Category: Adult Tamil Story

வடிவு பார்வையில்சென்னை. இந்த வருடம் சற்று அளவுக்கதிகமாகவே வெய்யில் கொளுத்திக் கொண்டு இருந்தது. இரவு பத்து மணிக்கே எல்லாரும் டி. வி ஸீரியலில் தஞ்சம் அடைந்து விட வெளியே வழக்கத்தை மீறி ஆள் நடமாட்டம் குறைந்து இருந்தது. தெருவில் இருட்டாக இருந்தாலும் அங்கே இருந்த பழைய கால பிரிட்டிஷ் கால வீட்டில் மட்டும் விளக்கு பளீரென்று எரிந்துக் கொண்டு இருந்தது.வடிவுக்கரசி. வயது 39. பால்

"டேய் தூங்கு. நாளைக்கு அப்பாக்கு ப்ளைட் இருக்கு" என்று உரக்க குரல் கொடுத்தேன்."அப்பா. அப்பா ஒரே ஒரு கதைப்பா" என்று வீம்பு பிடித்தான் சுரேஷ். சுரேஷ் நாலு வயது சிறுவன். இப்போது ப்ரீ-கேஜி படித்துக் கொண்டு இருந்தது."நாளைக்கு சொல்றேன் கண்ணா" என்றார் என் கணவர் ராஜகோபால் எனும் ராஜா. உண்மைதான். என் கணவர் ராஜகோபால் எனும் ராஜா நாளை அமெரிக்கா போகிறார். ராஜுவுக்கு வயது 28. முதலில்

பார்வதி. வயது 40. பால் போல நிறம். பானுப்பிரியாவின் கவர்ச்சி கண்கள். சற்றே அந்த கால மலையாள நடிகை ஜெயபாரதியை நினைவு படுத்தும் சிவந்த உதடுகள். காற்றில் இலேசாக கூந்தல் காற்றில் ஆடிக் கொண்டு இருந்தது. அந்த சிகப்பு நிற சேலை அவளின் வெண்மை நிறதேகத்தை மேலும் பளபளப்பாக காட்டியது. நீண்ட கூந்தலை அழகாக பிளீச் செய்திருந்தாள். கூந்தலை படியவாரி அழகாக பின்னியிருந்தாள். வகிடின் முடிவில்

"ஸார், என்ன பண்றதுன்னே தெரியல. நல்லா மழையில் மாட்டிகிட்டேன்" என்றேன் செல் ஃபோனில் அவசரம் அவசரமாக. கை கடிகாரத்தை பார்த்தேன். மழையில் கைகடிகாரம் நன்றாக நனைந்து இருந்தது. மணி இரவு 8. 00. எங்கும் இருள். மழை வேறு ஊற்றிக் கொண்டு இருந்தது. காலையில் இருந்தே தூறிக் கொண்டு இருந்தது. மதியத்தில் இருந்து கன மழை. சென்னையில் இப்படி மழை பெய்து இருக்குமா என்று சந்தேகம்தான். மழையென்றால்

ஒரு வாரம் கழித்து அன்றுதான் என் நண்பனின் மனைவி நளினியை ஹாஸ்பிட்டலில் பார்ப்பதற்காக இரவு ஏழு மணிக்கு சென்றிருந்தேன். ஏற்கனவே எனக்கும் பாஸ்கரின் மனைவி நளினிக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருந்து வந்தது. பாஸ்கரின் இயலாமையை மறைப்பதற்காகவும் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவும் நான் நளினியோடு பல முறைகள், நாட்கணக்கில். உடலுறவு கொண்டிருக்கிறேன். அந்த

பாண்டியன் தன் ஜட்டியை கீழே இறக்கிக் கொண்டான். "அம்மாடியோ. எம்மாம் பெருசு??" என்று திருவண்ணாமலை தீபத்தை அண்ணாந்து பார்ப்பது போல இருட்டில் நான் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். "எம்மாம் பெரிய சுன்னி. ஐயோ சாமி. இதை உள்ளே விட்டுக்கிட்டா அவ்வளவுதான் - வயித்தையை ரொப்பிடும்" என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டு ஆனா ஒழ் நாமா வாங்க போறோம்? என்று தேற்றியும் கொண்டேன்.கால் முட்டி

வழக்கமான பரிசு படலங்களை எல்லாம் முடித்து விட்டு பரத்தை அழைத்தேன். மெல்ல அவன் காது மடல்களில் முத்தமிட்டேன். அவன் மூச்சு இப்போது உஷ்ணமாய் வெளியே வந்தது. பரத்தும் ஏகமாய் சூடாக இருக்கிறான் என்று புரிந்தது. அவன் மார்பு அவன் ஏகமாக மூச்சு விட்டதால் ஏறி இறங்கியது. என் பார்வை அவன் கட்டியிருக்கும் லுங்கி பக்கம் போனது. ஏற்கனவே அவன் தடி நன்றாக புடைத்துக் கொண்டு லுங்கியை

என் தலையில் யாரோ கிணுகிணுவென்று தண்டவாள துண்டை இரும்பால் அடித்தது போன்று ஓசை. சட்டென்று விழித்துக் கொண்டேன். அப்போது அலாரம் கிர்ரென்று அடித்தது. வெளியே என்ன நடக்கிறதோ அப்பபடியேதான் மனமும் கற்பனை செய்கிறது. வெளியே இசை என்றால் கனவில் சங்கீத கச்சேரி போல. ஆ கனவே நீ வேண்டும். அப்பாடியானால் நேற்று என் கனவு நாயகர்கள். நாயகிகள். சட். காலையிலேயே உடலில் உஷ்ணம் ஏறியது. டெல்லி.

சென்னை. மாலை மணி 4. 00 Pm. தரமணி. ஒதுக்குப்புறத்தில் இருந்த பிரமாண்டமான ப்ளாட்டில் நான் என்னை கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொண்டேன். மஞ்சள் பார்டர் போட்ட பச்சைக் கலர் சுடிதார். மெழுகால் செய்யப்பட்டது போன்ற மழ, மழ முகம். சற்றே வளைந்த புருவங்கள், கருத்த கண்கள், சற்றே நீண்ட மூக்கு. திரண்ட மார்பகங்கள். இரு மார்புக்கும் நடுவே வியக்கத்தக்க பிளவு. இதுதான் நான் அதாவது பார்வதி குட்டி.

இன்று வியாழன். மணி காலை பதினொன்று. இன்று வேலைக்கு வேலைக்காரி மட்டம். அதனால் எல்லா வேலையும் என் தலையில்தான் விழுந்தது. என் வீட்டுக்காரரை கிளப்பி விட்டு, என் கல்லூரி போகும் பையனுக்கு கையில் டிஃபனை கொடுத்து விட்டு நிதானிக்கும் போது மணி 11 ஆகி விடுகிறது. எல்லா துணிகளையும் எடுத்து வாஷிங் மெஷினில் போட்டு ஸிவிட்சை ஆன் செய்து விட்டு வேகமாக கிsசனை நோக்கி ஓடினேன். அதற்குள்