இவள்தான் நம் கதையின் நாயகி. இவள் அழகான, வனப்பான, ஆண்களை சுண்டி இழுக்கும் கட்டழகியாக வருவாள் என்பதாலோ என்னவோ இவளுக்கு காமினி என்று பெயர் வைத்திருந்தார்கள் அவளது பெற்றோர். படிக்கும் பருவத்தில் அவளை கீதா என்றே பலரும் அழைத்து வந்தனர். ஆனால் திருமண பருவத்திலிருந்து காமினி என்றே அனைவராலும் அழைக்கப்பட்டாள்.
காமினியின் கணவன் விக்னேஷ். சென்னையில் ஒரு பெரிய ஹாஸ்ப்பிட்டலில் மருத்துவராக இருக்கிறான். கோவிலில் ஒருநாள் விக்னேஷ் காமினியைப் பார்க்க, அவளது அழகில் மயங்கி, தன் பெற்றோர் பார்த்து வைத்திருந்த அத்தை பெண்ணை மறுத்துவிட்டு, காமினியைத்தான் கட்டுவேன்..போய் பேசுங்கள் என்று கெஞ்சி பிடிவாதம் செய்து அவளை மணந்துகொண்டான். இப்பொழுது இருவருக்கும் திருமணம் முடிந்து ஒருவருடம் ஆகிறது.
இந்த ஒரு வருடத்தில், இவனுக்கு இவ்வளவு அழகான மனைவியா…. இவள் நமக்குக் கிடைத்தால் நாள் தவறாமல் தினமும் இரண்டுமுறை வச்சி வச்சி செய்யலாமே…. ச்சே கொடுத்து வைத்தவன்! என்று அனைவரையும் பொறாமைப்பட வைத்திருந்தான் விக்னேஷ்.
காமினி ஒரு அழகான தேவதை. 28 வயது, சிவந்த நிறம், உயரம் 5 அடி 9 அங்குலம், அழகிய பேசும் கண்கள், எடுப்பான மூக்கு, பிங்க் கலர் உதடுகள். செதுக்கி வைத்த சிலைபோல் கும்மென்று இருப்பாள். எஞ்சினியரிங்க் படுத்திருக்கிறாள். அப்பாவும் அம்மாவும் இப்போது திருச்சியில் இருக்கிறார்கள்.
திருமணமான புதிதில் விக்னேஷ் காமினியை தினமும் ஓத்துவந்தான். ஆனால் தொடர்ந்து குத்த மாட்டான். காமினியின் பெண்மை உச்சத்தை நெருங்கும்போது அவன் எல்லாவற்றையும் முடித்துக்கொண்டு நல்லாயிருந்ததா காமினி என்று ஆசையோடு கேட்பான். காமினியும் அவனை சங்கடப்படுத்தக் கூடாது என்று நல்லாயிருந்ததுங்க… என்று சொல்லுவாள். ஒருவேளை தனக்குத்தான் அளவுக்கதிகமான ஆசையோ என்று தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொள்வாள். அதையும் மீறி அவள் பெண்மை அரிப்பெடுக்கும் நேரங்களில் எல்லாம் கடவுளே ப்ளீஸ் எனக்கு என் அரிப்பை அடக்கி ஆளும் சக்தியை கொடு என்று வேண்டிக்கொள்வாள்.

காமினிக்கு இளந்தொப்பையுடன் கூடிய அழகான இடுப்பு. சரிந்த அடிவயிறு. எப்பொழுதும் தொப்புளுக்கு கீழே சேலை கட்டுவாள். ஆனால் தன் வட்டமான குழிந்த தொப்புள் யாருக்கும் தெரியாமல் கவனமாக பார்த்துக்கொள்வான். எடுப்பான முலைகள். அவள் உடுத்தும் புடவைகள் அவளது முலையழகை மறைக்கமுடியாமல் தடுமாறும். எப்பொழுதும் சரியான அளவுள்ள கொஞ்சம் டைட்டாக ப்ளவுஸ் அணிவாள். முந்தானை இல்லாமல் வீட்டில் அவள் நடமாடும் நேரங்களில் விக்னேஷுக்கு அவளது முலைகள் அப்படியே அப்பட்டமாய் அதன் அளவுகளும் வளைவுகளும், அவை தூக்கிக்கொண்டு நிற்கும் அழகும் “இந்த முலைகளுக்கு சொந்தக்காரன் நான்தான்” என்று அவனை கர்வப்பட வைக்கும். காமினி தேவைப்பட்டால் மட்டும் ப்ரா அணிவாள்.
காமினி ரோட்டில் நடந்துபோகும்போது கனவுக்கன்னி வந்துவிட்டாள் என்று அங்கிருக்கும் அனைவரின் கண்களும் அவள்மேல்தான் மேயும். பெண்களே பொறாமைப்படும் உடல்கட்டு அவளுக்கு. அவளது பின்புறத்தைப் பார்த்தால் எந்த ஒரு ஆணும் அதை மறுபடியும் திரும்பிப் பார்ப்பான். அந்தளவுக்கு அவளுக்கு அகன்ற விரிந்த குண்டிகள். பார்த்தவுடன் தூக்கிச்சென்று கதற கதற ஓக்கவேண்டும் என்ற என்னத்தை ஆண்கள் மனதில் விதைக்கும் அழகி..ஆனால் ரோட்டில் நடந்துசெல்லும்போதும் சரி, உறவினர்களின் பங்க்சன் என்று எங்கு சென்றாலும் சரி எந்த ஒரு ஆணையும் ஏறெடுத்துப் பார்க்கமாட்டாள்.
காமினியை ரசிப்பதற்கென்றே அந்த ஏரியாவில் இந்நாள் வாலிபர்களும், முன்னால் வாலிபர்களும் தவம் கிடந்தார்கள். எதற்கும் வருத்தப்படாத வாலிபர்கள் கூட இவளை புடவையில்லாமல் பார்க்கும் வாய்ப்பு வாழ்க்கையில் கிடைக்குமோ கிடைக்காதோ என்று கலங்கிக் கிடந்தனர். அவர்களுக்கெல்லாம் ஒரே ஆறுதல் அவள் நடக்கும்போது அழகாய் ஏறி இறங்கும் அவளது தர்பூசணி குண்டிகளின் அசைவுதான். இதனால் அவர்கள் அவளை “கொழுத்த குண்டிக்காரி” என்றும் “லோ ஹிப் காமினி” என்றும் அழைத்து வந்தனர். ஒருநாள் அவள் ரோட்டோரத்தில் குனிந்து பூ வாங்கும்போது மறைத்துவைத்திருந்த அவளது இடது பக்க முலை தொங்கிய நிலையில் அவர்கள் கண்களில் விழுந்துவிட… அது தெரியாமல் அவள் பூக்காரியுடன் அப்படியே பேசிக்கொண்டிருக்க, ஆற அமர அவளது கனியை ரசித்து முடித்தார்கள். அன்றிலிருந்து அவளை “கனத்த முலை காமினி கீதா” என்று அழைத்தனர்.
அன்று- வழக்கம்போல வீட்டுக்கு லேட்டாக வந்த விக்னேஷ், கதவை திறந்துவிட்டு எதுவும் பேசாமல் சென்றுவிட்ட காமினியை ஆச்சர்யமாக பார்த்தான். குளித்துவிட்டு சாப்பிடும்போதும் அவள் எதுவும் பேசாமல் உம்மென்றிருக்க,
என் மேல கோபமா செல்லம்… என்றான்.
அவள் பேசாமல் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். இவன் அவள் தோளைத் தொட்டு,
ஸாரிடா தங்கம் லேட் ஆகிடுச்சு….
இதையேதான் எல்லா நாளும் சொல்றீங்க.
வேலை அதிகமாயிடுச்சி. நிறைய பேஷண்ட்ஸ். நான் என்ன பண்ணட்டும்? இருந்தாலும் உனக்கு ஏதாவது குறை வச்சிருக்கேனா சொல்லு? உனக்குத் தேவையானது எல்லாமே இங்க குவிஞ்சு கிடக்குது.
என்ன ஒரு குறையும் இல்லாமதான் வச்சிருக்கீங்க. ஒத்துக்கறேன். எனக்குத் தேவையான எல்லாம் வாங்கித் தந்திருக்கீங்க. இருந்தாலும் நான் உங்ககூடவே இருக்கணும்னு எனக்கு ஆசை இருக்காதா?
இப்போ நைட்டெல்லாம் உன்கூடதானே இருக்கப்போறேன்…. என் செல்லத்துக்கு என்ன வேணும் சொல்லு?
ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் வேணாம். – கோபமாக சொல்லிவிட்டு எழுந்தாள். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல டயர்டா இருக்குன்னு படுத்துத் தூங்கிடுவாரு…. உதட்டுக்குள் முணுமுணுத்தாள்.
முதல்ல எல்லாம் சீக்கிரமாத்தானே வந்துகிட்டு இருந்தேன்… இப்போதான் கொஞ்ச நாளா லேட் ஆகுது. எல்லாம் நம்ம எதிர்காலத்துக்காகதானே காமி… – சொல்லிக்கொண்டே கையை கழுவிவிட்டு தண்ணீரை அவள் முகத்தில் தெளித்தான்.
கோபத்தில் கடு கடு என்றிருந்த அவள் முகத்தில் தண்ணீர் பட்டதும் கடுகுபோல் வெடித்தாள் காமினி. அவன் தோளில் ஓங்கிக் குத்தினாள். அவன் அவள் நைட்டியில் கையைத் துடைத்தான்.
என்னோட அம்மாவை மறுபடி வரச் சொல்லட்டுமா? உனக்கு துணைக்கு?
அதெல்லாம் வேணாங்க. இத்தனை நாளா அத்தையும் எத்தனையோ தடவை வந்துட்டாங்க. அம்மாவும் எத்தனையோ தடவை வந்துட்டாங்க. ரெண்டு பேருமே இப்போ உங்கள மட்டுமே பாத்துகிட்டு இருக்க முடியுமான்னு கேட்குறாங்க. அதோட குழந்தை எப்போ எப்போ னு கேட்டு அதுவேற தொல்லை
அதுவும் சரிதான்…
என்ன சரிதான்… இந்நேரம் என்ன கர்ப்பம் ஆக்கிருந்தீங்கன்னா நான் குழந்தை கூடவாவது பிஸியா இருந்திருப்பேன்.
ஜாலியா ஊர் சுத்தலாம் இப்பவே கமிட்மெண்ட்ஸ் வேணாம் ப்ரீயா என்ஜாய் பண்ணிட்டு இன்னொரு ஹனிமூன் போயிட்டு அப்புறமா பாத்துக்கலாம்னு நெனைச்சேன்… நீயும் ஓகேதானே சொன்ன?

ஆமா. பட் இப்போ போரடிக்குது. ரொம்ப போரடிக்குது.
விக்னேஷ் அவளை கட்டியணைத்தான். நெற்றியில் முத்தமிட்டான். நான் சீக்கிரமே வேற ஹாஸ்பிட்டல் பாக்குறேன்.
அப்புறம் சீக்கிரமே வந்து உன்ன புரட்டி புரட்டி எடுக்கப் போறேன். நீ வேண்டாம் வேண்டாம்னு இந்த வீட்டுக்குள்ள சுத்தி சுத்தி ஓடப்போற.
ச்சீ…போங்க… முதல்ல அத பண்ணுங்க.
சரி இதெல்லாம் கிடக்கட்டும். வா பெட்டுக்கு.
நீங்க போங்க. பால் காய்ச்சி எடுத்துட்டு வர்றேன்.
கொஞ்ச நேரத்தில் கையில் பால் கப்புடன், நைட்டிக்குள் எந்தத் தடையுமின்றி ப்ரீயாக ஆடிக்கொண்டிருக்கும் முலைகளுடன் தழுங்க தழுங்க உள்ளே நுழைந்தாள் காமினி.
அவள் பால் கப்பை அங்கிருந்த குட்டி டேபிளில் வைத்ததும் அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்து தன்மேல் போட்டான். முலைகள் அவன் முகத்தில் அமுங்க வந்து விழுந்தாள் காமினி.
என்னங்க… நான் பேசாம வேலைக்கு போகட்டுமா? எத்தனை நாளா கேட்டிட்டிருக்கேன்?
அவளது மார்புகளிலிருந்து வந்த நறுமணத்தையும் அவளது தனங்களின் மென்மையான ஸ்பரிசத்தையும் அனுபவித்து கண்மூடி திறந்தான் விக்னேஷ்.
அல்ரெடி நான் ராஜ்கிட்ட இதுபத்தி சொல்லியிருந்தேன். இரு…என்னன்னு கேட்குறேன். ராஜ் அவனது கல்லூரி பிரண்ட். பலவருடங்கள் கழித்து இப்போது வாட்ஸப்பில் தொடர்புக்கு வந்திருந்தார்கள். காமினியை மடியில் வைத்துக்கொண்டு போனை எடுத்து கால் செய்தான்
ஹாய் விக்னேஷ்…. எப்படி இருக்கே….
நல்லாயிருக்கேண்டா..உன் பிஸினஸ்லாம் எப்படிப் போகுது? – காமினி அவன் முகத்தோடு தன் முகத்தைவைத்து உரசிக்கொண்டு அவர்கள் பேசுவதை கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.
நைஸ்லி கோயிங்க். நீ ஒரு ஜாப் கேட்டிருக்கேல்ல?
ஆமாடா… வர்க் பண்றது ரொம்ப இஷ்டம் இவளுக்கு. என்ஜினீயரிங் படிச்சிட்டு ஏன் சும்மா இருக்கணும்னு நினைக்கறா.
ஹே… டோன்ட் ஒர்ரிடா… என் ஆபீஸ்லயே ஒரு மரியாதையான பொசிஷன் கொடுத்திடலாம். அப்பாகிட்ட பேசிட்டு உனக்கு சொல்றேன்.
சரிடா. தேங்க்ஸ்டா.
இருக்கட்டும் விக்னேஷ்… ப்ரொபைல் பிக்சர் இப்பதான் பாக்குறேன். நைஸ் கப்புள். உன் வைப் ரொம்ப அழகா இருக்காங்க.
இதைக் கேட்டதும் காமினி லேசாக புன்முறுவல் செய்தாள். எதிர்பார்க்காமல் கிடைத்த காம்ப்ளிமெண்டால் கொஞ்சம் வெட்கம் வந்தது.

தேங்ஸ்டா… வர்ற சண்டே நீ வீட்டுக்கு வரணும்….
சரிடா…கண்டிப்பா வர்றேன்.
பேசி முடித்ததும் காமினி கேட்டாள். நம்ம கல்யாணத்துக்கு இவர் வந்திருந்தாரா?
விக்னேஷ் அவளது கண்ணம், மூக்கு, உதடுகளில் முத்தமிட்டான். அவன் நெஞ்சில் அழுந்திய தாலிச்சரடை எடுத்துவிட்டான். அப்போது காமினி தன் மார்புகளை அசைத்து அதற்கு வழி கொடுக்க…அவளது செழித்த காம்புகள் அவன் நெஞ்சில் அங்கும் இங்குமாய் கோடுபோட்டன.
இல்லை காமி… இப்பதான் ரொம்பநாள் கழிச்சி வாட்ஸப்புல பிடிச்சேன். கொஞ்ச நாள் அவங்க அப்பாகிட்ட கோவிச்சுக்கிட்டு சின்ன சின்ன சிவில் வேலை கான்டராக்ட் பாத்துகிட்டு இருந்தானாம். இப்போ அப்பா பேச்சை கேட்டு பொறுப்பா அவர் கம்பெனியை பாத்துக்கிறானாம். இப்போ அவன் கம்பெனில நல்ல growthனு கேள்விப்பட்டேன்.
ஆள் நல்ல ஆளா?…ரொம்ப வழியற ஆளா இருந்தா நான் நோ சொல்லிடுவேன்.
சண்டே வருவான்ல… பாரு.
ம்… சரி…. – அவனிடமிருந்து சரிந்து படுத்து லைட்டை அணைத்தாள். அதற்குள் தலையணையை சரி செய்துகொண்டு தூங்க தயாரானான் விக்னேஷ். அவன் மிகவும் டயர்டாக இருப்பது அவன் முகத்திலேயே தெரிந்தது.
தூங்கலாமா காமினி??
ம்…
அவளைக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டு அவளது வாசனையை முகர்ந்தவாறே அந்த சுகந்தத்தில் தூங்கினான்.
மதியம் தூங்கியிருந்ததால் தூக்கம் வராமல் கிடந்த காமினி ஏதோ ஒரு ஆர்வத்தில் போனை எடுத்து வாட்ஸப்பில் ராஜ்ஜின் ப்ரொபைல் பிக்சரை பார்த்தாள். அழகாகவும் வசீகரமாகவும் இருந்தான்.
நல்லாத்தான் இருக்கான்…என்று வாய்க்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டாள். வரும் ஞாயிற்றுக் கிழமை அவன் அதிசயிக்கும் அளவுக்கு தான் அழகாய் இருக்கவேண்டுமே… என்ன புடவை உடுத்தலாம் என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தாள். அப்படியே தூங்கிப்போனாள்.
விடிந்தது.
காமினி நல்ல டார்க் ப்ளூ ஸாரி ஒன்றை எடுத்துக் கட்டிக்கொண்டாள். அந்தப் புடவையின் இளம் கோல்டன் கலர் பார்டர் அவளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. லோஹிப் கட்டும்போது கொசுவத்தை சொருகியபிறகு அந்த பார்டர் ” V ” ஷேப்பில் அழகாகத் தெரியும். தொப்புளை மூடிக்கொண்டால் அந்த V யில் பாதி மறைந்து ஒரு கோடு மட்டும் இடுப்பில் சரிவாகத் தெரியும். அந்த சரிவு அவள் லோஹிப் கட்டியிருக்கிறாள் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதோடு அவளது இடுப்பை மீண்டும் மீண்டும் பார்க்கத் தூண்டும். சிம்பிளாக தன்னை அலங்கரித்துக்கொண்டாள்.
ராஜ் வந்துவிட்டான். காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது. அவன் தன்னை ஒழுக்கக்கேடாக பார்க்கக்கூடாது என்றும் நினைத்தாள். தன்னை வியந்து பார்க்கவேண்டும் என்றும் நினைத்தாள்.
விக்னேஷ் போய் கதவை திறக்க… இவள் அவனுக்குப் பின்னால் சற்று இடைவெளி விட்டு நின்றாள். புடவையை ஒன் ப்ளீட் விட்டிருந்தாள்.
ராஜ் உள்ளே நுழைந்தான். வா ராஜ்… வாங்க Mr. Raj.. – இருவரும் மாறி மாறி வரவேற்றனர். ராஜ் முகமலர்ச்சியோடு, ஹாய் மிஸ் காமினி என்று கைகுலுக்கினான். நண்பர்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டே சோபாவில் உட்கார, அவள் கிட்சன் சென்று தண்ணீர் கொண்டுவந்தாள். ராஜ் அவளை பார்க்காமலே தண்ணீரை வாங்கி குடித்தான். இவள் அவர்களுக்கு எதிரே சோபாவில் உட்கார்ந்தாள். ராஜ்ஜை நோட்டமிட்டாள்.
போனில் பார்த்ததுபோலவே வசீகரமாக இருந்தான். மாநிறம். நல்ல உயரம். அவள் எதிர்பார்க்காத விதமாக, நல்ல உடல்கட்டு. அவனது திரண்ட தோள்களும் புஜங்களும், முறுக்கேறியிருந்த கைகளும் மணிக்கட்டும் அவன் ஜிம்முக்கு போகக்கூடியவன் என்பதை அவளுக்கு சொல்லின. அவனது கம்பீரம் அவளை ஈர்த்தது.

இவள் இப்படி நினைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது ராஜ் அவளிடம் திரும்பி, ஸாரி மிஸ் காமினி.. உங்க கல்யாணத்துக்கு நான் வர முடியல… அப்போ நாங்க காண்டாக்ட்ல இல்ல… என்றான் மன்னிப்பு கேட்கும் தோரணையில்.
ச்சே..சே…அதனால் என்ன? நீங்க இப்ப எங்க வீட்டுக்கு வந்ததே சந்தோஷம். அதுவும் ஞாயிற்றுக்கிழமை… ரெஸ்ட் எடுக்க விடாம இங்க வரவச்சிட்டோம்..
நோ..நோ… ஐ ஆம் வெரி ஹேப்பி டு மீட் யு போத்..
மூவரும் புன்முறுவலோடு பேசிக்கொண்டார்கள். ராஜ் தன்னை கண்டுகொண்டதாகவே அவளுக்குத் தெரியவில்லை. இவன் வழிகிற பேர்வழி இல்லை. டீசண்டானவன்தான் என்ற நிம்மதி வந்தது.
சரி.. சாப்பிடலாமா… காமினி நல்லா சமைப்பா…. – என்றான் விக்னேஷ்
அடடா… அப்போ ஒரே நாளில் எனக்கு தொப்பை விழுந்துவிடுமா?? என்று பயந்ததுபோல் நடித்தான் ராஜ்.
அவர் சும்மா சொல்றார். நான் நார்மலாத்தான் சமைப்பேன். நீங்க ரொம்ப எக்ஸ்பெக்ட் பண்ணாதீங்க…
சீக்கிரமே மூவரும் சகஜமாக பேச ஆரம்பித்தார்கள். பேச்சுவாக்கில் வய்ப் என்ன பண்றங்க…கிட்ஸ் இருக்காங்களா என்று காமினி கேட்க, ஐயோ…எனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகல…அதுக்கு இன்னும் நாளிருக்கு.. என்றான். அப்பாவுடைய பிஸினஸ் கொஞ்சம் லேட்டாதான் கவனிக்க ஆரம்பிச்சேன். அதனால இப்போ பயங்கர பிஸி. கன்ஸ்ட்ரக்ஷனுக்கு தேவையான மெட்டீரியல்ஸ் சப்ளை பண்றோம். சைட் ஆபிஸ் சிப்காட்ல இருக்கு. ஹெட் ஆபிஸ் வட பழனில. நான் நம்ம காமினிக்கு ஹெட் ஆபிஸ்லதான் கேட்டிருக்கேன். இன்ஜினியரிங் முடிச்சிருக்கிறதால முக்கியமான பொறுப்பு கொடுக்கணும்னு அப்பாகிட்ட சொல்லியிருக்கேன். சைட் ஆபிஸ் ரெக்ரூட்மென்ட் என் கண்ட்ரோல்ல இருக்கு.
அவன் இப்போது மிஸ்.காமினி என்று சொல்லாமல் சகஜமாக நம்ம காமினி என்றது அவளுக்குப் பிடித்தது.
சாப்பிட ஆரம்பித்தார்கள். காமினி பார்த்துப் பார்த்து பரிமாறினாள். இப்போது புடவையை ஒன் ப்ளீட் விடாமல் முந்தானையில் மடிப்புகளால் தன் கொழுத்த மார்புகளை மூடி முந்தானை முனையை இடுப்பில் கொண்டு வந்து சொருகியிருந்தாள். சாப்பிட்டு முடித்ததும் முதலில் விக்னேஷ் எழுந்து சென்று கை கழுவினான். அப்போது பிளேட்டை எடுத்துக்கொண்டுவந்து சிங்கில் போட்டுவிட்டு திரும்பிய காமினியின் முந்தானையை இழுத்து அதில் விக்னேஷ் தன் கையை துடைக்க, அவனுக்குப் பின்னால் கை கழுவ வந்த ராஜ் இவளை பார்த்துத் தடுமாற, அவன் கண்கள் நிலைகுத்திய இடம் பார்த்து காமினி குனிய, அங்கே அவளது அழகான வட்ட வடிவ குழிந்த தொப்புள் திறந்து கிடந்தது.
காமினி சட்டென்று தன் தொப்புளை இழுத்து மூடினாள். ராஜ் அவளை தாண்டிப் போனதும் விக்னேஷைப் பார்த்து முறைத்தாள். எந்த நேரத்துல முந்தானைல கை துடைக்கணும்னு தெரியாதா உங்களுக்கு?? ச்சே…. என்று முணுமுணுத்தாள்.
காமினி சட்டென்று தன் தொப்புளை இழுத்து மூடினாள். ராஜ் அவளை தாண்டிப் போனதும் விக்னேஷைப் பார்த்து முறைத்தாள். எந்த நேரத்துல முந்தானைல கை துடைக்கணும்னு தெரியாதா உங்களுக்கு?? ச்சே…. என்று முணுமுணுத்தாள்.
சாப்பாடு மிகவும் அருமையா இருந்தது காமினி. விக்னேஷ் சொன்னதில் இந்தத் தப்பும் இல்லை. நானாயிருந்தால் கண்டிப்பா வெயிட் போட்டிருப்பேன். அவன் எப்படி ஒல்லியா இருக்கிறானோ?
அவர் என்ன செஞ்சி கொடுத்தாலும் கொஞ்சம்தான் சாப்பிடுவார்… – குறும்பாக சொன்னாள்.
சரி…நான் கிளம்புறேன்… தேங்க்ஸ் பார் நைஸ் லன்ச்… என்றான்.
வாசலில் விடைபெறும்போது, யு ஹேவ் நைஸ் ட்ரெஸ்ஸிங் சென்ஸ்… என்றான். காமினி மகிழ்ந்தாள். விக்னேஷை பார்த்து பொறாமைப்படுபவர்கள் லிஸ்ட்டில் அவனும் சேர்ந்துவிட்டிருந்தான்.
வழியனுப்பிவிட்டு வந்ததும் காமினி தொப்பென்று சோபாவில் விழுந்தாள். நீட்டாக இருந்த வீட்டைப் பார்த்தாள்.
எல்லாத்தையும் பார்த்து பார்த்து செஞ்சியே காமி…. நீ சூப்பர்.. என்றான் விக்னேஷ்.
அவளுக்கு சந்தோஷமாய் இருந்தது. அவள் எதிர்பார்த்தபடியே அவளுக்குத் தேவையான காம்ப்ளிமென்ட் கிடைத்த்துவிட்டது. ஆனால் இடுப்பில் புடவை விலகியதற்காக வெட்கப்பட்டாள்.

என்ன விக்னேஷ் இப்படி பண்ணிடீங்க… அவர் என்ன பத்தி என்ன நினைச்சிருப்பார்!
எத சொல்ற காமி?
அதான்… கைய துடைக்கிறேன்னு சொல்லி என் புடவைய விலக்குனீங்களே ….
அது..எதேச்சையா நடந்தது. அவன் ஒன்னும் நினைச்சிருக்க மாட்டான்.
அதில்ல விக்னேஷ்… வேலை வாங்குறதுக்காகத்தான்.. அந்த நோக்கத்தோடுதான் நான் என் தொப்புள் காட்டினேன்னு அவர் தப்பா நினைச்சிட்டா?
விக்னேஷ் அவள் அருகில் வந்து தலையை கோதிவிட்டான்.
அவன் அப்படி நினைக்க மாட்டான்டி… நீ எதையும் நினைச்சி கவலைப்பட்டுட்டு இருக்காதே… – அவளை சமாதனப் படுத்தினான்.
அன்று இரவு – ராஜ் போன் பண்ணினான். விக்னேஷ் எடுத்தான்.
ஹாய் விக்னேஷ்… கங்கிராட்ஸ்… வேலை ஓகே ஆயிடுச்சி. நாளைக்கு காமினிய ஆபிஸ் வரச்சொல்லு.
விக்னேஷுக்கு பெரிய relief ஆக இருந்தது. தேங்க்ஸ்டா என்று சொல்லிக்கொண்டே பெருவிரலை உயர்த்திக் காட்ட, காமினி வந்து போனை வாங்கிப் பேசினாள்.
தேங்க் யு ஸார்…
என்ன காமினி.. வீட்டுல ராஜ்னு உரிமையா சொன்னீங்க. இப்போ ஸார்னு சொல்றீங்க?
அதில்ல… நீங்க… அது உங்க கம்பெனி….
இருக்கட்டும். ஸ்டாப்ஸ சரி சமமா ட்ரீட் பண்ணனும்னு அப்பாவோட ஆர்டர். ராஜ்னே சொல்லுங்க.
ம்… சரிங்க ராஜ்….
நாளைக்கு மீட் பண்ணுவோம். குட் நைட்.
குட் நைட்.
மறுநாள் –
காமினி அந்த ஆபீஸுக்குள் நுழையும்போது அதன் பிரம்மாண்டத்தையும் அழகையும் பார்த்து வியந்தாள். அங்கே வேலை பார்க்க வந்திருப்பதே அவளுக்கு பெருமையாகவும் மிதப்பாகவும் இருந்தது. இந்த வாய்ப்பைக் கொடுத்த ராஜ் மேல் மரியாதை கலந்த மதிப்பு வந்தது.

தயங்கித் தயங்கி மெதுவாக அவனது அறைக் கதவை திறந்து “மே ஐ கமின் ஸார்” என்றாள்.
வளையல்கள் அணிந்த அவளது அழகிய கையையும், அவளது பாதி முகத்தில் தெரிந்த மை தீட்டப்பட்ட கவர்ச்சியான கண்ணையும் ரோஸ் கலர் உதடுகளையும் பார்த்து ஸ்தம்பித்துப் போய், யெஸ்…கமின்… கமின்… காமினி.. என்றான்.
நேர்த்தியாய்க் கட்டப்பட்ட புடவையில் குடும்பப் பாங்காக கொஞ்சம் தயக்கத்துடனும், கொஞ்சம் பதட்டத்துடனும், நிறைய அழகுடனும் பெண்பார்க்க வந்த மாப்பிள்ளை முன் நடக்கும் மணமகள் போல நடந்து வந்து நின்றாள் காமினி. என்னதான் வீட்டில் வைத்து அவளை பார்த்திருந்தாலும் விக்னேஷ் முன்னால் அவளை இன்ச் பை இன்ச் பார்த்து ரசிக்காமலேயே இருந்தான் ராஜ். இப்போதுதான் அவளது கண்களை, அவளது உதடுகளை, அவளது கழுத்தை, கழுத்தில் கிடக்கும் செயினை, காதில் ஆடும் தொங்கட்டத்தை…. ரசித்துப் பார்த்தான்.
ச்சே… எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறாள்…. என்று வியந்தான். அதே நேரம் விக்னேஷ் தன்னை நம்பி தன் மனைவியை தன்னிடம் வேலைக்கு அனுப்பியிருக்கிறான் என்று மனசாட்சி சொல்லவே…. கண்ட்ரோல் செய்துகொண்டு கை நீட்டினான்.
வெல்கம் காமினி…. இருவரும் கைகுலுக்கினார்கள்.
உட்காருங்க…என்று சேரைக் காட்டினான். காமினி தன் இடுப்பிலிருந்தும் மார்புகளிலிருந்தும் புடவை விலகிடாதவாறு லாவகமாக அதை பிடித்துக்கொண்டு அடக்கமாக உட்கார்ந்தாள். அவளது கொழுத்த பின்னழகுகளை தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் அந்தச் சேரை பொறாமையுடன் பார்த்தான் ராஜ்.
போனை டயல் செய்து “வந்தனா… இங்கே வாங்க” என்றான்.
அடுத்த நிமிடம் உள்ளே நுழைந்த வந்தனா கலகலப்பாக ஹாய் ராஜ் என்று சிரித்தபடியே வந்தாள்.
மீட் மிஸ் காமினி கீதா. என் பிரண்டோட வைப். என்று அறிமுகம் செய்தான். அவள் சிரித்த முகத்துடன் இவளுக்கு கை கொடுத்தாள்.
ரொம்ப அழகா யங்கா இருக்கீங்க கீதா… என்றாள் வந்தனா.
தேங்க்ஸ்ங்க…. என்று நட்பாய் சிரித்தாள் காமினி.
இவங்க என்னுடைய பிஏ.. வந்தனா… இந்த ஆபிஸ்லயே ரொம்ப அழகானவங்க… என்று அவளை காமினிக்கு அறிமுகம் செய்தான் ராஜ்
ஹேய்…அதெல்லாம் அப்போ… இப்போலருந்து அந்த பெருமை நம்ம கீதாவுக்குதான். நீ… ஸாரி நீங்க சொல்லும்போதுகூட நம்பலை ராஜ்
காமினிக்கு பெருமையாக இருந்தது. அதை மறுக்க முயன்றாள். அவள்போல் இயல்பாக பேச முடியவில்லை.
வந்தனா ஹ்யூமன் ரிசோர்ஸ் டிபார்ட்மென்ட் போறாங்க. அவங்க பிளேஸ்லதான் நீங்க வர்க் பண்ண போறீங்க காமினி
ஓ… ஐ ஸீ…. கங்க்ராட்ஸ் மேடம்…. என்று மலர்ந்த முகத்துடன் வந்தனாவுக்கு கை கொடுத்தாள் காமினி.
தேங்க்ஸ்… பட் மேடம்லாம் வேணாம்… வந்தனான்னே சொல்லுங்க
குட்… ஓகே வந்தனா… காமினிய கூட்டிட்டுப் போ… எல்லாம் விவரமா எக்ஸ்ப்ளைன் பண்ணு என்று அவர்கள் இருவரையும் அனுப்பி வைத்தான். அவர்கள் திரும்பி நடக்கும்போது, ரெண்டு பேருமே எவ்வளவு நளினமாக நடந்துபோராளுங்க…. அதுலயும் காமினி… எவ்வளவு குடும்பப் பாங்கா அதே நேரம் ஆளை மயக்கும் கவர்ச்சியா இருக்கறா…ம்ம்…. என்று கண்களை மூடி பெருமூச்சு விட்டான்.
வந்தனா நிமிடத்துக்கு நிமிடம் ராஜ்ஜைப் புகழ்ந்து தள்ளினாள். அதில் அவளுக்கு ராஜ்ஜின்மேல் ஒரு அளவுகடந்த அன்பும் மரியாதையும் வந்துவிட்டது. வந்தனாவின் அழகின்மேல் கொஞ்சம் பொறாமையாகவும் இருந்தது. நல்லவேளை… வேறு டிபார்ட்மென்ட் செல்கிறாள் என்று மனதுக்குள் சந்தோசப்பட்டுக்கொண்டாள்.

காமினிக்கு ராஜ மரியாதை கொடுத்தான் ராஜ். அந்த ஆபீஸில் அனைவரும் இவள்மேல் மரியாதை கொள்ளும் அளவுக்கு, இவள் சொல்வதை கேட்கும் அளவுக்கு சொல்லிவைத்துவிட்டான். தினமும் நன்றாக உடை உடுத்திக்கொண்டு இவள் ராணி போல் வந்தாள். ராணி போல் சென்றாள். அவளுக்கு எப்பொழுதுமே புடவையை லோ ஹிப்பில் கட்டுவது பிடிக்கும். தன் இடுப்பை மற்றவர்கள் ஏக்கத்துடன் பார்ப்பதை அவள் மனதுக்குள் ரசிப்பாள். நான் தொப்புளுக்கு கீழே கட்டியிருக்கிறேன் என்பதை உணர்த்துவதாய் இருக்கும் அவள் புடவையை விட்டிருக்கும் விதம். ஆனால் தொப்புள் குழி தெரியாமல் கவனமாகப் பார்த்துக்கொவாள். மற்றபடி வேறெந்த கெட்ட எண்ணமும் அவளுக்கு கிடையாது. அதேநேரம் ராஜ் தன்னை தப்பாக நினைத்துவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாய் இருந்தாள். அதனால் அவனைப் பார்க்கும் நேரங்களில் புடவையையும், இடுப்பு பகுதியையும் கவனமாக சரிசெய்து கொள்ளுவாள். ஆரம்பத்தில் சில நாட்கள் லோஹிப்பில் வர தயங்கியவள் இப்போது தயக்கமில்லாமல் இறக்கிக் கட்டிக்கொண்டு வந்தாள். அங்கிருந்த ஆண்களின் பார்வை அவளை கர்வமடையச் செய்தது. அவர்கள் திரும்பி திரும்பி பார்த்து இவளை பார்த்து பெருமூச்சு விடுவதை காமினி ரசித்தாள். சீக்கிரமே அவள் அனைவரின் மனதிலும் பதிந்துவிட்டாள். அவனுடைய பெர்சனல் அசிஸ்டண்டாக வேலையிலும் நன்றாகவே இன்வால்வ் ஆகிவிட்டாள்.
அன்று வீட்டில் விக்னேஷிடம் ராஜ்ஜைப் பற்றி பெருமையாக சொன்னாள். பயந்துக்கிட்டே இருந்தேன். நம்பிக்கையில்லாமல்தான் போனேன். ஆனால் இந்த வேலை எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடித்துவிட்டது. அதுக்குக் காரணம் ராஜ்தான் என்று சொல்லி மகிழ்ந்தாள். என்னோட மனைவிங்கறதாலதான் உனக்கு இவ்வளவு மரியாதை இந்த வாய்ப்பு என்று அவளிடம் பெருமைப்பட்டுக்கொண்டான் விக்னேஷ். அவளும் அதை ஆமோதித்தாள். அவனைக் கட்டிப் பிடித்து முத்தம் கொடுத்தாள்.
அன்று ராஜ் தன்னை வியந்து பார்க்க வைக்கவேண்டும் என்று கருப்பு கலரில் வெள்ளை பூப்போட்ட புடவை, மேட்சிங்க் ஜாக்கெட்டில் மிக அழகாக ஆபீஸ் வந்தாள். புடவை லோஹிப்பில் இருந்தது. வழக்கம்போல தொப்புளை நன்றாக மறைத்து புடவையை இழுத்துவிட்டிருந்தாள். கின்னென்று தூக்கிக்கொண்டு நிற்கும் மார்புகளை முந்தானையால் நேர்த்தியாக மூடியிருந்தாள். கல்லூரி படிக்கும் காலத்திலிருந்தே அவளுக்கு இந்த பழக்கம். மற்றவர்களை ஏங்க வைத்துப் பார்த்து ரசிப்பது. ஆனால் அதற்காக கேவலமாக நடந்துகொள்ள மாட்டாள். ஆபீசுக்குள் நுழைந்ததுமே அவளை அனைவரும் திரும்பிப் பார்க்க… மற்றும் அக்கவுன்ஸ் செக்சனில் இருக்கும் இவள் தோழிகள் சூப்பர்டி என்று சர்ட்டிபிகேட் கொடுக்க… சந்தோசத்துடனும், திரில்லுடனும் ராஜ்ஜின் கேபினுக்குள் நுழைந்தாள்.
ராஜ்… நேத்து நம்ம ஆக்டிவ் கஸ்டம்ர்சோட ரீசண்ட் ஆர்டர் டீட்டைல்ஸ் கேட்டிருந்தீங்கள்ள….அரவிந்த் கொடுத்திருக்கார்…. நான் சரி பண்ணிட்டேன்… ஹியர் இட் ஈஸ்.. என்று கொடுத்தாள்.
அவன் அவளை ராஜ் என்றே அழைக்கச் சொல்லியிருந்தான்.
பைலை வாங்கிப் பார்த்த ராஜ்…. அழகு தேவதையாய் நின்றுகொண்டிருக்கும் காமினியைப் பார்த்தான்.
என்ன காமினி… இன்னைக்கு வீட்டுல எதுவும் விஷேஷமா?
பொங்கி வந்த சந்தோஷத்தையும் கர்வத்தையும் அடக்கிக்கொண்டு, “இல்லையே…. ஏன்…??” என்றாள்.
ஒண்ணுமில்ல…. யு லுக் ஸோ பியூட்டிஃபுல்
காமிக்கு முகம் லேசாக சிவந்தது. பதில் பேசாமல் நின்றாள்.
நைஸ் ஸாரி. ஃபார் அ நைஸ் கேர்ள்..
ம்ம்… தேங்க்ஸ்.. அதுக்காக… என்ன கேர்ள்னு சொல்லுவீங்களா??
ம்… கண்டிப்பா. இப்போ தெரியாத ஒருத்தங்கள கூப்பிட்டு கேட்டா… அவங்க உனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகலைண்ணுதான் சொல்வாங்க
காமினி முகம் மலர்ந்தாள். தேங்க்ஸ்.. என்றாள் மெல்லிய குரலில். ராஜ் அந்த பைலில் சில விளக்கங்கள் கேட்டான். அவள் விளக்கும்போது அவளுக்கு மிக அருகில் வந்து நின்று கேட்டான். அது அவளை என்னவோ செய்தது. ஒன்றிரண்டு சமயம் அவன் விரல்களும் இவள் விரல்களும் தொட்டுக்கொள்ள…. காமினி தடுமாறினாள்.
அங்கிருந்து வந்தபிறகு தர்டு ப்லோருக்கு லிப்டில் நுழையும்போது அவளுக்குள் ஒரு போராட்டமே நடந்தது. ச்சே… என்ன இது… இங்கே ஜாயின் பன்னும்போது இங்கே உள்ளவர்கள் எப்படி இருப்பார்களோ என்று நினைத்துக்கொண்டு வந்தேன். ஆனால் இப்போது என் மணமல்லவா தப்பாக யோசிக்கிறது?
அங்கிருந்து வந்தபிறகு தர்டு ப்லோருக்கு லிப்டில் நுழையும்போது அவளுக்குள் ஒரு போராட்டமே நடந்தது. ச்சே… என்ன இது… இங்கே ஜாயின் பன்னும்போது இங்கே உள்ளவர்கள் எப்படி இருப்பார்களோ என்று நினைத்துக்கொண்டு வந்தேன். ஆனால் இப்போது என் மணமல்லவா தப்பாக யோசிக்கிறது? ஆமா.. இதிலென்ன தப்பிருக்கிறது? அவன் ரசிக்கவேண்டும் என்று நினைத்தேன். ரசித்தான். அது சந்தோஷமாயிருக்கிறது. அதுக்காக விக்னேஷ் இடத்தில் அவனை வைத்துப் பார்க்க முடியுமா என்ன? நான் அப்படிபட்ட பெண்ணும் அல்லவே…..
இப்படி யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதுதான்… அது நடந்தது. யெஸ்… காமினி அரவிந்தை ஓங்கி அறைந்துவிட்டாள். அவள் உள்ளே நுழையும்போதே அரவிந்தும் லிஃப்டுக்குள் நுழைந்தான். அவளுக்கு அவ்வளவுதான் தெரியும். அதன்பிறகு அவள் அவனைக் கவனிக்கவே இல்லை. ஆனால் அவனோ தனக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டு இப்படிப் பண்ணுவான் என்று நினைக்கவே இல்லை.
அடிவாங்கிய அரவிந்த் கன்னத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றான். லிப்ட் திறந்தது. இவள் வேகமாக வெளியேறினாள். அவன் இவள் பின்னாலேயே ஓடி வந்தான். மேடம் மேடம்…ப்ளீஸ்…. தெரியாம பண்ணிட்டேன்…. ப்ளீஸ்… மன்னிச்சிடுங்க… என்று கெஞ்சினான்.

அரவிந்த்…வீடு என்னை… என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு சொன்னாள். சுற்றிலும் ஸ்டாப்ஸ் வேலை செய்துகொண்டு இருந்தார்கள். இவளால் சத்தம் போட்டுப் பேசமுடியவில்லை.
ப்ளீஸ் மேடம்… ஏதோ தெரியாம பண்ணிட்டேன்….. ப்ளீஸ் ராஜ் ஸார் கிட்ட சொல்லிடாதீங்க…. என் வேலை போயிடும் – கெஞ்சினான்.
காமினி கொஞ்சம் ஒதுக்குப்புறமாக வந்தாள்.
ஏன் அப்படிப் பண்ணினே…அரவிந்த்?? என்றாள் கண்களை கூர்மையாக்கிக்கொண்டு.
கொ…கொஞ்சம் தடுமாறிட்டேன் மேடம்… ஸாரி…. உங்க இடுப்பு… அழகா இருந்ததால…. புத்தி பேதலிச்சிருச்சி
இடுப்பு அழகா இருந்தா… இப்படித்தான் பிடிப்பாங்களா?? அதுலயும் என்ன தைரியத்துல கிள்ளுனே அரவிந்த்??… அப்போ நீ என்னப்பத்தி என்ன நினைச்சிட்டிருக்கே?? இத பாஸ்கிட்ட சொல்லியே ஆகணும்
மேடம் ப்ளீஸ்… என்ன எத்தன அடினாலும் அடிச்சிக்கோங்க… இந்த ஒருதடவை இரக்கம் காட்டுங்க…. – அழுதுவிடுவதுபோல் கெஞ்சினான் அரவிந்த்.
சரி… இனிமே ஒழுங்கா நடந்துக்கோ.. போ
தேங்க்ஸ் மேடம்… தேங்க்ஸ்… அரவிந்த் நிம்மதியடைந்தவனாக அவளை கும்பிடுவதுபோல் நெஞ்சுவரை கைதூக்கி வணங்கிவிட்டு வேகமாக நடந்து போய் விட்டான். இடுப்பில் அவன் கிள்ளிய இடத்தைப் பார்த்தாள். சிவந்திருந்தது. யாரும் பார்க்கிறார்களா என்று பார்த்துக்கொண்டே புடவை பார்டரை சர்ற்று மேலே இழுத்து அந்த தடயத்தை மறைத்தாள். விக்னேஷ் கூட இப்படி வலிக்கிறமாதிரி கிள்ளினது கிடையாது சே.. என்று நினைத்துக்கொண்டாள்.
நாட்கள் கடந்தன. நண்பனின் மனைவி என்று ராஜ் எவ்வளவு கட்டுப்பாடாக அவளை தப்பாக பார்க்கக்கூடாது என்று அடக்கிக்கொண்டு இருந்தானோ…. அந்தளவுக்கு அவன் அவள்மேல் பைத்தியமாகிக் கொண்டிருந்தான். சீக்கிரமே அவள் அனைவருக்கும் கனவு தேவதையாக மாறியிருந்தாள். MD கொடுத்து வச்சவர்டா….. லட்டு மாதிரி இருக்கா… கல்யாணம் ஆகி ஒரு வருஷம்கூட ஆகலை போலிருக்கு… அவ புருஷன் மாசமாக்குறதுக்குள்ள இவருக்கு கிடைச்சிருக்கா பாரு… செம்ம லக்குடா இவருக்கு… என்று அவன் காதுபடவே பேசினார்கள்.
அவன் சுய கட்டுப்பாட்டை சோதிக்கும்வகையில் காமினி தினமும் லோஹிப்பில் வந்தாள். கடவுளே… இவ இடுப்பே இவ்வளவு அழகாயிருக்கே…. ரகசிய பள்ளங்கள் எப்படியிருக்கும்?? என்று தவித்தான். ஓரப்பார்வையால் அவளை ரசித்தான். அவள் தொப்புள் தெரியாதா என்று தவமிருந்தான். அவன் அப்படிப் பார்க்கும்போது பலநேரம் காமினி அவனை கையும் களவுமாக பிடித்தாள். அப்போது அவனது தவிப்பை நினைத்து மனசுக்குள் சிரித்துக்கொள்வாள். அவளுக்கு வானத்தில் பறப்பது போலிருக்கும். அவனை பார்க்காதமாதிரி போய்விடுவாள்.
கேன்டீனில் இவளும் வந்தனாவும் சந்தித்துக் கொண்டார்கள். அப்போது வந்தனாவைப் பற்றி விசாரித்தாள். அவள் தன் கணவன் சுந்தரைப் பற்றியும் இவள் தன் கணவன் விக்னேஷ் பற்றியும் அவர்கள் வேலை, வீட்டு சூழ்நிலை பற்றி பேசினார்கள். அப்புறம் பேச்சு ஆபிஸ்க்கு வந்தது.
இந்த அரவிந்த் தெரியுமா… அவன் எப்படி?.. என்றாள் காமினி.
அவன் நல்ல பையனாச்சே… நல்ல ஸ்மார்ட்டா வர்க் பண்ணுவான். கொஞ்சம் ஜொள்ளு விடுவான்… நல்லா ட்ரெஸ் பண்ணிட்டு வந்தா ஏதாவது சாக்கு சொல்லிட்டு வந்து சைட்டடிச்சிகிட்டே திரிவான்.
ஓ… அப்போ உங்கள நிறைய தடவை சைட் அடிச்சிருக்கான் போல… வெளிப்படையா..
எஸ் எஸ்… ஒருதடவை ஆபிஸ்லருந்து ஒரு பார்ட்டி கொண்டாடினோம்… அப்போ என்னோட டான்ஸ் ஆடணும்னு எவ்வளவோ ட்ரை பண்ணினான். சிரிப்பா வந்தது. அப்புறம் மனசு கேட்காம நானே அவனுக்கு அந்த வாய்ப்பை கொடுத்தேன்.
ஓ… அப்புறம்?
அவனுக்கு என்மேல ஒரு க்ரேஸ் இருக்குன்னு எனக்கு தெரியும். இருந்தாலும் அவன் அன்னைக்கு பண்ணது டூ மச்தான்.
ஏன்..என்ன பண்ணினான்?

என் இடுப்பிலிருந்து கையை எடுக்கவே இல்ல. அன்னைக்கு ஏண்டா புடவைய இறக்கமா கட்டிட்டு வந்தோம்னு ஆயிடுச்சி.. ஹா ஹா….
இருவரும் சிரித்தார்கள். அடிப்பாவி…அரவிந்த் இவளை நல்லா தடவிருப்பான் போல…ஆனா இவ சிரிச்சிகிட்டே சொல்றா!
அப்புறம்… உன் பாஸ் எப்படியிருக்கார்?.. என்றாள் வந்தனா
ம்… நல்லாயிருக்கார். வெரி ஜென்டில்மென்.
ஓ.. ஜென்டில் மேனா… அவரோட வீக் பாயிண்ட் ஒன்னு சொல்லட்டுமா?
என்ன?
தொப்புள் காட்டினா போதும். பொத்துனு விழுந்திடுவார். அப்புறம் மாராப்பு விலகிட்டா போதும். ஆள் க்ளோஸ்.
காமினி ஆச்சர்யத்துடன் அவளை பார்த்தாள். அப்படியா..?? ஆனா அவர் வேலை வேலைன்னு கிடக்குற ஆள் மாதிரி தெரியுது…நல்ல மனிதனா இருக்கார்.
ம்…அது எல்லாம் அவர் அப்பாவுக்கு பயந்துதான்.
அவர பத்தி எல்லாமே உனக்குத் தெரியும்போல…
;
உனக்கும் தெரிய வரும்… – சிரித்தாள்.
இப்போது காமினி தங்களை சுற்றி நிறைய பேர் சாப்பிடும் சாக்கில் தங்கள் இருவரையும் ரசித்துக்கொண்டும் சத்தமாக அரட்டையடித்துக்கொண்டும் இருந்ததை கவனித்தாள். புடவையை இழுத்து கொஞ்சமாக தெரிந்த இடுப்பையும் மாராப்பையும் சரிசெய்துகொண்டாள்.
நம்மளையே பாக்குறானுங்க வந்தனா…. என்றாள் மெதுவாக.
அவனுங்க இங்க வர்றதே நம்மள பாக்குறதுக்குத்தான்.. என்று சிரித்தாள்.
மறுநாள் –
புடவை கட்டும்போது வந்தனா சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அவனை டீஸ் பண்ணினால் என்ன? நினைக்கும்போதே ஜிவ்வென்று இருந்தது. என்றைக்கும் ஒரு இன்ச் இறக்கி காட்டுவள் இன்று 3 இன்ச் இறக்கினாள். இடப்பக்கம் முலையை முழுவதுமாக மறைக்காமல் சைடிலிருந்து பார்த்தால் முலையின் வடிவமும் வனப்பும் தெரியும்படி சரிசெய்துகொண்டாள்.
அறையிலிருந்து ஹாலுக்கு வந்தவளை விக்னேஷ் கண்கொட்டாமல் பார்த்தான். வாவ்! என் பொண்டாட்டி எவ்ளோ அழகா இருக்கா? இன்னைக்கு நைட்டு காமினியை நல்லா செய்யணும்!
என்னடி…ராஜ் உன்ன நல்லா பாத்துக்கறானா?

ஏங்க… என்ன அவருக்கு கல்யாணமா பண்ணிக் கொடுத்திருக்கீங்க… இப்படிக் கேட்குறீங்க? – சும்மா அவனை டீஸ் பண்ணுவதற்காக அப்படிக் கேட்டாள். குறும்பாக. அவள் அடிக்கடி அவனிடம் இப்படி பேசுவதுண்டு. அதற்கு காரணமுண்டு.
உன்ன…. – விக்னேஷ் அவளை இழுத்து அணைத்தான். கொழுப்புடி உனக்கு. ராஜ் உனக்கு சப்போர்ட் பன்றானானு கேட்டேன்.
விடுங்கங்க … நானே இவ்ளோ நேரம் கஷ்டப்பட்டு கட்டியிருக்கேன்… – அவனிடமிருந்து விலகி புடவையை சரி செய்தாள்.
என்ன நல்லாவே பாத்துக்கறாருங்க… நீங்க கவலைப்படாம ஆபிஸ் போங்க.
சரி காமி… பாத்துப் போ.. டேக் கேர்… – நான் ட்ராப் பண்ணிடவா?
அய்யோ வேணாங்க….நானே போய்க்கறேன்…
விக்னேஷ் தன் காரை அவளை பயன்படுத்திக்க சொல்லி கெஞ்சியும், தினமும் ஸ்கூட்டியில் போகத்தான் பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்லிவிட்டாள். தன் இடுப்பழகை ரசித்தபடி தன்னை சேஸ் செய்துகொண்டுவரும் இளவட்டங்களை அவள் ஓரப்பார்வையால் ரசிப்பதுண்டு.
இன்று இடதுபக்க முலையையும், இடுப்பையும் திறந்துபோட்டுக்கொண்டு ரோட்டில் தனக்காக காத்திருக்கும் பக்தர்களை சந்தோஷப்படுத்தினாள். மெயின்ரோடில் ஜாயின் பண்ணுவதற்கு சற்று முன்னால் உள்ள வேகத்தடையில் ஏறி இறங்கும்போது அவள் முலை குலுங்கியதை கண்ணார பார்த்து வாய் பிளந்து ரசித்தனர் அவள் வருகைக்காகக் காத்திருந்தவர்கள்.
அவள் ஆபிஸுக்குள் நுழைந்தபோது முதலில் அரவிந்த்தான் எதிரே வந்தான். அவள் கலைந்த தலைமுடியை சரி செய்துகொண்டே வந்ததால் அவளது தொப்புளும், தொப்புளுக்கு கீழே செல்ல தொப்பையும் பளிச்சென்று தெரிய, அவற்றை ரசித்துக்கொண்டே அவளுக்கு வணக்கம் வைத்தான்.
குட் மார்னிங் மேடம்…
குட் மார்னிங் அரவிந்த்…
அவள் அவனை கடந்து செல்ல… அவளது குண்டி கோளங்கள் புடவைக்குள் போடும் தாளங்களை அவள் பின்னாலிருந்து ரசித்தான்.
வரும்போது மூடிக்கிட்டு வந்தா. இப்போ வர வர புடவை இறங்கிக்கிட்டே வருது. தொப்புள ப்ரீ ஷோ காட்டுறா. முன்னாடிலாம் குண்டிகள அடக்கமா வச்சிக்கிட்டு நடப்பா. இப்போ என்னமா குலுங்கி ஆடுது ஒவ்வொண்ணும்… ஒருவேளை பேன்ட்டி போடாம வர்றாளா இப்பலாம்? – அன்று முழுவதும் அவன் அவள் நினைவாகவே இருந்தான்.
அன்று கவர்ன்மென்ட் ஆபிசர்களோடு ஒரு மீட்டிங் இருந்தது.
ராஜ் அந்த மீட்டிங்குக்காகத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தான். காமினி அவனுக்குத் தேவையான பைல்களை எடுத்துக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அந்த டெர்ம்ஸ் அண்ட் கண்டிசன்ஸ பிரிண்ட் எடுத்துடுங்க காமி..
காமினி உதட்டுக்குள் லேசாக சிரித்துக்கொண்டே ப்ரிண்ட் கொடுத்தாள். அவள் கணவன் மட்டும்தான் அவளை இதுவரை காமி என்று அழைப்பான்.
ப்ரிண்ட் வந்தபிறகுதான் தெரிந்தது பிரிண்டரில் இங்க் மிகவும் லோவாக இருக்கிறதென்பது. காமினி வேகவேகமாக செல்ஃபின் மேலே அடுக்கிவைக்கப்பட்டிருந்த காட்ரிஜை எடுக்க முற்பட்டாள். அது கொஞ்சம் உயரத்தில் இருந்ததால் லேசாக எக்கினாள். அது அவள் தொப்புளை வெளிச்சத்துக்கு கொண்டுவந்தது.
யதேச்சையாக அவள் பக்கம் திரும்பிய ராஜ் இன்ப அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனான். My God!… கண்கள் விரிய அவள் இடுப்பைப் பார்த்தான். கடவுளே… என்ன அழகான தொப்புள்! என்ன அழகான காட்சி!
நாக்கில் எச்சில் ஊற, அதை விழுங்கியவாறே காமினியின் மீடியம் சைஸ் வட்ட வடிவ தொப்புளின் அழகை ராஜ் ரசித்து பார்த்தான். ஆஹா…. இவள் தொப்புளைப் பார்த்து ரசிக்கும் அதிர்ஷ்டம் என்னைத்தவிர வேற யாருக்குக் கிடைக்கும்? என்று மகிழ்ந்தவாறே அவள் தொப்புளை சுற்றி கொஞ்சம் உப்பியதுபோல் இருக்கும் மென்மையான சதைகளை…. அவளது சரிந்த, கொஞ்சம் சதைப்பிடிப்பான அடி வயிறை… நாக்கில் எச்சில் ஊற கண்ணிமைக்காமல் பார்த்து ரசித்தான். உள்ளுணர்வு ஏதோ சொல்ல ராஜை திரும்ப்பிப் பார்த்த காமினி அவன் தன் இடுப்பையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தாள். டக்கென்று புடவையை இழுத்து தொப்புளை மறைத்தாள்.

சே… எப்படிப் பார்க்கிறான்? (ஆனால் அவள் மனசாட்சி சொல்லியது, இதுக்குத்தானடி காமினி ஆசைப்பட்டாய்!)
அடுத்து அவன் பார்வை கின்னென்று தூக்கிக்கொண்டு நின்ற அவள் பப்பாளி முலை மீது விழுந்தது. வந்தனா சொன்னது எவ்வளவு உண்மை! என்று மனதுக்குள் சிரித்துக்கொண்டாள்.
நல்ல சகுனம்… என்று சிரித்துக்கொண்டே ராஜ் கதவை நோக்கி நடந்தான்.
ஸார்…. இந்த பேப்பர்ஸ்……
ஓ யெஸ்…கொடுங்க
அவள் வேக வேகமாக காட்ரிஜை பிரிண்டருக்குள் போட்டு ப்ரிண்ட் கொடுத்தாள். ராஜ் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவளது கம்மலை. கழுத்தில் கிடக்கும் மெல்லிய செயினை. அந்த அழகான உதடுகளை, எடுப்பான மாரழகை, அவளது மடிப்பு விழாத மெல்லிடையை.
ஜாக்கிரதையாக தொப்புளை மறைத்துக்கொண்டு குனிந்து நிமிர்ந்து காமினி அந்த பேப்பர்ஸை ராஜ்ஜிடம் கொடுத்தாள்.
பெஸ்ட் விஷஸ் ராஜ்…..
தேங்க்ஸ் காமி. கைகுலுக்கிவிட்டு ராஜ் சென்றான். அவன் டிப்டாப்பாக கம்பீரமாக நடந்து செல்வதையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் காமினி.
ஒருமணி நேரம் கழித்து ராஜ் அவளை அழைத்தான். அவள் கதவைத் திறந்ததும்,
வாங்க காமினி… உட்காருங்க.
என்ன ஸார் ஆச்சு… ஆஃபர் நமக்கு கிடைச்சதா?
சக்ஸஸ் காமினி. அவன் கைகொடுத்தான். காமினி எழுந்து நின்று கைகுலுக்கினாள். வாவ்…சூப்பர்!
யெஸ் காமினி…பட் எனக்கு ஒரு விஷயம் புரியல… இதுவரைக்கும் பயங்கரமா நீகோசியேஷன் பன்ன பிராஜக்ட்ஸ் கூட சக்ஸஸ் அகறதில்ல. ஆனா எந்த நீகோசியேஷனும் இல்லாம இந்த ப்ராஜக்ட் கிடைச்சாச்சு. அப்போ நான் நல்ல சகுனம்னு சொன்னது சரிதான்ல?….
என்னது ஸார்…?
அதான்…நான் போறதுக்கு முன்னாடி உங்களோட… ஐ அம் ஸாரி…. உங்களோட கின்னத்த பாத்துட்டுப் போனது
கிண்ணமா? என்று கண்களை சுருக்கினாள் காமினி. புரியாமல் அவனைப் பார்த்தாள்.
ராஜ் கொஞ்சம் முன்னுக்கு வந்து விரலை அவளது தொப்புள் இருக்கும் இடதுக்கு நேராகக் காட்டினான்.
ராஜ்….!!! காமினி அதிர்ந்தாள். (அதிர்ந்ததுபோல் நடித்து மகிழ்ந்தாள்). இப்படி அப்பட்டமாக சொல்கிறானே!. ஆனால் அவளுக்கு ஏற்பட்ட பெருமிதத்தை காட்டிக்கொள்ளாமல் அவனை முறைப்பதுபோல் பார்த்தாள்.
நல்லா குழிவா ஆழமாதானே இருக்கு.. அதான் கிண்ணம்னு சொன்னேன். சிரித்தான்.

சே…. என்னிடமே என் தொப்புளை கிண்ணம் என்று வர்ணிக்கிறான். கோபமும் வராமல் ரசிக்கவும் மனசில்லாமல்.. நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
சரி காமினி…. இந்த டீடைல்ஸ் எல்லாம் சிஸ்டம்ல ஏத்திடுங்க. இந்த அக்ரீமன்ட் காப்பிய ஸ்கேன் பன்னி எனக்கு ஈமெயில் பண்ணுங்க.
ஓகே ராஜ் …. காமினி சொல்லிவிட்டு திரும்பி நடந்தாள்.
அவளது பின்னழகின் அசைவுகளை ரசித்தான். கதவை அடைப்பதற்குமுன் ஓரக்கண்ணால் அவனைப் பார்த்தாள். அவள் நினைத்ததுபோலவே அவன் அவளைத்தான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான் என்று தெரிந்ததும் மனதில் இனம்புரியாத சந்தோசத்துடன் தன் கேபினுக்கு நடந்தாள்.
அன்று கேன்டீனில் ராஜ் தன் தொப்புளை கிண்ணம் என்று வர்ணித்ததை வந்தனாவிடம் சொல்லலாமா என்று யோசித்தாள். நோ நோ.. வேணாம் என்று முடிவெடுத்தாள். ஆனால் அரவிந்த் தன்னுடையதை பார்த்ததை சொன்னாள்.
அவன் அப்படித்தான்… எங்கடா எதுடா விலகுதுன்னு அலைவான் என்றாள் வந்தனா.
இருவரும் சிரித்துக் கொண்டார்கள்.
ஒருநாள் ப்ரா போடாம வந்துட்டேன். அத எப்படித்தான் கண்டுபிடிச்சானோ…. ஏதேதோ சாக்கு சொல்லி என்கிட்டே வந்து அத பாத்து பாத்து என்னோடத அடிக்கடி தடிக்கவச்சி கொடுமை பண்ணிட்டான். – சலித்துக்கொண்டாள் வந்தனா.
சே.. அவனை அவசரப்பட்டு நான் அடிச்சிட்டேனோ…. இல்லை இல்லை அடிச்சதுதான் சரி. அவன் எப்படி என் இடுப்பை பிடித்து கிள்ளலாம்? – யோசனையில் ஆழ்ந்தாள் காமினி.
சாயந்திரம் ஒரு ரிப்போர்ட் சப்மிட் பண்றதுக்காக ராஜ்ஜின் ரூமுக்குள் நுழைந்தவளுக்கு ஒரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அங்கே – வந்தனாவுக்கு ராஜ்ஜும் சிரித்து சிரித்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.
சே.. எப்படி வழியுறா!!… வந்தனாவை சற்றே வெறுப்புடன் பார்த்தாள் காமினி. அப்படிப் பார்க்கும்போது வந்தனா தொப்புள் தெரிய நின்றுகொண்டு அவனுடன் பேசிக்கொண்டிருந்ததை கவனித்ததும், வேணும்னேதான் இப்படி காட்டிகிட்டு நிக்குறா… என்று மனதுக்குள் முணுமுணுத்துக்கொண்டே ரிப்போர்ட்டை டேபிளில் வைத்துவிட்டுப் போனாள்.
அவள் போனதும் வந்தனா கேட்டாள்.
என்ன ராஜ்… காமினி கீதா கூட எப்போ?
சே சே… அப்படி எந்த எண்ணமும் எனக்கு இல்லை வந்தனா. அவங்க ரொம்ப இன்னொசண்ட்டா இருக்காங்க. அதோட விக்னேஷ் என்ன நம்பி வேலைக்கு அனுப்பியிருக்கான். அப்பாவுக்கு ஆல்ரெடி என்பேர்ல வருத்தங்கள் இருக்கு. அதனால நான் அவங்கள எந்த விதத்துலயும் டிஸ்டர்ப் பண்ணப்போறது கிடையாது. எனக்குதான் நீயிருக்கியே?
என்னையும் சுந்தர் உன்ன நம்பித்தானே அனுப்பினார் ராஜ்?
ராஜ் தன் கையை நீட்டி அவள் தொப்புளை பிடித்தான். இது.. அப்புறம் இது…(முலையை சைடில் தட்டினான்) அப்புறம் இது…(அவளை திருப்பி குண்டியில் தட்டினான்) அப்புறம் இது… (அவள் உதட்டை பிதுக்கினான்).. இதெல்லாம் இவ்ளோ அழகா இருந்தா அப்புறம் நான் என்ன பண்றது?
ச்சீ… வந்தனா சிணுங்கினாள்.
நைட்டு வா ராஜ்… ரொம்ப நாள் ஆச்சு.
எதுக்கு ரொம்ப நாள் ஆச்சு?

ம்.. நீ என்ன சொர்க்கத்துக்கு அழைச்சிட்டுப் போயி ரொம்ப நாள் ஆச்சு. குழைந்தாள்.
சீக்கிரமே உன்ன ஒரு ஓப்பன் ஸ்பேஸ்ல போட்டு ஓக்கணும்டி. ரெடி பண்ணிட்டு சொல்றேன். நீ கிளம்பு… – அவளை கதவை நோக்கி தள்ளினான். அவள் காம பார்வையை வீசிக்கொண்டே சென்றாள்.
காமினி அன்று இரவு விக்னேஷிடம் கேட்டாள். ஏன் விக்னேஷ்..இது கிண்ணம் மாதிரியா இருக்கு?
கல்யாணத்தப்போ இருந்ததைவிட இப்போ ஆழமடிச்சிருக்குடி… என்று அதில் ஒரு தட்டு தட்டினான்.
ச்சீ…என்று வெட்கப்பட்டாள்.
அடுத்த நாள் –
காலையில் ஈமெயில் செக் பன்னும்போதுதான் தெரிந்தது
அடுத்த நாள் –
காலையில் ஈமெயில் செக் பன்னும்போதுதான் தெரிந்தது மார்னிங் இன்னொரு மீட்டிங்குக்கு ஒரு கஸ்டமர் அனுமதி கேட்டிருப்பது. உடனே போன் செய்தாள்.
ராஜ் குட் மார்னிங். 10 am கு ஒரு மீட்டிங். சேலஞ்ச் க்ரூப். ஓகேவா னு கேட்குறாங்க.
குட் மார்னிங் காமினி. நானும் பார்த்தேன். ஓகே சொல்லிடுங்க. 9.45 கு என் ரூமுக்கு வாங்க.
சரி ராஜ். போனை வைத்ததும் வயிற்றுக்குள் பட்டாம்பூச்சி படபடத்தது. ஏன் கூப்பிடுகிறான்? சே..சே…அப்படியெல்லாம் இருக்காது என்று மனசை தேற்றிக்கொண்டாள்.
அவள் அவன் ரூமுக்குள் நுழையும்போது வாவ்… யு லுக் ஸோ பியூட்டிபுல் என்றான்.
தேங்க்ஸ் ராஜ்.
அவன் அல்ரெடி பைல் அனைத்தையும் ரெடி செய்து வைத்திருந்தான்.
ராஜ்…எனி ஹெல்ப் பிரம் மீ என்றாள் இவள்
மீட்டிங் சக்ஸசா முடியனும். அதான் உங்க கின்னத்த பாத்துட்டுப் போலாம்னு கூப்பிட்டேன்.
ராஜ்…..
என்ன காமினி? ஏன் தயங்குறீங்க….
சக்ஸஸ்கு இதெல்லாம் காரணம் இல்லை ராஜ்…. உங்களோட ஸ்பீச்.

அப்போ முன்னாடிலாம் என் பேச்சு நல்லாயில்லையா? நல்லாதான் இருந்தது. ஆனா இப்போ என்கிட்ட இருங்க்கறது ஒரு பாசிடிவ் வைப்ரேசன். அதுக்குக் காரணம் நீங்க.
ராஜ்….
ஒரு 2 மினிட்ஸ் மட்டும் காட்டுங்க காமினி. பாத்துட்டுப் போயிடறேன்.
காமினி தலை குனிந்தவாறு நின்றாள். சே… தொப்புளை காட்டச் சொல்கிறான். புருஷன் மாதிரி உரிமையோடு கேட்கிறான்.
வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து நிற்கும் அவளை ராஜ் பார்த்து ரசித்தான். அவளருகில் வந்து தன் ஆள் காட்டி விரலால் அவளது புடவையை ஒதுக்கினான். அவளது ஆழமடித்த தொப்புள் பார்வைக்கு வந்தது. அந்த அறையில் அது சூரியன் போல் ஜொலித்தது.
கடவுளே….என்ன ஒரு அழகு….. ராஜ் அவளது இடையை ரசித்தான்.
காமினி வெட்கத்தில் அவனது விரலிலிருந்து புடவையை விடுவித்து தொப்புளை மறைத்தாள்.
இன்னைக்கு வழக்கத்தைவிட கொஞ்சம் எறக்கமா கட்டியிருக்கீங்க. அழகா இருக்கு.
சொல்லிவிட்டு கிளம்பினான். பெருமூச்சு விட்டபடியே புடவை முடிச்சை மேலே தூக்கி வழக்கமாக வைக்கும் இடத்தில் வைத்தாள் காமினி. எல்லாத்தையும் நோட் பன்றான்!
கடவுளே இந்த மீட்டிங் சக்ஸஸ் ஆகக்கூடாது என்று வேண்டிக்கொண்டாள். ஆனால் டபுள் சந்தோசத்தோடு திரும்பி வந்தான் ராஜ்.
யு ஆர் சச் எ லக்கி கேர்ள் காமினி என்று மனமார புகழ்ந்தான்.
போச்சு…இனிமேல் மீட்டிங் நாட்களில் சுடிதாரில்தான் வரவேண்டும்…அப்போதுதான் இவனிடமிருந்து தப்பிக்க முடியும் என்று நினைத்துக்கொண்டாள். ஏதோ ஒரு ஆர்வத்தில்.. தன்னை அழகி என்று காட்டிக்கொள்ள சில நாட்கள் செக்சியாக புடவை அணிந்தது தப்பாகி போய் விடுமோ? என்று பயந்தாள். கடவுளே… நான் விக்னேஷின் மனைவி. ராஜ் உட்பட இங்கிருக்கும் ஆண்கள் பார்வை..என்மேல் தவறாக விழாதவாறு நான் நடந்துகொள்ள வேண்டும். விக்னேஷுக்கு ஒரு உத்தம பத்தினியாக நான் இருக்கவேண்டும்.
நாட்கள் கடந்தன. காமினி இப்போதெல்லாம் இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு வந்தாள். அது அவளை இன்னும் அழகாக காட்டியது. ராஜ்கு அவள் மேல் காதலும் காமமும் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. காமினி வெகு சுலபமாக தன் உறுதியை அசைத்துவிட்டாள் என்பதை உணர்ந்தான். வேறு வழியில்லை… காமினி கீதா என்ற இந்தக் குடும்பக் குத்துவிளக்கை குனிய வைத்து குத்தினால்தான் நிம்மதி என்று மனது அடித்துக்கொண்டது. ஆனால் எப்படி? தப்பாக பார்க்கிறான், தப்பாக பேசுகிறான் என்று விக்னேஷிடம் சொல்லிவிட்டால்? விக்னேஷ் எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுவான்? இப்போது அனைத்து நண்பர்களும் தொடர்பில் இருக்கிறார்கள். அனைவருக்கும் குடும்பங்கள் இருக்கிறது. அதனால் கெட்ட பெயர் எனக்குதான்.
அவன் ரியாக்சன் எப்படி இருக்கும் என்பதையும் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும். காமினியை உடனே கையைப் பிடித்து படுக்க கூப்பிடாமல் மெதுவாக மெதுவாக அவளை கரைக்கவேண்டும் என்று முடிவு செய்தான். அவளது வாளிப்பான கட்டழகு அவனை பாடாய் படுத்தியது.
ஒருநாள் தன் குடும்பத்துக்கு நெருக்கமான உறவினர்கள் வருகிறார்கள் என்று காமினி லீவு போட்டிருந்தாள். காலையில் உறவினர்களோடு கோவிலுக்குப் போய்விட்டு வந்து அப்போதுதான் கிச்சனில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். பச்சை நிற பட்டு சேலை பட்டு ஜாக்கெட்டில் ஜொலித்தாள்.
தேவதை மாதிரி இருக்கிறாய் கீதா…. என்று கிறக்கமாய் சொன்னான் விக்னேஷ். அவனும் லீவு போட்டிருந்தான்.
அவளை அனைத்து முத்தமிட்டான்.
சீ..போங்க…. எல்லாரும் இருக்காங்க இப்பப் போய்… என்று சிணுங்கி ஓடினாள். கிச்சனுக்குள் நுழைந்தாள். காலிங் பெல் அடித்தது.
வாங்க ராஜ்…வாங்க…. காமினி… உங்க பாஸ் வந்திருக்கார்.

இவர் எதுக்கு இப்போ வந்திருக்கார் என்று நினைத்தபடியே ஹாலுக்கு வந்து ஹாய் ராஜ் வெல்கம் என்றாள்.
ஹாய் விக்னேஷ்… நீயும் ஹாஸ்பிடலுக்கு லீவு போட்டுட்டியா? ஹாய் காமினி என்ன பட்டுப்புடவைல கிச்சன்லர்ந்து வர்ரீங்க?
கோயிலுக்கு போயிட்டு வந்தோம் ராஜ்… என்றான் விக்னேஷ்.
எனக்கு கஸ்டமரோட ஒரு மீட்டிங் இருக்கு. அதான் காமினிய பாத்துட்டுப் போலாம்னு வந்தேன்.(உண்மையில் அவனுக்கு அவளை பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை)
காமினி இதைக் கேட்டதும் திடுக்கிட்டாள். அவன் எதுக்கு வந்திருக்கிறான் என்பது புரிந்தது. போச்சு… என்று நொந்துகொண்டவாறே கிச்சனுக்குள் போய் நின்றுகொண்டாள்.
ஓ… காமினிகிட்ட பைல் எதுவும் இருக்கா? என்றான் விக்னேஷ்
ஒரு டாகுமெண்ட் இருக்கு. அத அவங்க காட்டினா போதும்
காமினி…உன்கிட்ட டாகுமெண்ட் ஒண்ணு இருக்காமே…. அங்க என்ன பண்ணிட்டிருக்க…இங்க வா.
காமினி பட்டுப்புடவை சரசரக்க தயங்கியபடியே வந்தாள். என்கிட்ட எந்த டாகுமெண்டும் இல்லையே
உன்கிட்ட எப்பவுமே ஒரு டாகுமெண்ட் இருக்குமே காமினி…. வட்டமா.. ஒவ்வொருதடவை நான் மீட்டிங் போகும்போதும் நீ காட்டுவியே…. மறந்துட்டியா
காமினி திடுக்கிட்டாள். தொப்புளைத்தான் கேட்கிறான். பாவி. அவள் தர்மசங்கடத்தோடு பேசாமல் நின்றாள்.
என்னாச்சு மாப்பிள்ளை? என்றபடி வந்தாள் அவளது அம்மா.
ஒண்ணும் இல்லை அத்தை. இவரு நம்ம கீதாவோட MD. கீதாகிட்ட ஒரு டாகுமெண்ட் இருக்காம். அத வாங்க வந்திருக்கார்.
வணக்கம் தம்பி. மருமகன் உங்கள பத்தி நெறைய சொல்லியிருக்கார். நான் கீதாவோட அம்மா.
வணக்கம் ஆண்ட்டி.. ஒவ்வொரு தடவை நான் மீட்டிங் போகும்போதும் காமினியோட டாகுமெண்ட பாத்துட்டுதான் போவேன். அதான் வந்தேன்.
காமினி கீதா இல்லாமல் மீட்டிங்கே நடக்காதுபோல என்ற எண்ணம் அங்கிருந்த அனைவருக்கும் வந்திருந்தது.
அது என்னன்னு பாத்து காட்டு காமினி… ராஜ் பாத்துட்டுப் போகட்டும்.
காமினி தவித்தாள். எல்லார்கிட்டயும் சொல்றான். சே…
ரூமுக்குள் போய் கடமைக்கு இரண்டு பேப்பரை எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள். தொப்புள் தெரியுமாறு நடந்து வந்தாள். விக்னேஷுக்கும் அவளது தாய்க்கும் நடுவில் சற்று பின்னால் நின்றுகொண்டு அந்த இரண்டு பேப்பரையும் மார்புக்கு பக்கத்தில் வைத்துக் காட்டினாள். கீழே தொப்புள் டாலடித்தது. பட்டுச் சேலையில் அவள் தொப்புள் அழகாய் இருந்தது.
போதுமா? என்றாள் கண்களாலேயே.

சரியா தெரியலை காமினி…. பக்கத்துல வந்து காட்டுங்களேன்.
காமினி கண்களை விரித்தாள். நோ…என்று தலையசைத்தாள். அல்ரெடி தன் கணவனையும் தாயையும் ஏமாற்றி காட்டிக்கொண்டிருக்கிறாள். இது போதாதாமா இவனுக்கு? பொறுக்கி
பக்கத்துல போய் காட்டு காமினி… இங்கிருந்து காட்டினா என்ன தெரியும்?
விக்னேஷ் அவளை இழுத்து அவன் முன்னாடி விட்டான்.
ராஜ் காமினியின் தொப்புளை மிக அருகில் பார்த்தான். காமினி தலையை குனிந்தபடி நின்றிருந்தாள். சே… பொண்டாட்டி தொப்புளை ஒருத்தன் பார்வையாலயே நக்கிட்டு இருக்கான். அது தெரியாம நீயெல்லாம் ஒரு புருஷன்…
என்ன காமினி இன்னைக்கு ஒரு இஞ்ச்தானா?
அவன் அவளது தொப்புளுக்கும் புடவை முடிச்சுக்கும் உள்ள இடைவெளியைப் பற்றி கேட்கிறான் என்று காமினிக்கு மட்டும் புரிந்தது.
அது… அது வந்து….
போய் 3 இன்ச் பண்ணிட்டு வந்து காட்டுங்க.
காமினி கசங்கிய முகத்துடன் திரும்பி விக்னேஷை பார்த்தாள்.
கரெக்சன்தானே சொல்றார். சரி பண்ணிட்டு காட்டுமா….. அவளது தலையை கோதிவிட்டான்.
அம்மா நீயாவது புரிஞ்சிக்கோயேன் என்பதுபோல் தாயைப் பார்த்தாள்.
அவருக்கு டைம் ஆகப்போகுது… பாவம் உண்ண தேடி வந்திருக்கார் சீக்கிரம்டி என்றால் அவள்.
காமினி பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு ரூமுக்குள் வந்தாள். புடவை கொசுவத்தை தொப்புளுக்கு கீழே 3 இன்ச் இறக்கிவிட்டு வந்தாள். தொப்புள் தெரியாமல் மூடிக்கொண்டு வந்தாள். திறந்து போட்டுக்கொண்டு வந்தால் அடிவயிறு காட்டிக்கொடுத்துவிடும். அப்புறம் விக்னேஷையும் அம்மாவையும் சமாளிக்க முடியாது.
விக்னேஷையும் அம்மாவையும் தாண்டி வேகமாக அவன் முன் வந்து நின்று, பேப்பரைக் காட்டுவதுபோல் லாவகமாக புடவையை விலக்கி தொப்புளைக் காட்டினாள்.
அவளது தொப்புளையும் அடிவயிறையும் ஆற அமர பார்த்து ரசித்தான் ராஜ்.
வட்டமான டாகுமெண்ட்னு சொன்னியே ராஜ்?
இப்பவும் வட்டமாத்தான் இருக்கு. பட் கொஞ்சம் டீப். ரொம்ப நாள் ஆச்சுல்ல…
என்ன? புருவத்தை சுருக்கியவாறு கேட்டான் விக்னேஷ்.

இல்ல… காமினி இத காட்டி கிட்டத்தட்ட டூ வீக்ஸ் ஆச்சு. ஐ மீன்… மீட்டிங் அட்டென்ட் பன்னி 2 வீக்ஸ் ஆச்சு. சொல்லிவிடு எழுந்தான்.
அப்போ போயிட்டு வர்றேன். தேங்க் யு காமினி ஃபார் ஷோவிங்க் யுவர்ஸ். சொல்லிவிட்டு திரும்பி நடந்தான்.
தொப்பென்று ஷோபாவில் விழுந்தாள் காமினி. அவளது பேண்ட்டி நனைந்து கொண்டிருந்தது.
மறுநாள் அவள் ஆபீசுக்குள் நுழைந்ததும் நுழையாததுமாக அவனிடம் கத்தினாள்.
ஏன் ராஜ் இப்படி பண்றீங்க. நான் எவ்வளவு பயந்தேன் தெரியுமா? விக்னேஷ், அம்மாலாம் இருந்தது உங்க கண்ணுக்கு தெரியலையா?
அவங்கல்லாம் இருந்ததுனாலதான் உங்க தெப்ப குளத்துக்கு முத்தம் கொடுக்காம வந்தேன். இல்லைனா நீங்க இருந்த அழகுக்கு நூறு முத்தம் கொடுத்துட்டு வந்திருப்பேன். அந்த பட்டுப்புடவை உங்களுக்கு அவ்வளவு அழகாக இருந்தது…
காமினி அதிர்ந்தாள். அவன் இப்படி சொல்வான் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. அடுத்த நிமிடம் அவள் மனசுக்குள் பட்டாம்பூச்சி பறந்தது. உரிமையாய் நான் நேற்று அழகா இருந்தேன் என்று சொல்லிக் காட்டுகிறான். ஆனால்…ஆனால்… இவன் எப்படி என்னோடதை தெப்பக்குளம் என்றும் அதில் முத்தம் தந்திருப்பேன் என்றும் சொல்லலாம்? ச்சே.. கிண்ணம் என்று சொல்லும்போதே தடுத்திருக்கணும்.
நோ… இதை அனுமதிக்கக் கூடாது. என்னை வர்ணிக்கும் உரிமை, முத்தம் கொடுக்க நினைக்கும் உரிமை விக்னேஷ்க்கு மட்டுமே இருக்கிறது.
ராஜ்… சொல்றேன்னு தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. இதெல்லாம் எனக்கு பிடிக்காது.
எது?
வீடு வரைக்கும் வந்து காட்டச் சொல்றது….. முத்தம் கொடுத்திருப்பேன்லாம் சொல்றது… எனக்குப் பிடிக்கலை.
ராஜ் இதை எதிர்பார்க்கவில்லை. சிலையாக நின்றான்.
அவன் முகத்தைப் பார்த்த காமினி, ஏன் இப்படி பண்ணீங்க என்பதுபோல் அவனைப் பார்த்துவிட்டு வேகமாக வெளியே போய்விட்டாள்.
தன் நண்பனின் மனைவியிடம் இப்படி கெட்ட பெயர் வாங்கிவிட்டோமே என்று வருந்தி நின்றுகொண்டிருந்தான்.
காமினிக்கு வேலை ஓடவில்லை. ராஜ்கு என்மேல் எப்படி இந்தத் திடீர் உரிமை…ஒருவேளை… என்னைப் பார்க்காமல் அவனால் இருக்க முடியவில்லையோ….. இதுதான்…இதுதானே நானும் எதிர்பார்த்தேன்… என் அழகுக்குப் பரிசாக… இதோ நான் எதிர்பார்த்தது கிடைத்துவிட்டது. இருந்தாலும் நான் விதம் விதமாய் புடவை கட்டி அவனை அசத்தியிருக்கக் கூடாது. போதும்..இது போதும். இனிமேல் யாரையும் இம்ப்ரெஸ் பண்ணவேண்டிய அவசியம் இல்லை. விக்னேஷ்… உன் மனைவியின் அழகின் வலிமை புரிகிறதா…
பாத்ரூம் சென்று புடவையை தொப்புளுக்கு மேலே கட்டினாள். அது ஏதோ uncomfortable ஆக இருந்தது. வந்தனாவிடம் பேசலாம் என்று நினைத்தாள். அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தது. வந்தனா கனடா போகிறதால் இன்னும் ஒரு மாதத்துக்கு வரமாட்டாள் என்பது. அன்று அதன்பிறகு அவள் அவனைப் பார்க்கவே இல்லை.
அன்று இரவு Sorry என்று மெசேஜ் பண்ணியிருந்தான். இவள் மனதுக்குள் சிரித்தாள்.
மறுநாள் புடவை கட்டும்போது தொப்புளுக்கு மேலா கீழா என்று ஒரு போராட்டமே நடத்தினாள். அவளை பார்க்கிறவர்களின் குறுகுறு பார்வை அவளுக்கு அந்த இடத்தில் தேவைப்பட்டது. இறக்கினாள். ஆனால் ராஜ் அவளிடம் முன்புபோல் சகஜமாக பேசவில்லை. இது அவளுக்கு சங்கடமாக இருந்தது.
அவனை ஏதாவது தன்னைப்பற்றி பேசவைக்கவேண்டும் என்று அன்று சுடிதார் அணிந்து சென்றாள். அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே ராஜ் ஏமாற்றத்தோடு அவளை பார்த்தான். வெளிப்படையாகவே கேட்டும்விட்டான்.
ஆமா யாரக்கேட்டு நீங்க சுடிதார் போட்டுகிட்டு வந்தீங்க?

யார கேட்கணும்? இது என் இஷ்டம்.
நீங்க புடவைதான் கட்டனும்னு விக்னேஷ வச்சி சொல்ல வைக்கவா?
காமினி அவனை முறைத்தாள். இப்பலாம் நீங்க ரொம்ப மோசம் ராஜ்…
ராஜ் சிரித்தான்.
நல்லா சிரிங்க. எப்படியிருந்தாலும் இன்னைக்கு சுடிதார்தானே. . நாக்கை உதட்டுக்குள் மடித்துக்கொண்டு அவளும் சிரித்தாள்.
ம்… இவ்வளவு நாளும் மாராப்பு மறைச்சிருந்தது. இன்னைக்குதான் உங்களுக்கு எவ்வளவு பெரிய மனசுன்னு தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். சொல்லிக்கொண்டே அவன் அவளது மாம்பழங்களை பார்க்க….
சரியான ராஸ்க்கல் இந்த ராஜ்….. என்று திட்டிக்கொண்டே கையிலிருந்த பேனாவை அவன் நெஞ்சில் எறிந்தாள். சிரித்துக்கொண்டே கதவைத் திறந்து கொண்டு துப்பட்டாவை இறக்கிவிட்டுக்கொண்டு நடந்தாள்.
ச்சே.. இவனை திருத்த முடியாது!
உள்ளே- ராஜ் துள்ளிக் குதித்தான்.
நாட்கள் நகர்ந்தன. வேலைகள் தலைக்குமேல் இருந்தன அனைவருக்கும். பிஸியான நாட்களில் ராஜ் காமினியை அவ்வப்போது சைட் அடித்துக்கொண்டு புத்துணர்ச்சி பெருவதோடு சரி. ஆனால் காமினியின் உடை விஷயத்தில் அவள் எதேனும் ஸ்பெஷலாக வந்திருந்தால் தவறாமல் பாராட்டிவிடுவான். கண்ணியமாக தன் அப்பிப்பிராயத்தைச் சொல்லிவிடுவான். ஒருநாள் அதுவும் அத்துமீறிப் போனது.
அன்று இவள் முதுகில் இறக்கம் வைத்த ஜாக்கெட் அணிந்துகொண்டு போனாள்.
பிளவுஸ் ரொம்ப அழகா இருக்கு காமினி. ஆனா கொஞ்சம் டைட்டா இருக்குனு நினைக்கிறேன்… உங்களுக்கு கஷ்டமா இல்லையா?
காமினிக்கு முகம் சிவந்துவிட்டது. இன்று அவன் தன்னை கவனித்துப் பார்ப்பான் என்று அந்த பிளவுஸை போடும்போதே நினைத்தாள். ஆனால் அது டைட்டாக இருந்தது. அது தனக்கு மட்டுமே தெரிந்த விஷயம் என்று நினைத்திருந்தாள்.
முதுகுல பாருங்க எப்படி சதைய டைட்டா கவ்விட்டிருக்குன்னு. ப்ரா வேற அழுத்துமே….கஷ்டமா இருந்தா லீவு வேணா எடுத்துக்கோங்க.. வீட்டுக்கு கிளம்புங்க என்றான்.
அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன் என்று அவனை முறைப்பாய் பார்த்துக்கொண்டே சொல்லிவிட்டுப் போனாள். பாத்ரூம் போய் ப்ரா கழட்டிவிட்டு வெறும் பிளவுஸில் நன்றாக மூடிக்கொண்டு வந்தாள். அவள் எத்தனையோமுறை அவனருகில் இருந்தபோதும் அவன் அவளை பார்க்கவே இல்லை. வேலையில் குறியாக இருந்தான்.
மத்தியானம்- அவள் ரூமில் AC ரிப்பேர் ஆகிவிட… சர்வீஸ் ஆளை கூட்டிவரும் சாக்கில் அரவிந்தும் அவள் கேபினுக்குள் வந்து நிற்க…இவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆல்ரெடி அவள் அக்குளில் நன்றாக வியர்த்து அந்த பிளவுஸில் நனைந்த இடம் தெளிவாக தெரிந்தது.
வர லேட்டாகும்னு சொன்னான். அதான் நானே கையோட கூட்டிட்டு வந்தேன் மேடம்..என்றான் அரவிந்த். பவ்யமாக. அவள் அக்குள் நனைந்திருப்பதைக் கவனித்தான்.
இந்த சிஸ்டம் கொஞ்சம் நகர்த்திடுங்க என்று அந்த சர்வீஸ் ஆள் சொல்ல, அரவிந்த் வேகமாக ஆர்வமாக அந்த வேலையில் இறங்கினான்.
மேடம்..இத பிடிங்க… என்று அந்த ஆள் மேலிருந்துகொண்டு அந்த ஸ்ப்ளிட் AC கவரை இவளிடம் நீட்ட, இவள் கையைத் தூக்கி அதை வாங்கவேண்டியிருந்தது. அய்யோ…அரவிந்த் பாப்பானே….! வேற வழி??.. கையை தூக்கி வாங்கினாள். இடதுபக்கமிருந்த அரவிந்த் இவளது அக்குளையும் இடது மாங்கனியையும் நாக்கில் எச்சில் ஊற பார்த்தான்.

அவளது ப்ரவுன் கலர் ஜாக்கெட்டில் வெள்ளை வெளேர் மலை முகடு பிதுங்கிக்கொண்டு கிடப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது அரவிந்துக்கு.
அட கடவுளே…இந்த பேரழகி ப்ரா போடாம வந்திருக்கா!
அரவிந்த் தன் முலையை ரசித்துவிட்டான் என்று தெரிந்ததும், புடவையால் அதை நன்றாக மூடினாள். ஆனால் அந்த ஆள் தொடர்ந்து அதை கொடுங்க, இதை வாங்கிக்கோங்க… அந்த டிஸ்ஸு எடுங்க..இப்படி ஏதேதோ அவளை வேலை வாங்க… அவளது பப்பாளி முலை மறுபடியும் அரவிந்தின் கண்களுக்கு விருந்தானது.
ச்சே…இவன் முன்னாடி போய் ப்ரா இல்லாம நிக்கிறேனே…. என்று தலையில் அடித்துக்கொண்டாள் காமினி.
சீக்கிரம் சரி பண்ணுப்பா… மேடம்க்கு வேர்க்குதுல்ல… என்று குரல் கொடுத்தான் அரவிந்த்.
நீங்க போய் உட்காருங்க…. என்று அவளை உட்கார சொன்னான். அவள் திரும்பி நடக்கும்போது அவள் முதுகிலிருந்த வியர்வைத் துளிகளை ஏக்கத்துடன் பார்த்தான். காமினி கர்ச்சீப்பால் தன் முகத்தையும் கழுத்தையும் துடைத்துவிட்டு அதை தன் சேரின்மேல் போட்டுவிட்டு தண்ணீர் குடித்தாள்.
ச்சே..பொறுக்கி என்னையே வச்ச கண் வாங்காம பாக்குறான்!
அவர்கள் கிளம்பினார்கள். அவன் கதவருகே செல்லும்போதுதான் சேரில் பார்த்தாள். அவளது கர்ச்சீப்பைக் காணவில்லை.
அரவிந்த்…நில்லு. என் கர்ச்சீப்பை பார்த்தியா?
இல்லையே மேடம்….
டேய்… பொய் சொல்லாத… இங்கதானே போட்டேன்… நீதான் எடுத்திருக்கணும்.
ஸாரி மேடம்…அது எனக்கு வேணும். நாளைக்கு உங்களுக்கு வேற கர்ச்சீப் வாங்கித் தர்றேன். – அவளை தீர்க்கமாக பார்த்து சொல்லிவிட்டு போய்விட்டான்.
காமினிக்கு இப்போது அதிகமாய் வியர்த்தது.
அன்று – மறுநாள் ஆடிட் என்று பலரும் ஓவர் டைம் பாத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இவளுக்கும் நிறைய முடிக்கவேண்டியிருந்தது. மாலை 7 மணியாகிவிட்டிருந்தது. ராஜ் கூப்பிட்டான்.
என்ன காமினி இன்னும் என்ன பண்ணிட்டிருக்கீங்க?
இன்னும் கொஞ்சம் வர்க் இருக்கு ராஜ்…அதான்…
நோ..நோ… வீட்டுக்கு கிளம்புங்க. விக்னேஷ்க்கு நான் என்ன பதில் சொல்லுவேன்? கோ கோ… டேக் கேர் ஆஃப் யுவர் ஹெல்த். எதுனா வேணும்னா நான் நாளைக்கு போன் பண்றேன்.
இவள் ஸ்கூட்டி எடுத்துக்கொண்டு மனசே இல்லாமல் கிளம்பினாள்.
மறுநாள் டிரஸ் பன்னும்போது அவன் லைக் பண்ணுவானா…. எதைப் போட்டால் அவன் கமெண்ட் பண்ணுவான் என்று பார்த்து பார்த்து புடவை உடுத்திக்கொண்டு வெளியில் வந்தாள்.

வாவ்…பியூட்டிபுல் என்று கண்கள் விரிய சொன்னான் கணவன் விக்னேஷ்.
தேங்க்ஸ்ங்க…..
அப்புறம் காமி…. இப்பதான் ராஜ் போன் பண்ணியிருந்தான். நீ கிளம்பிட்டு இருக்கேனு சொன்னேன். எதுவும் சொல்லனுமானு கேட்டேன். டாகுமெண்ட் ஒரு இன்ச் இல்லைனா கால் இன்ச்னு சொல்லச் சொன்னான்.
என்னது?
இப்படித்தான் சொன்னான். நான் உனக்குத் தெரியும்னு நெனைச்சேன். உனக்கும் புரியலையா?
இல்ல…இல்ல…புரியுது. புரிஞ்சிடுச்சு…. சொல்லிக்கொண்டே காமினி அறைக்குள் ஓடினாள். கண்ணாடி முன் நின்றுகொண்டு 3 இன்ச் இறக்கமாயிருந்த புடவை முடிச்சை மேலே தூக்கி தொப்புளுக்கு கீழே கால் இன்ச் இருக்குமாறு அட்ஜஸ்ட் செய்துகொண்டாள்.
போயிட்டு வரேங்க…என்று சொல்லிவிடு வேகமாக வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்தாள். ஆடிட் என்பதால் காலை 5.30 க்கே வர சொல்லியிருந்தான். ஆனால் வேறு யாரும் வந்ததுபோல் தெரியவில்லை. அவனது கேபினுக்குள் நுழைந்து குட் மார்னிங் சொன்னாள்.
வா காமினி…. இந்த பைல்ஸ் காட்டும்போது ஒருசில பக்கங்கள வேகமா காட்டிட்டுப் போகணும். இந்த டேடாஸ் உள்ள பக்கங்கள மெதுவா காட்டனும் என்றான். வாங்க என்பது வா ஆகியிருந்தது. அவளுக்கு அது பிடித்தே இருந்தது.
அய்யோ..எனக்கு எத எத எப்படிக் காட்டணும்னு தெரியாதே??
ராஜ் சிரித்துவிட்டான். அவன் சிரிப்பதன் அர்த்தம் புரிந்ததும் சீரியசாக பேசிக்கொண்டிருந்த காமினி அவனது தோளில் ஓங்கி அடித்தாள்.
பொறுக்கி….
சொல்லிவிட்டு ஒழுங்கு காட்டிவிட்டு முறைத்துக்கொண்டு வெளியே போகப்போனாள். ராஜ் அவளது இடுப்பை இரண்டு பக்கமும் பிடித்து தன்பக்கம் இழுத்தான். ஒரு கை அவளது புடவைக்கு மேலிருந்தது. இன்னொரு கை அவளது வெண்ணெய் இடுப்பில் அழுத்தமாய் பதிந்திருந்தது.
போச்சு! கைய வச்சிட்டான்!
எந்த எந்த பக்கத்தை எப்படி எப்படி காட்டணும்னு நான் சிக்னல் கொடுக்குறேன் டோன்ட் வொர்ரி.
ம்…
சரி இப்போ நீ சொன்னத திருத்தமா கரெக்டா சொல்லு பார்ப்போம்? அவனது கை இன்னும் அவள் இடுப்பில்தான் இருந்தது. இடுப்பு சதை பிதுங்கும் அளவு அவளை அழுத்திப் பிடித்திருந்தான்.
எனக்கு எந்த எந்த பக்கத்த வேகமா காட்டனும், எந்த எந்த பக்கத்த ஸ்லோவா காட்டணும்னு தெரியாது. – ஆசிரியர் முன் மாணவி போல் சொன்னாள். அவன் இவளுக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டிருந்ததால் முகத்தை அவன்பக்கம் திருப்பி சொன்னாள். அவனது காதல் பார்வை பட்டு அவள் கண்கள் படபடத்தன.
ம் … குட் கேர்ள். பரவால்லயே புடவைய கரெக்டா கட்டிட்டு வந்திருக்கியே…. அவனது விரல்கள் இப்போது அவளது தொப்புளை வருடின. காமினிக்கு உடம்பு சிலிர்த்தது. இன்ப அலை ஒன்று அவளை வந்து மோதியதுபோல் உணர்ந்தாள்.
உன் இடுப்பழகுக்கு நான் அடிமை காமினி…

ராஜ் அங்கே அவளுக்கு இதமாக தடவிக்கொடுத்தான். கதகதப்பாக இருந்தது அவளது கிண்ணம். மூன்று விரல்கள் புடவை கொசுவத்தில் இருக்க… ஆள்காட்டி விரலாலும் பெருவிரலாலும் தொப்புளின் விளிம்புகளில் பிடித்துப் பிடித்து மெதுவாக கிள்ளிவிட்டான்.
ஸ்ஸ்…என்று வாய்க்குள் முனகியபடியே கேட்டாள். விக்னேஷ்கிட்ட ஏன் சொன்னீங்க?
ராஜ் அவளை தன்மேல் சாய்த்துக்கொண்டு அவளது தொப்புளை வீணை மீட்டுவதுபோல் மீட்டினான். காமினி ஸ்ஸ்ஸ் ஆஆ…..என்று முகத்தைச் சுழித்துக்கொண்டு கண்களை மூடினாள். அவன் அவளது தொப்புளை ஓரக்கண்ணால் பார்த்து ரசித்து, அவளை சைட் அடித்து எத்தனை நாட்கள் ஆகின்றன…. அதனால் அவள் அதற்காக ஏங்கிப்போயிருந்தாள்.
அவன்தான் உன் போனை எடுத்தான். அதான் சொன்னேன். இன்னைக்கு வேலை நிறைய இருக்குல்ல… உன்ன லோ ஹிப்ல பாத்தா எனக்கு வேலை ஓடாது. அதான் என்று சொல்லி அவள் தொப்புளுக்குள் நருக்கென்று கிள்ளினான்.
ஸ்ஸ்ஸ்….. என்று துள்ளி விலகினாள் காமினி.
போய் வேலைய பாருங்க… என்று பழிப்பு காட்டியவாறே புடவையை சரி செய்தாள். எனக்கு தெரியும் நீங்க எதுக்காக சொன்னீங்கன்னு. ஆடிட்டுக்கு வர்ரவனுங்க பாக்கக்கூடாதுனுதானே
பரவால்லயே…இவ்ளோ கிளெவரா இருக்கியே காமினி என்று அவள் மூக்கை பிடித்து ஆட்டினான். ஷேப்டி பின் கொடு
நான் ஏத்திக் கட்டிக்கவா? மெல்ல கேட்டாள் காமினி.
இல்ல. உனக்கு நிக்காது. இறங்கிடும். பின் கொடு நான் குத்தி விடுறேன்.
பின் என் பர்ஸ்ல இருக்கு. என் டேபிள்ள.
உன் தாலில ஒன்னு கோர்த்திருந்தியே… ஒருநாள் பார்த்தேனே….
காமினி அவனை குறும்பாகப் பார்த்தாள். இதெல்லாம் கரெக்டா பாப்பீங்களே! கிளீவெஜுக்குள் மாட்டிக்கொண்டிருந்த தாலியை வெளியே இழுத்தாள்.
பார்த்துடி….. அங்க இங்க குத்திடப் போகுது…. மிருதுவான இடம்…..
என்னது டி யா…. உதை விழும்
இவ்வளவுதானா…. அப்போ என்னைக்கோ சொல்லியிருப்பேனே…..
உன்ன….. அவள் அவன் நெஞ்சில் குத்தினாள். ராஜ் அவளை இழுத்து அனைத்து அவள் உதடுகளைக் கவ்வினான்.
ம்ம்..என்று திமிறினாள் காமினி. ராஜ் முரட்டுத்தனமாக அவளது உதடுகளின் ஒவ்வொரு வரிகளிலும் முத்தமிட்டான்.மேலிதழ் தனியாக கீழிதழ் தனியாக ஒவ்வொன்றாக வாய்க்குள் இழுத்து வைத்து சப்பி சுவைத்தான். காமினி மெய் மறந்து அவனை அனைத்துப் பிடித்தாள். மார்புகளை அவன் நெஞ்சில் வைத்து அழுத்தினாள். அவனது கைகள் அவளது இடையை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தன. சிறிது நேரத்தில் ராஜ் காமினியின் நாக்கை கவ்வி தன் வாய்க்குள் இழுத்துக்கொண்டான். அவளது எச்சில் முழுவதையும் சர்ரென்று உறிஞ்சினான். காமினி கிறங்கினாள். அவன் தன் உயிரையே உறிஞ்சுவதுபோல் உணர்ந்தாள். அவனது நாக்கைத் தேடினாள். ராஜ் தன் கைகளால் அவள் முதுகில் தடவி, அவளை முதுகொடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டு, விடாமல் அவள் எச்சிலை சுவைத்தான். காமினியின் உதடுகள் பிதுங்கின. இருவரின் மூச்சுக்காற்றும் சூடாகின.
ராஜ்..ப்ளீஸ்..வேணாம்…. – காமினி தன் உதடுகளை விடுவித்துக்கொண்டாள்.
ராஜ் சட்டென நின்றான். சே… என்ன காரியம் செய்கிறேன். பலவந்தமாக செய்வதென்றால் முதல் நாளே செய்திருப்பேனே… இவள் என் நண்பனின் மனைவியல்லவா? அழகு தேவதையல்லவா?
இதுக்குதான் நான் உன்னை கால் இன்ச் போதும்னு சொன்னேன்.

நான் அப்படித்தான் வந்தேன்… நீங்கதான் ….. காமினி தலைகுணிந்தாள்.
நெக்ஸ்ட் டைம் நான் உன் இடுப்புலேர்ந்து கைய உள்ள கொண்டு போனா ஸ்டாப் பன்னிடு. இதுல நான் கொஞ்சம் வீக். சரியா?
சொல்லிக்கொண்டே அவள் தாலியிலிருந்து ஒரு ஷேப்டி பின்னை கழட்டினான். புடவையால் தொப்புளை மூடி அதை பின் செய்தான்.
சரியா?? என்றான்.
ம் .. என்றுவிட்டு பேசாமல் கதவை திறந்துகொண்டு வெளியேறினாள். உள்ளே நுழைந்ததும் வியர்த்தது. உடம்பு அணலாக கொதித்தது. அவன் உறிஞ்சி எடுத்ததால் தொண்டை வறண்டிருந்தது. தண்ணீரை எடுத்து மடக் மடக்கென்று குடித்தாள். தன் மார்புகளை தடவிப் பார்த்தாள். சே…என்ன ஒரு உணர்வுப்பூர்வமான முத்தம்???
ஆனாலும் என் கெஞ்சலை கேட்டு எவ்வளவு தன்மையாக நடந்துகொண்டான்? தன் நண்பனுக்கு துரோகம் செய்யக்கூடாதென்று நினைக்கிறான். ஆனால் என்மேல் கொள்ளை ஆசையாயிருக்கிறான். காமினி புன்முறுவல் பூத்தாள். சந்தோசமாய் தன்னை ஒருமுறை அங்கிருந்த கண்ணாடி சுவரில் பார்த்தாள். ஐ லவ் யு ராஜ்.. என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள்.
ஸ்டாப்ஸ் வர ஆரம்பித்திருந்தார்கள். மறுபடியும் வேலை ஆட்கொண்டது. ராஜ்ஜின் அழைப்பு வந்தது. அவனது ரூமுக்குள் நுழைந்தாள். இவளைப் பார்த்ததும் அங்கிருந்த இரண்டு புதிய ஆண்களும் இவளை கண்கள் விரிய.. பார்வையை விலக்காமல் பார்த்தது…. காமினிக்குள் கர்வத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் இவளிடம் நல்ல இம்ப்ரெஷன் வாங்குவதற்காக நிமிர்ந்து உட்கார்ந்துகொண்டு ஜெண்டில் ஆக பேச ஆரம்பித்ததும் காமினி மனதுக்குள் சிரித்துக்கொண்டாள்.
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தவாறு அமர்ந்திருக்க, நடுவில் உள்ள லேப்டாப்பில் இவர்களது டேட்டா இருந்தது.
மிஸ் காமினி…. ஜஸ்ட் ஷோ தெம் தி டேட்டாஸ். இப் தெய் நீட் எக்ஸ்பிளனேஷன் தெய் வில் ஆஸ்க் யு என்றான் ராஜ்.
ஓகே ஸார் என்றபடியே காமினி முன்னால் குனிந்து டேட்டாவை scroll செய்து விளக்க ஆரம்பித்தாள். இப்போது ஆடிட்டர்கள் இருவரும் இவளுக்கு இருபுறமும் இருக்க…. இவளது ஒவ்வொரு முலையும் ஒவ்வொருவனுக்கு விருந்தாகியது. அதுவும் இவளுக்கு இடது பக்கம் இருந்தவன் கண்களை எடுக்காமல் காமினியின் தொங்கும் முலையழகை எச்சில் விழுங்க ரசித்துக்கொண்டிருந்தான். ராஜ் இவளுக்குப் பின்னால் வந்து நின்றுகொண்டு அவள் explain பண்ணுவதை பார்த்துக்கொண்டு நின்றான்.
காமினி லேப்டாப்பை பார்த்துக்கொண்டு பேசிக்கொண்டிருக்க….ஆடிட்டர்கள் லேப்டாப்பை பார்ப்பதுபோல் அவளது உதடுகளையும் முலையையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இடது ஆடிட்டருக்கு பின்னால் இவளை ஒட்டி நின்ற ராஜ் தன் கையை குனிந்து நின்ற காமினியின் பின் தொடைகளில் வைத்தான். காமினி ஒரு நிமிடம் பாஸ் செய்து… கொஞ்சம் தடுமாறி தொடர்ந்தாள்.
அவள் மூன்றாவது பக்கம் வந்ததும் ராஜ் காமினியின் குண்டிகளுக்கு நடுவில் கீழிருந்து மேலாக ஒரு தட்டு தட்ட…. காமினி அதிர்ந்தாள். அவள் குரல் உடைந்தது. லேசாக தலையை திருப்பி ராஜை பார்த்து முறைத்தாள்.
வேகமா போ… என்று சைகையால் சொல்லிக்கொண்டே ராஜ் இரண்டு முறை அவள் குண்டிகளை தூக்கித் தட்ட…. காமினியால் முனகாமல் இருக்க முடியாவில்லை. மனசுக்குள்ளேயே முனகிக்கொண்டு வேகமாக விளக்கினாள்.
இப்போது ராஜ் அவளது வலது குண்டி பக்கம் தட்ட….. காமினி தலையைக் குனிந்துகொண்டு கர்சரை வலதுபக்கம் கொண்டுபோனாள்.
சே… சிக்னல் கொடுக்குறேன்னு சொல்லி நல்லா அப்யூஸ் பண்றான். ப்ச
அடுத்து ராஜ் காமினியின் குண்டிகளின் அடியில் வேகமாக இரண்டு தட்டு தட்ட….. காமினி explain செய்தபடியே (அதேநேரம் புண்டை தண்ணீரை கசியவிட்டபடியே) வேகமாக கர்சரை நகர்த்தினாள்.
அப்போது ஆடிட்டர் ஏதோ விளக்கம் கேட்க… ராஜ் பின்னாலிருந்து பதில் சொன்னான்.
அடப்பாவி….பதில் சொல்றதுக்கு நீ இருக்கேன்னா அப்போ என் குண்டிய தடவத்தான் இங்க வரசொல்லியிருக்கியா….ப்ச்.
ஆடிட்டர்கள் இவனை திரும்பி பார்க்கும்போது இவன் கையைப் பார்த்திருக்க வாய்ப்பில்லை.இவன் அவளோடு நெருக்கமாக நின்றதால்.

இடதுபக்கம் இருந்த அந்த ஆடிட்டர் இவனிடம் பேசிவிட்டு திரும்பும்போது புத்திசாலித்தனமாக காமினிக்கருகில் இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமாக சேரை நகர்த்திக்கொண்டு அமர, இப்போது அவரது முகம் காமினியின் அக்குளுக்கு மிக அருகில் வந்தது. அவளது முலை மிக மிக அருகில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. புடவை அதை மறைக்கத் தவறியிருந்தது. அவர் அவளது அக்குள் வாசனையை கண்கள் மூடி உறிஞ்சி அனுபவித்தார். காமினி லாவகமாக முந்தானையை இழுத்து அந்த முலைக்குமேல் விட்டு அவர் பார்வையிலிருந்து முலையை மறைத்தாள்.
ராஜ் பின்னாலிருந்து புன்முறுவல் பூத்தான். இப்படி ஒரு முலைக்காக என்ன வேணும்னாலும் கொடுக்கலாம் என்று மனதுக்குள் நினைத்தான்.
காமினி முடித்துவிட்டு நிமிர்ந்தாள். தட்ஸ் ஆல் என்றாள் இவனைப் பார்த்து.
தேங்க்ஸ் மிஸ் காமினி என்று எழுந்தார்கள் இருவரும். ராஜ் தனது ப்ராஜக்ட் மேனேஜரையும் ஆபரேஷன் மேனேஜரையும் கூப்பிட்டு ஆடிட்டர்களை அவர்களோடு அனுப்பி வைத்தான். தன் சேரில் அமர்ந்தான். காமினி ஆடிட்டர் அமர்ந்திருந்த சேரில் அமர்ந்தாள்.
நைஸ்லி டன் காமினி கீதா என்றான். காமினி அவனை முறைத்தாள்.
இதுதான் நீங்க சிக்னல் கொடுக்கிற லட்சணமா?
ஹே…அவனுங்கதான் screen வேண்டாம் லேப்டாப்லயே சொல்லிடுங்கன்னு கேட்டானுங்க. நீ அவங்க பக்கம் திரும்பிட்டபிறகு வேற எப்படி சிக்னல் கொடுக்கிறது?
ம்..இல்லைன்னாலும் இந்த பொறுக்கிக்கு வேற ஐடியா தெரியாது.
ராஜ் சிரித்தான். நைஸ் சாஃப்ட் ஆஸ்…விக்னேஷ் படுத்து தூங்குவதற்கு அழகான தலையணைகள்… என்றான்.
போதும். நல்லவேளை அது விக்னேசுக்கு சொந்தமானதுன்னு தெரிஞ்சிருக்கே.
இருவரும் சிரித்தார்கள்.
சரி வா…வெளியே போயிட்டு வரலாம்
எங்கே?
பாரு…உன் விரல்கள்ல நெயில் பாலிஸ் எவ்ளோ fade ஆகியிருக்குன்னு. புதுசு வாங்கிட்டு வரலாம்.
அத ஏன் கேட்குறீங்க ராஜ்… என் பர்ஸ்லயேதான் இருக்கு. டைம்தான் இல்ல.
உனக்குத்தான் டைம் இல்ல. எனக்கு டைம் இருக்கு. வா என் வீடு வரைக்கும் போயிட்டு வரலாம். அங்கேயே லஞ்ச முடிச்சிக்கலாம்.
அப்போ ஆடிட்டர்ஸ்?
ஏண்டி நான் என்ன உன்கூடவே அங்க படுத்திருந்து குடும்பம் நடத்தவா போறேன். லஞ்சுக்கு தானே போறோம். திரும்ப வருவோம்.
ம்ஹூம்… நான் வரமாட்டேன்.

ஹேய்…ப்ளீஸ் காமினி…. உன்ன பாத்துகிட்டே இருக்கனும்போல இருக்கு.
ஹலோ..நான் விக்னேஷோட பொண்டாட்டி… உங்க பொண்டாட்டி இல்ல… நக்கலாக சொல்லிவிட்டு எழுந்தாள்.
ஹேய்…ப்ளீஸ் காமினி….ராஜ் அவளை பிடிக்க வந்தான். அவள் விலகி ஓடினாள்.
லன்ச் டைமில் போன் செய்தாள். ஸார் சாப்பிட்டாச்சா? என்றாள்
நீதான் வரலையே… பட்டினி கிடக்கிறேன்
அய்யோடா ஸார் பட்டினி கிடக்குறாரு…. டயட்ல இருப்பாரு
டயடலாம் இல்லை. இன்னைக்கு சாப்பிடாமல்தான் கிடக்கப் போகிறேன். நீ எங்க இருக்க. கேன்டீன்லயா?
இல்ல…இன்னைக்கி கொண்டுவந்தேன். வேணுமா?
வேணும்… இங்க எடுத்துட்டு வா
ம்… வர்றேன்.
சில நிமிடங்களில் காமினி வந்தாள். அன்ன நடை நடந்து. கண்களில் குறும்புடன்.
ராஜ் அவளை ரசித்துக்கொண்டே ஆபிஸ் பாயை கூப்பிட்டான். நான் சாப்பிடப் போறேன். யாரும் வந்தா வெயிட் பண்ண சொல்லு. ரொம்ப அவசரம்னா என்னன்னு கேட்டு நீ மட்டும் உள்ள வா.
சரிங்க ஐயா….
அவன் போனதும், ராஜ் அவளை இடுப்போடு சேர்த்து இழுத்து அணைத்தான்.
ஸ்…விடுங்க….அவள் திமிறினாள் கையில் டிபன் பாக்ஸோடு.
ஊட்டி விடுடி….
ஸ்..அதெல்லாம் முடியாது. நாம தனித்தனியா சாப்பிடலாம்.
அதுக்குதான் கேன்டீன்லயே சாப்பிடலாமே… இங்க இப்படித்தான் சாப்பிடணும்… கை அவளது இடது முலையை கசக்கியது.
ஸபா…. ஊட்டி விடுறேன். கைய எடுங்க
ராஜ் கையை எடுத்தான். அவளை திருப்பி நிறுத்தினான். காமினிக்கு அவனிடம் பிடித்ததே இதுதான். விடுங்க என்றால் விட்டுவிடுவான். என்னைத் தொடாதே என்றால் தொடமாட்டான். என்னதான் இருந்தாலும் இவள் அடுத்தவன் பொண்டாட்டி என்ற அளவோடு நடந்துகொள்வான்.

அவள் பாக்ஸை திறந்து சோறை எடுத்து அவனுக்கு ஊட்டிவிட்டாள்.
அவளது நீளமான அழகான விரல்களை அவனது உதடுகளும் நாக்கும் உரசின. அவளுக்கு கூச்சமாய் இருந்தது. சே.. என்ன காரியம் செய்கிறோம்! ராஜ் அவளது கண்களையே பார்த்தான். அவள் தலை குனிந்தபடியே ஊட்டினாள்.
நான்கு வாய் ஊட்டியபிறகு ராஜ் அவளை நிறுத்தினான். கொஞ்சம் சோறை எடுத்து அவளது வாயருகே கொண்டுசென்றான். ஆ..காட்டு காமினி.
ம்ஹூம்…வேணாம்…
எல்லாத்தையும் எனக்கு கொடுத்துட்டு நீ சாப்பிடாம இருக்கப் போறியா? ஆ… காட்டு
வேணாம்..ராஜ்…
ராஜ் சட்டென்று அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். ஆ காட்டுடா செல்லம்…உனக்கு ஊட்டிவிடணும்னு எனக்கு ஆசை.
காமினி சட்டென்று அவனது நெஞ்சில் முகத்தைப் புதைத்துக் கொண்டாள்.
ஹே… காமினி என்னாச்சு… இப்போ ஆ காட்டப்போறியா இல்ல உன் குண்டில தட்டவா….
ம்.. பரவால்ல… என்று கொஞ்சலாக சொல்லிவிட்டு மீண்டும் அவள் முகத்தை அழுத்தி அவன் நெஞ்சோடு புதைத்துக்கொண்டாள்.
ராஜ் சோற்றை பாக்சில் போட்டு அதை டேபிளில் வைத்துவிட்டு அவளது உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டான். அவளது தாடையை நிமிர்த்தி அவளை பார்த்தான். கண்கள் மூடியிருந்த அவளது உதடுகளில் முத்தமிட்டான். அந்த தேன் உதடுகளை சப்பினான். அவன் சப்பி இழுக்க இழுக்க காமினி தன் வாயை திறந்தாள். அவனது நாக்கைத் தேடினாள். கவ்வி இழுத்து சப்பினாள். ராஜ் அவளை நன்றாக இறுக்கி அணைத்துக்கொண்டு அவளது நாக்கை பிடித்து சப்பினான். இருவரும் மாறி மாறி சப்பியபிறகு அவள் கண்திறந்தாள்.
சாப்பிடுடா செல்லம்…ப்ளீஸ்…என்றான் ராஜ்
ம்…
ராஜ் ஊட்டிவிட்டான். அவள் சாப்பிட்டாள். அவள் சாப்பிடும் அழகை ரசித்து ரசித்து அவளது மூக்கிலும் கண்களிலும் கன்னங்களிலும் முத்தமிட்டான் ராஜ்.
சாப்பிட்டு முடித்ததும் அவள் உதடுகளோடு உதடுகள் பொருத்தி அவளது உதடுகளிலும் வாய்க்குள்ளும் ஒட்டியிருந்த உணவை நக்கி எடுத்து சாப்பிட்டான். மீண்டும் அவளது நாக்கை இழுத்து சப்பினான்.
காமினி முகத்தை அவனிடமிருந்து விடுவித்துக்கொண்டு, இன்னும் பத்தலையா என் ராஜாவுக்கு? என்று கொஞ்சினாள்.
ம்ஹூம்… அதான் பாதி நீ சாப்பிட்டுட்டியே….
அடப்பாவி நீதானடா கொடுத்தே…. அவள் அவன் நெஞ்சில் குத்தினாள்.
நான் என்ன கொடுத்தாலும் வாங்கிப்பியா…..

ச்சீ..பொருக்கி….. நான் போறேன். டைம் ஆயிடுச்சி
ராஜ் டைம் பார்த்தான். ஆமா டைம் ஆயிடுச்சி. நீ கிளம்பு. உதட்ட துடைச்சிக்கோ
அதான் நீயே நக்கி எடுத்திட்டியே…. ஒழுங்கு காட்டிவிட்டு நடந்தாள்.
நக்கும்போது காட்டிகிட்டு இருந்தியே என்ன உனக்கு அவ்ளோ பிடிக்குமா காமினி?
ம்ஹூம் உன்ன சுத்தமா பிடிக்காது. ஆனா உன்கிட்ட ஒரு விஷயம் மட்டும் பிடிக்கும்.
ஹேய்… என்ன விஷயம் அது? ஆச்சரியமாக கேட்டான்.
ம்க்கும்.. சொல்ல மாட்டேன் என்று மீண்டும் ஒழுங்கு காட்டிவிட்டுப் ஓடிப்போனாள்.
இவன் போன் பன்னினான். சொல்ல முடியாது போடா என்று வைத்துவிட்டாள்.






