காலை 7 மணி
"டேய், இங்கே வாடா... தம்பி... இதை வந்து பார்..."
என் அம்மாதான் என்னை ஞாயிற்றுக்கிழமை என்று கூடப் பார்க்காமல் கூப்பிடுகிறார்கள். நான் அரைத்தூக்கத்திலிருந்து எழுந்து "ஏம்மா, இப்படி உயிர் போகிறமாதிரி கத்துகிறாய்? என்ன வேண்டும்?" என்று எரிச்சலுடன் கேட்கிறேன். "அட கிறுக்குப் பயலே. இங்கே இருக்கு பகவதியோட போட்டோ. இப்பதான் தரகர் வந்து கொடுத்துவிட்டுப் போகிறார். பிடித்திருக்கிறதா என்று பார்த்துவிட்டுச் சொல்டா. இந்த பெண்ணையும் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லிவிட்டால், இனி பெண்ணுக்கு எங்கே போவது என்று தெரியவில்லை போ," என்று சொல்கிறார்கள். "ஆமாம், அப்படி என்ன பொல்லாத பெண்ணைக் காட்டிவிடப் போகிறான் அந்த லூசுத் தரகன். கத்தாதே, இரு வருகிறேன்," என்று சொல்லி எழுந்து போய் பார்க்கிறேன்.
பார்த்தவுடனே பிடிக்கிறது என்று சொல்வார்களே, அந்த மாதிரி பார்த்தவுடனே பகவதி என் மனசுக்குள்ளே வந்து சும்மா நச்சென்று உட்கார்ந்துவிட்டாள். "சரி சரி, இந்தப் பெண்ணையே முடிக்கச் சொல்லு" என்று சொல்லிட்டு வாலிபால் விளையாடப் போய்விட்டேன். எனக்குப் பந்து என் பக்கம் வரும்போதெல்லாம் என்னமோ பகவதியே என் முன்னால் பறந்து வருகிற மாதிரி ஒரு நினைப்பு. "டேய், என்னடா ஆச்சு இவனுக்கு" என்று மற்ற நண்பர்கள் எல்லாம் கிண்டல் செய்ய, என் டீம் என்னாலேயே தோற்றுப்போனது. என்ன செய்ய! நமக்குத்தான் பெண்ணைப் பார்த்தவுடனே அந்தப் பெண் மேலே வந்து தொலைக்கிறதே அந்தப் பாழாய்ப் போன காதல்... எனக்கும் அந்தக் காதல் காய்ச்சல் வந்துவிட்டது.
நாள்: 16/10/2008
காலை 11 மணி
"வாங்க வாங்க" என இரண்டு பெரியவர்கள் எங்களை வரவேற்க, பகவதியோட ஹாலுக்கு வந்து உட்காருகிறோம். பெண்ணைக் காட்டமாட்டார்களா என்று மனசுக்குள்ளே அப்போதே ஒரு ஏக்கம் எனக்கு. பக்கத்தில் இருந்த ஒரு பெரியவர் "தம்பி எங்கே வேலை பார்க்கிறது? சம்பளம் எவ்வளவு?" மாதிரியான கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்கிறேன். பட்டுச்சேலை சரசரக்க வந்து நிற்கிறாள் என் கனவுக்கன்னி பகவதி. அவள் தோள்பட்டையைப் பிடித்துக்கொண்டு ஒரு நடுத்தர வயது பெண்மணி ஒரு கும்பிடு போட்டுவிட்டு, "உள்ளே இவளை அலங்காரம் பண்ணிக்கொண்டு இருந்ததினால் வந்து உங்களையெல்லாம் கண்டுகொள்ள முடியவில்லை. நான்தான் பகவதியோட அம்மா பார்வதி. போம்மா பகவதி, பெரியவர்கள் காலில் விழுந்து வணங்கிக்கோ," என்று சொல்லிவிட்டு பார்வதி ஒரு ஓரமாகப் போய் தரையில் உட்காருகிறாள். என் கண்கள் என்ன காரணத்தினாலோ பகவதியை விட்டுவிட்டு பார்வதியை மொய்க்கிறது. காரணம், அவள் பகவதிக்கு அம்மா மாதிரி இல்லாமல் அக்கா மாதிரி இளமையாக இருந்ததுதான்.
என்ன ஒரு நேர்த்தியான கூர்மையான முலைகள்! அவள் போட்டிருந்த உள்ளாடையை முட்டி ஜாக்கெட்டை முட்டிக்கொண்டு நிற்கிறது. இந்த வயதிலேயும் இப்படித் திமிரிக்கொண்டு நிற்கிற முலைகளை அன்னைக்குத்தான் என் வாழ்நாளில் பார்க்கிறேன். முகம் வட்டவடிவில் நேர் வகுப்பு எடுத்துச் சீவி, வகிடில் குங்குமம் வைத்து, கீழ் கழுத்துடைய ரவிக்கை போட்டு, சேலையை கீழ் இடுப்புக்குக் கீழே கட்டி, "உண்மையிலேயே இது பகவதியின் அம்மாதானா?" என என்னை யோசிக்கவைக்கிறது. "டேய், பெண்ணைப் பார்க்காமல் வேற எங்கேயோ பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாயே" என்று என் அம்மா சத்தம் போட, பகவதி என் அம்மாவை வணங்கிவிட்டு உட்காருகிறாள். பகவதியையும் அவள் அம்மாவையும் மாறி மாறிப் பார்க்கிறேன். இன்னும் எனக்கு வியப்பு அடங்கவில்லை.
"என்னடா. பிடித்திருக்கிறதா?" என அம்மா கேட்கிறார்கள்.
"ரொம்பப் பிடித்திருக்கிறது. பகவதிக்கும் அவங்க அம்மாவுக்கும் என்னைப் பிடித்திருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை," என்று சொல்கிறேன். பகவதி மெதுவாகத் தலையை ஆட்ட, பார்வதியும் தலையை அசைக்கிறாள். என்னமோ தெரியவில்லை. மனசுக்குள்ளே அப்படி ஒரு ஆனந்தம். பகவதியைப் பொண்டாட்டியாய் அடைவதைவிட பார்வதியை மாமியாராக அடையப்போகிற சந்தோஷம்தான். இவ்வளவு சின்ன வயது மாமியார். கொப்பும் கொலையுமாய் ஒரு கனிமரம் எனக்கு மாமியாராகக் கிடைக்கப்போகிறாள். என் நண்பர்கள்கிட்ட பெருமையாகக் காட்டலாம் இப்படியெல்லாம் என் மனசு எண்ணுகிறது. என்ன பண்ணித் தொலைக்க! மனம் ஒரு குரங்குதானே!

நாள்: 23/10/2008
மாலை 7 மணி
அழுது அடம் பிடித்து பகவதியை வெளியே கூட்டி வருகிறேன். கல்யாணத்துக்கு முன்னால் இப்படி கூட்டி வருவது பார்வதிக்குப் பிடிக்கவில்லை. முதலில் சாப்பிடப் போகிறோம்.
"என்ன சாப்பிடுகிறாய் பகவதி?" என்று நான் கேட்க, அவள்,
"ரெண்டு புரோட்டா சொல்லுங்களேன்" என்று சொல்ல, எனக்கும் சேர்த்து நான்காக ஆர்டர் செய்துவிட்டு, புரோட்டா வரும் வரைக்கும் என் வருங்கால மனைவியிடம் கடலை போடுகிறேன்.
"அப்புறம்... சொல்லு. உனக்கு என்ன பிடித்திருக்கிறதா?" என்று கேட்கிறேன். அவள்,
"பிடிக்காமல்லா உங்களோடு சேர்ந்து இப்படி கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே வெளியே வந்திருக்கிறேன்?" நான் கேட்ட கேள்விக்கு எதிர்க் கேள்வி கேட்கிறாள். ஆனால் அவள் அப்படிப் பேசிய விதம் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. ஏன்... தெரியவில்லை.
"உங்க அப்பா எப்படி இறந்தார்கள்? சொல்லலாம் என்றால் சொல்லுங்கள். இல்லாவிட்டால் வேண்டாம்" என்று அவள் கேட்கிறாள். நான்,
"என் அப்பா ஒரு விபத்தில் ஒரு ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னாடிதான் போய்விட்டார். அப்புறம் அவர் செய்து கொண்டிருந்த வேலை எனக்குக் கிடைத்தது. வேற ஏதாச்சும் பேசுவோமா?" என்கிறேன்.
"ம்ம்" என்கிறாள்.
"உனக்குப் பிடித்த நிறம் என்ன?" என்கிறேன். அவள்,
"சிவப்பு. உங்களுக்கு?" என்று கேட்கிறாள்.
"எனக்கும் சிவப்புதான் பிடித்த நிறம்."
இப்படியாக கொஞ்ச நேரம் சினிமா, அரசியல் அது இது என்று பேசிக்கொண்டிருக்கையிலேயே புரோட்டா வந்தது. பிச்சிப் பிச்சிச் சாப்பிடும்போது அவளை நான் கிட்டத்தட்ட விழுங்குகிற மாதிரி பார்க்கிறேன்.
"என்னங்க... இப்படிப் பார்த்துக்கொண்டே சாப்பிடுகிறீர்கள்? எல்லாரும் பார்க்கிறார்கள். எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்கு. ஒழுங்காகச் சாப்பிடுங்கள்" என்கிறாள்.
"சரி, சாப்பிடுகிறேன். உன்கிட்ட நிறைய மனசு விட்டுப் பேசணும்னு நினைக்கிறேன். ஆனா கொஞ்சம் தயக்கமாவும் கூச்சமாவும் இருக்கு. நீ ஏதாச்சும் நினைத்துக் கொள்வாயோன்னு பயமா இருக்கு" என்கிறேன். அவள்,
"நான் ஒண்ணும் நினைக்க மாட்டேன். தைரியமாகக் கேளுங்கள்" என்று அவள் சொல்கிறாள்.
நான், "உங்க அம்மா... இந்த வயதிலேயும் சும்மா கும்மென்று இருக்கிறார்களே. எப்படி?" என்று இழுக்கிறேன்.
அவள், "இதிலே என்ன இருக்கு. அப்படித் தயங்கினீர்கள். எங்க அம்மா அழகைப் பார்த்து அவர்களை விமர்சிக்காதவர்களே கிடையாது. என் அம்மா இப்படி அழகா இருக்கக் காரணம் அவங்க ரொம்பச் சின்ன வயதிலேயே கல்யாணம் செய்தார்கள். என் அப்பா முறை மாப்பிள்ளைன்னு சொல்லி கட்டாயக் கல்யாணம் செய்துவிட்டார். என் அப்பா கொஞ்சம் வயது கூடுதல் என்கிறதாலே, எங்க அப்பா என்றால் என் அம்மாவுக்குப் பயம். அதுனாலே அந்த மாதிரி விஷயங்களில் எங்க அப்பாவை அவங்க ரொம்ப நெருங்கவிடவில்லை. கொஞ்ச தடவை என் அப்பா என் அம்மாவை கொஞ்சம் வற்புறுத்தி..." கொஞ்சம் மௌனத்துக்குப் பிறகு, "அப்படித்தான் நான் பிறந்தேன். இதை என் அம்மாவே என்கிட்டே சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதுனாலே என் அப்பாவிடம் நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்வளவு நெருக்கமில்லை. போதுமா?" என்கிறாள்.
"போதும் போதும்... உன் அம்மாவும் பாவம், உன் அப்பாவும் பாவம்," என்கிறேன்.
"நான் உங்களை ஒண்ணு கேட்கிறேன்... நீங்க என்ன வற்புறுத்த மாட்டீங்களே." என்கிறாள்.
"நான் வற்புறுத்த மாட்டேன். உனக்குப் பிடித்திருந்தால் மட்டும் உன்னுடன் அப்படி இருப்பேன், இல்லையென்றால் நான் உன்னை ஒண்ணும் செய்யமாட்டேன். பயப்படாதே" என்று சொல்லிட்டு மனசுக்குள்ளே, "போச்சுடா, தொட விடமாட்டா போலிருக்கிறது. இன்னும் ஒரு தடவை கூட யாரையும் ஓக்கவில்லை. மனைவியை மட்டும்தான் ஓக்கணும்னு நினைத்திருந்தேன். அந்த நினைப்பிலேயும் மண் விழுந்திருச்சே"ன்னு வருத்தத்துடன் சாப்பிட்டுவிட்டு அவளை அவள் வீட்டில் விட்டுட்டு என் வீட்டுக்குப் போகிறேன்.
நாள்: 30/10/2008
காலை 10 மணி
கல்யாணக் களை கட்ட ஆரம்பித்துவிட்டது.
"டேய்... பொண்ணு வீட்டுக் காரர்கள் எல்லாம் வந்துவிடுவார்கள். சீக்கிரம் கிளம்புடா. கல்யாணத்துக்குத் துணி எடுக்கப் போகணும். பகவதிக்குப் பிடித்த மாதிரி நல்ல பட்டுப் புடவை எடுக்கணும். போ போ... கிளம்பு போ" என்று விரட்டுகிறார்கள் என் அம்மா.
சரி என்று துண்டை எடுத்துத் தோளில் போட்டுக்கொண்டு குளிக்கப் போகிறேன். என் அம்மா வந்து குளியலறைக் கதவைத் தட்டுகிறார்கள்.
"டேய்... லூசுப் பயலே. அவர்கள் வந்துவிட்டார்கள்டா. இன்னும் என்னடா பண்ணிக்கிட்டு இருக்கிறாய்?" என்று கத்துகிறார்கள்.
வேகமாகக் குளிச்சிட்டு ஈரத் துண்டைப் இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டு வெளியே வருகிறேன். பார்வதி, எனக்கு அத்தையாகப் போகிறவர்! என் முன்னால நான் வெறும் உடம்போடு இடுப்பில் துண்டுடன். எனக்குக் கொஞ்சம் ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. அவர்கள் வெட்கத்தால் முகம் சிவக்கிறது.
"டேய், தள்ளிக்கடா. அவர்கள் பாத்ரூம் போகணுமாம்" என்று என் அம்மா சொல்ல, நான் வழிவிடப் பார்க்கிறேன். அவர்கள் என்னடா என்றால், நான் வலது பக்கம் நகர்ந்தால், அவர்களும் வலது பக்கம் நகருகிறார்கள். இடது பக்கம் நகர்ந்தால் இடது பக்கம்.
"சாரிங்க" என்று சொல்லி நான் ஒதுங்க, ஒருவித நமட்டுச் சிரிப்புடன் அவர்கள் என்னைத் தாண்டிப் போகிறார்கள். சரியாக பாத்ரூமுக்குள் நுழையும்போது திரும்பி என்னை ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு உள்ளே போய் கதவைச் சாத்திக்கொள்கிறார்கள். எனக்கு ஏன்னு தெரியலை... ஒரு மாதிரியான வித்தியாசமான உணர்வு மனசுக்குள்ளே...
எனது அறைக்குப் போய் உடையெல்லாம் போட்டுக்கொண்டு என் வீட்டு ஹாலுக்கு வருகிறேன். அதுவரைக்கும் என்னைக் காணோமுன்னு தேடிட்டுஇருக்கிற என் வருங்கால மனைவி என்னைப் பார்த்தவுடனே "ஹாய்" என்று ஒரு சின்ன புன்னகை. பதிலுக்கு நானும் ஒரு புன்னகைவிட்டுட்டு, அங்கே உட்கார்ந்திருந்த என் வருங்கால மாமனாரைப் பார்த்து ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சிட்டு பகவதிக்கிட்டே கடலை போடுகிறேன்.

நாள்: 30/10/2008
மதியம் 2 மணி
துணிக்கடையில் பட்டுப்புடவைகளை சும்மா அள்ளிவீசிக்கொண்டிருக்கிறான் கடையிலே வேலை செய்கிறவன். எனக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த பகவதியின் மல்லிகைப்பூ வாசம் என்னை தூக்கிக்கொண்டு இருக்கிறது. காலையிலே என்னை வெற்று மார்போடு பார்த்துவிட்ட அவள் அம்மா, அப்பப்போ அர்த்தமேயில்லாமல் ஒரு நமட்டுச் சிரிப்பு சிரிக்கிறது எனக்கு என்னவோபோல இருக்கிறது.
"அம்மா, இது எப்படி இருக்கு?" என்று பகவதி கேட்க, பார்வதி எனக்கும் பகவதிக்கும் நடுவில் வந்து நிற்கிறாள்.
புடவையைக் குனிந்து பார்க்கிறாள். எனக்கு அவ்வளவு பக்கத்தில் வந்து அவள் நிற்க, அவள் உடம்பு வாசம் என்னவோ செய்கிறது. நானும் புடவையைப் பார்த்துவிட்டு ஏதோ சொல்ல நினைத்து, பகவதி பக்கம் திரும்ப நினைக்கும்போது, என் முகம் இருக்கிற இடம் என் வருங்கால அத்தையின் பக்கவாட்டு மார்பகம். அவள் கைகளால் ஜரிகையைத் தொட்டுக்கொண்டு தடவிப் பார்க்க, நான் என் கண்களால் அவளது அந்தப் பருத்த முலைகளில் ஒன்றை வெறித்துப் பார்க்கிறேன். தேவையில்லாமல் குளிரறையில் எனக்கு வேர்க்கிறது. என் முகத்துக்கு ரொம்பப் பக்கத்தில் ஒரு இரண்டு இன்ச் இடைவெளியில்தான் என் அத்தையோட முலை இருக்கிறது. எனக்கு எப்படி இருக்கும், கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பாருங்கள்.
அப்போதுதான், அப்போதுதான் அது நடந்தது. அது மட்டும் நடக்காமல் இருந்திருந்தால் இன்றைக்கு காமலோகத்தில் இந்தக் கதையை எழுதிக்கொண்டிருக்க மாட்டேன்.
என் அம்மா, "சம்மந்தி, இது எப்படி இருக்குன்னு கொஞ்சம் பாருங்களேன்" என்று சொன்ன குரலுக்கு, என் அத்தை சடாரென பின் திரும்ப நினைக்கும்போது, என் பக்கமாகக் திரும்பிப் போக நினைத்துத் திரும்ப, என் உதடும் அவர்கள் முலையும் முட்டி மோதி, அவர்கள் முலை அதிர்ந்து, என் உதடு துடித்து ஒரு விநாடியில் என்னென்னமோ நடக்கிறது.
என் சுன்னி என் கட்டுப்பாட்டைத் தாண்டி, அத்தையாகப் போகிறவள் என்ற உணர்வு கொஞ்சம்கூட இல்லாமல் வெடச்சுக்கொண்டு நிற்கிறான். முலைமேலே என் உதடு பட்டு மோதியதில் அவர்கள் முலை அதிர்ந்ததைப் பார்க்கக் கண் கோடி வேண்டும். அந்த முலை என் உதட்டில் பட்டபோது எனக்கு ஏற்பட்ட ஆனந்தம் சொல்ல முடியவில்லை.
நான் நிமிர்ந்து அவர்கள் முகம் பார்க்க, அவர்கள் என் முகத்தைப் பார்க்க, கண்ணாலேயே நான் "சாரி" என்பது மாதிரி பாவனை பண்ண, அவர்களும் பரவாயில்லை என்பது மாதிரி பாவனை பண்ணிட்டு என் அம்மா கிட்டப் போகிறாள்.
எனக்கு உடம்பெல்லாம் வேர்த்துக்கொட்டுகிறது. இவ்வளவு ஒரு நொடியில் நடந்து முடிந்த விஷயம் என்றாலும், மனசு ஏனோ தெரியலை, அலைபாய ஆரம்பிக்கிறது. பாரதிராஜா படங்களிலே வருகிற மாதிரி, அந்த முலையில் என் உதடு பட்ட அந்த காட்சி திரும்பத் திரும்ப என் மனத்திரையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.
எனக்குப் பகவதி மேலே ஒரு காதல் உணர்வு என்றால், அவர்கள் அம்மாமேல ஒரு காம உணர்வு உண்டாகிறது. ஏன்னு தெரியவில்லை. சாவதற்குள் ஒரு தடவையாவது மாமியாரைப் போட்டுறனும். அதுக்கு எதை இழக்கவேண்டி வந்தாலும் கவலைப்படக்கூடாது என நினைக்கிறேன். அவர்கள் என் அம்மாவிடம் பேசிக்கொண்டே திரும்பித் திரும்பி என்னையே பார்க்கிறார்கள்.
இரவு 8 மணி
ஒரு வழியாக கல்யாணத் துணியெல்லாம் எடுத்து முடிச்சிட்டு ஒரு பெரிய சாப்பாட்டுக் கடைக்கு வருகிறோம். என் எதிரில் பகவதியும் என் பக்கத்தில் என் அம்மாவும் உட்காருகிறோம். ஒரு கண் பகவதியைப் பார்த்தால், இன்னொரு கண் அத்தையைப் பார்க்கிறது. சாப்பிட்டு முடிக்கும்போது நான் கை கழுவப் போகிறேன். என் பின்னாலேயே பகவதியின் அம்மா வருகிறாள்.
"மாப்ளே, சாரி" ஒருவிதமான கிசுகிசுப்பான குரலில் யாருக்கும் கேட்காமல் சொல்கிறாள்.
"எதுக்கு சாரி சொல்றீங்க அத்தை...?" என்று ஒண்ணும் தெரியாத மாதிரி கேட்கிறேன்.
"அதான்... மாப்ளே அந்தக் கடையிலே எதேச்சயா திரும்பும்போது உங்க மேலே..." என்று இழுக்கிறாள்.
"என் மேலே?" என்று நான் வேண்டும்னே கேட்க,
"அட போங்க மாப்ளே... எனக்கு வெட்கமாக் கிடக்கு. மாப்ளேன்னுகூடப் பார்க்காமல் உங்க மூஞ்சியிலேயே... சீய்... அசிங்கமா இருக்கு... சாரி மாப்ளே" என்று சொல்லும்போது பகவதியும் கை கழுவ வருகிறாள்.
அதோடு நான் ஒண்ணும் பேசவில்லை. சாப்பிட்டு முடிச்சு அவர்களை வீட்டில் விட்டுட்டு கிளம்ப மனசே இல்லை. ஒரு பக்கம் நான் கட்டிக்கப்போகிற பெண். இன்னொரு பக்கம் அவளோட அம்மாவும் அவர்களோட பெரிய முலைகளும். அதுவரைக்கும் நான் எந்த முலைகளையும் தொட்டது கூடக் கிடையாது. முதல்முதலாக என் வருங்கால மாமியாரோட முலை என் முகத்தில் பட்டவுடனே இப்படி குணா கமல் மாதிரி ஆகிறேன். சீக்கிரமே வரவிருக்கிற என் கல்யாணத்தையோ அல்லது என் முதலிரவையோ பற்றி எனக்குக் கற்பனையில்லை. ஆனா எப்படி என் மாமியாரை மடக்கிப் போடுவது என்று நினைச்சு நினைச்சு தூக்கம்கெட்டு தவிக்கிறேன்.
நாள்: 25/11/2008
மாலை 6 மணி
ஒருவழியாக கல்யாணம் முடிந்து எல்லாரும் வீட்டுக்குப் போய்விட்டார்கள். எங்களுக்கு முதலிரவு கல்யாண மண்டபத்திலேயே நடக்க ஏற்பாடு நடந்துகொண்டிருந்தது.
என் அம்மா, "டேய், நான் வீட்டுக்குப் போறேன். காலையிலே நீ பகவதியைக் கூட்டிக்கிட்டு வீட்டுக்கு வா. நல்ல நேரம் காலையில 8 மணிக்கு. அப்ப வா. நான் ஆரத்தி கரைச்சு வச்சு காத்திட்டு இருப்பேன்" என்று என் அம்மா சொல்லிட்டு போய்விட்டார்கள்.
நானும் பகவதியும் மணப்பெண்ணுக்குன்னு ஒதுக்கப்பட்ட அறையிலே உட்கார்ந்திருக்கிறோம். எனக்குன்னு ஒதுக்கப்பட்ட அறையிலே முதலிரவுக்கான அலங்காரம் நடக்குது. என் அத்தை ஓடி ஆடி அந்த அறையை அலங்கரிக்க உதவி செய்கிறாள் மத்த அவர்கள் சொந்தக்காரங்களோட.
என் மாமனார், "டீ, பார்வதி, நான் வீட்டுக்குப் போறேன். எனக்கு நாலு நாளா தூக்கமில்லாம கண்ணெல்லாம் எரியுது. நாளைக்கு நான் மாப்ளே வீட்டுக்கு நேரா வந்துர்றேன். நீ பொண்ணையும் மாப்ளையும் கூட்டிக்கிட்டு அங்க வந்து சேரு காலையிலே. பொண்ணுக்குக் குடுத்த ரூமுல படுத்துக்கடி" என்று சொல்லிட்டு அவர் போகிறார்.
நான் ஒரு குளியலைப் போட்டுட்டு வந்தவுடனே, பகவதி குளிக்க பாத்ரூமுக்குள் போனதும் என் அத்தை நான் உட்கார்ந்திருந்த இடத்துக்கு வருகிறாள்.
"மாப்ளே... எனக்கு ஒரே பொண்ணு... ரொம்ப செல்லமா வளர்த்துட்டேன். ரொம்ப சாது. கொஞ்சம் பார்த்துக்கங்க. முரட்டுத்தனமா என் பொண்ணுக்கிட்ட நடந்துக்காதீங்க. உங்களை கெஞ்சிக் கேட்கிறேன். அவ தாங்க மாட்டா" என்று சொல்கிறப்பவே அவர்கள் கண்ணில் தண்ணீர்.
"என்ன அத்தை, உங்களை மாமா பண்ணுன மாதிரி பண்ணிடுவேன்னு நினைச்சீங்களா?" என்று நான் கேட்க, அவர்கள் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாகிவிட்டார்கள்.
என்னை ஒரு மாதிரிப் பார்க்க, "உங்க மகள் என்கிட்ட எல்லா உண்மையும் சொல்லிட்டா. கவலைப்படாதீங்க, உங்க மகளை நான் பார்த்துக்கிறேன்" என்று சொல்கிறேன்.
அவர்கள் கண்ணீரைத் துடைச்சிட்டுத் திரும்ப முதலிரவு அறை அலங்காரத்துக்குப் போகிறார்கள். ஒரு வழியா அலங்காரம் எல்லாம் பண்ணி மற்றவர்களும் போகிறார்கள். எனக்கு என் முதலிரவு நடக்கப்போகுது என்கிற பரபரப்பு கொஞ்சம்கூட இல்லை. தெரிந்தோ தெரியாமலோ அந்த நேரத்தில் எனக்கு என் மாமியாரைப் போடணும்னு தோணுது.

மாலை 6:30 மணி
பெண் அறையிலே பகவதிக்கு அலங்காரம் செய்ய இரண்டு பெண்கள் வந்து அலங்காரம் செய்துகொண்டு இருக்கிறார்கள். நான் முதலிரவுக்காக செட் செய்திருந்த அறையிலே சும்மா ஒரு நோட்டம் விட்டுக்கொண்டு இருக்கிறேன்.
என் அத்தை "தள்ளுங்க மாப்ளே" என்று சொல்லி என்னை ஒதுக்கிட்டு ஒரு ஸ்டூலோடு உள்ளே வருகிறாள்.
"அதுக்குள்ளே இந்தப் பூக்கள் கழன்று தொங்குது" என்று சொல்லி ஒரு இடத்தில் ஸ்டூலைப் போட்டு அது மேலே ஏறி நின்று தொங்கிய பூவைச் சரி செய்யக் கையை மேலே தூக்குகிறாள்.
அவர்களுடைய சாரி பிளவுஸ் இன்னும் கொஞ்சம் மேலே ஏறி, சாரி பிளவுஸால் எப்போது மறைக்கப்பட்டு சூரியனையே பார்க்காத அந்த முலைக்குக் கீழே உள்ள பகுதி வெளிறெனப் பளிச்சென்று காட்டுகிறது. லோ கட் புடவையிலே சேலை கொஞ்சம் ஒதுங்கி, அவர்களுடைய ஒற்றை ரூபா காசு அளவுக்கு வட்டமான அந்தத் தொப்புள், என்னைப் பார்த்து "வாடா வந்து நாக்கை வைத்து நக்குடா" என்பது மாதிரி இருக்கிறது. என்னை அறியாமலே எனக்குள்ளே என்னவோ பண்ணுது.
அத்தை கைகள் மேலே தூக்கிக்கொண்டு இருந்ததுல, அவர்களுடைய ஒரு பக்கச் சைடு முலை எனக்கு அருகாமையிலேயே மூடியும் மூடாமலும் பிதுங்கிக்கொண்டு இந்த வயதிலேயும் திமிரிக்கொண்டு நிற்கிறது. அப்படியே அறையை நோட்டம் விடுவது மாதிரி அவர்கள் பின் பக்கம் போனேன். அவர்களுடைய அந்தப் பருத்த குண்டி... அடடா... அதுக்குள்ளே வைத்துக் குத்த என்னை அழைக்கிற மாதிரி ஒரு நினைப்பு. என் தண்டு என் பட்டு வேட்டிக்குள்ளே முண்டுது. முண்டி முண்டி ஜட்டியைத் தூக்கி பட்டு வேட்டியையும் தூக்குகிறது. அப்படியே இன்னும் கொஞ்சம் பக்கவாட்டில் போய் இடுப்பை பக்கத்தில் இருந்து ரசிக்கிறேன். வளைந்து அழகாக மடிப்போட, 'தடவுடா டேய்' என்று என்னைக் கெஞ்சுகிற மாதிரி இருக்கிறது.
அப்புறம் நான் மெதுவாக அவர்கள் பக்கத்தில் முன் பக்கமாக வந்து, "அத்தை, நான் வேணா செய்யட்டுமா? நீங்க இருங்க அத்தை. நான் சரி செய்கிறேன்" என்கிறேன்.
அவர்கள், "அட நீங்க இருங்க மாப்ளே. நான் செய்கிறேன். கல்யாண மாப்பிள்ளை போய் உட்கார்ந்து ஓய்வெடுங்க. அப்புறம் ராத்திரிக்கு ரொம்ப களைப்பாயிடுவீங்க" என்று சொல்கிறார்கள்.
என்னைப் பார்த்துச் சொல்லிட்டு, அவர்கள் அங்கே பக்கத்தில் கொஞ்சம் கைக்கு எட்டுகிற தூரத்திலிருந்த இன்னொரு பூவைச் சரி செய்யக் கையை நீட்டித் தொட முயற்சி பண்ணுகிறார்கள். ஸ்டூல் லேசாக ஆடுது. என் மனசும்தான். அத்தை அப்படியே சரிய மாட்டார்களா? என் நெஞ்சிலே அவர்கள் முலையை வைத்துக் மோத மாட்டார்களா? என்று என் மனசுக்குள்ளே ஒரு குறுகுறுப்பு. அட அந்த சனி பிடித்த ஸ்டூல் ஆடி ஆடி அடங்கிப் போகிறது.
ம்ம்ம். நான் கொடுத்து வைத்தது அவ்வளவுதான் என்று நினைக்கையிலே, அத்தை இன்னும் கொஞ்சம் தள்ளி இருக்கிற பூவைச் சரி செய்யக் கையை நீட்டித் தொட முயல, ஸ்டூல் திரும்ப ஆட்டம் கண்டு, அப்படியே என் அத்தை என் மீது பூவாய் சாய, அவர்கள் கட்டிக்கொண்டிருந்த பூக்கள் அந்துபோய் எங்கள்மீது பூத்தூறலாய் தூவ, என் மனதில் 'நம்தன நம்தன நம்தன' பாட்டு ஒலிக்கிறது.
அவர்கள் பட்டுப்போன்ற முலைக்குலை என் முகம்மீது முட்டுப்பட்டதில், என் உதடுகள் என் உத்தரவில்லாமலே அவர்கள் முலைகள் மேலே முத்தத்தைப் பதிக்கிறது. அவர்கள் கண்களை மூடிக்கொள்கிறார்கள். என் கைகள் அவர்களைப் பிடித்து அணைத்திருந்த இடம் அவர்கள் குண்டி. அந்த மிருதுவான அந்தக் குண்டிகளில் என் கைகள் பட்டு அவர்கள் உடம்பெல்லாம் புல்லரிக்கிறது, எனக்கும்தான். அப்படியே அவர்கள் கீழே இறங்க இறங்க, அவர்கள் கழுத்திலே முத்தமிடுகிறேன். அப்புறம் தாவாங்கொட்டைன்னு அடுத்த என் உதடு சரியாகப் பதிந்த இடம் அவர்கள் உதடு.
திரும்பவும் என் உதடு என் உத்தரவிற்கு காத்திருக்காமல் அழுத்தமாக அவர்கள் உதட்டிலே முத்தமிடுகிறது. அவர்கள் முலைகள் டைட் ஆகுவதை என் நெஞ்சம் உணர்கிறது. அவர்கள் என் உதட்டில் இருந்து தங்கள் உதட்டை விடுவித்துக்கொண்டு, முகத்தை அந்தப் பக்கமாக திருப்புகிறப்ப அவர்கள் கன்னத்திலே இன்னொரு முத்தம். அப்புறம் அவர்கள் காதிலே இன்னொரு முத்தம்...
அப்படியே அவர்கள் காதிலே கிசுகிசுக்கிறேன், "அத்தை நீங்க ரொம்ப அழகாயிருக்கீங்க... எனக்கு உங்களை ரொம்பப் பிடித்திருக்கு" என்று.
"ஐயோ... விடுங்க மாப்ளே... விடுங்க" என்று சொல்லி என்னிடமிருந்து தங்களை விடுவித்துக்கொண்டு, என்னைக் கட்டிலிலே தள்ளிவிட்டுட்டு, ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் கண்ணிலே திடீர்னு வர அப்படியே ஓடுகிறாள்.
என் சுன்னி மெதுவாகச் சுருங்குகிறான். நான் அந்த முதலிரவு அறையைச் சுத்தம் பண்ணி, பூவை ஒழுங்காகக் கட்டுகிறேன். அந்து விழுந்த இடத்தில் மட்டும் கொஞ்சம் இடைவெளியோட பூக்கள் தொங்கிக்கொண்டு இருக்கிறது. அத்தையை அப்படிப் பண்ணிட்டு, என் மனசு இன்னும் அத்தையை ஓக்குறதுக்குத் துடிக்குது, முதலிரவு என்பதையும் மறந்து.
இரவு 7:30 மணி
பசிக்கிறது எனக்கு. வயிறு பசிக்கிறது. வெளியே போய் சாப்பிடலாமா? நண்பர்கள் எல்லாம் போய்விட்டார்கள். தனி ஆளாக எனக்குன்னு ஒதுக்கப்பட்ட அறையிலே உட்கார்ந்து இருக்கிறேன். முதலிரவு அரங்கேற்றத்துக்காக அழகாக இருக்கிறது. அங்கே கிடந்த ஒரு பழைய குமுதத்தைப் படிக்கிறேன். எதுலயும் நாட்டமில்லை.
எப்படி இருந்தாலும் அத்தனை சடங்குகளையும் கழட்டி எறியப் போகிறேன். இதுக்கு எதுக்கு இவ்ளோ நேரம் அலங்காரம் என்று என் மனசு என்கிட்டேயே கேள்வி கேட்கிறது. இப்போது வயிற்றுப் பசியும் காமப் பசியும் என்னை வாட்டுது. அத்தை வருகிறாள் திரும்ப என் அறைக்கு ஒரு டிபன் கேரியரோட.
"என்ன அத்தை... பகவதி சாப்பிட்டுருச்சா? எனக்குப் பசிக்குது" என்று நான் சொல்கிறேன்.
அவள், "பகவதிக்குப் பசிக்கலையாம்... உங்களுக்குச் சாப்பாடு இதுல இருக்கு. உங்களுக்குச் சாந்தி முகூர்த்தம் 9:30க்குத்தான். ஆனா, அதுவரைக்கும் நீங்க வெளியில எங்கயும் போகக்கூடாது. 9:30 லிருந்து 12:00 வரைக்கும் ரொம்ப நல்ல நேரம்னு ஐயர் சொன்னாரு. அந்த நேரத்துல உங்களுக்குச் சாந்தி முகூர்த்தம் நடந்துச்சுன்னா, உங்களோட ஜாதகப்படி உங்க குடும்பம் தழைக்குமாம். இன்னும் ரெண்டு மணி நேரம்தான் இருக்கு. இங்கேயே கொஞ்சம் ஓய்வெடுங்க. இப்போ சாப்பாடு உங்களுக்கு நான் பரிமாறணும்" என்று சொல்லி, பக்கத்தில் இருந்த ஒரு பாயை மடிச்சு விரிச்சிப் போட்டு, "உட்காருங்க மாப்ளே... சாரி... டேபிள் இல்ல... கீழதான் உட்கார்ந்து சாப்பிடணும்" என்று சொல்கிறாள்.
நான் வேட்டியை கொஞ்சம் சுருட்டி மடித்து, அவள் போட்ட பாயில் உட்காருகிறேன். அவள் குனிந்து ஒரு இலையை என் முன்னாடி போட்டாள். தண்ணீர் தெளிச்சிவிட நான் இலையைத் துடைத்துவிட்டு அவர்களை நிமிர்ந்து பார்க்கிறேன். அவள் குனிந்து என் இலையிலே சோறு போடுகிறாள். அவளுடைய லோ கட் பிளவுஸ் வழியே விலகிய முந்தானைக்குள் அந்த இரண்டு பெருத்த முலைகளும் ஒண்ணோடு ஒண்ணு முட்டி மோதி முலைப் பள்ளத்தை எனக்குப் படமாகக் காட்டுகிறது. என் தம்பி அங்கே உள்ளுக்குள்ளே படம் எடுக்க ஆரம்பிக்கிறான்.
இன்னும் முதலிரவுக்கு ரெண்டு மணி நேரம்தான் இருக்கு. இப்போ பார்த்து எனக்கு என் அத்தைமேலே காமம் பொங்கி வழிகிறது. அடக்கமுடியாமல் தவிக்கிறேன். சும்மா சொல்லக்கூடாது. அத்தையோட ரெண்டு முலைகளும் வெள்ளை வெளேரெனப் பளிச்சென்று இருக்கு. எனக்கு ஒரே துடிப்பா இருக்கு. இந்த வயதிலேயும் இப்படி உருண்டு திரண்ட முலைகளா... என் கண்களையே என்னால நம்பமுடியலை. அவர்களுடைய பிளவுஸ் ரொம்ப டைட்டாக முலைகள் ரெண்டையும் பிதுக்கிக் காட்டுகிறது என் கண் முன்னால 3டி எஃபெக்ட்டில். எனக்கு காம உணர்வு பிச்சுக்கிட்டு அலைக்கழிக்கிறது. அப்படியே அவர்கள் முலையிலே வாயை வைத்துச் சப்ப மாட்டோமா... அப்படியே பிடிச்சு அமுக்கி விளையாட மாட்டோமான்னு மனசு கண்டபடி அலைபாயுது.
அடுத்து குழம்பை எடுத்து கரண்டியிலே கொஞ்சம் ஊற்றினவள் "கலுக்" என்று கொஞ்சம் வெட்கம், கொஞ்சம் கிண்டலோடு சிரிச்சிட்டு, குழம்புச் சட்டியை கீழே வச்சுட்டு, சிரிப்பை அடக்கமுடியாமல் அந்தப் பக்கம் திரும்பிக்கொள்கிறாள். எனக்கு என்னவோ மாதிரி ஆகுது.
"என்ன அத்தை... எதுக்குச் சிரிக்கிறீங்க?" என்று கேட்கிறேன். பதில் எதுவும் சொல்லாமல், திரும்பவும் சிரிக்கும் சத்தம் மட்டும் கேட்கிறது.
"மாப்ளே..." கொஞ்சம் சிரிப்பை கஷ்டப்பட்டு அடக்கி, "உங்க" வார்த்தை தடுமாறி, "உங்க வேட்டியை..." அடக்கமுடியாமல் திரும்பச் சிரித்து, "வேட்டியை சரி பண்ணுங்க" என்று சொல்லிட்டு குடுகுடுன்னு ஓடுகிறாள் அறையை விட்டு, முகத்தையும் பொத்திக்கொண்டு.
குனிந்து பார்க்கிறேன். வேட்டி கட்டி ரொம்ப பழக்கமில்லாததால, வேட்டி நடுவிலே பப்பறப்பான்னு திறந்து கிடக்கிறது. என்னோட கருப்பு நிற ஜட்டியை முட்டி கம்பீரமாக என் தம்பி நிற்கிறான், வெடச்சுக்கிட்டு. எனக்குக் கொஞ்சம் வெட்கமாகத்தான் ஆகுது.
வெளியிலே இருந்து அத்தையோட குரல், "மாப்ளே, கொஞ்சம் தயவு செஞ்சு நீங்களா போட்டுச் சாப்பிடுங்க. நான் போய் கொஞ்சம் பகவதியைப் பார்த்துட்டு வாறேன்" என்று சொல்லிட்டு நடக்கும் சத்தம் கேட்கிறது.
எனக்கு அந்த வெக்கத்திலும் ஏனோ தெரியலை, ஒரு மெல்லிய புன்னகை வருகிறது. இன்னும் என் தம்பி மடங்கலை. அத்தையோட அந்த கட்டுக்கடங்கா முலைகளே கண்ணுக்குள்ள ஆடுது. என்னை ஆட்டுவிக்கிறது. ஏதோ ஒப்புக்குக் கொஞ்சம் சாப்பிட்டு முடிக்கிறேன்.

இரவு 8:00 மணி
நகம் கடித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கிறேன் முதலிரவுக் கட்டிலில். இன்னும் ஒன்றரை மணி நேரம் இருக்கு முதலிரவுக்கு. பாழாய்ப் போன கடிகாரம் ரொம்ப மெதுவாக நகருது. மனசு என் அத்தை என் சுன்னியைப் பார்த்துட்டு வெட்கப்பட்டு ஓடினதையே நினைச்சிட்டு இருக்கு. இருக்க இருக்க அத்தைமீதான காம உணர்வு கொந்தளித்துக்கொண்டு இருக்கிறது.
“முதலிரவுங்கிறதால இன்னைக்கு எப்படின்னாலும் அத்தையை ஓக்க முடியாது. ஆனா அத்தைமேல உள்ள ஆசை, வெறி எல்லாத்தையும் அவங்க பொண்ணுக்கிட்ட காட்ட வேண்டியதுதான். வரட்டும்... 9:30 ஆகட்டும்... புண்டையைக் குத்திக் கிழிச்சிடுறேன். இன்னைக்கு அவள் புண்டையைக் கிழிக்கிற கிழியில், அப்படியே வாழ்நாள் முழுக்க என் மடியிலே கிடக்கணும். அவள் முலையைப் பிடித்து அமுக்குற அமுக்குல எனக்கு அவள் தினமும் கால் அமுக்க வேண்டும். தினமும் எனக்கு இது வேண்டும் இது வேண்டும்னு அடம் பிடிக்கணும்”.
இப்படியெல்லாம் என் மனசு பிதற்றுகிறது. காமம் படுத்துற பாட்டை நல்லா உணருகிறேன். என் சுன்னியை வேட்டியோடு சேர்த்து மெதுவாக இதமாகத் தடவிக்கொடுக்கிறேன் என்னையுமறியாமல்.
அத்தை ஒரு தட்டிலே பழம் எல்லாம் வைத்து அலங்கரித்துத் தூக்கிக்கொண்டு அவர்கள் அந்த அறைக்குள்ளே நுழைவதைப் பார்த்ததும், டபக்கெனக் கையை என் சுன்னியில் இருந்து எடுக்கிறேன். அவர்கள் நான் அந்த மாதிரிச் செய்ததைப் பார்த்துவிட்டார்கள். திரும்ப ஒரு வெட்கம் கலந்த சிரிப்புச் சிரிச்சிட்டு வாய்க்குள்ளே முணுமுணுத்தது எனக்குக் கேட்குது. "அவசரம் போலிருக்கு" என்று.
"என்ன அத்தை?" என்று நான் திரும்பக் கேட்க,
"ஒண்ணுமில்ல மாப்ளே. இந்தத் தட்டை வச்சுட்டுப் போறேன்" என்று நான் உட்கார்ந்திருந்த இடத்துக்கு எதிர்ல இருந்த மேஜையிலே தட்டை வைக்கக் குனிகிறார்கள், எனக்கு அவர்கள் குண்டியைக் காட்டிக்கொண்டு.
எனக்கு அப்படியே அந்தக் குண்டியோட வைத்து என் தம்பியை வைத்துத் தேய்த்து, அணைத்து, கட்டிப்பிடித்து, முலைகளை அமுக்கிக் கழுத்தில் முத்தமிடலாமா என்று தோணவைக்கிறது அவர்களுடைய அழகான கச்சிதமான குண்டி. நான் சடாரென டாய்லெட் போக எந்திரிக்க, அவர்கள் தட்டை வச்சிட்டுப் பின்னாடி நகர, அவர்கள் குண்டி இடித்த இடத்தை நான் சொல்ல வேண்டியிருந்தால் நீங்கள் காமலோக உறுப்பினராய் இருப்பதில் அர்த்தமில்லை. என் தண்டில் அந்த மெத்தை போன்ற குண்டி பட்டவுடன் எகிறிக் குதித்து பெரிசாகிறான் என் போர்வால். அவர்கள் இந்த முறை தங்களுடைய காம உணர்வைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் இன்னும் கொஞ்சம் குண்டியை என் தம்பி மேலே வச்சு லேசா நசுக்கிட்டு, சுயஉணர்வு வந்து டபக்கென முன் பக்கம் நகருகிறார்கள்.
நான் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைச்சிக்கிட்டு, "அத்தை... இந்த வயசிலேயும் இவ்வளவு அம்சமா இருக்கீங்களே... சின்ன வயசிலே எப்படி இருந்திருப்பீங்க?" என்று கேட்கிறேன். என் பக்கம் திரும்பி,
"என்ன மாப்ளே... நானும் அப்போ புடிச்சுப் பாக்குறேன். ஒரு பொடி வச்சே பேசுறீங்க. சாயங்காலம் ஸ்டூலிலே இருந்து விழுந்த என்னை தாங்கிப் பிடிச்சுத் தடுத்ததுக்கு நன்றி. ஆனா உங்க உதடு கண்ட இடத்துல பட்டு எனக்கே ஒரு மாதிரி ஆயிருச்சு... அதுலேருந்தே இன்னும் நான் மீள முடியலை. நீங்க என்னடான்னா மாமியாருன்னுகூடப் பார்க்காம இப்படி கேள்வி கேக்குறீங்க. போங்க மாப்ளே" என்று செல்லமாகச் சிணுங்கிட்டுத் திரும்பப் போகப் பார்த்தார்கள்.
நான், "இல்லத்தை, நிஜமாவே நீங்க ரொம்ப அம்சமா, அழகா இருக்கீங்க. பச்சையா சொல்லணும்னா, உங்க உடம்பு இந்த வயதிலேயும் இளசுங்களை சுண்டி இழுக்கிற மாதிரி அதுஅதும் இருக்க வேண்டிய சைசில் இருக்கு. தெரியுமா?" என்று சொல்கிறேன்.
என் அத்தைக்கு முகம் சிவக்கிறது. "சரி சரி... போதும் நீங்க என்னைப் பத்தி பேசுனது. நான் போகணும் தள்ளுங்க" என்று தங்களை வழிமறிக்கிற என்கிட்டே சொல்கிறார்கள்.
"அத்தை... வேணும்னு எனக்கு வேட்டி முதல்ல தொறக்கலை. அதுவா தொறந்துருச்சு. வேட்டி அதிகம் கட்டிப் பழக்கமில்லைங்கிறதால. தப்பா நினைக்காதீங்க" என்று சொல்லி ஒரு நமட்டுச் சிரிப்பு சிரிக்கிறேன்.
"அதெல்லாம் ஒண்ணும் நான் தப்பா நினைக்கல... முதல்ல வழிவிடுங்க... பகவதி அங்க தனியா உட்கார்ந்திருக்கா..." என்று கொஞ்சம் வெட்கத்தோட தலை குனிகிறார்கள். "மாப்ளே... நானும் உங்களை ஒண்ணு கேட்கிறேன்... தப்பா நினைக்க மாட்டீங்களே?" என்கிறாள்.
நான், "கேளுங்க அத்தை... நான் ஒண்ணும் நினைக்க மாட்டேன்" என்று ஆர்வத்தோட சொல்கிறேன்.

பார்வதி, "என் பொண்ணுமேலே உங்களுக்கு அவ்ளோ ஆசையா? சாயங்காலத்திலேருந்து ஒரு மாதிரியாவே இருக்கீங்க. இப்போகூட நான் இங்க வரதுக்கு முன்னாடி நீங்க என்ன செஞ்சிக்கிட்டு இருந்தீங்கன்னு பார்த்தேன். இன்னும் கொஞ்ச நேரம்தானே... பொறுமையா இருங்க. சொல்லுங்க... என் பொண்ணுமேலே அவ்ளோ ஆசையா இருக்கா?" என்று கேட்க, நான் கொஞ்சம்கூட யோசிக்காமல்,
"அத்தை, வெட்கத்தை விட்டுச் சொல்றேன். உங்களைப் பார்க்கிறப்பதான் எனக்கு என்னால கண்ட்ரோல் பண்ணமுடியலை. முதல்ல நீங்க என்மேலே சரிஞ்சீங்க. உங்களோட படக்கூடாத பாகம் என்மேலே படக்கூடாத இடத்துல பட்டு, நினைக்கக்கூடாத நினைப்பெல்லாம் உண்டாக்கிடுச்சு. அப்புறம் நீங்க குனிஞ்சு நின்னு பரிமாறுனது உங்க தப்பு. உங்க அழகுலே அப்படியே எனக்கு மயக்கமெடுத்துப் போய்தான், நீங்க காணக்கூடாததை நான் காட்டக்கூடாததை நீங்க பார்த்துட்டீங்க, நான் காட்டிட்டேன். இப்பவும் நீங்க வந்து எனக்கு உங்க பின்பக்கத்தை கொஞ்சம் குனிஞ்சு காட்டி, பழத்தட்டை மேஜையிலே வச்சீங்க. அப்பகூட அத்தைங்கிறதால எல்லாத்தையும் அடக்கிக்கிட்டேன். அப்புறம் உங்க பின்னழகால் முட்டக்கூடாத இடத்தில முட்டிட்டீங்க. கிளம்பக்கூடாத ஒண்ணு கிளம்பிடுச்சு. இப்ப நீங்களா இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டவுடனே சொல்றேன்... எனக்கு இன்னைக்கு ராத்திரி முதலிரவுங்கிறதைவிட உங்களைப் பார்க்கப் பார்க்கத்தான் ஒரு மாதிரியான மூடு கிளம்புது. தப்புன்னு அறிவுக்குத் தெரியுது... ஆனா இந்த மனசுக்கும் உடம்புக்கும் தெரியலையே. ஏதோ என் மனசுல பட்டதை மறைக்காம உங்ககிட்டே சொல்லிட்டேன். தப்பிருந்தால் மன்னிச்சுருங்க. எல்லாம் பகவதி இங்க வந்தவுடனே சரியாயிரும்னு நினைக்கிறேன். இப்போ நீங்க போங்க" என்று படபடவென்று நான் பேசியதைப் பார்த்து, முகம் சிவக்க, தலையைக் குனிந்துகிட்டு என்னைத் தாண்டிப் போகிறார்கள்.
எனக்கு அவ்வளவு பக்கத்தில் போவதால அவர்கள் உடம்பு வாசம் என்னவோ பண்ணுது. ரொம்ப தைரியத்தோட "அத்தை... எனக்கு உங்களை ரொம்பப் பிடிக்குது அத்தை... என்னவோ பண்ணுது... என்னை மன்னிச்சிருங்க" என்று சொல்லி, அவர்களை என் பக்கம் இழுத்து, உதட்டிலே நச்சென்று ஒரு முத்தம் கொடுத்து, அவர்கள் உதட்டை என் உதட்டால் சப்ப, அவர்களும் கண்ணை மூடிக்கிட்டு என் உதட்டைக் கொஞ்சம் சப்புகிறார்கள். ஆனா, எல்லாம் ஒரு நிமிஷம்தான். என்னை தள்ளிவிட்டு, "விடுங்க மாப்ளே... இது தப்பு. என் பொண்ணோட வாழ்க்கையை நானே கெடுக்க மாட்டேன். விடுங்க" என்று என் நெஞ்சில் கைவைத்துத் தள்ளுகிறார்கள்.
நான், "அத்தை, இன்னும் ஒரே ஒரு வாட்டி. ப்ளீஸ்... இதுமாதிரி முத்தத்தை நான் அனுபவிச்சதே இல்லை. ப்ளீஸ்" என்று கெஞ்சி அவர்கள் கையைப் பிடித்து இழுக்கப் பார்க்கிறேன்.
"விடுங்க மாப்ளே... விடுங்கன்றேன்ல்ல" என்று சொல்லி ஒரே ஓட்டமாய் ஓடுகிறார்கள் என் அறையை விட்டு.
எனக்கோ என்னவோ மாதிரி ஆகிடுச்சு. போய் பகவதி கிட்டே போய் சொல்லிவிடுவார்களோ... போயும் போயும் முதலிரவு அன்னைக்கே இப்படி செய்யணுமா... நம்ம அத்தைதானே... பொறுமையா இருந்திருக்கலாமே... இப்ப எல்லாமே போச்சே... இன்னைக்கு முதலிரவு அம்போதான். கொஞ்சம் அதிகமா பேசிட்டோமோன்னு வருத்தத்தோட நினைச்சுக்கிட்டு மெத்தையிலே பொத்தென்று உட்காருகிறேன்.
இரவு 8:45 மணி
"மாப்ளே, இங்க கொஞ்சம் ஓடி வாங்களேன்" என்று என் அத்தை எதிர் அறையிலேருந்து கத்த, நான் பதறியடித்து ஓடிப்போகிறேன் அந்த அறைக்கு. அத்தை கையில் பாதி மயங்கிய நிலையிலே பகவதி.
"என்ன ஆச்சு அத்தை?" என்று நான் பதட்டத்தோட கேட்கிறேன்.
"தெரியலை மாப்ளே. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, 'அம்மா, எனக்கு ஒரு மாதிரி கிறுகிறுன்னு வருது'ன்னா... அப்புறம் அப்படியே என் தோளிலே சாய்ஞ்சுட்டா" என்று முடிக்க, நான் "வாட்ச்மேன்! வாட்ச்மேன்!" என்று கத்த, வாட்ச்மேன் வருகிறார்.
"என்ன அண்ணே. கூப்பிட்டீங்களா?" என்று அவர் கேட்க,
"பக்கத்தில எதாச்சும் கிளினிக் இருக்கா? என் மனைவிக்கு மயக்கமா வருதுங்கிறா..." என்று நான் சொல்ல,
"ரெண்டு கட்டிடம் தள்ளி ஒரு டாக்டர் இருக்காங்க. போய் கேட்டுப் பார்க்கிறேன். வராங்களான்னு" என்று சொல்லு ஓடுகிறார்.
அப்படியே அவளை அங்கே இருந்த கட்டிலிலே அத்தை சாய்க்கிறாங்க. பகவதி படுத்துக் கொள்கிறாள். கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு பெண் டாக்டர் வருகிறாள்.
"என்ன ஆச்சு?" என்று கேட்க,
என் அத்தை, "தெரியலை. மயக்கமா வருதுன்னு சொன்னா. அப்புறம் மயங்கிட்டா" என்று சொல்கிறாள்.
டாக்டர் சில சோதனைகளைச் செய்து பார்த்துட்டு, "எப்ப சாப்பிட்டாங்க?" என்று கேட்க, அத்தை,
"அவ காலையிலேருந்து ஒண்ணும் சாப்பிடலை. இப்பகூட வேண்டாம்னு சொல்லிட்டா" என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள்ளே, டாக்டர்,
"என்னங்க, இப்படி ஒண்ணும் சாப்பிடாம இப்படி இருந்தா உடம்பு என்னத்துக்கு ஆகும்?" என்று சொல்ல, அத்தை,
"ஒரு வாரமாவே தூக்கம் வரலை வரலைன்னு சொல்லிட்டுருந்தா" என்று அடுத்துச் சொல்ல, டாக்டர் கொஞ்சம் கோபமாக,
"கல்யாணப் பொண்ணு... ஒழுங்கா சாப்பிட்டு, ஒழுங்கா தூங்கி, எல்லாம் ஒழுங்கா செஞ்சாத்தான் இல்லற வாழ்க்கையிலே ஈடுபட முடியும். நான் ஒரு சத்து ஊசியும், தூங்குறதுக்கு ஊசியும் போட்டுட்டுப் போறேன். இன்னைக்கு முழுசும் நல்லா தூங்குவா. காலையிலே சரியாயிடும்" என்று சொல்ல, என் அத்தை,
"டாக்டர்... என் மகளுக்கு... இன்னைக்கு..." என்று இழுக்கும்போதே, டாக்டர்,
"என்ன முதலிரவா? தள்ளிப்போடுங்க முதலிரவை. ரொம்ப டீஹைட்ரேட்டட் ஆகிடுவா. ஜாக்கிரதை" என்று சொல்லி, ரெண்டு ஊசியையும் குத்திட்டுப் போகிறாள்.
என் அவஸ்தை அந்த டாக்டருக்கு எங்கே தெரியப்போகுது... கொஞ்ச நஞ்சம் நினைவும் பகவதிக்கு மங்க, அப்படியே மயங்கிய நிலையிலே தூங்கிப் போனாள்.

இரவு 9:30 மணி
ம்ம்... முதலிரவுக்காக குறிக்கப்பட்ட நேரம். வெறுமனே முதலிரவு அறையிலே கடிகாரத்தை வெறித்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். மனசிலே பெரிய ஏமாற்றம். முதலிரவை கற்பனை பண்ணாத ஆம்பளைங்களே இருக்க முடியாது. என்னென்ன கற்பனை பண்ணி வச்சிருந்தேன். எல்லாம் தவிடுபொடியாயிற்று.
அப்போது என் அறைக்குள்ளே என் அத்தை பால் சொம்போடு நுழைகிறாள். "மாப்ளே... இது பகவதி இங்க வரும்போது கொண்டு வருவதற்காக காய்ச்சி வைத்த பால். இந்தாங்க குடிச்சுட்டுப் படுத்துத் தூங்குங்க. முதலிரவு இன்னொரு நாளில் ஏற்பாடு பண்ணிக்கலாம்" என்று சொல்லி, பால் சொம்பை மேஜையிலே வச்சுட்டுத் திரும்பப் போக இருந்தவர்களை நிறுத்துகிறேன்.
"அத்தை... ஐயர் என்ன சொன்னாருன்னு சொன்னீங்க?"
“எதைப் பத்தி?”
“முதலிரவு பத்திதான்.”
“உங்க ஜாதகப்படி இன்னைக்கு முதலிரவு நடந்தா அமோகமா இருப்பீங்கன்னு சொன்னார். ஆனா, இப்போதான் இப்படி ஆயிருச்சே.”
“நல்லாச் சொல்லுங்க... எனக்கு முதலிரவு ஆகணும்னுதானே சொன்னார். பகவதியோட ஜாதகத்தைப் பார்த்தாரா?”
“இல்லை. உங்களோடதை மட்டும் பார்த்துட்டு... இவருக்கு இந்த நேரத்தில் முதலிரவு நடக்கணுமாம். இதுக்குமேலே பகவதியோடதைப் பார்க்க வேண்டாம்னு சொன்னாரு.”
“அப்போ எனக்கு இப்போ முதலிரவு நடக்கனும். எனக்கு இந்த நேரத்துல நம்பிக்கை அதிகமா இருக்கு.”
"அதெல்லாம் சரி மாப்ளே. ஆனா, தூங்கிக்கிட்டு இருக்கவளோட எப்படி?" என்று சொன்னவர்களை வழிமறித்து, "புரியலையா... இல்ல புரியாத மாதிரி நடிக்கிறீங்களா? எனக்கு முதலிரவு நடக்கணுமுன்னுதான் ஐயர் சொன்னாரே தவிர, அது பகவதியோடதான் நடக்கணுமுன்னு சொல்லலியே! உங்க மாப்ளையோட எதிர்காலம் நல்லா இருக்கணும்கிற அக்கறை உங்களுக்கு இருந்தா, தயவுசெய்து... ப்ளீஸ்... கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்கோங்க. இதுக்குமேலே பச்சையா கேட்க முடியலை" என்று நான் சொல்கிறேன்.
"மாப்ளே... இது தப்பு மாப்ளே... மனசு அலைபாய விடாதீர்கள்... ப்ளீஸ்" என்கிறாள்.
"எது தப்பு? இல்ல, எது தப்புங்கிறேன்? பொண்ணு பார்த்துட்டுப் போனப்பறம் என் வீட்டுக்கு வந்து நான் குளிச்சிட்டு வெறும் உடம்போட துண்டு மட்டும் கட்டியிருந்ததைப் பார்த்து ரசிச்சிட்டு ஒரு ஓரப் பார்வை பார்த்துச் சிரிச்சிட்டுப் போனீங்களே, அது தப்பு. ஜவுளிக்கடைக்குப் போனப்ப துணி எடுத்துக்கிட்டு இருக்கும்போது உங்க அந்தப் பெரிய ரெண்டு முலைகளை வச்சு என் முகத்துல, என் உதட்டுல வச்சுத் தேச்சுட்டுப் போனீங்களே, அது தப்பு. முதலிரவு அறைக்குள்ளே நான் மட்டும் இருக்கும்போது உள்ளே வந்து பூ அலங்காரம் பண்றேன்னு சொல்லி, ஸ்டூலில் ஏறி என் உடம்பிலே சாய்ஞ்சு, உங்க ரெண்டு முலைகளை வச்சு என் உதட்டை முட்டுனீங்களே, அது தப்பு. அப்படியே சரிஞ்சு என் உதட்டுமேலே உங்க உதடு படுகிற மாதிரி இறங்கினீங்களே, அது தப்பு. அதுக்கப்புறம் சாப்பாடு பரிமாறுறேன்னு சொல்லிட்டு, உங்க முந்தானையைச் சரியாகப் போடாமலே உங்க ரெண்டு முயல் மாதிரி இருக்கிற முலைகளை நல்லாப் படமா எனக்குக் காமிச்சீங்களே, அது தப்பு. அதைப் பார்த்து என் சுன்னி..."
இந்த வார்த்தை சொன்னவுடன் "மாப்ளே..." என்று சொல்ல வந்த அவர்களை விடாமல்,
"இவ்வளவு ஆனதுக்கப்புறம் உங்ககிட்டே இப்படி பேசறது தப்புல்ல! உங்க முலைகளைப் பார்த்து என் சுன்னி எந்திரிச்சு, என் ஜட்டியை முட்டி வேட்டியைப் பிளந்தா, அதை பார்த்துட்டுச் சும்மா இருக்காம, அதைப் பார்த்துட்டேங்கிறதையே என்கிட்டே சொல்றதுக்காக, 'சரி செய்யுங்க மாப்ளே'ன்னு சொன்னீங்களே, அது தப்பு! அப்புறம் பழம்... ஏன், பழத்தை பகவதி கொண்டுவர மாட்டாளா? அதைக் கொண்டுவந்து குனிஞ்சு வைக்கிறேங்கிற சாக்குல உங்க குண்டியை எனக்குக் காட்டலையா? அப்ப நான் எந்திரிக்கும்போது உங்க குண்டியாலேயே என் சுன்னியை இடிச்சு இடிச்சு சுகம் காணலையா? அதுவும் தப்பு! சரி, சின்னப் பையன் ஏதோ அவசரத்துல முத்தமிட்டேன்னா, அதுக்குத் திரும்பி நீங்களும் என் உதட்டை சப்பாமலா இருந்தீங்க? அதுவும் தப்பு! இப்படித் தப்பெல்லாம் நீங்க பண்ணிட்டு, இப்ப நான் உங்களை அடையணும்னு கிடந்து தவியாய்த் தவிக்கிறேன், ஆனா நீங்க இது தப்புங்கிறீங்க..." என்று நான் சொல்லி மூச்சு வாங்க,
"மாப்ளே..." என்று என்னை இறுக்கமா கட்டிப்பிடிக்கிறார்கள்.

கண்ணிலே தண்ணீர். "மாப்ளே. ஒரு பக்கம்... என்னோட ஆசை... இன்னொரு பக்கம் என் பொண்ணோட வாழ்க்கை... எவ்வளவுதான் நீங்க எடுத்துச் சொன்னாலும் என் பொண்ணுக்குச் சக்களத்தியா என்னால இருக்க முடியலை. என்னை மன்னிச்சிடுங்க" என்று சொல்லி முடித்து, அவர்கள் என்னைக் கட்டிப்பிடித்த பிடியைத் தளர்த்தி, தள்ளி, என்னைவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பப் பார்க்கிறார்கள்.
நான், "அத்தை... ப்ளீஸ்... என்னைவிட்டுப் போகாதீங்க... எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்கிற மாதிரி இருக்கு" என்று சொல்லி, பின்பக்கமா அவர்கள் இடுப்பிலே கையை விட்டு, அப்படியே கையை முன்பக்கம் நகர்த்தி, தொப்புள்கிட்டே கையைப் கோர்த்துக்கிட்டு, என் தடியால் அவர்கள் குண்டியை இடித்து, அவர்களுடைய பின்னங்கழுத்திலே நச்சென்று ஒரு முத்தமிடுகிறேன்.
"மாப்ளே..." என்று கழுத்தை நெளிக்கிறார்கள். என் கைமேலே அவர்கள் கையை வைக்கிறார்கள். "மாப்ளே... என்னால முடியலை மாப்ளே... உங்களையும் எனக்குப் பிடிக்குது. என் பொண்ணோட வாழ்க்கையும் எனக்கு முக்கியம். ப்ளீஸ் விட்டுருங்க" என்று சொல்லி, நான் கோர்த்திருந்த கையைப் பிரிக்கப் பார்க்கிறார்கள்.
நான் சடாரென, "அத்தை... அத்தை... என் அவஸ்தை உங்களுக்குப் புரியலையா?" என்று சொல்லி, என் கையை இடுப்பிலிருந்து விடுவித்து, இடுப்போடு சேர்த்து இரண்டு முலைகளையும் இறுக்கமாப் பற்றி, லேசாக பிசைய ஆரம்பிக்கிறேன்.
"ஆங்... ம்ம்ம்... ஸ்ஸ்ஸ்..." என்று என் அத்தை முணங்கி, அந்த அணைப்பு பிடித்திருக்கிறது என்று காட்டுகிறார்கள். திரும்பவும், "இல்லை மாப்ளே... இது தப்பு. ரெண்டு பேரும் தப்பு பண்றோம். விட்டுடுங்க" என்று என் கைகளை அவர்கள் முலைகளில் இருந்து விடுவித்து, கதவைத் திறக்கப் பார்க்கிறார்கள்.
நான் குடுகுடுன்னு ஓடிப்போய், கதவுக்கு வெளியே கதவில் திறந்தபடி சாவியோட தொங்கிக்கிட்டு இருந்த பூட்டை எடுக்கிறேன். உள்பக்கமா இருந்த தாழ்ப்பாளைப் போட்டு, பூட்டால் பூட்டி, சாவியை எடுத்து அத்தைக்கிட்டே சாவியைக் காட்டுகிறேன்.
"இப்ப என்ன பண்ணுவீங்க?" என்று நான் கேட்க, அத்தை, "சும்மா விளையாடாதீங்க மாப்ளே. சாவியைக் குடுங்க" என்று கேட்டு சாவியைத் தொட கொஞ்சம் தாவுகிறார்கள். நான் குனிஞ்சு டக்கென அவர்கள் முலையிலே ஒரு முத்தமிடுகிறேன். அவர்கள் கூச்சத்திலே கழுத்தை சாய்க்கிறார்கள். என்னைப் பிடித்து அப்படியே தள்ளுகிறார்கள். நான் கட்டிலில் தொப்பென்று விழுகிறேன்.
"மாப்ளே, சாவியைக் குடுங்க" என்று சொல்லி என் மேலே சாய்கிறார்கள். அவர்கள் முலைகள் ரெண்டும் என் நெஞ்சிலே சாய்ந்து மெத்துமெத்துன்னு இருக்கு. என் தம்பி துடிக்கிறான் உள்ளே. அப்படியே நெற்றியிலே முத்தம் கொடுக்கிறேன் என் ஆசை அத்தைக்கு. என் கையிலே சாவியை வச்சுக்கிட்டு, என் கையை என் தலைக்கு மேலே கொண்டு போய், ரெண்டு கையையும் பிணைத்தபடி சாவியைக் கைக்குள்ள வச்சுக்கிறேன். என் அத்தை என் கையைத் தொடுவதற்கு அவர்கள் கொஞ்சம் மேலே நகர்ந்து கையை மேலே தூக்க, என் முகம் அவர்கள் முலைக்குப் பக்கத்துல இருந்ததாலே, டக்கென வாயில வச்சு ஒரு முலையைக் கடிச்சு விட்டுட்டேன்.
"ஆங்ன்ன்ன்... மாப்ளே... வலிக்குது... இப்படியா கடிப்பாங்க? உங்களுக்கு கடிச்சா எப்படி இருக்கும்? என் பொண்ணுக்கிட்ட இப்படி எல்லாம் முரட்டுத்தனமா நடந்துக்காதீங்க" என்று சொல்லி, என் கையைப் பற்றி சாவியைப் பிடுங்க முயற்சி செய்கிறார்கள். நான் என் தலையை முலைகளிலே முட்டி முட்டி முத்தம் கொடுத்து விளையாடுகிறேன். அவர்களை அப்படியே புரட்டிப் போட்டு நான் அவர்கள்மேல் படுத்துக்கிட்டு அவர்கள் உதட்டிலே ஒரு முத்தம். அவர்களும் ஒரு முத்தம் கொடுத்துட்டு, "சாரிங்க மாப்ளே. சாவியைக் குடுங்க நான் போறேன். இது தப்பு" என்று கீறல் விழுந்த ரெக்கார்டு மாதிரி திரும்பச் சொன்னவுடனே, எனக்கு கொஞ்சம் கடுப்பாகிறது.
"சரி, சாவிதானே வேணும்? சரி, உங்களை நான் தொல்லை பண்ணல" என்று சொல்லி அவர்கள் மேலே இருந்து எழுந்து, "சாவிதானே... சாவிதானே" என்று சொல்லிக்கொண்டே மெத்தைக்குப் பக்கத்துல நின்றுக்கிட்டு, "எடுத்துக்கங்க... இப்ப சாவியை" என்று சொல்லி என் வேட்டியை விலக்கி, ஜட்டியை நீக்கி, அதுக்குள்ளே சாவியை வச்சு மூடி, "ம்ம்ம்... எடுத்துக்கங்க... எடுத்துக்கிட்டு இடத்தைக் காலி பண்ணுங்க. நான் என் கை ரெண்டையும் என் இடுப்பிலே வச்சுக்கிட்டு நிக்கிறேன். உங்களை நான் தொட்டுத் தடுக்க மாட்டேன். நீங்க எடுத்தீட்டிங்கன்னா இங்கேருந்து போகலாம்" என்று சொன்னவுடனே, என் அத்தை படுத்தபடியே என் பக்கம் தலை இருக்கிற மாதிரி திரும்பி, குப்புறப் படுத்துக்கிட்டு, "மாப்ளே, என்கிட்டே சவால் எல்லாம் விடாதீங்க. நான் சாவியை எடுத்துருவேன்" என்கிறாள்.
"எடுங்க... எடுங்க பார்க்கலாம்" என்று நான் சொல்லி, என் தண்டு நீண்டு பெருத்து ஜட்டிக்குள் துடிக்க, அதுமேலே நான் வச்ச சாவி சில்லென்று இருக்க, அது ஒரு இனம் புரியாத உணர்வு.
என் தண்டு அத்தையோட முகத்துக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல இருக்கிற மாதிரி வச்சுக்கிட்டு, என் இடுப்பிலே ரெண்டு கையையும் வச்சுக்கிட்டு, காலை கொஞ்சம் விரிச்சு வச்சுக்கிட்டு போஸ் கொடுத்துக்கிட்டு நிற்கிறேன். என் ஆசை அத்தை, என் தம்பி நிற்கிற இடத்துல சுன்னியைத் தொடாம வேட்டியை லேசாக விலக்குகிறார்கள். எனக்கு உயிர் போகிறது. விலக்கி, ஜட்டியோட என் சுன்னியைப் பார்த்துட்டு, வெட்கத்தோட கையை வேட்டியிலிருந்து எடுத்துட்டு, "விளையாடாதீங்க மாப்ளே... எனக்கு வெக்கமாக் கிடக்கு. சாவியை எடுத்து நீங்களாக் குடுங்க" என்கிறாள்.
"முடியாது. வீரா வேசமாப் பேசுனீங்க. தைரியமிருந்தால் எடுங்க... இப்ப... இந்தாங்க..." என்று சொல்லி என் சுன்னியை இன்னும் கொஞ்சம் அவர்கள் முகத்துக்கிட்டே கொண்டுபோகிறேன்.
"என்ன மாப்ளே, உங்ககூட ஒரே ரோதனையாப் போச்சு. நான் அங்க கை வைக்க மாட்டேன்னு தான இம்புட்டு தைரியமாப் பேசுறீங்க? இப்ப பாருங்க. இப்ப பாருங்க என்ன செய்றேன்னு" என்று சொல்லி விறுவிறுன்னு ஒரு கை மெத்தையில் முழங்கை இட்டபடி, அவர்கள் முலையோட உடம்பைத் தாங்குனபடி இருக்க, இன்னொரு கையால என் வேட்டியை விலக்கி ஜட்டிக்குள்ளே கை விடுகிறார்கள். என் ஜட்டியோட எலாஸ்டிக் அவர்கள் கையை அமுக்குகிறது. அவர்கள் உள்ளே போன கை என் தம்பியில் பட்டு, என் சுன்னி வெகுண்டு எந்திரிக்கிறான். அவர்களுடைய அந்தக் கை பட்டதுல சுன்னி மேலே இருந்த சாவி நழுவிப் போய் சுன்னிக்கு அடியிலே போகிறது. அவர்கள் அப்படியே ஜட்டிக்குள்ளே கைவிட்டுத் துலாவ, என் விரால் மீன் துள்ளித் துடிக்கிறது. அடக்கமுடியவில்லை.

என் கைகள் இன்னும் என் இடுப்பிலே ரெண்டு பக்கமும் வச்சபடி இருக்கிறது.
"எங்க... மாப்ளே... சாவியைக் காணோம்..." என்று அத்தை கேட்க, "நல்லா கைவிட்டுத் துலாவுங்க... கிடைக்கும்" என்று நான் சொல்கிறேன்.
அவர்கள் இந்தத் தடவை தடவித் தடவி என் சுன்னியை இறுக்கமாப் பிடிக்கிறார்கள். எனக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுகிறது. ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் நான் என் முகத்தை மேல் நோக்கித் தூக்குகிறேன். கண்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொள்கிறேன்.
"ஸ்ஸ்ஸ்... ம்ம்ம்ம். அத்தை... அப்படித்தான் அத்தை... ப்ளீஸ்... நல்லா உருவுங்க. சுகமா இருக்கு. விட்டுறாதீங்க... ப்ளீஸ்" என்று சொல்லி, என் குதிங்கால்களைத் தூக்கிக்கொள்கிறேன் காரணமே இல்லாமல்.
"ஐயோ, ஐயோ... ஒரு அத்தைக்கிட்டே பேசுற மாதிரியா பேசுறீங்க" என்று சொல்லி, கையை ஜட்டியிலே இருந்து உருவப் பார்க்கிறார்கள். எலாஸ்டிக் அழுத்தத்திலே அவ்வளவு ஈஸியா உருவ முடியவில்லை.
"அத்தை... அத்தை" என்று நான் ஏன் இப்படி முணங்குகிறேன், எனக்கேத் தெரியவில்லை.
அப்படியே குண்டியை ஆட்டினபடி என் சுன்னியை ஜட்டியோட அவர்கள் முகத்திலே தேய்க்கிறேன். அப்பகூட எனக்கு என் இடுப்பிலே கையை வச்சுக்கிட்டு நிற்பது எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. அப்படியே வலதிலிருந்து இடமாகவும், இடதிலேருந்து வலதாகவும் என் உடம்போட என் குண்டியை ஆட்டுகிறேன். என் சுன்னி என் அத்தையோட கன்னங்கள், மூக்கு, காதுன்னு போயிட்டுப் போயிட்டு உரசிட்டு வருது.
அத்தை இந்த முறை ஆவேசமாக ஜட்டியோட சேர்த்து கையை வேகமாகப் பலத்தோட கீழ்நோக்கி இழுக்க, ஜட்டி கீழே இறங்கி, தொடையிலே இருக்கிற ஜட்டிக்குள்ளே சாவி இருக்கிறது. என் வேட்டி அவிழ்ந்து கீழே விழுகிறது. அத்தை சாவியை எடுக்கிறார்கள். என் சுன்னி எந்தவிதக் கட்டுப்பாடுமில்லாமல் சும்மா மஞ்சுவிரட்டுக் காளை மாதிரி நிற்கிறான். என் அத்தை முன்னால அப்படி நிற்பது எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்குது.
அப்படியே கொஞ்சம் என் குண்டியை இறக்க, அடுத்து என் சுன்னி அத்தையோட உதட்டிலே உரச, என் சுன்னியை லேசாக மேலேயும் கீழேயும் குண்டியை வச்சு ஆட்டிக்கொடுக்க, அத்தையோட உதட்டுக்குள் லேசாக நுழைந்தபடி இருக்கிறான். அத்தை பல்லை இறுக்கமா கடித்திருந்ததாலே அதுக்குமேலே உள்ளே விட முடியவில்லை. இருந்தாலும் என் குண்டியை முன்னும் பின்னும் ஆட்டி, என் சுன்னி மொட்டு லேசாக உரிய, அத்தை திறந்திருந்த கண்ணை மூடிக்கொள்கிறார்கள். ஆனா மூடியிருந்த பல்லைக் கொஞ்சம் திறக்கிறார்கள்.
"வெற்றி... வெற்றி... வெற்றி"ன்னு என் மனசுக்குள்ளே நான் சத்தமாக் கத்திக்கொள்கிறேன். அத்தை வாயைத் திறக்க, நான் குண்டியிலே அழுத்தம் கொடுத்து கொஞ்சங் கொஞ்சமாக என் சுன்னியை உள்ளே விடுகிறேன்.
அவர்கள் தொண்டை வரைக்கும் போகிறது. நான் மெதுவாக உருவித் திரும்பத் திணிக்கிறேன். வாய் திறந்து கண் மூடி இருக்கிறார்களே தவிர, சப்ப மாட்டேங்கிறார்கள். எனக்கு அதுவே போதும் போல இருக்கு. திரும்ப உள்ளே போயிட்டு வெளியே வரும்போது என் சுன்னியில் அவர்கள் உதட்டோட அழுத்தத்தை லேசாக உணருகிறேன். ஆமா... அவர்கள் லேசாக என் சுன்னியைச் சப்ப ஆரம்பிக்கிறார்கள்.
எனக்குச் சந்தோஷமாக இருக்கிறது. மெதுவாக உள்ளே விட்டுவிட்டுக் எடுக்கிறேன். அவர்கள் அழகாகக் கண்ணை மூடிக்கிட்டு ரசிச்சு ருசிச்சு ஊம்புகிறார்கள். அப்படியே லேசாக நான் வெளியிலே உருவும்போது, எங்கே முழுசும் உருவிவிடுவேனோங்கிற பயத்துல டக்கென என் தடியைக் கையிலே பற்றிக்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் கையிலேயிருந்த சாவி நழுவித் தரையிலே விழுகிறது. ரெண்டு கையிலேயும் என் தண்டினை இறுக்கமாப் பற்றிக்கொண்டவர்கள், லேசாக என் சுன்னியை உரிச்சு, சுன்னி மொட்டை நாக்கால் துலாவி நக்குகிறார்கள்.
அவர்கள் துலாவலுக்கு வசதியா நானும் இடுப்பைக் கொஞ்சம் சுத்துகிறேன். அவர்கள் முகமும் கொஞ்சம் சுற்றுகிற மாதிரி இருந்துச்சு. ஆனா இப்பகூட அவர்கள் கண்ணைத் திறக்கவில்லை. வெட்கம்னு நினைக்கிறேன். நாக்கால் துலாவிட்டு திரும்பவும் வாய்க்குள்ளே விட்டு ஊம்புகிறார்கள். அவர்கள் கையால் இழுத்து இழுத்து உள்ளே விட்டு ஊம்ப ஊம்ப நான் பறக்கிறேன். எனக்கு இன்பத்துல உடம்பெல்லாம் என்னமோ பண்ணுது. இதை எப்படி நான் விவரிச்சு காமலோகத்துல எழுதுறதுன்னு எனக்குத் தெரியலை. அப்படி ஒரு சுகம்!
"அத்தை... என்மேல கோபமா?" என்று நான் கேட்கிறேன்.
அவர்கள் பதில் சொல்லாமல் என் சுன்னியை ஊம்பிக்கிட்டே தலையை இல்லைங்கிற மாதிரி ஆட்டுகிறார்கள்.
"அப்புறம் ஏன் கண்ணைத் திறக்க மாட்டேங்கிறீங்க?" என்று நான் கேட்க, மெதுவாகக் கண்ணைத் திறக்கிறார்கள்.
என் சுன்னியை வாயிலேருந்து வெளியே உருவி, கொஞ்சம் கையால் முன்னும் பின்னும் ஆட்டி உரிச்சு, திரும்ப வாய்க்குள்ளே விட்டு, கண்ணைத் திரும்ப மூடிக்கொள்கிறார்கள்.
அந்த மாதிரி அவர்கள் பண்றது எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப கிக்கா இருக்கு. என்னால அதுக்குமேலே சும்மா கைகளை வச்சுக்கிட்டு சும்மா இருக்க முடியவில்லை. அப்படியே வெடுக்குன்னு என் சுன்னியை அவர்கள் வாயிலேருந்து உருவி, நான் முழங்கால் போட்டு தரையிலே நின்றுக்கிட்டு, அவர்கள் வாய்க்கிட்டே என் வாயைக் கொண்டுபோய் அவர்கள் உதட்டை இறுக்கமாகக் கடித்துக்கொள்கிறேன்.
அவர்களும் என் உதட்டை நல்லாச் சப்புகிறார்கள். தலையை ரெண்டு பேரும் அசைச்சு அசைச்சு, சுழட்டிச் சுழட்டி நக்கிக் கடித்துச் சப்புகிறோம். உடம்பெல்லாம் புல்லரிக்கிறது. மெத்தையிலே குறுக்கால படுத்திருந்த அவர்களை அப்படியே மெத்தையிலே நேராப் படுக்குமாறு என் கையால் தூக்கித் திருப்ப, அவர்களே நல்லா நேராகத் தலையணையிலே தலையை வச்சுக்கிட்டுப் படுக்க, என் ஜட்டியை முழுசும் கழற்றி எறிஞ்சிட்டு நிர்வாணமா நான் அவர்கள் பக்கத்துல படுத்துக்கிட்டுத் திரும்ப அவர்கள் உதட்டைச் சப்புகிறேன்.
அவர்கள் என்னை இறுக்கமா கட்டிப்பிடித்துக்கிட்டு சப்பிக்கிட்டே இருக்கிறார்கள். என் சுன்னி விரைச்சுப்போய் அவர்கள் இடுப்புக்குக் கீழே குத்திக்கிட்டு இருக்கிறது. நான் அவர்கள் மூக்கை நக்குகிறேன். மூடிய கண் இமைகளை நாக்கால் நக்கி ஈரமாக்குகிறேன். மெதுவாக, "அத்தை... ப்ளீஸ் கண்ணைத் திறங்களேன்" என்று சொல்கிறேன். லேசாகக் கண்ணைத் திறக்கிறார்கள்.
"அத்தை, என்னைப் பிடிக்குதா? எனக்கு உங்களை ரொம்பப் பிடிக்குது" என்று சொல்லி, அவர்கள் உதட்டைக் கடிக்கிறேன்.
அவர்களும் "ம்ம்" என்கிற மாதிரித் தலையை அசைக்கிறார்கள்.
அப்படியே என் உதட்டைக் கவ்விக்கொள்கிறார்கள். அவர்களுடைய மெத்துமெத்துன்னு இருக்கிற முலைகள் என் நெஞ்சிலே அழுத்துறது ரொம்பச் சுகமா இருக்கு. நான் அவர்கள் வாயிலேருந்து என் வாயை விடுவிச்சு இடுப்புக்குப் பாயுறேன். சேலையை லேசாக ஒதுக்கிப் பார்க்கிறேன். நல்ல குழியா, அகலமா, வட்டமா அழகாக என் அத்தையோட தொப்புள். நச்சென்று ஒரு முத்தமிடுகிறேன்.
அவர்கள் வயிறு கூச்சத்திலே உள்நோக்கி வளையுது. தொப்பையில்லா அந்த வயிற்றுப் பகுதி அவர்களுக்கு அந்த வயசுல எனக்கு ஆச்சரியமா இருக்கு. தொப்புள் குழியிலே என் நாக்கு துலாவ ஆரம்பிக்குது. என் அத்தை என் தலையைத் தன்னோட ரெண்டு கையால பிடிச்சு அமுக்குகிறார்கள். அப்படி அவர்கள் அமுக்க, நான் கொஞ்சம் தொப்புளைச் செல்லமாகக் கடித்து நக்கி, மூச்சு முட்ட விளையாடுகிறேன்.

ரொம்ப சுகமா இருக்கு எனக்கு. கொஞ்சம் கீழே ஊர்ந்துபோய் சேலையைப் பாவாடையோட சேர்த்து மேலே தூக்குகிறேன் மெதுவாக. அவர்களுடைய கணுக்காலில் முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டே இன்னும் கொஞ்சம் மேலே தூக்குகிறேன். அவர்கள் சேலை முழங்காலுக்கு மேலே ஏறப் போகும்போது, அவர்கள் கையை வச்சுத் திரும்பவும் சேலையை கீழே இறக்கிவிடுகிறார்கள்.
எனக்கு அவர்கள் சேலையை உருட்டி மேலே ஏற்றி, அவர்கள் தொடை எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கணும்கிற ஆசை. விடுவேனா... அவர்கள் காலிலே முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டே திரும்பவும் சேலையை மேலே ஏற்றி, அந்த அழகான முழங்காலிலே முத்தம் கொடுக்கிறேன். அவர்கள் காலிலே உள்ள முடியெல்லாம் புல்லரிச்சு நிற்கிறது. என் சுன்னி என் கட்டுப்பாட்டுல இல்லாமல் பெருத்து நிற்கிறான். அப்பவும் என் அத்தை அவர்கள் சேலையை கீழே இழுத்து மூடப் பார்க்கிறார்கள்.
நான் விடாமல் அவர்கள் சேலையை அவர்களைவிடப் பலமாக மேலே தூக்கி, அந்தப் பளிங்குத் தொடைகளைப் பார்க்கிறேன். முழங்காலுக்குக் கீழே அவ்வளவு முடி இருக்கு. ஆனா தொடை வழுவழுப்பாக ஒரு முடிகூட இல்லாமல் அழகாச் சிவப்பாக இருக்கிறது. நான் நினைச்சதைவிட கொஞ்சம் பெருசாவே இருக்குது. தொடையிலே என் நாக்கை வைத்துச் சப்புகிறேன். அவர்கள் கூச்சத்திலே கால் ரெண்டையும் ஒட்டிக்கொள்கிறார்கள். நான் இன்னும் கஷ்டப்பட்டுச் சேலையை ஏத்தப் பார்க்கிறேன் அவர்களுடைய அந்தரங்கத்தைப் பார்த்துவிடலாம்னு. ஆனா அவர்கள் என்னை விடவில்லை.
சேலையோட சேர்த்து என்னை அவர்கள் பலம் கொண்ட மட்டும் கீழ்நோக்கித் தள்ளி, காலை மூடிட்டு, "வேணாம் மாப்ளே... நீங்க அங்க வாய் வைக்கப் பார்க்கிறீங்கன்னு நினைக்கிறேன். எனக்குக் கூச்சமா இருக்கு... வேணாம் மாப்ளே... ப்ளீஸ்... வேற என்ன வேணும்னாலும் செய்யுங்க... ஆனா அது வேணாம்" என்று அவர்கள் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே, என் தலையை நான் அவர்கள் சேலையை என் பலம் கொண்ட மட்டும் தூக்கி உள்ளே விட்டு, நாக்கால் ஜட்டி போடாத அவர்கள் புண்டையை வேகமாக நக்குகிறேன் அவர்களே எதிர்பார்க்காமல். அவர்கள் சேலை என் முகத்தை மூடிக்கொள்கிறது.
"ஆங்க்... ஷ்ஷ்... ம்ம்ம்ம்" என்று முனகுகிறார்கள்.
"மாப்ளே, நல்லாருக்கு. நல்லாருக்கு. விடாதீங்க. ப்ளீஸ் விடாதீங்க..." என்று கத்திக்கிட்டு, புண்டையைத் தூக்கு தூக்குன்னு தூக்கி என் வாய்க்கு இதமாக காட்டுகிறார்கள்.
எனக்கு அவர்கள் சேலை மூடியபடி பாவாடையோட நக்குவது ரொம்பக் கஷ்டமாக இருக்கிறது. அதனாலே எழுந்து அவர்கள் இடுப்பிலேருந்து சேலையை உருவப் பார்க்கிறேன். அங்க ஒரு ஊக்கு குத்தி இருக்கிறார்கள். சேலை உருவ வரமாட்டேங்கிறது. அத்தை டக்குன்னு அவர்கள் கையை வச்சு ஊக்கைக் கழட்டி எங்கேயோ எறிஞ்சிட்டு, சேலையை மொத்தமா உருவித் தரைக்குத் தள்ளிட்டு, பாவாடை நாடாவை உருவி கால் வழியே தள்ளிவிட்டு, என் தலையைப் பிடிச்சு ஒரு அமுக்கு அவர்கள் அமுக்க நான் அவர்கள் புண்டையிலே சாய்ந்தேன்.
கறு கறுன்னு நிறைய முடியோட அவர்கள் புண்டை கொஞ்சம் உப்பிப்போய், செவந்த தொடைகளுக்கு நடுவே கம்பீரமா இருக்க, என் நாக்கால் அவர்கள் புண்டை பிளவை நக்கிக்கிட்டு, கையால அவர்கள் புண்டைப் பருப்பை வருடுகிறேன்.
"மாப்ளே... அப்படித்தான் மாப்ளே... நிறுத்தாதீங்க... விளையாடுங்க... உங்க கல்யாணப் பரிசு... ம்ம்ம்ம். ஆங்ங்... கல்யாணப் பரிசா என்னையே கொடுக்கிறேன். எடுத்துக்குங்க... விடாதீங்க... ஆங்ங்..." என்று சுகத்துல ஏதேதோ பிதற்றுகிறார்கள்.
"அத்தை, உங்க புண்டை ரொம்ப நல்லா இருக்கு அத்தை. இந்த வயசுலேயும் இவ்வளவு எடுப்பா நச்சென்று இருக்குது அத்தை. எனக்கு இன்னைக்கு ஒண்ணும் வேணாம். உங்க புண்டையை நக்கிக்கிட்டே இருந்தாலே போதும். ரொம்பச் சுவையா, வாசமா, வித்தியாசமா இருக்குது அத்தை" என்று நான் சொல்கிறேன்.
அவர்கள், "என் புருஷனைக்கூட நான் தொடவிட்டதில்ல மாப்ளே. அந்த ஆளு கல்யாணம் ஆன புதுசுல என்னை வலுக்கட்டாயப்படுத்தி ரெண்டு மூணு தடவை என்கூடப் படுத்துருப்பான். அதுலதான் உங்க பொண்டாட்டி பிறந்தாள். அதுக்கப்புறம் அந்தாளை தொடவிடலை. எனக்குப் பிடிக்கலை. அவரும் அவரோட அதுவும். ம்ம்ம்ம். தேங்க்ஸ் மாப்ளே. ரொம்ப நாளா சுகமே காணாத எனக்குச் சுகம் காட்டுறதுக்கு. எனக்கு இப்படியே செத்துறலாம் போல இருக்கு மாப்ளே" என்கிறாள்.
கீழே ஒண்ணும் போடாமலே மேலே மட்டும் சாரி, பிளவுஸோட என் அத்தை அவர்களுடைய புண்டையை எனக்குச் சப்பக் கொடுத்துட்டு இப்படிப் பேசுவது எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்குது.
இன்னும் நாக்கை கொஞ்சம் ஆழமாவிட்டுத் துலாவுகிறேன். அவர்கள் குண்டியைத் தூக்கித் தூக்கி என் முகத்துல புண்டையால தேய்க்கிறார்கள். என் கைவிரல் அவர்கள் பருப்பைச் சீண்டிவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கிறது. பல்லாலே செல்லமாக ரெண்டு புண்டைச் சுவற்றையும் கடிக்கிறேன். அத்தை, "ஆஆஆ... மாப்ளே, திரும்பக் கடிங்க... நல்லாருக்கு... பல்லுப்படாமக் கடிங்க" என்று சொல்ல, திரும்பத் திரும்ப கடிக்கிறேன்.
அவர்கள் புண்டையிலேருந்து அமுதம் ஊறி வருகிறது. கடித்தும் நக்கியும் அவர்கள் அமுதத்தை நக்கி நக்கி எடுக்கிறேன். அத்தை அவர்கள் கையாலேயே அவர்கள் சாரி, பிளவுஸைக் கழட்டி கடாசிட்டு, உள்ளாடையையும் கழட்டி, அவர்கள் கையாலேயே அவர்கள் முலையைப் பிசைகிறார்கள்.
நான் புண்டையைச் சப்புவதில் மும்முரமா இருக்கிறேன், அவர்கள் கையால் என்னுடைய ஒரு கையைப் பிடிச்சுத் தூக்கி அவர்கள் முலையிலே ஒண்ணுமேலே வச்சு அழுத்துகிறார்கள். நான் கைக்கு அடங்காமப் பெருசா இருக்கிற முலையை ஒரு கையால பிசைஞ்சுக்கிட்டே புண்டையை நக்குகிறேன். அப்புறம் புண்டையைவிட்டுட்டு அவர்கள் மேலே படர்ந்து கொஞ்சம் மேலே ஏறி வந்து முலைகளிலே வாயை வச்சுக் கடிக்கிறேன்.

நல்லாச் சிவந்த முலைகள். நல்லாப் பெருசா, காம்பைச் சுத்தி கரு வட்டமும் அவர்கள் முலைக்கு இன்னும் அழகைக் கூட்டுகிறது. ரெண்டு கையாலேயும் ஒரு முலையை முழுசாப் பிடிக்க முடியவில்லை. அவ்வளவு பெருசு. அப்படியே ரெண்டு முலையையும் பிடித்து அமுக்கி, கரு வட்டத்தோட சேர்த்து ஒரு முலையை என் வாய்க்குள்ளே விட்டுத் திணிச்சு நக்கி, மெதுவாகக் கடிக்கிறேன். அவர்கள் நெஞ்சு தானாகத் தூக்கிக் கொடுக்கிறது. ரெண்டு முலையையும் மாறி மாறி கடித்துக் குதப்பி விளையாடுகிறேன்.
அத்தை என்னுடைய ஒரு கையைப் பிடிச்சுக் கீழே கொண்டுபோய் புண்டையிலே விட்டுட்டுப் வருகிறார்கள். என்னுடைய நடுவிரலாலே அவர்கள் கூதிக்குள்ளே விட்டு விட்டு எடுக்கிறேன். நல்லா நனைஞ்சுபோய், குத்துக்கு ரெடியா இருக்கிற மாதிரி இருக்குது. ஒரு கையிலே புண்டையைக் கொடைஞ்சிக்கிட்டு, இன்னொரு கையிலே ஒரு முலையைப் பிசைஞ்சிக்கிட்டு, அவர்கள் உதட்டிலே என் உதட்டை இணைக்கிறேன். அவர்கள் அப்படியே வெறி பிடிச்ச மாதிரி கடித்துச் சப்புகிறார்கள். விட்டால் என் உதட்டில் ரத்தம் வந்துவிடும் போல இருக்கு. இவ்வளவு ஆசையை எப்படித்தான் கட்டுப்படுத்திக்கிட்டு இருந்தார்களோ தெரியவில்லை.
"மாப்ளே. செய்ங்க..." என்று அத்தை என் காதிலே முணுமுணக்கிறார்கள்.
"என்ன அத்தை?" என்று திரும்பக் கேட்க,
"ப்ளீஸ் மாப்ளே. விளையாடாதீங்க... செய்ங்க... எனக்கு உடம்பெல்லாம் என்னமோ மாதிரி ஆகுது. பகவதி வேற முழிச்சுக்குவா. செய்ங்க... ப்ளீஸ்" என்கிறாள்.
"என்ன செய்யச் சொல்றீங்க?" என்று நான் கேட்கிறேன்.
"ஐயோ மாப்ளே, உங்களுக்கு விளையாட வேற நேரம் கிடைக்கலையா? திணிங்க மாப்ளே... ம்ம்ம்... விடுங்க... உள்ள விடுங்க... உங்களோட... உங்களோட சாமானை என் சாமானுக்குள்ளே விடுங்க மாப்ளே... தாங்கலை. எனக்கு வந்திரும் போல இருக்கு... ப்ளீஸ்" என்று கிட்டத்தட்ட அவர்கள் கெஞ்ச, நான் அவர்கள்மேல் படுத்தபடியே என் விரலைப் புண்டையிலேருந்து எடுத்து, சுன்னியை அவர்கள் புண்டையிலே வச்சு, என் குண்டியை முன்னும் பின்னும் ஆட்டி, முலையைக் கடிச்சபடி விளையாடுகிறேன்.
"மாப்ளே. ஐய்யோ... உள்ளே போகலை. மேலே வச்சுத் தேய்க்கிறீங்க..." என்று சொல்கிறார்கள்.
எனக்கு உள்ளே போகலைங்கிறதே தெரியலை. புண்டை மேலே, பருப்புமேலேயும், இல்ல கீழேயும் போய்ட்டுப் போய்ட்டு வருது, ஆனா உள்ளே போகமாட்டேங்கிறது. நானும் என் கையை வச்சுத் திணிக்கப் பார்க்கிறேன். சரியாகப் பொசிஷன் பண்ணத் தெரியவில்லை. அத்தை காலை நல்லா விரிச்சு, அவர்கள் கையால என் சுன்னியைப் பிடிச்சு, அவர்கள் புண்டை ஓட்டைக்கிட்டே வச்சுச் சுத்திச் சுத்தித் தேய்க்கிறார்கள்.
எனக்கு ரொம்பச் சுகமா இருக்கு. சரியாகப் புண்டை நுழைவாய்க்கிட்டே வச்சு மெதுவாக அமுக்குகிறார்கள். நானும் குண்டியால் ஒரு சிறு அழுத்தம் கொடுக்கிறேன். அதுவரைக்கும் நான் அனுபவிச்சது எல்லாம் சும்மாங்கிற மாதிரி அவ்வளவு சுகமா இருக்கு உள்ளே போகப் போக.
"மாப்ளே, முழுசும் வெளியே உருவிடாமலே, மெதுவாகப் பாதி உருவித் திரும்ப விடுங்க. இன்னும் முழுசா உள்ளே போகலை" என்கிறாள்.
மெதுவாக உருவுகிறேன். டபக்குன்னு முழுச் சுன்னியும் வெளியிலே வருகிறது. திரும்ப உள்ளே விடப் பார்த்தால் அதே மாதிரிப் போகலை. அத்தை திரும்ப கையாலப் பிடிச்சு உள்ளே விடுகிறார்கள். மெதுவாக உள்ளே போகிறது. பாதிக்குப் புறம் திரும்பவும் அதுக்கு மேலே உள்ளே போகாமல் அடம் பிடிக்க, அத்தை அவர்கள் குண்டியைத் தரையிலேருந்து ஒரு தூக்குத் தூக்கி என் சுன்னியிலே அவர்கள் புண்டையாலே ஒரு அழுத்தம் கொடுக்க, என்ன லாவகமாக என் தடிச் சுன்னி முழுசுமா உள்ளே போகிறது.
அந்த வயசிலேயும் அவர்கள் புண்டை ரொம்ப டைட்டா இருந்ததுல, என் சுன்னி தோல் கொஞ்சம் உரியப்பட, ஒரு விதமான வலியோட சுகமா இருக்கு. அப்படியே லேசாக என் சுன்னியை உள்ளே விட்டு, பாதி உருவித் திரும்ப விட்டு, அப்புறம் முழுசும் உருவித் திரும்ப விட எந்தப் பிரச்சனையுமில்லாம அழகா உள்ளே போகிறது. என் கையும் வாயும் அத்தையோட முலையை அமுக்கியும் கடிச்சும் விளையாடுறதுல, அத்தையோட காம்பு விரைச்சு நிற்கிறது. பாதி முலையை என் வாய்க்குள்ளே விட்டுக் குதப்பிக் கடிச்சி விளையாடிக்கிட்டே என் சுன்னியை என் அத்தையோட புண்டைக்குள்ளே விட்டு விட்டு எடுக்கிறேன்.
அத்தையோட நகத்தோட இருக்கிற கைவிரல்கள் என் குண்டியை வருடி, கொஞ்சம் அமுக்கிவிட்டு, ஓக்குற வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்கிறது. என் உடம்பெல்லாம் பரவசம். அத்தையும் அவர்கள் குண்டியைத் தூக்கித் தூக்கிக் கொடுத்து, ஒரு ரிதமா ரெண்டு பேரும் சரியான டைமிங்கோட ஓத்துக்கிட்டு இருக்கோம். கழுத்தைக் கடிச்சு, உதட்டைக் கடிச்சு, முலைகளைக் கடிச்சு விளையாடிக்கிட்டே குத்துகிறேன்.

"அத்தை... பிடிச்சிருக்கா?" என்று கேட்கிறேன்.
"ஐய்யோ மாப்ளே... நான் சொர்க்கத்துக்கேப் போயிட்டேன். கொஞ்சம் வேகவேகமாச் செய்யுங்க. எனக்கு வரதுமாதிரி இருக்கு. உங்களுக்கும் வந்திரும்னு நினைக்கிறேன். ம்ம்ம்... வேகமா... இன்னும் வேகமா!" என்று அவர்கள் சொல்லச் சொல்ல, என் தண்டு வேகவேகமா அடிக்க அடிக்க, எனக்கு உடம்பெல்லாம் சுகம் பரவிக் கிடக்க, என் சுன்னியிலே தண்ணி ஊறி வர, "அத்தை... அத்தை... எனக்கு வருது... எனக்கு வருது" என்று நான் சொல்ல, அவர்கள், "எனக்கும்தான்... நிறுத்தாதீங்க. உங்க தண்ணிய எனக்குள்ளே பாய்ச்சுங்க... ம்ம்" என்று சொல்கிறார்கள்.
என் உடம்பின் மூலை முடுக்கெல்லாம் சுகம் அனுபவிக்க, என் சுன்னி துடிச்சுத் துடிச்சு விந்துவை என் அத்தையின் புண்டைக்குள் துப்ப, என் அத்தையின் புண்டைச் சுவர்கள் என் சுன்னியோடு சேர்த்து துடித்துத் துடித்து இறுக்கி இறுக்கி சுகம் காண, ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்தில் சரியான டைமிங்கில் உச்சமடைகிறோம். இன்னும் என் அத்தையின் புண்டைத் துடிப்பு அடங்கவில்லை. என் சுன்னி கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் துடிப்பு அடங்க, என் அத்தை புண்டையும் துடிப்படங்கி, என் சுன்னி மெதுவாக என் அத்தையிலிருந்து வெளியே வருகிறது. என் அத்தை என் உதடு, கன்னம், காது, மூக்குன்னு எல்லா இடத்துலயும் முத்தத்தால் நனைக்கிறார்கள். நான் அவர்கள் மார்புக்கு மத்தியிலே முகம் பதிக்கிறேன்.
நாள்: 26/11/2008
காலை 8 மணி
என் வீட்டு வாசலிலே என் அம்மா, நான் நடுவிலே நிற்க, பகவதி வலப்புறமும், மாமியார் இடப்புறமும் இருக்க ஆரத்தி எடுக்கிறார்கள். உள்ளே போனதும் என் அம்மாவும் அத்தையும் ஏதோ தனியாப் போய்ப் பேசிக்கொள்கிறார்கள். அப்புறம் என் அம்மா யாருக்கோ தொலைபேசியிலே பேசுகிறார்கள். கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் ஒரு ஜோசியர் வந்தார்.
என் அம்மா அவரிட்ட, "ஒரு நல்ல நாளா சாந்தி முகூர்த்தத்துக்குப் பாருங்க. நேத்து சாந்தி முகூர்த்தம் நடக்கலையாம். இந்தா இருக்கு என் பையன் ஜாதகம்" என்று அவரிடம் சொல்ல, அவர், "28/11/2008 நல்ல நாள். அன்னைக்கு உங்க மகனுக்கும் மருமகளுக்கும் முதலிரவு நடத்துனா நல்லா இருக்கும்" என்று சொல்லி, காசை வாங்கிட்டுப் புறப்படுகிறார்.
28/11/2008
ம்ம்ம்... அன்னைக்கு எனக்கு ரெண்டாவது முதலிரவு... என் பொண்டாட்டியோட... என் முதல் முதலிரவுதான் திவ்யமா என் மாமியாரோட நடந்திருச்சே...

