப்புகள் கிடையாது. எனவே, அவள் அந்தத் தினங்களில் என்னை மதியம் 2:30 மணிக்கு வீட்டிற்கு வரும்படி சொல்லியிருந்தாள். அதன்படி நானும் அந்த இரண்டு நாட்களிலும் அவளைச் சந்தித்து, எங்கள் அந்தரங்க உறவைத் தொடர்ந்து வந்தேன். இப்படியாக எங்கள் சந்திப்புகள் எந்தத் தடையுமின்றி சுமார் ஐந்து மாதங்கள் வரை நீடித்தன.

ஆனால், அவள் வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் மதிய வேளையில் பள்ளியில் இருப்பதில்லை என்ற விஷயம் எப்படியோ தலைமையாசிரியைக்குத் தெரியவந்தது. யாரோ அவளிடம் இதைப் பற்றிப் புகார் அளித்திருக்க வேண்டும். அதன் விளைவாக, "இனி ஆசிரியர்கள் எவருக்கும் மதியம் வகுப்புகள் இல்லையென்றாலும், பள்ளி முடியும் வரை அனைவரும் அங்கேயே இருக்க வேண்டும்" என்ற அதிரடி உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. இதனால் அவளால் வாரத்தில் இரண்டு நாட்கள் வழக்கம்போல வெளியே வர முடியாமல் போனது. இருப்பினும், மாதம் இரண்டு அல்லது மூன்று முறையாவது மதியம் வீட்டிற்கு வர வாய்ப்புக் கிடைக்கும்போது அவள் எனக்குத் தொலைபேசி செய்வாள். நானும் உடனே சென்று அவளைச் சந்தித்துவிட்டுத் திரும்புவேன்.

இப்படியே நாட்கள் நகர்ந்து கொண்டிருக்கும்போது, என்னிடம் டியூஷன் படித்துக் கொண்டிருக்கும் மாணவர்களுள் ஒருவனான ரவிச்சந்திரன் (ரவி) வாழ்க்கையில் ஒரு பெரும் துயரம் நிகழ்ந்தது. ஒருநாள் மாலை 6:30 மணி இருக்கும், நான் வழக்கம்போல ரகுவின் வீட்டில் டியூஷன் நடத்திக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது இன்னொரு மாணவனின் தாயார் பதற்றத்துடன் அங்கே ஓடிவந்தார். ரவியின் தந்தையும், அவனது பிறந்த சில மாதங்களே ஆன தங்கையும் ஒரு விபத்தில் இறந்துவிட்டதாகவும், அவர்களது உடல்களை இப்போதுதான் வீட்டிற்கு எடுத்து வந்திருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

இந்தச் செய்தியைக் கேட்டு நாங்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சியில் உரைந்தோம். ரவியுடன் சேர்ந்து நாங்கள் எல்லாரும் அவனது வீட்டிற்கு அலறி அடித்துக்கொண்டு ஓடினோம். அங்கே அக்கம் பக்கத்தினர் அனைவரும் திரண்டிருந்தனர். தனது தந்தை மற்றும் பச்சிளம் தங்கையின் சடலங்களைப் பார்த்ததும், ரவி அந்த அதிர்ச்சியில் அங்கேயே மயங்கி விழுந்துவிட்டான்.

நாங்கள் அவனது முகத்தில் தண்ணீர் தெளித்துத் தேற்றினோம். அவன் தெளிவடைந்ததும், மிகுந்த பயத்துடன் என்னைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டான். "எனக்கு ரொம்பப் பயமாக இருக்கு சார்... என்னை விட்டுட்டுப் போயிடாதீங்க சார்!" என்று கதறி அழுதுகொண்டே என்னைத் தஞ்சம் புகுந்தான்.

"ரவி பயப்படாதே, நடக்கக்கூடாதது நடந்துவிட்டது. நீ என்ன சின்ன பையனா? உன் அம்மாவுக்கு நீதானே ஆறுதல் சொல்ல வேண்டும்? நீயே இப்படி அழுதால் அம்மாவைத் தேற்றுவது யார்?" எனச் சொல்லி அவனைத் தேற்றினேன். இருந்தும் அவன் அழுதுகொண்டே இருந்தான்.

அப்போது அங்கே வந்த பெத்தண்ணன் என்று அழைக்கப்படும் மேஸ்திரி, "எங்கள் கண் முன்னாலேயேதான் அந்த விபத்து நடந்தது. நாங்கள் ரவியின் தாத்தாவிடமே பல வருடங்கள் வேலை செய்திருக்கிறோம். அவருக்குப் பிறகு இவன் அப்பாவிடமும் வேலை செய்திருக்கிறோம். அதனால்தான் விபத்தைப் பார்த்ததும் அடையாளம் தெரிந்து போலீசாருக்குத் தகவல் சொன்னோம். அவர்களும் உடனே வந்து உடல்களை மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்று, இங்கேயும் தகவல் கொடுத்தார்கள்," என்று சொன்னார்.

இப்போது ரவியின் குடும்பப் பின்னணியைச் சொல்ல வேண்டும். ரவியின் அம்மா தன் தந்தைக்கு ஒரே மகள். அவளது அப்பா புகழ்பெற்ற ரியல் எஸ்டேட் மற்றும் கட்டுமானத் தொழில் (Construction Business) செய்து வந்தார். இவளுக்குப் பத்து வயதாக இருக்கும்போதே தாய் இறந்துவிட்டதால், தந்தை மறுமணம் செய்துகொள்ளாமல் இவளைக் கண்ணும் கருத்துமாக வளர்த்தார். தந்தைக்குத் துணையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இவள் பி.இ. சிவில் (பொதுவான பெண்கள் இப்பாடத்தை எடுப்பதில்லை) படித்து முடித்தாள்.

அப்படிப் படிக்கும் காலத்தில் ஏற்பட்ட காதலால் ரவியின் அப்பாவைக் கைப்பிடித்தாள். அவர்கள் இருவருமே வெவ்வேறு ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், தன் மகளின் மீது வைத்திருந்த அளவற்ற பாசத்தால், அவளது காதலனையே அவர் முழுச் சம்மதத்துடன் திருமணம் செய்து வைத்தார். ஆனால், இரு குடும்ப ஜாதி ஜனங்களும் இவர்களது திருமணத்தை எதிர்த்ததால், இரு தரப்பிலும் யாருமே இவர்களுடன் எந்தத் தொடர்பையும் வைத்துக்கொள்ளவில்லை.

ரவி பிறந்த சடங்குகளிலும், அதன் பிறகு நடந்த அப்பாவின் அறுபதாம் கல்யாண வைபவத்திலும், பின்னர் அவரது மரணத்தின் போதும் அந்தச் சொந்தங்கள் யாரும் வந்து கலந்து கொள்ளவில்லை. தொழில் சம்பந்தப்பட்டவர்களும், வேலையாட்களும் மற்றும் இவர்களது நண்பர்கள் மட்டுமே இவர்களோடு உறவை வைத்திருந்தனர். மற்றபடி நெருங்கிய சொந்தக்காரர்கள் என எவருமே இவர்களுடன் எந்த ஒட்டுதலும் இன்றி விலகியே இருந்தனர்.

ரவி பிறக்கும் வரை இவர்களது வாழ்க்கையில் எந்தப் பாதிப்பும் இல்லை. ஆனால் ரவி பிறந்து இரண்டு ஆண்டுகள் கழிந்த பின், ரவியின் அப்பாவிற்குப் பல தீய பழக்கங்களும், சகவாசங்களும் ஏற்பட்டன. இதனால் ரவியின் பெற்றோர்களுக்கு இடையே அடிக்கடி சண்டை சச்சரவுகள் உண்டாகத் தொடங்கின. அவர் மது அருந்திவிட்டு வந்து இவளை அடிப்பதும், சொல்லொணாத் துன்பங்களுக்கு ஆளாக்குவதுமாக இருந்ததால், அந்தக் குடும்பத்தில் எப்போதும் கலவரமே நிலவியது. கணவன்-மனைவிக்குள் சண்டை, மாமனார்-மருமகன் இடையே வாக்குவாதம் எனப் பல தொந்தரவுகள் அந்த வீட்டின் அமைதியைக் குலைத்தன.

ரவிக்கு நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் அவன் அப்பாவிடம் எந்த ஒட்டுதலும் இல்லை; அவரிடமிருந்து எந்த அரவணைப்பும் அவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை. 'அப்பா' என்றாலே அவன் வெறுத்து வந்தான். ரவியின் அப்பா மது அருந்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், பல பெண்களுடன் தவறான உறவுகளையும் வைத்திருந்தார். இது அவனது அம்மாவிற்கும் தெரியும், தாத்தாவிற்கும் தெரியும். ஆனால், தாத்தாவால் அவரைத் தடுத்துக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அதற்கு ஒரு காரணம் இருந்தது; தாத்தாவும் தன் மனைவி இறந்த பிறகு மறுமணம் செய்து கொள்ளாமல், பல பெண்களுடன் தவறான தொடர்புகளை வைத்திருந்தவர். அவரே அப்படி இருக்கும்போது, மாப்பிள்ளையை எப்படித் திருத்த முடியும்?

ரவியின் தாத்தா மறைந்த பிறகு, பெயருக்கு ரவியின் அம்மா பிசினஸ் முதலாளியாக இருந்தாலும், முழுப் பொறுப்பையும் கையாண்டது ரவியின் அப்பாதான். ஆனால், அவரது தீய சகவாசங்களால் பிசினஸ் நாளடைவில் நலிவடைந்து முடங்கிப்போனது. கடந்த மூன்று வருடங்களாகச் சுத்தமாக எந்த பிசினஸும் இல்லை. ரவியின் தாத்தா சேர்த்து வைத்த சொத்துக்களின் மூலம் இப்போது மாதம் இரண்டு லட்சம் ரூபாய் வரை வாடகை வருகிறது; அந்த வருமானத்தில்தான் குடும்பம் நடந்து வருகிறது. பணத்திற்குப் பெரிய கவலை இல்லையென்றாலும், பெற்றோர்களின் தீராத சண்டை சச்சரவுகளால் குடும்பத்தில் நிம்மதியே இல்லை.

இதன் காரணமாக, ரவி தான் நன்றாகப் படித்து, ஒரு நல்ல வேலையில் சேர்ந்து, தன் அம்மாவை நிம்மதியாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற வைராக்கியத்தைத் தன் மனதில் வளர்த்துக்கொண்டான். அதனால், அவன் படிப்பில் முழு கவனத்தையும் செலுத்தித் தொடர்ந்து படித்து வருகிறான்.

இப்படியாக வாழ்க்கை நகர்ந்து கொண்டிருந்தபோது, கடந்த பத்து மாதங்களுக்கு முன்பு ஒருநாள் வீட்டில் பெரிய சண்டை வெடித்தது. அந்தச் சண்டையின் நடுவில், ரவியின் அப்பா அவனது அம்மாவைக் கட்டாயப்படுத்தி உடலுறவு கொண்டார். ரவியின் முன்னாலேயே நடந்த அந்தச் சம்பவத்தின் காரணமாக அவள் கர்ப்பமானாள்.

ஆனால், ஒரே ஒருமுறை கட்டாயப்படுத்திச் செய்த உடலுறவில் அவள் எப்படி கர்ப்பமாகி இருக்க முடியும் என்ற அவநம்பிக்கை ரவியின் அப்பாவிற்கு ஏற்பட்டது. அந்தப் பிள்ளைக்குத் தான் காரணமாக இருக்க முடியாது என்ற சந்தேகத்தில் அவர் அதைப் பிள்ளையாக ஏற்க மறுத்தார். இதனால் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே மீண்டும் சண்டை ஏற்பட்டு, அது கைகலப்பாக மாறியது. விவகாரம் போலீஸ், கோர்ட் வரை சென்றது. நீதிமன்றத்தில் டி.என்.ஏ (DNA) பரிசோதனை மூலம் அது அவரது குழந்தையே என்று தீர்ப்பான போதிலும், ரவியின் அப்பாவால் அதனை மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

இறுதியில் விவாகரத்து செய்வது என்ற முடிவிற்கே வந்துவிட்டனர். இதற்கிடையில், கடந்த பத்து நாட்களுக்கு முன்பு ரவியின் அம்மாவிற்கு மருத்துவமனையில் ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தது. அந்தக் குழந்தையின் மீது யாருக்குமே பெரிய பாசம் இருக்கவில்லை. அதனால் அவள், இந்தக் குழந்தைக்குப் பின் வேறு குழந்தையே வேண்டாம் என முடிவெடுத்துக் குடும்பக் கட்டுப்பாடும் செய்துகொண்டாள். அந்த அறுவை சிகிச்சை மற்றும் குழந்தையின் பராமரிப்பு முடிந்து, இன்று காலையில்தான் அவள் மருத்துவமனையிலிருந்து வீடு திரும்பினாள்.

இன்று மதியம் அம்மா தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அந்தக் குழந்தையை யாரிடமும் சொல்லாமல் ஏதோ ஒரு ஆசிரமத்தில் விட்டுவிட்டு வந்துவிடலாம் என்ற எண்ணத்தில் ரவியின் அப்பா அதை எடுத்துக் கொண்டு சென்றிருக்கிறார். எப்போதும் காரில் பயணிக்கும் வழக்கம் கொண்டவர், இன்று ஏனோ மோட்டார் பைக்கில் சென்றிருக்கிறார். குழந்தை நன்றாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்ததால், அதை ஒரு துணியில் சுருட்டித் தனக்கு முன்புறம் வைத்துக்கொண்டு அவர் சென்றார். அப்போது, பின்னால் வந்த ஒரு தண்ணீர் லாரி மோதியதில் இருவரும் தூக்கியடிக்கப்பட்டனர். அருகில் இருந்த மின்சாரத் தூணில் மோதியதில் தலை சுக்குநூறாகச் சிதறி இருவரும் சம்பவ இடத்திலேயே உயிரிழந்தனர்.

இந்த விபத்து நடந்த இடத்திற்கு அருகில் ஒரு புதிய கட்டிடம் கட்டப்பட்டு வந்தது. அங்கு வேலை பார்த்த தொழிலாளர்கள் பலர் ஏற்கனவே இவர்களது நிறுவனத்தில் வேலை செய்தவர்கள் என்பதால், விபத்துக்குள்ளானது யார் என்பதை அடையாளம் கண்டு உடனடியாகக் காவல்துறைக்குத் தகவல் தெரிவித்தனர். போலீசாரும் விரைந்து வந்து உடல்களை மருத்துவமனைக்கு அனுப்பிப் பிரேதப் பரிசோதனைக்கு (Post-mortem) ஏற்பாடு செய்தனர். பின்னர் ரவியின் அம்மாவிற்குத் தகவல் கொடுத்து, அவரை மருத்துவமனைக்கு வரவழைத்து, பிரேதப் பரிசோதனை முடிந்த பின் உடல்களை வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தனர்.

உடல்கள் வீட்டிற்கு வந்த பிறகுதான் அந்தத் தெருவில் உள்ளவர்களுக்கே விவரம் தெரியவந்தது. என்னிடம் படிக்கும் வேறொரு மாணவனின் அம்மாவுக்கு இந்தத் தகவல் கிடைத்ததும், எங்களுக்குத் தெரிவிக்க ஓடோடி வந்து விவரத்தைச் சொன்னாள்.

ரவி தன் அம்மாவுக்குக் குழந்தை பிறந்த பிறகு இன்னும் மருத்துவமனையிலேயே இருப்பாள் என்று நினைத்து, பள்ளி முடிந்ததும் நேராக இங்கே டியூஷனுக்கு வந்துவிட்டான். அவனது அம்மா மருத்துவமனையிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்ததோ, அவனது அப்பா குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே சென்றதோ அவனுக்குத் தெரியாது. இதுதான் இதுவரை நடந்த கதை. இனி நம் கதைக்கு வருவோம்.

"சரி, நடந்தது நடந்துவிட்டது. அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று ரவியின் அம்மாவிடம் கேட்டேன். "சொல்ல வேண்டியவர்களுக்குத் தகவல் சொல்லியாகிவிட்டதா? இன்னும் யாராவது வரவேண்டியுள்ளதா?" என்ற எனது கேள்விக்கு, "இல்லை, இப்போது வந்திருப்பவர்களை வைத்துக்கொண்டு செய்ய வேண்டிய காரியங்களைச் செய்ய வேண்டியதுதான்" என்று அவள் பதிலளித்தாள்.

அப்போது அங்கிருந்த மேஸ்திரி பெத்தண்ணாவைக் கூப்பிட்டு, "பெத்தண்ணா, நீங்கள்தான் இவர்களது நிறுவனத்தில் பல வருடங்களாக வேலை செய்து வருகிறீர்கள். எனவே, இப்போது நடக்க வேண்டிய காரியங்களுக்கு நீங்கள் முன்னின்று உதவி செய்ய வேண்டும். செய்வீர்களா?" எனக் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "எனக்கு 15 வயதாக இருக்கும்போதே இவர்களது அப்பா நிறுவனத்தில் வேலையில் சேர்ந்தேன். இப்போது மேஸ்திரியாக இருப்பதெல்லாம் அவர் போட்ட பிச்சைதான். எனவே, இங்கே என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ, அதையெல்லாம் செய்ய நான் தயாராக இருக்கிறேன்," என்றார்.

மேலும், அக்கம் பக்கத்து வீடுகளிலிருந்து வந்தவர்களிடம், "இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்ய வாத்தியாரை (புரோகிதர்) அழைக்க முடியுமா?" என்று கேட்டேன். "அதற்கென்ன, இதோ நானே ஆள் அனுப்பி அழைக்கிறேன்" என்று அங்கிருந்த பெரியவர் ஒருவர் கூறி, வேறொருவரிடம் வாத்தியாரை அழைத்து வரச் சொன்னார்.

அடுத்தபடியாக, உடல்களைத் தகனம் செய்ய மயானத்திற்குத் தகவல் சொல்லி, உடல்களைக் கொண்டு செல்ல வாகனத்தை அனுப்பச் சொல்ல வேண்டும். அதற்குப் பெத்தண்ணாவை அனுப்பலாம் என முடிவு செய்தேன். ரவியின் அம்மாவிடம் காரியச் செலவுகளுக்குப் பணம் தேவைப்படுமே என ஜாடையாகத் தெரிவித்தேன். அவளும் அதைப் புரிந்துகொண்டு, என்னை உள்ளே அழைத்து பீரோவிலிருந்து பணத்தை எடுத்துக் கொடுத்தாள்.

அதில் மயானச் செலவுகளுக்கு வேண்டிய பணத்தைப் பெத்தண்ணாவிடம் கொடுத்து, "மயான ஏற்பாடுகளைக் கவனி. நீ திரும்பி வந்த பிறகுதான் சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டியிருக்கும். எனவே, ஒரு ஆட்டோவைப் பிடித்துக்கொண்டு சீக்கிரமாகப் போய்விட்டு வா," என்றேன். அதற்கு அவர், "ஆட்டோவில் சென்றால் நேரமாகிவிடும், யாராவது பைக்கில் அழைத்துச் சென்றால் சீக்கிரம் வந்துவிடலாம்," என்றார். அப்போது என்னிடம் டியூஷன் படிக்கும் ஒரு மாணவன் முன்வந்து, தனது பைக்கில் அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறவே, அவனோடு பெத்தண்ணாவை அனுப்பி வைத்தேன்.

அதன் பின் வாத்தியாரும் (புரோகிதர்) வந்தார். அவர், "குழந்தைக்கு இன்னும் பெயரிடப்படாததால் (நாமகரணம் செய்யப்படாததால்), அதனை எரிக்கக் கூடாது, புதைக்கத்தான் வேண்டும். அதற்கு எந்தச் சடங்கும் தேவையில்லை," என்றார். பின்னர், ரவியின் அப்பாவின் உடலுக்குச் செய்ய வேண்டிய சடங்குகளுக்கான பொருட்களின் பட்டியலைக் கொடுத்தார். அப்போது பக்கத்து வீட்டில் வேலை செய்யும் ஆள், அந்தப் பொருட்களைத் தான் வாங்கி வருவதாகக் கூறவே, அவரிடம் பணத்தைக் கொடுத்துப் பொருட்களை வாங்கி வரச் சொன்னேன்.

ரகுவின் அக்கா கல்லூரியிலிருந்து வீட்டிற்கு வந்ததும், ரகுவின் அம்மாவும் ரவியின் வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தார். அவர் ரவியின் அம்மாவுக்கு ஆறுதல் கூறி, அவளுக்கு அருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டார். இறுதிச் சடங்குகளைத் தொடங்குவதற்கு முன்பாக, அங்கே வந்திருந்தவர்கள் அனைவருக்கும் இரவு உணவிற்கு (டிபன்) ஏற்பாடு செய்து சாப்பிட வைத்தேன். ஏனெனில், சடங்குகள் எல்லாம் முடிந்து சாப்பிட வேண்டும் என்றால் இரவு எப்படியும் 11 மணி ஆகிவிடும். அங்கே வந்தவர்களும் அதுவே நல்லது என்று கருதியதால், அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்த பின்னரே சடங்குகளைத் தொடங்க முடிவு செய்தோம்.

மயான வேலைகளுக்குச் சென்ற பெத்தண்ணாவும், சடங்குப் பொருட்களை வாங்கச் சென்ற வேலைக்காரரும் திரும்பி வந்தபோது இரவு 9 மணி ஆகிவிட்டது. அதன் பிறகு சடங்குகளைத் தொடங்கினோம். குழந்தையின் உடலை மயானத்தில் முறைப்படி புதைத்துவிட்டு, ரவியின் அப்பாவின் உடலை மின்சார எரியூட்டியில் (Electric Crematorium) தகனம் செய்தோம். பின்னர் அதன் சாம்பலைச் சேகரித்துக்கொண்டு வீட்டிற்குத் திரும்பி வர இரவு 11 மணி ஆகிவிட்டது.

கூட வந்தவர்கள் அனைவரும் அவரவர் வீட்டிற்குச் சென்றனர். பெத்தண்ணா அன்று செய்த உதவிக்காக அவரிடம் 200 ரூபாய் கொடுத்து, அடுத்த நாள் காரியத்திற்கும் வரும்படி சொல்லி அனுப்பி வைத்தேன். வாத்தியாரிடமும் (புரோகிதர்) அடுத்த நாள் காரியத்திற்கான பொருட்களின் பட்டியலைத் தயார் செய்து வைக்கும்படி கூறி, அவருக்கும் தட்சணை கொடுத்து அனுப்பினேன். பொருட்களை வாங்கி வரவும், மறுநாள் உதவியாக இருக்கவும் பக்கத்து வீட்டு வேலைக்காரரிடமும் சொல்லி அனுப்பினேன்.

உடல்களை மயானத்திற்குக் கொண்டு சென்ற உடனேயே, அந்த வீட்டின் வேலைக்காரியிடம் வீட்டைச் சுத்தம் செய்து போட்டுக் கழுவிவிட்டு, சாவியை அடுத்த வீட்டில் கொடுத்துவிட்டுச் செல்லும்படி கூறியிருந்தேன். மற்ற மாணவர்களிடமும், அவர்களது பெற்றோரிடமும் அடுத்த நாள் காரியத்திற்கு வந்து உதவும்படி கேட்டுக்கொண்டேன்.

அனைவரும் சென்ற பிறகு நான் என் வீட்டிற்குப் புறப்பட முயன்றேன். நான் போவதைக் கண்ட ரவி, தான் தனியாக இருக்கப் பயப்படுவதாகவும், என்னுடனே வருவதாகவும் கூறினான். எனவே, ரகுவிடம் என் வீட்டிற்குச் சென்று எனக்குத் தேவையான உடைகளை எடுத்து வரும்படி கூறினேன். அவனும் அவ்வாறே என் உடைகளைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தான். அன்று இரவு ரவிக்காக அவனது வீட்டிலேயே தங்க முடிவு செய்தேன்.

அனைவரும் அவரவர் வீட்டிற்குச் சென்ற பிறகு, அந்தப் பெரிய வீட்டில் நாங்கள் மூவர் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தோம். ரவியின் அம்மா தனது படுக்கையறையில் இருந்த பாத்ரூமில் குளிக்கச் சென்றாள். ரவியையும் அவனது அறையில் இருந்த பாத்ரூமில் போய்க் குளிக்கும்படி சொன்னேன். ஆனால், அவன் தனக்குப் பயமாக இருப்பதாகச் சொன்னதால், இருவரும் ஒன்றாகவே பாத்ரூம் சென்று குளித்துவிட்டு வந்தோம். ரவியின் அம்மா குளித்து முடித்து உடை மாற்றிக்கொண்டு வெளியே வந்தபோது, நாங்களும் குளித்து முடித்துத் தயாராக வந்திருந்தோம். பிறகு மூவரும் சிறிது நேரம் ஹாலில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.

அப்போது ரவியிடம், "ரவி, நீ உன் அப்பாவுக்கு ஈமச் சடங்குகளைச் செய்திருப்பதால், அடுத்த பதினாறு நாட்களுக்கு வேறு யாருடைய வீட்டிற்கும் செல்லக்கூடாது. பள்ளிக்குச் செல்லலாம், ஆனால் பிறரது வீடுகளுக்குச் செல்வதைத் தவிர்க்க வேண்டும். நாளை இரண்டாம் நாள் காரியத்தையும், தொடர்ந்து பத்து நாட்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய காரியங்களையும் முறைப்படி செய்து முடிப்போம். அதன் பிறகு ஒரு ஹோமம் செய்துவிட்டு, அதற்கு அடுத்த நாளிலிருந்து நீ பள்ளிக்குச் செல்லலாம்," என்று அறிவுரை கூறினேன்.

நள்ளிரவு ஆகிவிட்டதால், "சரி, இப்போது தூங்குவோம்" என்று சொல்லிவிட்டு நானும் ரவியும் ஒரு அறையில் படுக்கச் சென்றோம். அவனது அம்மா தனது அறைக்குச் சென்றுவிட்டாள். நானும் ரவியும் படுத்திருந்த அந்த அறை, முன்பு அவனது அப்பாவும் அம்மாவும் பயன்படுத்திய அறையாகும். அங்கிருந்த கட்டில் மிகப் பெரிதாக இருந்தது; அதில் நான்கு பேர் கூடத் தாராளமாகப் படுக்கலாம். அவனது அம்மா திருமணமான புதிதில் அங்கேயேதான் படுத்து வந்தாள். ஆனால், ரவி பிறந்த பிறகு அவனும் அவனது அம்மாவும் தற்போது அவனது அம்மா இருக்கும் அறைக்கு மாறிவிட்டனர்.

அந்த அறை எங்களுக்குப் புதியது என்பதாலும், அன்று நடந்த துயரமான சம்பவங்களின் நினைவாலும் எங்களுக்கு அவ்வளவு சீக்கிரம் தூக்கம் வரவில்லை.

அப்போது நள்ளிரவு ஒரு மணி இருக்கும். ரவியின் அம்மா திடீரென எங்கள் அறைக்கு வந்தாள். அவளிடம் "என்ன வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவள், "என்னால் வலி தாங்க முடியவில்லைங்க... பால் கட்டியுள்ளதால் மார்பு மிக வேதனையாக உள்ளது" என்று கூறி கண்ணீர் விட்டாள்.

"ஓ... அப்படியா சங்கதி! மதியம் குழந்தை பால் குடித்ததோடு சரி, அதன் பிறகு பால் எடுக்கப்படாததால் மார்பில் பால் கட்டியிருக்கும். இப்போது என்ன செய்வது? இந்த அர்த்த ராத்திரியில் வெளியே போய் சிகிச்சை பெறுவதும் முடியாத காரியமே. சரி, இதற்கு இப்போது உள்ள ஒரே வழி, அந்தப் பாலை யாராவது குடித்து காலி செய்வதுதான்" என்று ரவியிடம் கூறினேன்.

பிறகு ரவியைப் பார்த்து, "நீ குழந்தையாக இருந்தபோது குடித்த அதே மார்பில்தான் பால் கட்டியிருக்கிறது. இப்போது நீயே மீண்டும் அந்தப் பாலைக் குடித்து உன் அம்மாவின் வேதனையைக் குறை," என்றேன். ஆனால் அவன் அதற்குத் தயங்கி மறுத்துவிட்டான். நான் எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும் அவன் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை.

கடைசியில் நான் அவனிடம், "டேய்... நீ குடிக்கவில்லை என்றால் நான் குடிக்க வேண்டி வரும். அப்படிச் செய்தால் உன் அம்மாவுக்குச் சங்கடமாக இருக்கும், யோசித்துக் கொள்," என்றேன். அப்படியும் அவன் பிடிவாதமாக, "பரவாயில்லை சார், நீங்கள் குடித்தாலும் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை" என்று கூறிவிட்டான்.

நான் திகைப்புடன் அவன் அம்மாவைப் பார்த்தேன். அவளோ வலியால் துடித்தபடி, "எப்படியாவது என் வேதனையைக் குறைத்தால் போதும்... நீங்களே குடியுங்கள், எனக்கும் ஆட்சேபனை இல்லை" என்றாள். "சரி, இப்படி வந்து கட்டிலில் உட்கார்," என்று சொல்லி அவளது பிளவுஸையும், பிராவையும் கழற்றினேன். அவள் தன் சேலை முந்தானையை இடுப்பில் சொருகிக்கொண்டு சம்மதத்துடன் அமர்ந்தாள்.

அவள் மெல்லத் தன் சேலையை விலக்கி, விம்மித் ததும்பியபடி இருந்த தனது ஒரு மார்பைத் தன் கைகளால் தாங்கிப் பிடித்து, என் வாய்க்கு மிக அருகில் கொண்டு வந்தாள். பாலின் பாரம் தாங்காமல் அந்த மார்பு கனத்து, நரம்புகள் புடைத்துத் தெரிந்தது. மெதுவாக அதை என் வாய்க்குள் திணித்தாள். ரவி என் பக்கத்திலேயே அமர்ந்து இந்த விசித்திரமான, அதே சமயம் உணர்ச்சிகரமான காட்சியை இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். நான் அவளைப் பின்புறமாக அணைத்துக் கொண்டு, அந்தப் பழுத்த கனியைப் போன்ற மார்பைச் சுவைக்கத் தொடங்கினேன். சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் வரை விடாமல் நான் பாலை உறிஞ்சிக் குடித்தேன்; அந்த இளஞ்சூடான திரவம் என் தொண்டைக்குள் இறங்க இறங்க அவளது உடல் வேதனையிலிருந்து விடுபட்டுச் சிலிர்த்தது.

அடுத்ததாக, அவளே ஆசையோடு தன் அடுத்த மார்பை என் வாயில் திணித்தாள். இப்போது நாங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்தபடி இருந்தோம். அவளது உடம்பின் சூடு என் மீது படர, அந்த மார்பிலிருந்தும் பாலை உறிஞ்சினேன். "இனி என்னால் அமர்ந்திருக்க முடியவில்லை... அப்படியே படுத்துக் கொள்வோமா?" என்று அவள் காமமும் வலியும் கலந்த குரலில் கேட்டாள்.

அப்படியே அந்தப் பெரிய கட்டிலில் அவள் மல்லாக்கப் படுக்க, நான் அவளது ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்து படுத்து, மீண்டும் அந்தப் பால் சுரப்பியை என் வாய்க்குள் ஆழமாக இழுத்துச் சுவைத்தேன். ஒரு சொட்டு கூட மிஞ்சாதவாறு அந்த மார்பிலிருந்த பாலை முழுவதுமாகத் தீர்த்தேன். பின்னர், மறுபக்கம் இருந்த பாரத்தைக் குறைக்க அவளுக்குக் குறுக்காக ஏறி அடுத்த பக்கம் படுத்து, அங்கிருந்த தேவாமிர்தத்தையும் பருகினேன். இரண்டு மார்புகளும் இப்போது லேசாகி, மென்மையாக மாறின. அவளது முகத்தில் இப்போது ஒரு நிம்மதியான புன்னகை அரும்பியது.

நான் மெல்லத் திரும்பி ரவியைப் பார்த்தேன்; இவ்வளவு நடந்தும் அவன் அசதியில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தான். ஆனால், எனக்குத்தான் நிலைமை மோசமானது. இவ்வளவு நேரம் அவளது மேனியை உரசிக்கொண்டும், மார்புகளைச் சுவைத்துக் கொண்டும் இருந்ததில் என் ஜட்டிக்குள் என் சுன்னி இரும்பாக விரைத்து, அடக்க முடியாமல் முட்டிக்கொண்டிருந்தது. அந்த வேதனையில் நான் நெளிவதைக் கண்ட அவள், நிலைமையைச் சட்டென்று புரிந்து கொண்டாள்.

எந்தத் தயக்கமுமின்றி, அவள் தன் கைகளால் என் வேட்டியைத் தளர்த்திப் பக்கவாட்டில் விலக்கினாள். பின்னர் என் ஜட்டியையும் கீழே இறக்கிவிட்டு, துடித்துக் கொண்டிருந்த என் சுன்னியைத் தன் மென்மையான கைகளால் பற்றினாள். அதன் சூட்டை ரசித்தபடியே, மெதுவாகத் தன் வாய்க்குள் திணித்து, ஒரு ஐஸ்கிரீமைச் சுவைப்பது போல லாவகமாகச் சப்பத் தொடங்கினாள். அவளது நாவின் சுழற்சியும், இதழ்களின் அழுத்தமும் எனக்குச் சொர்க்கத்தைக் காட்டியது.

அவள் என் சுன்னியைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து ஆவேசமாகவும் அதே சமயம் லாவகமாகவும் ஊம்பத் தொடங்கினாள். அவளது நாவின் சுழற்சியும், கன்னங்கள் குழிய அவள் கொடுத்த அழுத்தமும் என்னை இன்பத்தின் உச்சத்துக்கே கொண்டு சென்றது. ரவி அருகிலேயே தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறான் என்ற பயமும், அதே சமயம் அவனது அம்மாவே என் ஆண்மையைத் தன் வாயால் சுவைக்கிறாள் என்ற கிளர்ச்சியும் என் வேகத்தை அதிகப்படுத்தியது. சிறிது நேரத்திலேயே என் விந்து முட்டிக்கொண்டு வர, அவள் தன் வேகத்தை இன்னும் கூட்டினாள். அடுத்த நொடி, சூடான விந்து பீய்ச்சியடித்து அவள் வாய்க்குள்ளேயே கொட்டியது. அவள் சிறிதும் முகம் சுளிக்காமல், அந்தத் தாது நீரை அமுதமாகப் பருகினாள். என் சுன்னியின் முனையிலிருந்து கசிந்த கடைசிச் சொட்டு விந்து வரை மிச்சம் வைக்காமல் தன் நாவால் நக்கித் துடைத்துச் சுத்தப்படுத்தினாள்.

நான் மெல்ல மூச்சிறைக்க, "சரி, இப்போதைக்கு இது போதும்... யாராவது பார்த்துவிடப் போகிறார்கள்" என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னேன். அவளது மார்பில் இருந்த வேதனையும், காமத் தாகமும் இப்போது அடங்கியிருந்தது. அவள் ஒரு திருப்தியான புன்னகையுடன், என் மேனியில் படிந்திருந்த வியர்வையைத் துடைத்துவிட்டு, எந்தத் தயக்கமுமின்றி எங்களோடு அதே பெரிய கட்டிலிலேயே ஒருபுறமாகப் படுத்துக்கொண்டாள். ரவி ஒருபுறம், நான் நடுவில், அவள் மறுபுறம் என அந்த இரவு அமைதியாகக் கழிந்தது.

எனக்கு எப்போதும் போலக் காலை ஆறு மணிக்கே விழிப்பு வந்துவிட்டது. எழுந்து அமர்ந்து முந்தைய நாள் நடந்தவைகளை எண்ணிப்பார்த்தேன். எப்படியெல்லாம் என்னென்னவோ நடந்துவிட்டது! நினைத்துப் பார்க்கவே அது ஒருபுறம் வருத்தமாகவும், மறுபுறம் மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது. கணவனையும், குழந்தையையும், தந்தையையும் இழந்த அவர்களது நிலையை நினைத்து வருத்தமும், அதே சமயம் எனக்குப் பால் குடிக்கும் யோகம் கிடைத்ததை எண்ணி ஒருவித சந்தோஷமும் ஏற்பட்டது. இப்படி நான் எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் போதே அவளும் எழுந்துவிட்டாள்.

அவள் மேலாடை ஏதுமில்லாமல் இருந்தாள். அதைக் கவனித்ததும் அவளுக்கே சிரிப்பு வந்துவிட்டது. "சீக்கிரமாக எழுந்து என்ன யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்று மெல்லக் கேட்டாள். "உங்களது இழப்பை எண்ணி வருத்தப்படுவதா அல்லது நேற்று இரவு நடந்ததை எண்ணி இன்பமடைவதா என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்," என்றேன்.

அதற்கு அவள், "உண்மையைச் சொல்லப்போனால், எங்களுக்கு இந்த இழப்பால் எந்த வருத்தமும் இல்லை. ஊரில் உள்ளவர்களுக்காகவே வருத்தப்படுவது போல நடித்துக் கொண்டிருந்தோம். ஆனால், விபத்தினால் ரவிக்கு இப்படி ஒரு பயம் வந்துவிட்டதே என்றுதான் வருத்தமாக இருந்தது. இப்போது அதுவும் ஒரு நன்மைக்கே என்றுதான் நினைக்கத் தோன்றுகிறது. இல்லை என்றால், உங்களது நெருக்கமான தொடர்பு எங்களுக்குக் கிடைத்திருக்குமா?" என்றாள். பிறகு என்னைப் பார்த்து, "என்னடா இவள் இப்படிப் பேசுகிறாளே என்று எண்ண வேண்டாம்... அவரால அவ்வளவு தூரம் நாங்கள் கஷ்டப்பட்டிருக்கிறோம். அதனால்தான் இப்படி நினைக்கத் தோன்றுகிறது," என்று விளக்கினாள்.

பின்னர் இருவரும் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து பாத்ரூமுக்குச் சென்றோம். நான் அவளை முதலில் செல்லும்படி சொன்னேன். ஆனால் அவளோ, "நாம்தான் இப்போது ஒன்றுபட்டுவிட்டோமே, அப்புறம் என்ன? சேர்ந்தே போவோம். இங்கே மூன்று குளோசெட்டுகள் (Closets) இருக்கின்றன" என்றாள். அவள் தான் உடுத்தியிருந்த சேலை மற்றும் பாவாடையைக் கழற்றிவிட்டு, தனது உள்ளாடையையும் (Panty) கழற்றினாள். அவளுக்குக் குழந்தை பிறந்து பத்து நாட்களே ஆகியிருந்ததால், இன்னும் அந்தரங்கப் பகுதியிலிருந்து தீட்டு கசிந்து கொண்டிருந்தது. அதனால் நாப்கின் அணிந்து அதன் மேல் உள்ளாடையைப் போட்டிருந்தாள். அந்த நேரத்தில் ரவியும் எழுந்து அங்கே வர, மூவரும் ஒன்றாகவே காலக்கடன்களை முடித்துக் கொண்டோம்.

அவள் தனது உள்ளாடையைக் கழற்றி, பயன்படுத்திய நாப்கினை அப்புறப்படுத்திவிட்டுத் தன்னைச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டாள். பின்னர் அந்தரங்கப் பகுதியை நன்றாகக் கழுவிவிட்டு, புதிய நாப்கின் ஒன்றைப் பொருத்திக் கொண்டாள். பின்னர் மூவரும் பல் விளக்கி, முகம் மற்றும் கை கால்களைக் கழுவிக்கொண்டு வெளியே வந்தோம். நான் மீண்டும் அவளைப் படுக்கையில் அமர வைத்து, அவளது இரண்டு மார்புகளிலும் சுரந்திருந்த பாலைக் குடித்து முடித்தேன். அதன் பின்னர் அனைவரும் முறைப்படி உடைகளை உடுத்திக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தோம்.

அப்போது வீட்டிற்கு வேலைக்காரியும், எனது மாணவர்களும் வந்து சேர்ந்தனர். அடுத்ததாகப் பெத்தண்ணாவும் வர, அவரை வாத்தியார் வீட்டிற்கு அனுப்பி அன்றைய காரியங்களுக்கு வேண்டிய சாமான்களின் பட்டியலை (லிஸ்ட்) வாங்கி வரச் சொன்னேன். ஒரு மாணவனிடம் பணம் கொடுத்து, எங்களுக்குத் தேவையான டீ மற்றும் காபியை வாங்கி வரும்படி அனுப்பினேன்.

மேலும், இரண்டு மாணவர்களிடம் பணம் கொடுத்து, அன்று காலை அங்கே காரியத்திற்காக வருபவர்களுக்குத் தர வேண்டிய காலை உணவு (டிபன்) மற்றும் காபியை ஏற்பாடு செய்து கொண்டு வரும்படி அனுப்பினேன். அதற்குள் பக்கத்து வீடுகளிலிருந்தும், எனது மாணவர்களின் பெற்றோர்கள் சிலரும் அங்கே வந்தனர். வந்திருந்த அனைவருக்கும் காலை உணவும் காபியும் வழங்கச் சொன்னேன்.

ரகுவின் அம்மா அன்று ஒருநாள் விடுப்பு (லீவு) எடுத்துக்கொண்டு ரகுவுடன் வந்திருந்தாள். அவள்தான் ரவியின் அம்மாவிற்கு அருகிலிருந்து அவளுக்கு ஆறுதல் கூறிக்கொண்டிருந்தாள். பெத்தண்ணா சாமான்களின் பட்டியலைக் கொண்டு வந்ததும், அவரோடு பக்கத்து வீட்டு வேலைக்காரனையும் சேர்த்துப் பணம் கொடுத்து அனுப்பி, அந்தப் பொருட்களை வாங்கி வரச் சொன்னேன். அவர்கள் கடைக்குச் செல்வதற்கு முன்பாக அவர்களையும் காலை உணவைச் சாப்பிடச் செய்தேன்.

அவர்கள் சாமான்களைக் கொண்டு வந்ததும், வாத்தியாரும் வந்து சேர்ந்தார். அனைவரும் அஸ்தியைக் (சாம்பலை) கரைப்பதற்காகக் கடற்கரைக்குச் சென்றோம். எல்லோரும் செல்வதற்கு வசதியாக இரண்டு வேன்களை (Vans) ஏற்பாடு செய்திருந்தேன். கடற்கரையில் அஸ்தியைக் கரைக்கும் சடங்கு முடிந்ததும், மற்ற சடங்குகளைச் செய்வதற்கென்றே அமைந்துள்ள ஒரு மடத்திற்குச் சென்று சடங்குகளை ஆரம்பித்தோம்.

இந்த பத்து நாள் காரியங்களையும் ஒரே நாளில் செய்து முடிப்பதற்கு நீண்ட நேரம் ஆகும் என்பதால், சடங்குகள் ஒரு பக்கம் நடக்க, வந்திருந்தவர்களுக்கு இடையில் வடை மற்றும் காபி வழங்க ஏற்பாடு செய்தேன். அதனைத் தொடர்ந்து மதிய உணவிற்கு எலுமிச்சை சாதம், தயிர் சாதம் ஆகியவற்றை வழங்கவும் ஏற்பாடு செய்தேன். மீண்டும் மாலை மூன்று மணி அளவில் பிஸ்கட் மற்றும் காபி விநியோகிக்கச் சொன்னேன். எல்லா ஏற்பாடுகளையும் நான் சொல்லச் சொல்ல, என் மாணவர்கள் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

தாலி அறுத்தல், வளையல் உடைத்தல் போன்ற விதவைக் கோலச் சடங்குகள் அனைத்தும் முடிவதற்கு மாலை ஐந்து மணி ஆகிவிட்டது. வந்திருந்தவர்கள் அனைவரும் தங்கள் வீடுகளுக்குச் சென்று குளிக்க வேண்டியிருந்ததால், அவர்கள் புறப்படும்போது, "இரவு ஏழு மணிக்கெல்லாம் மீண்டும் வந்து உணவருந்திவிட்டுச் செல்லுங்கள்" என்று கேட்டுக்கொண்டேன். அதற்காக ஒரு நல்ல உணவகத்தில் (Hotel) இரவு உணவிற்கும் ஏற்பாடு செய்திருந்தேன்.

சடங்குகளுக்காக நாம் வீட்டை விட்டுப் புறப்பட்ட போதே, வீட்டை நன்றாகக் கழுவிச் சுத்தம் செய்துவிட்டுப் போகும்படி வேலைக்காரியிடம் சொல்லியிருந்தேன். அவளும் நான் சொன்னபடியே செய்துவிட்டு, வீட்டின் சாவியை அடுத்த வீட்டில் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றிருந்தாள். சடங்குகள் அனைத்தும் முடிந்த பிறகு, வந்திருந்தவர்கள் அனைவரும் அவரவர் வீட்டிற்குச் செல்ல, நாம் மூவர் (நான், ரவி, ரவியின் அம்மா) மட்டுமே வீட்டிற்கு வந்தோம்.

வீட்டின் முன்கதவை அடைத்துவிட்டு, நேராகப் பாத்ரூமுக்குள் சென்று மூவரும் ஒன்றாகக் குளிக்கத் தொடங்கினோம். அப்போது நான் அவளது இரண்டு மார்புகளிலும் தேங்கியிருந்த பாலைக் குடித்து முடித்தேன். பின்னர் மூவரும் குளித்து முடித்து வேறு உடைகளை உடுத்திக்கொண்டு வெளியே வந்தபோது, வீட்டின் வேலைக்காரியும் என் மாணவர்களும் வந்துவிட்டனர். அவர்களிடம் உணவகத்தில் எங்கே சாப்பாட்டிற்கு ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன் என்பதைச் சொல்லி, அங்கே சென்று உணவை வாங்கி வந்து அனைவருக்கும் பரிமாறும்படி கூறி அனுப்பினேன்.

மேலும், இரண்டு மாணவர்களை அனுப்பி வாத்தியாரை (புரோகிதர்) அழைத்து வரச் செய்தேன். அவர் வந்ததும் மறுநாள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "நாளை 'ஆயுஷ் ஹோமம்' செய்ய வேண்டும், அப்பொழுதுதான் இந்த குடும்பத்திற்கு நல்லது நடக்கும்" என்று கூறினார்.

"அப்படியே செய்யலாம்" என்று ஒப்புக்கொண்டு, அதற்கு என்னென்ன பொருட்கள் வாங்க வேண்டும் என்ற பட்டியலைக் கேட்டேன். அதற்கு வாத்தியார், "எல்லாப் பொருட்களையும் நானே கொண்டு வந்துவிடுகிறேன். மேலும், இந்த ஹோமத்திற்கு இன்னும் இரண்டு உதவியாளர்களையும், தானம் (பிட்சை) பெற்றுக்கொள்ள ஒரு பெரியவரையும் நான் அழைத்து வர வேண்டும். பொருட்களின் செலவிற்கு 5,000 ரூபாயும், எனக்கும் எனது உதவியாளர்கள் மற்றும் அந்தப் பெரியவருக்குமான தட்சணையாக 6,000 ரூபாயும் கொடுத்துவிடுங்கள். மற்ற அனைத்தையும் நானே கவனித்துக் கொள்கிறேன்," என்றார். அதன்படி, அவரிடம் பொருட்கள் வாங்க 5,000 ரூபாயைக் கொடுத்துவிட்டு, தட்சணையை நாளை கொடுத்துவிடுவதாகச் சொல்லி அனுப்பி வைத்தேன்.

அங்கே சாப்பிட வந்தவர்களுக்குச் சிறப்பான உணவை வழங்கினேன். பின்னர் அவர்களிடம், "நாளை ஆயுஷ் ஹோமம் நடைபெற இருப்பதால், நீங்கள் அனைவரும் அவசியம் நாளை காலை வந்து ஹோமத்தில் கலந்துகொள்ள வேண்டும். ரவியையும் அவனது அம்மாவையும் ஆசீர்வதித்துவிட்டு, மதியம் விருந்து சாப்பிட்டுவிட்டுச் செல்ல வேண்டும்," என்று கேட்டுக்கொண்டேன். அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்துப் புறப்பட இரவு மணி ஒன்பது ஆகிவிட்டது.

அனைவரும் சென்ற பிறகு, நானும் ரவியின் அம்மாவும் ஹாலில் இருந்த மென்மையான சோபாவில் அமர்ந்திருந்தோம். நான் அவளது மடியில் தலைசாய்த்து, அவள் இழந்த தாலியை நினைவுகூரும் விதமாக அந்த இடத்திலேயே படுத்திருந்தேன். அவள் மெல்லத் தன் பிளவுஸையும் பிராவையும் கழற்றி எறிந்தாள். விம்மித் ததும்பியபடி இருந்த அவளது ஒரு மார்பைத் தன் மென்மையான கைகளால் ஏந்தி, என் வாய்க்குள் திணித்துப் புகட்டினாள். ரவியும் எங்கள் அருகிலேயே அமர்ந்து, நான் அவளது மார்பைச் சுவைப்பதையும், அவளது முகம் இன்பத்தில் மலர்வதையும் உன்னிப்பாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

அவன் அம்மா இப்போது அளவற்ற மகிழ்ச்சியில் திளைப்பதைக் கண்ட ரவிக்குள்ளும் ஒரு நிம்மதி பிறந்தது. "சார், அம்மாவை இவ்வளவு சந்தோஷமா நான் பார்த்ததே இல்லை. இதுக்கெல்லாம் நீங்கதான் காரணம்" என்று நெகிழ்ந்து பேசினான். விபத்து நடந்த நேரத்திலிருந்து இப்போது வரை எல்லா காரியங்களையும் ஒரு குடும்பத் தலைவனைப் போல முன்னின்று கவனித்துச் செய்ததற்காக எனக்குத் தன் நன்றியைத் தெரிவித்தான். அவனது அம்மாவோ, "ஆமாம் சார், இவ்வளவு நிம்மதியை நான் இன்றுதான் உணர்கிறேன்" என்று சொல்லி, பரவசத்துடன் என் நெற்றியில் அழுந்த முத்தமிட்டாள்.

அப்போது ரவி திடீரென ஒரு வேண்டுகோள் வைத்தான். "சார், இப்போ அம்மாவை ஒருதடவை மனசார ஒத்துவிடுங்களேன். அன்று என் கண்ணெதிரிலேயே அப்பா இவளைக் கொடுமைப்படுத்தி, கதறக் கதறக் கற்பழித்தார். அது ஒரு கசப்பான நினைவு. ஆனால் இப்போது அம்மா உங்கள் மீது வைத்திருக்கும் அன்போடு, அவள் முழு மனதுடன் சந்தோஷமாக இருக்கும்போது நீங்கள் அவளை ஓத்தால், அது அவளுக்கு ஒரு புது வாழ்க்கையாகவும், உண்மையான இன்பமாகவும் இருக்குமல்லவா?" என்று கேட்டான்.

நான் திகைப்புடன் ரவியைப் பார்த்து, "ரவி, உன் அம்மாவை ஓக்க உனக்கு ஆசை இருக்கிறதா?" என்று நேரடியாகக் கேட்டேன். அதற்கு அவன் சற்றும் தயங்காமல், "எனக்கு அந்த மாதிரியான ஆசையெல்லாம் இல்லை சார். ஆனால் என் அம்மா எப்போதும் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும், அவளது வலிகள் மறைய வேண்டும்... அது மட்டும்தான் என் ஒரே ஆசை" என்றான். நான் அவனது வைராக்கியத்தைப் பார்த்து வியந்து, "சரி ரவி, ஒருவேளை உன் அம்மாவே உன்னை ஓக்க விரும்பினால் நீ என்ன செய்வாய்?" எனக் கேட்டேன்.

அதற்கு அவனது அம்மா, "எனக்கு அப்படியொரு ஆசை எல்லாம் இல்லை. உங்களை மட்டும்தான் என்னை ஓக்கஅனுமதிப்பேன். அவன் ஏற்கனவே என்னை முழுமையாகப் பார்த்துவிட்டதால்தான், அவன் முன்னால் நான் நிர்வாணமாக இருக்கத் தயங்குவதில்லை. மற்றபடி அவன் மேல் எனக்கு அந்த மாதிரியான ஆசை எதுவும் கிடையாது. அவனுக்கு ஒரு நல்ல மனைவி அமைய வேண்டும் என்றுதான் நான் எப்போதும் பிரார்த்தனை செய்து கொள்கிறேன்," என்று உறுதியாகக் கூறினாள்.

ரவியும் அவனது அம்மாவின் பேச்சை வழிமொழிந்து, "என் அம்மா சொன்னது எல்லாம் உண்மை. நான் அவளைப் பல நிலைகளில் பார்த்திருக்கிறேன்; குறிப்பாக அவள் எப்படியெல்லாம் கஷ்டப்படுகிறாள் என்பதையும் அருகிலிருந்து கவனித்திருக்கிறேன். அதனால் அவளது உடலின் மேல் எனக்கு எந்தவிதமான ஆசையும் இல்லை. ஆனால் அவள் எப்போதும் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும், அதுவே எனக்குப் போதும். அந்தச் சந்தோஷத்தை இனி நீங்கள்தான் அவளுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்," என்றான்.

நான் ரவியைப் பார்த்து, "சரிடா... ஆனால் இப்போது உங்கள் அம்மாவை ஓக்க முடியாது," என்றேன். அதற்கு அவன், "ஏன் சார்? வீட்டில் துக்கம் நடந்து கொண்டிருப்பதால் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?" எனக் கேட்டான்.

"அதற்காக இல்லை. இவளுக்குக் குழந்தை பிறந்து 11 நாட்கள் தானே ஆகிறது? குழந்தை அந்த வழியாகத்தானே பிறந்திருக்கும். பிரசவத்தின் போது அந்த வழி விரிந்து பெரிதாகி இருக்கும் அல்லவா? அதனால் இப்போது ஓத்தால் பெரிய அளவில் சுகமாக இருக்காது. மேலும் நீ காலையிலேயே பார்த்தாயே, எவ்வளவு அழுக்குகள் (Postpartum discharge) அந்த வழியாக இன்னும் வந்து கொண்டிருக்கிறது என்று! அது முழுமையாக நிற்க இன்னும் பல நாட்கள் ஆகும். அதன் பிறகு அங்கே உள்ள சதைகள் மீண்டும் இறுகி, யோனி துவாரம் சுருங்க வேண்டும். அப்போதுதான் சுன்னியை நுழைத்துப் புணரும்போது சுகமாக இருக்கும், புரிகிறதா?" என்று விளக்கினேன்.

"அதற்கு இன்னும் எவ்வளவு நாட்களாகும் சார்?" என்று அவன் ஆர்வமாகக் கேட்டான். "இன்னும் குறைந்தது 35 முதல் 40 நாட்களாவது ஆகும்," என்றேன். இவ்வாறு பல விஷயங்களைப் பேசிவிட்டு, மூவரும் சேர்ந்து ஒரே அறையில் இருந்த அந்தப் பெரிய படுக்கையில் உறங்கச் சென்றோம்.

அடுத்த நாள் வழக்கம்போலக் காலை ஆறு மணிக்கே நாங்கள் மூவரும் எழுந்தோம். பாத்ரூம் சென்று காலைக் கடன்களை முடித்துவிட்டு, குளித்துவிட்டு வெளியே வந்தோம். பின்னர், நான் அவளது இரண்டு மார்புகளிலும் சுரந்திருந்த பாலைக் குடித்து முடித்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்தபோது, வேலைக்காரி வரவும் சரியாக இருந்தது. எனது மற்ற மாணவர்கள் அனைவரும் வந்துவிட்டனர்.

இரண்டு மாணவர்களிடம் யார் யாரையெல்லாம் அழைக்க வேண்டுமோ, அந்தப் பட்டியலைக் கொடுத்து அவர்களை அழைத்து வரும்படி கூறினேன். குறிப்பாக, ரகுவின் அம்மாவையும் அப்பாவையும் வேலைக்குச் செல்லாமல் விடுப்பு (லீவு) எடுத்துக் கொண்டு வரும்படி சொல்லி அனுப்பினேன். மேலும், இரண்டு மாணவர்களை அனுப்பிக் காலையில் வருபவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய டிபன் மற்றும் காபியை வாங்கி வரச் சொன்னேன். வேலைக்காரியிடம் பெட்ரூம், ஹால், கிச்சன் என வீடு முழுவதையும் கூட்டிப் பெருக்கி, தண்ணீர் விட்டுச் சுத்தமாகக் கழுவி மொழுகிவிடச் சொன்னேன்.

பெத்தண்ணாவும் பக்கத்து வீட்டு வேலையாளும் வந்ததும், அவர்களை வாத்தியார் வீட்டுக்கு அனுப்பிச் சடங்குச் சாமான்களை வாங்கிவரச் சொன்னேன். வாத்தியார் ஏற்கனவே எல்லாப் பொருட்களையும் வாங்கித் தயார் நிலையில் வைத்திருந்ததால், அவற்றை இவர்களிடம் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டுத் தானும் சீக்கிரம் வந்துவிடுவதாகச் சொல்லியிருந்தார். பெத்தண்ணா அங்கே வந்திருந்தவர்களுக்குத் தேவையான டிபன் மற்றும் காபியை வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். மதிய உணவிற்காக ஒரு நட்சத்திர ஹோட்டலில் வடை, பாயசம், ஸ்வீட் மற்றும் நான்கு வகை கறிகளுடன் சிறப்பான விருந்திற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தேன்.

ரகுவின் அப்பாவிற்கு வெளியில் பணி (Duty) இருந்ததால், அவன் அம்மாவும் அக்காவும் வந்திருந்தனர். அதேபோல் மற்ற மாணவர்களின் பெற்றோர்களும், அந்தத் தெருவிலுள்ள பெரியவர்களும் வந்திருந்தனர். வந்திருந்த அனைவருக்கும் எனது மாணவர்கள் டிபன் மற்றும் காபி கொடுத்து உபசரித்தனர்.

வாத்தியாரும் அவரது உதவியாளர்களும் வந்தவுடன் ஆயுஷ் ஹோமத்திற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து, அதனைத் தொடங்கினர். அந்த ஹோம நிகழ்ச்சி மிகச் சிறப்பாக நடந்தது. ஹோமம் முடிந்ததும் ரவியையும் அவன் அம்மாவையும் வந்திருந்த பெரியவர்கள் அனைவரும் ஆசீர்வதித்தனர். வாத்தியார் கேட்டபடியே அவருக்கும் அவரது உதவியாளர்களுக்கும் தட்சணை கொடுத்து அனுப்பி வைத்தேன். வந்திருந்த அனைவருக்கும் மதிய விருந்து நல்லபடியாக நடந்து முடிந்தது.

வந்திருந்தவர்கள் அனைவரும் சாப்பாடும் மற்ற ஏற்பாடுகளும் மிகச் சிறப்பாக இருந்ததாகப் பாராட்டிவிட்டுச் சென்றனர். பெத்தண்ணா, பக்கத்து வீட்டு வேலையாள் மற்றும் வீட்டு வேலைக்காரி ஆகியோருக்கும் உணவு வழங்கிய பின், அவர்கள் செய்த உதவிக்காகக் கூடுதல் பணம் கொடுத்து அனுப்பி வைத்தேன்.

ரகுவின் அம்மாவும் மற்ற பெற்றோர்களும் புறப்படும்போது, ஒரு முக்கியமான அறிவிப்பைச் செய்தேன். ரவி அடுத்த சில நாட்களுக்கு மற்றவர் வீடுகளுக்குச் செல்லக்கூடாது என்பதால், நாளை முதல் டியூஷன் ரவியின் வீட்டிலேயே நடக்கும் என்றும், மாணவர்கள் அனைவரும் நாளை முதல் பள்ளிக்குச் செல்லலாம் என்றும் கூறினேன். மேலும், இக்கட்டான நேரத்தில் வந்து உதவிய அனைவருக்கும் ரவி மற்றும் அவன் அம்மாவின் சார்பாக நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொண்டேன். அவர்களும் ரவிக்கும் அவன் அம்மாவிற்கும் மீண்டும் ஒருமுறை ஆறுதல் கூறிவிட்டுச் சென்றனர். அவர்கள் அனைவரும் கிளம்பி முடிய மதியம் மூன்று மணி ஆகிவிட்டது.

வந்திருந்தவர்கள் அனைவரும் சென்ற பிறகு, அந்த வீடே ஒருவிதமான அமைதியில் ஆழ்ந்தது. நான் மெல்லச் சென்று வீட்டின் வெளிக்கதவைப் பூட்டிவிட்டு பெட்ரூமுக்குச் சென்றேன். அங்கே ரவியின் அம்மா எனக்காகக் காத்திருந்தாள். அவளது மென்மையான, முழுமையான நிர்வாண உடம்பைப் பார்த்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று எனக்குள் தீராத ஆசை எழுந்தது. அவளது மேனி அழகைச் சற்றும் மறைக்காமல் ரசிக்கத் தொடங்கினேன். அவளது இடுப்பில் இருந்த அந்த மெல்லிய உள்ளாடையைத் (Panty) தவிர மற்ற அனைத்து ஆடைகளையும் மெதுவாக நீக்கினேன். அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அங்கமும் காமத்தின் உச்சத்தில் மின்னியது.

அவளைப் படுக்கையில் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்து, அவளது பால் போன்ற மேனிக்கு மேலே நான் மெல்ல ஏறிப் படுத்தேன். அவளது மார்புகள் பாலின் பாரத்தால் விம்மிப் புடைத்து, என் மார்பில் உராய்ந்து எனக்குள் ஒரு பெரும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. நான் முதலில் அவளது ஒரு மார்பை என் கைகளால் வருடி, அதன் காம்பைத் தேவாமிர்தத்தை உண்பது போல என் வாய்க்குள் இழுத்துச் சுவைத்தேன். பாலின் இளஞ்சூடும், அவளது மேனி வாசனையும் என்னை மயக்கியது. ஒரு துளி கூட மிஞ்சாதவாறு அந்த இனிய பாலை உறிஞ்சிக் குடித்தேன். பின்னர் அடுத்த மார்பிற்குத் தாவி, அங்கிருந்த பாரத்தையும் என் நாவால் வருடி, பாலைக் குடித்து அவளது வேதனையைப் போக்கினேன்.

அவள் இன்பத்தில் நெளிந்தபடியே, தன் கைகளால் என் தலையை வருடினாள். மார்பில் இருந்த பால் முழுவதுமாகத் தீர்ந்து அவள் லேசானதை உணர்ந்ததும், அவளது கவனம் என் பக்கம் திரும்பியது. என் ஆணுறுப்பு இப்போது இரும்பைப் போல விரைத்து, துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் மெல்லக் கீழே குனிந்து, என் சுன்னியைத் தன் மென்மையான விரல்களால் பற்றினாள். அதன் சூட்டை ரசித்தபடியே, மெதுவாகத் தன் வாய்க்குள் திணித்து லாவகமாக ஊம்பத் தொடங்கினாள். அவளது நாவின் சுழற்சியும், இதழ்களின் அழுத்தமும் என்னைச் சொர்க்கத்திற்கே அழைத்துச் சென்றது.

சிறிது நேரத்திலேயே என்னால் அடக்க முடியாத அளவுக்கு உணர்ச்சி மேலிட, என் விந்து பீய்ச்சியடிக்கத் தயாரானது. அவள் சற்றும் தயங்காமல், அந்தச் சூடான திரவத்தை முழுவதுமாகத் தன் வாய்க்குள்ளேயே ஏற்றுக்கொண்டாள். ஒரு சொட்டு கூட வீணாகாமல், அந்த விந்தை அமுதமாகப் பருகிவிட்டு, என் சுன்னியின் முனையைக் கடைசி வரை நக்கித் துடைத்துச் சுத்தப்படுத்தினாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்தத் திருப்தியும், காமமும் அந்த அறையையே மேலும் வெப்பமாக்கியது.

அதன் பிறகு நாங்கள் மாலை ஐந்து மணி வரை நன்றாகத் தூங்கிவிட்டு எழுந்தோம். காபி குடித்து முடித்த பிறகு, ரகுவை அழைத்து அவனது வகுப்புத் தோழர்கள் (Classmates) யாராவது ஒருவரது வீட்டுக்குச் சென்று, கடந்த இரண்டு நாட்களாகப் பள்ளியில் நடத்தப்பட்ட பாடங்களைப் பற்றி அறிந்து வரும்படி கூறினேன். முடிந்தால் அவர்களிடமிருந்து நோட்டுகளையும் வாங்கி வரும்படி சொன்னேன். அவனும் பக்கத்தில் இருந்த ஒரு மாணவனின் வீட்டுக்குப் போய், அவனிடமிருந்து நோட்டுகளை வாங்கி வந்தான். என்னிடம் டியூஷன் படிக்கும் மற்ற மாணவர்களையும் அங்கே வரச் சொல்லி, அந்தப் பாடங்களை உடனே எழுதிக்கொள்ளும்படி கூறினேன். அவர்களும் இரவு எட்டு மணி வரை அமர்ந்து அத்தனைப் பாடங்களையும் எழுதி முடித்துவிட்டுச் சென்றனர்.

அன்று இரவு உணவை முடித்த பிறகு, சிறிது நேரம் டிவியில் ஏதோ ஒரு நிகழ்ச்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். ஆனால் என் கவனம் முழுவதும் அருகில் அமர்ந்திருந்த ரவியின் அம்மாவின் மீதே இருந்தது. நான் அவளை மெல்ல அணைத்து, விம்மித் ததும்பிக் கொண்டிருந்த அவளது இரண்டு மார்புகளிலும் வாய் வைத்து, அந்த இளஞ்சூடான பாலை மெதுவாக உறிஞ்சிக் குடித்தேன். அந்தப் பாரம் குறைந்ததும் அவளது முகத்தில் ஒரு நிம்மதி தெரிந்தது.

அடுத்ததாக, எனது அடக்க முடியாத காமத்தைத் தீர்க்க ஒரு முடிவு செய்தேன். ஹோமத்திற்காக வாங்கி வந்த நெய்யில் மீதி நிறைய இருந்தது. அந்தப் பசும்பால் நெய்யை எடுத்துக்கொண்டு அவளைக் கட்டிலில் மண்டியிட்டு குனிய வைத்தேன். அவளது விரிந்த பிட்டம் வானத்தைப் பார்த்தவாறு இருக்க, அந்தச் சிறிய சூத்து ஓட்டைக்குள் வழுவழுப்பான நெய்யைத் தாராளமாக ஊற்றினேன். முதலில் எனது இரண்டு விரல்களை அந்தத் துவாரத்திற்குள் விட்டு மெதுவாகக் கடைந்தேன். நெய்யின் வழுவழுப்பில் என் விரல்கள் உள்ளே சென்று வர, அடுத்ததாக மூன்று விரல்களை விட்டு அந்த இறுக்கமான ஓட்டையை நன்றாக விரிவுபடுத்தினேன். அவள் வலியும் இன்பமும் கலந்த ஒரு முனகலை வெளிப்படுத்தினாள்.

அந்த ஓட்டை இப்போது எனது தடிமனான ஆணுறுப்பை ஏற்கத் தயாராக இருப்பதை உணர்ந்து, இரும்பைப் போல விரைத்திருந்த என் சுன்னியை அதன் நுனியில் வைத்தேன். மெதுவாக அழுத்தம் கொடுத்து, அந்த இறுக்கமான சூத்து ஓட்டைக்குள் என் சுன்னி முழுவதையும் சொருகினேன். முதலில் மிக மெதுவாக அசைவுகளைக் கொடுத்து அவளை அந்தப் புதிய உணர்ச்சிக்குப் பழக்கப்படுத்தினேன். பின்னர், வேகம் எடுக்கத் தொடங்கினேன். என் சுன்னி முழு நீளத்திற்கும் அவளது பிட்டத்திற்குள் சென்று வர, அந்த அறையில் சதைகள் மோதும் சத்தம் பலமாக எதிரொலித்தது.

நான் அவளது பின்புறமாக அமர்ந்து, அவளது இரண்டு பெரிய முலைகளையும் எனது இரண்டு கைகளால் ஆக்ரோஷமாகப் பிடித்துக் கொண்டேன். ஒருபுறம் அதிவேகமாக அவளை ஒத்துக் கொண்டே, மறுபுறம் அவளது மார்புகளைக் கசக்கிப் பிழிந்தேன். இந்த இரட்டைத் தாக்குதலில் அவள் இன்பத்தின் உச்சத்துக்கே சென்றாள். அவளுக்கு இரண்டு முறை கசடு கலந்த திரவம் சுரந்தது, ஆனால் அவள் நாப்கின் அணிந்திருந்ததால் அது வெளியே கசியவில்லை. இறுதியாக, என்னால் அடக்க முடியாத வேகத்தில் என் விந்தை அவளது சூத்து ஓட்டைக்குள்ளேயே ஆழமாகப் பீய்ச்சியடித்தேன். அந்தச் சூடு அவள் உடலுக்குள் பரவ, அவள் சோர்ந்து என் மீது சாய்ந்தாள்.

அந்தக் கிளர்ச்சியான அனுபவத்திற்குப் பிறகு, நான் ரவியின் பக்கம் திரும்பி, "பார்த்தாயா ரவி... நீ ஆசைப்பட்டபடியே உன் அம்மாவை முழுமையாக அனுபவித்து, அவளது அந்தரங்கத் தேவையைத் தீர்த்துவிட்டேன். இப்போது உன் மனம் நிம்மதி அடைந்ததா? உனக்கு மகிழ்ச்சிதானே?" எனக் கேட்டேன். அவனது கண்களில் ஒருவிதமான நிம்மதி தெரிந்தது, "நிச்சயமாக சார், அம்மா இவ்வளவு நிறைவாக இருப்பதைப் பார்க்க எனக்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது" என்றான். அதன் பிறகு அந்தப் பெரிய கட்டிலில் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி, அந்த இரவின் சுகமான களைப்பில் மூவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் மூழ்கினோம்.

மறுநாள் அதிகாலைப் பொழுதில் செந்நிறக் கதிர்கள் ஜன்னல் வழியே எட்டிப்பார்க்க, வழக்கம்போல ஆறு மணிக்கே விழிப்பு வந்தது. மூவரும் பாத்ரூம் சென்று காலைக் கடன்களை முடித்துவிட்டு, வெதுவெதுப்பான நீரில் குளித்துவிட்டுப் புத்துணர்ச்சியுடன் வெளியே வந்தோம். நான் மீண்டும் அவளை மென்மையாக அணைத்து, அவளது கனமான மார்புகளில் ததும்பிக் கொண்டிருந்த பாலை ஆசை தீரக் குடித்து முடித்தேன். அதன் பிறகு, அவள் கைப்படச் சமைத்த காலை உணவை (டிபன்) அனைவரும் சேர்ந்து அமர்ந்து சாப்பிட்டோம். ரவி பள்ளிக்குக் கிளம்பிச் செல்ல, வேலைக்காரியும் வீட்டின் மூலைமுடுக்கெல்லாம் சுத்தம் செய்துவிட்டு விடைபெற்றாள்.

இப்போது அந்தப் பெரிய வீட்டில் நாங்கள் இருவர் மட்டுமே. வெளிக்கதவைப் பூட்டிவிட்டு பெட்ரூமுக்கு வந்தோம். அங்கே எங்களைத் தடுப்பார் எவருமில்லை. நாங்கள் இருவரும் முழு நிர்வாணமாக மாறினோம்; அவள் மட்டும் தனது இடுப்பில் அந்த மெல்லிய உள்ளாடையை (Panty) அணிந்திருந்தாள். அவளது பழுத்த கனிகளைப் போன்ற மார்புகள் எவ்வித தடையுமின்றி என் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. அவளது மேனியின் வெப்பமும், அந்தப் பாலின் வாசனையும் என்னை மீண்டும் மீண்டும் அவளிடம் இழுத்தது.

அவளது மார்பில் பால் சுரக்கும் வேகத்தைக் கண்டு நான் வியந்தேன். அதனால், இடைவிடாமல் அவளது வேதனையைக் குறைப்பதற்காகவும், என் நாவின் சுவைக்காகவும் மாலைக்குள் குறைந்தது இரண்டு முறையாவது அவளை என் மடியில் அமர வைத்து, அந்தத் தேவாமிர்தத்தை உறிஞ்சி உறிஞ்சிக் குடிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டேன். ஒவ்வொரு முறை நான் அவளது காம்புகளைச் சுவைக்கும்போதும், அவள் இன்பத்தில் கண்கள் செருக என் தலைமுடியைக் கோதி விடுவாள். அந்தத் தனிமை எங்களுக்குள் ஒரு புதிய பந்தத்தை உருவாக்கியிருந்தது.

இரண்டு நாட்களுக்குப் பின், நாங்கள் இருவரும் மட்டும் தனியாக இருந்தபோது, ரகுவின் அம்மாவுடன் எனக்கு இருக்கும் தொடர்பைப் பற்றி அவளிடம் கூறினேன். அதைக் கேட்ட அவளோ, "அந்தத் தொடர்பை இனி இங்கேயே வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; அதற்கு நான் ஒருபோதும் தடையாக இருக்க மாட்டேன்," என்று பெருந்தன்மையுடன் கூறினாள்.

அதனால், நான் ரகுவின் அம்மாவிற்கு போன் செய்து, "இன்று பகல் இரண்டு மணி அளவில் ரவியின் வீட்டிற்கு வர முடியுமா?" என்று கேட்டேன். அவளும் சம்மதித்து, தான் வருவதாகக் கூறினாள். சொன்னபடியே அன்று பகல் ஒரு மணிக்கே அவள் ரவியின் வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தாள்.

நாங்கள் மூவரும் மதிய உணவை ஒருவிதமான கிளர்ச்சியுடன் உண்டு முடித்தோம். ரகுவின் அம்மா பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, ரவியின் அம்மாவை என் மடியில் அமர வைத்து, அவளது பெருத்த மார்புகளில் சுரந்திருந்த அந்த வெண்ணிறப் பாலை ஆசை தீரக் குடித்தேன். இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரகுவின் அம்மா புன்னகையுடன், "உங்களுக்குத்தான் முலைப்பால் என்றால் உயிர் என்று எனக்குத் தெரியுமே! அந்தப் பெருமாள் தான் உங்களுக்குத் தீராத முலைப்பால் கிடைக்க இந்த அற்புதமான ஏற்பாட்டைச் செய்திருக்கிறார்" என்று கிண்டலாகக் கூறினாள். நானும் அவளை அணைத்து, "நிச்சயமாக இது கடவுளின் ஏற்பாடுதான்" என்று கூறி இருவரையும் பெட்ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்றேன்.

அறையினுள் நுழைந்ததும் ரகுவின் அம்மாவின் ஆடைகளை ஒவ்வொன்றாக நீக்கி அவளை முழு நிர்வாணமாக்கினேன். நானும் அதே கோலத்திற்கு மாறினேன். அவளது செந்நிற மேனியில் என் இதழ்களைப் பதித்து, நெற்றி முதல் பாதம் வரை முத்தங்களால் நனைத்தேன். முதலில் நாங்கள் இருவரும் தனிமையில் பல்வேறு நிலைகளில் களவி முறைகளைக் கையாண்டு இன்பத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தோம். சிறிது நேரத்தில் அருகிலிருந்த ரவியின் அம்மாவுக்குத் தனிமை வாட்டவே, அவளும் எங்களோடு அந்த இன்பக் கடலில் இணைந்து கொண்டாள்.

இரண்டு பேரழகிகள் என் முன்னால் நிர்வாணமாக இருக்க, அந்த அறையே காமத்தின் வாசத்தால் நிறைந்தது. நான் ரகுவின் அம்மாவுக்குச் செய்த அதே சீண்டல்களை ரவியின் அம்மாவும் அவளுக்குச் செய்யத் தொடங்கினாள். பதிலுக்கு ரகுவின் அம்மாவும் அவளது மேனியை வருடினாள். இரு பெண்களும் ஒருவரை ஒருவர் தீண்டிக் கொள்வதைப் பார்க்க எனக்குள் வெறி கூடியது. நான் ரகுவின் அம்மாவைப் பின்னால் இருந்து ஆக்ரோஷமாக ஓக்கத் தொடங்கினேன். நான் அவளைப் புணரும் போது, ரவியின் அம்மா குறுக்காகப் படுத்துத் தன் மார்புகளை ரகுவின் அம்மாவின் வாய்க்குள் திணித்துப் புகட்டினாள்.

காட்சி மாறிக் கொண்டே இருந்தது. நான் ரவியின் அம்மாவின் முலையை என் வாயில் வைத்து ஆவேசமாகச் சப்பிக் கொண்டிருக்கும் போது, ரகுவின் அம்மா அவளது கால்களுக்கு இடையில் அமர்ந்து அவளது புண்டையைத் தன் நாவால் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தாள். ஒரு முக்கோண வடிவில் நாங்கள் மூவரும் ஒருவரின் உடல் உறுப்புகளை மற்றவர் மாறி மாறிச் சுவைத்துக் கொண்டும், புணர்ந்து கொண்டும் இருந்தோம். முனகல் சத்தங்களும், முத்தங்களின் ஒலியும் மாலை ஐந்து மணி வரை அந்த அறையை அதிரச் செய்தன.

சிறிது நேரம் களைப்பு தீரப் படுத்திருந்து விட்டு, "இனி மாணவர்கள் டியூஷனுக்கு வந்துவிடுவார்களே" என்று மூவரும் பாத்ரூம் சென்று சுத்தம் செய்துகொண்டு, உடைகளை உடுத்திக்கொண்டு வெளியே வந்தோம்.

ரகுவின் அம்மா அவளது வீட்டிற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றாள். மாணவர்கள் டியூஷனுக்காக அங்கே வரத் தொடங்கினர். 

இப்படி ரகுவின் அம்மாவிற்கு நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் இங்கே வருவாள்; நாங்கள் மூவரும் முக்கூடல் முறையில் உடலுறவு கொண்டு மகிழ்ந்தோம். ரவியின் அம்மாவுக்குக் குழந்தை பிறந்து 45 நாட்கள் கடந்த பிறகு, தினசரி இரவில் ரவியின் முன்னாலேயே அவளைப் புணரத் தொடங்கினேன். ரகுவின் அம்மா வரும் நாட்களில், முக்கூடல் முறையில் இருவரையும் ஒரே நேரத்தில் ஓத்து மகிழ்வேன். இப்படியாக எங்கள் காமத் ததும்பும் டியூஷன் வகுப்பு தொடர்ந்து நடந்து கொண்டிருக்கிறது.