எல்லாம் முடிந்து ஆரவாரம் அடங்கியது. வந்திருந்தவர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக நையாண்டி நக்கல்களுடன் வாழ்த்துக்களை சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டு போனார்கள். தோழியர் புடைசூழ குனிந்த தலை நிமிராமல் அறையின் மூலையில் உட்கார்ந்திருந்தேன். குளிர் காலமாதலால் புழுக்கம் அதிகமாக இல்லை. மனதும் குளிர்ந்து போயிருந்தாலும் ஒரே ஒரு சின்ன உறுத்தல் மட்டும் இருந்து கொண்டேயிருக்கிறது. அதோடு கொஞ்சம் பயமும் தான்.
"என்னடி இப்பவே கனவு காண ஆரம்பிச்சிட்டியா. இன்னும் ரெண்டு மணி நேரம் இருக்கு. அதுவரைக்கும் பொத்திக்கிட்டு உட்கார்ந்திறு" தாடையை நிமிர்த்தி நக்கலாய்ச் சிரித்தாள் பக்கத்து வீட்டு கஸ்தூரி.
இவளுக்கு எப்பவும் சிரிப்பு, நக்கல் நையாண்டி. இதை விட்டால் வேறு ஒன்றும் தெரியாத அப்பாவி. ரெண்டு புள்ளை பெத்தும் இன்னும் குழந்தை மனசு இவளுக்கு.
"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லக்கா. சும்மா எதாச்சும் நினைச்சுகிட்டு இருந்தா, உனக்கு பொறுக்கலையா. உனக்கு எப்பவும் அதே நெனப்புதான்" மெல்ல பதில் சொன்னேன்.
"அதெல்லாஞ் சரிதேன். உள்ள போயி என்னடி பண்ணுவ. எல்லாத்தையும் தெரிஞ்சி வச்சிகிட்டியா. பாதியில எதாச்சும் சந்தேகம்னு வெளிய வந்துடாதே. நாங்க யாரும் இருக்க மாட்டோம். அப்பத்தா மட்டும் தான் இருக்கும். அதுகிட்ட நீ சேதி சொல்லி அது காதில விழுந்து பதில் சொல்லுறதுக்குள்ள கோழி கூவிடும்" என்று கஸ்தூரி சொல்ல, அறை முழுவதும் சிரிப்பொலி குபீரென்று எழுந்து அடங்கியது.
எனக்கு மட்டும் சிரிப்பு வரவில்லை. சித்திக்கு என் முக வாட்டம் தெரிந்து போயிருக்கலாம். சிறு வயது முதல் என் அருகிலேயே இருந்து தோழி போல பழகி வந்ததால் அவர்களுக்கு என் மீது பாசம் அதிகம். என்னைப் பற்றி என் அம்மாவுக்குத் தெரிந்ததை விட சித்திக்கு அதிகம் தெரியும்.
"ஏய் பொண்ணுங்களா. எல்லாம் கிளம்புங்க, நேரம் ஆச்சி. போயி முதல் ராத்திரி அறையை அலங்காரம் பண்ணுங்க. இவ அலங்காரத்தை நான் பார்த்துக்கிறேன். ம்ம் சீக்கிரம், ஏய் கஸ்தூரி, நீ போனாதாண்டி இவளுங்களும் கிளம்புவாளுங்க, போடின்னா" என்று விரட்டினார்கள்.
ஒவ்வொருத்தராய் கிளம்பிப் போக, இடம் காலியானது. கதவைச் சாத்திவிட்டு சித்தி என்னருகில் வந்தாள்.
"ஏய் செல்லம்மா, ஏன் முகத்தில சந்தோசமே இல்ல. என்ன விசயம்" என்றாள் என் கன்னத்தை தடவிக்கொண்டே.
"அதெல்லாம் ஓன்னும் இல்ல சித்தி. நான் நல்லாதானே இருக்கேன்" என் கலக்கத்தை மறைக்க முயன்றேன்.
"உன்னைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதா புள்ள. இன்னைக்கு நேத்தா நான் இந்த மூஞ்சிய பார்க்கிறேன். என்கிட்ட சொல்ல என்ன தயக்கம். சொல்லு செல்லம்மா" சித்தி வற்புறுத்த ஆரம்பித்தாள்.
"ராத்திரி மாமா வருவாங்கள்ள, அறைக்குள்ள போறதை நெனச்சா தான் பயமா இருக்கு சித்தி" என்றேன்.
கஸ்தூரி சிரித்ததை விட வேகமாகச் சிரித்தாள் சித்தி.
"அடிப் பைத்தியக்காரி. இதுக்கு தானா இம்புட்டு கவலை. தைரியமா இருடி. எல்லாமே தானா புரியும். இதையெல்லாம் பாடம் கேட்டுகிட்டா கண்ணாலம் கட்டிக்குவாங்க" சித்தி என்னைக் கட்டிப் பிடித்து உச்சி மோந்தாள். எனக்கு சிலிர்த்தது.
"அதில்லை சித்தி. மாமா எப்பவும் குடிச்சிட்டு தானே இருப்பாங்க. அதை நெனச்சாதான் பயமா இருக்கு சித்தி" என்றேன்.
சித்தியின் முகத்திலும் அந்த பயம் ஒட்டிக்கொண்டது. நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள்.
"இதோ பாரு செல்லம்மா, இந்த காலத்தில எவன் குடிக்காம இருக்கான். முளைச்சி மூனு இலை விடுறதுக்குள்ள, பீடி, சாராயம்னு அலையுறானுங்க. இதெல்லாம் பார்த்தா காலம் முழுக்க கண்ணியாவே தான் இருக்கனும். அவன் கிட்ட நான் முன்னாடியே சொல்லியிருக்கேன். கண்ணாலத்துக்கு அப்புறம் சாராய கடை பக்கமே போக மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணி குடுத்தான். இதுக்கு மேல எல்லாமே உன் கையில தான் இருக்கு" என்றாள்.
"எல்லாரும் அப்படித்தான் சொல்லுவாங்க. இம்புட்டு நாளா குடிச்சிட்டு இருந்தவுங்க எனக்காக விட்டுடவா போறாங்க", நம்பிக்கையில்லாமல் கேட்டேன்.
"அப்படி இல்ல செல்லம்மா. நீ அவனுக்கு புடிச்சா மாதிரி நடந்துக்க. என்ன வேணும் என்ன வேணாம்னு தெரிஞ்சி எல்லாத்தையும் காலம் போல பார்த்து செய்யி. எப்ப படுக்க கூப்பிட்டாலும் போயிடு. காலம் நேரமெல்லாம் பார்க்காத. அவன் உன்னையே சுத்தி சுத்தி வர மாதிரி முந்தானையில வச்சி முடிஞ்சிக்க. அதுக்கப்புறம் உனக்காகவாச்சும் குடிக்கிறத நிறுத்தாமலா போயிடுவான். பொம்பள நெனச்சா எது வேணும்னாலும் சாதிக்கலாம்டி. எல்லாம் நாம நடந்துக்கிறத பொறுத்துதான் இருக்கு. இப்ப எதுக்கு இந்த சிந்தனை. நடக்கிற காரியத்தைப் பாரு" பெரிய பிரசங்கத்தை முடித்துவிட்டு, "அந்த விசயம் எல்லாம் தெரியும்ல", சித்தி கண் சிமிட்டினாள்.
"போங்க சித்தி, அதெல்லாம் கூட தெரியாம நான் என்ன சின்ன பாப்பாவா" அவள் தோளில் சாய்ந்து கொண்டே சொன்னேன்.
"அதானே பார்த்தேன். இந்த காலத்து புள்ளைகளுக்கு தெரியாததுன்னு ஒன்னு இருக்கா என்ன" சிரித்துவிட்டுப் போனாள் சித்தி.
நேரம் கடந்தது. கையில் பால் சொம்பைக் கொடுத்துவிட்டு, கஸ்தூரி என் இடுப்பில் கிள்ளினாள்.
"ம்ம்ம். போடி போ. வலிக்குதுன்னு வேகமா கத்தி ஊரைக் கூட்டிப்புடாதே" என்று என்னை உள்ளே தள்ளிவிட்டார்கள்.
தரையில் ஜமக்காலம் விரித்து, பக்கத்தில் பழமும், அய்யர் கடையில் வாங்கிய மைசூர் பாக்கும் இருந்தது. ஊதுவத்தி வாசம் மூக்கைத் துளைத்தது.
கதைவைத் தாழிட்டு மெல்ல நடந்தேன். மாமா பட்டு வேட்டியும் பட்டு சட்டையும் கட்டிக்கொண்டு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தார்கள். முறை மாமன் தான், சின்ன வயது முதல் பழக்கம் தான். என்னைக் கண்டால் என் இம்சை தாங்காது என்று அவர் வெட்கிக்கொண்டு ஓடும் காலம் போய்விட்டது.
இதோ நான் அவர் முன் வெட்கத்தில் தலை குனிந்து நிற்கிறேன். சித்தியின் வார்த்தைகள் எனக்கு புது தெம்பைத் தந்தது. மாமாவுக்கு என் மேல் உயிர். பீடி குடித்துக்கொண்டிருக்கும் போது கூட நான் அங்கே போய்விட்டால், உடனே கீழே போட்டு மிதித்து விடுவார்கள். அப்படிப்பட்ட மாமா எனக்காக சாராயத்தை விட்டுவிட்டால் அதை விட பெரிய சந்தோசம் வாழ்க்கையில் ஏது.
பால் செம்புடன் முன்னால் நின்றேன். எழுந்தார். என் தாடையை நிமிர்த்தினார். கையில் இருந்த பால் செம்பை வாங்கி தரையில் வைத்தார். சொல்லிக் கொடுத்தது போல காலில் விழுந்து கும்பிட்டேன். என் தோள்களைத் தொட்டு தூக்கினார். உடலில் ஏதோ புது ரத்தம் பாய்ந்தது போல உணர்வு. இதற்கு முன் எவ்வளவோ சந்தர்ப்பங்களில் என்னைத் தொட்டிருக்கிறார். நானும் அவரின் கன்னத்தைக் கூட பிடித்துக் கிள்ளியிருக்கிறேன். அப்போதெல்லம் தோன்றாத உணர்வு. மயிலிறகால் யாரோ என்னை வருடினார்கள். உடலில் ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பால் ஒரு முறை குலுங்கினேன்.
"என் செல்லாம்மாவா இது. இவ்ளோ வெட்கம் எங்கேயிருந்து வந்துச்சி" மாமா என்னை மெல்ல அணைத்தார்கள்.
அவர் அனைப்பில் தான் என்ன ஒரு ஆண்மை. என்னைப் பார்த்தாலே பத்து அடி தூரம் தள்ளி நிற்கும் என் மாமாவா இது. என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. எங்கிருந்து இவருக்கு வந்தது இவ்வளவு தைரியம்.
இன்று காலையில் என் கழுத்தில் கட்டிய இரண்டு முழம் மஞ்சள் கயிற்றுக்கு இவ்வளவு மகிமையா. என்னை தலை குணிய வைத்து அவரை தலை நிமிற வைத்துவிட்டதே. என்னுடைய வியப்பு எல்லை மீறிப் போனது. ஒன்றும் பேசாமல் மௌனமாக தலை குனிந்தே நின்றேன். பாயில் அமர்ந்து என் கையை பிடித்து இழுத்தார். நான் முரண்டு பிடித்தேன்.
"அட வா புள்ள, ரொம்பத்தான் வெட்கப்படுற. இப்புடி வந்து பக்கத்துல உக்காரு. எம்புட்டு நேரமா காத்துகிட்டிருக்கோம்ல" குரலில் கெஞ்சலும் இருந்தது. கட்டளையும் இருந்தது.
நானும் பக்கத்தில் அமர்ந்தேன். தோளில் கை போட்டு என்னை வளைத்தார், அவரின் காலையில் மழிக்கப் பட்ட வழ வழ கன்னம் என் கன்னத்தில் உரசியது, தீப்பெட்டியை உரசி என் மேல் போட்டது போல ஒரு நடுக்கம். 'தைரியத்தை கொடு' என்று கடவுளை வேண்டிக்கொண்டேன்.
"மாமனுக்கு ஒரு முத்தம் கொடுக்குறது" என்று என் கன்னத்தில் முத்தமிட்டார்.
முரட்டு மீசை என் உடலெங்கும் காம ஊசிகளாகக் குத்தியது. தோளில் இருந்த கையில் அவரின் வலிமையை உணர்ந்தேன். மாமாவின் விரல்கள் என்னை நெறித்தன. அப்பப்பா என்ன சுகம். இப்படி ஒரு அடக்குமுறைக்குத் தானே கயிற்றை கழுத்தில் கட்டிவிட்டார்கள். அடங்கிப் போகத்தானே வேண்டும். அதில் தானே சுகத்தை எடுக்க முடியும். இருந்தாலும், சித்தியின் வார்த்தைகள் மீண்டும் காதில் ஒலித்தன.
இவரை இப்பொழுதிலிருந்தே என்னைச் சுற்றி சுற்றி வர வைக்க ஆரம்பித்தால் என்ன என்று தோன்றியது. எதோ ஒரு உந்துதல். பட்டென்று அவர் கையைத் தட்டிவிட்டு, நகர்ந்து முழந்தாழிட்டு முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டு அமர்ந்தேன். மாமவின் கண்களில் ஏமாற்றத்தின் பிரதிபலிப்பு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
"ஏன் புள்ள தள்ளிப் போற" அவர் என்னருகில் நகர்ந்தார்.
நிமிர்ந்த என் முகத்தில் தெளிவான சிந்தனை இருந்தது.
"மாமா, உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும்" என்றேன் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு.
"இந்த நேரத்தில என்ன பேசப் போற. எதுவா இருந்தாலும் காத்தால பேசிக்கலாம். வா செல்லாம்மா" என்னை இழுத்தார்.
"இல்லை மாமா. இப்பவே பேசியாகனும். அதுக்கப்புறம் தான் எல்லாம்" என்றேன்.
மாமா குழப்பமாக என்னைப் பார்த்தார்.
"சரி சொல்லு" என்று கதை கேட்கும் பானியில் சுவற்றில் சாய்ந்து உட்கார்ந்தார்.
இன்னும் கொஞ்சம் கெஞ்சுவார் என்று எதிர் பார்த்த எனக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றமாகப் போய்விட்டது. எப்படியும் பேசியே ஆகவேண்டும். இதை விட்டால் வேறு வழியில்லை என்று பேச ஆரம்பித்தேன்.
"மாமா, இனிமேல் நீங்க சாராயமே குடிக்கக் கூடாது. குடிக்க மாட்டேன்னு என் தலையிலடிச்சி சத்தியம் பண்ணுங்க" என்றேன்.
"அட கிறுக்குப் பய மவளே. இது தானா. நான் வேற என்னமோ ஏதோன்னு பயந்தே போயிட்டேன். காலையிலேருந்து சினேகிதக் காரன் எல்லாம், மாப்ள, ஒரு நூறு மில்லி போட்டாதான் தெம்பா இருக்கும்னு சொல்லி சொல்லி அலுத்துப் போயிட்டானுங்கள்ள. நான் முடியவே முடியாதுன்னு சொல்லிட்டேன் தெரியுமா. எல்லாமே உனக்காகத் தான் செல்லம்மா. இனிமேல் சாராய கடை பக்கம் போனா கூட நீ என்னை செறுப்பால அடி. உன் மேல சத்தியம்", என்று மாமா என் தலையில் கை வைத்தார்.
கடவுளே நேராக வந்து வரம் கொடுப்பது போல உணர்ந்தேன். நான் சொல்லுவதற்கு முன்னாலே என் மாமா என்னைப் புரிந்துகொண்டுவிட்டாரே. இதெல்லாம் நான் போன ஜென்மத்தில் செய்த புண்ணியமா? நடப்பதெல்லாம் கனவா. உன்மையா? தலையிலிருந்த மாமாவின் கையை எடுத்து கன்னத்தில் வைத்துக்கொண்டேன். 'இப்படி இவர் எனக்காக மாறிவிட்டாரே' என்று நினைக்க அழ வேண்டும் போல இருந்தது.
இந்த நேரத்தில் அழுது அவர் ஆசைக்கு அணை போட விரும்பவில்லை. மாமாவின் மீது சாய்ந்தேன். என் கண்ணி முலைகள் அவர் மார்பில் பட்டு அழுந்தின. அவர் என்னை அணைத்த இறுக்கத்தில் ஆசையுடன் வெறியும் இருந்தது. அனைத்தபடியே மல்லாக்க படுத்தேன். என் மீது மாமாவின் உடல் முழுவதும் பரவியது. என் உள்ளத்தில் இருந்த காம உணர்ச்சிகள் கிளர்ந்தன. இரண்டு கையையும் நீட்டிக்கொண்டு அவருக்கு பாதை கொடுத்தேன். அவசரம் அவசரமாக வரும்போது தடவிக்கொண்ட உதட்டுச் சாயத்தையும் சேர்ந்து வாயில் வைத்துச் சப்பினார்.
காமன் தேரில் ஏறி வானத்தில் பறப்பது போல இருந்தது. தோளிலிருந்த சேலையைக் கூட எடுக்காமல் முலைகளைப் பற்றினார். கசங்க வேண்டுமென்பதற்காக தலையில் சூட்டியிருந்த மல்லிகையுடன் சேர்ந்து மார்பிலிருந்த முலைகளும் கசங்கின. என் முலைகள் வீக்கம் எடுப்பது போல உணர்ந்தேன். காம்புகள் ஏதோ வேண்டும் என்று என்னைக் கெஞ்சின.
பிறந்த குழந்தையைக் கொஞ்சுவது போல முகம்மெங்கும் மாறி மாறி முத்தம் கொடுத்தார். மாமாவின் உதட்டில் வழிந்த எச்சில் முழுவதும் என் முகத்தை ஈரமாக்கியது. கிடைத்த கொஞ்ச இடைவெளியில் முந்தானையை உறுவிவிட்டேன். ஜாக்கெட்டுக்குள் குத்தி நின்ற கண்ணிக் காய்களை ஆசையுடன் பார்த்தார். இரண்டு காய்களையும் பிடித்து அழுத்தினார்.
"மாமா ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" லேசாக முனகினேன்.
வெட்கத்தில் கண்கள் மூடிக்கொண்டன. புலன்கள் ஆயிரம் சூரியனை வரவழைத்து விழித்துக்கொண்டன. மாமா எழ முயற்சித்தார். இறுக்கிக்கொண்டேன். அவருக்கும் தொண்டை வரண்டு போய்விட்டிருந்தது.
"இரு புள்ள, லைட்டை அணச்சிட்டு வாரேன்" என்றார்.
"வேண்டாம் மாமா. உங்களுக்குதானே இந்த உடம்பு. அதை நீங்கள் முழுசாகப் பாருங்க. இனி எப்போதுமே ராத்திரியில் விளக்கை அணைக்க வேண்டாம் மாமா. நீங்க பார்க்காமல் வேறு யார் பார்க்கப் போகிறார்கள்" என்றேன்.
அவர் முகத்தில் அப்படி ஒரு சந்தோசம். முலை மேடுகளில் இதழ் பதித்து எடுத்தார். மாமாவின் சட்டை பொத்தான்களைக் கழட்ட ஆரம்பித்தேன். அவரே மீதியையும் கழட்ட, என் ஜாக்கெட் ஊக்குகளை மெல்ல விடுவித்தேன். திறந்த வாயை மூடாமல் அப்படியே பார்த்தார். வெட்கத்தை நான் தொலைத்துவிட்டேன். வெட்கப்பட்டால் இவரை முடிந்து வைக்க முடியாது என்று உள்ளுணர்வு சொல்லியது.
ஜாக்கெட்டும் பிராவும் கழன்று விட, முலைகளை கையால் பொத்திக்கொண்டேன். கையை விலக்கப் பார்த்தார். நான் முரண்டு பிடித்தேன். வேண்டாம் என்று சொல்லும் போது தானே ஆண்களுக்கு வேண்டும் என்று பறிக்கத் தோன்றும். என் கையை பலவந்தமாகப் பிரித்தார். 'கின்'னென்று விறைத்து நின்ற முலைகள் அவரை 'வா'வென்று அழைத்தன. மெல்ல ஒரு முலையைப் பிசைந்தார். அவர் தலையை பிடித்து இழுத்து முலையின் மீது வாயை வைத்துவிட்டு கண்களை லேசாக மூடினேன். கண்றுக்குட்டி பால் குடிப்பது போல மெல்ல முட்டி முட்டி குடித்தார். இரண்டையும் நெடு நேரம் மாறி மாறிச் சப்பினார்.
"என்ன புள்ள பாலே வரல" என்றார்.
எனக்குச் சிரிப்பு வந்தது.
"குழந்தை பிறந்தால் தானே மாமா பால் வரும். இப்போது எப்படி வரும்" என்று அவர் தலை முடியைக் கலைத்தேன்.
எச்சிலின் ஈரத்தில் என் முலைக்காம்புகள் கருப்பு வைரம் போல மின்னின. மாமாவின் வேட்டி நெகிழ்ந்து கிடக்க, உள்ளேயிருந்த கோடு போட்ட அண்டர்வேரில் அவரின் ஆண்மை முட்டிக் கொண்டிருந்ததை என் தொடையில் உணர்ந்தேன். மீண்டும் சப்ப ஆரம்பித்தார். என் கைகள் மாமாவின் குண்டிப் பக்கம் போனது. மெல்ல தடவியபடியே, தொடைகளில் இறங்கி, முட்டிக்கொண்டிருந்த சுன்னியை மெல்லத் தடவினேன்.
கொஞ்சம் திரும்பியபடியே, என் கைக்கு வழி கொடுத்தார். சுன்னியைப் பற்றினேன். அம்மாடியோவ், பக்கத்து வீட்டு பையன் குளிக்கும் போது ஒரு தடவை நேரில் பார்த்த நினைப்பு. அதைப் போல நான்கு மடங்கு பெரியதாக இருந்தது. அதைத் தடவ தடவ என் மன்மத மேட்டில் லேசாக அரிக்க ஆரம்பித்தது. எதையாவது வைத்து தேய்க்க வேண்டும் போல இருந்தது.
என் எண்ணம் மாமாவுக்கு தெரிந்திருக்க வேண்டும். கால் விரலால் புடவையை மேலே தூக்கினார். அவருக்கு சிரமம் தராமல் நானே புடவையை தொடை வர ஏற்றிவிட்டேன். இடுப்பில் சேர்ந்து போன புடவைக் குவியல் என் வயிற்றை மறைத்தது. மாமா தொடயிடுக்கில் கையை விட்டு துழாவினார்.
"ம்ம்ம்ம்ம் மாமா ம்ம்ம்ம்ம்ம்" அவர் கை பட்ட இடமெல்லாம் காமக் கனைகள் என்னை துளைத்தன.
கையையும் சேர்த்து தொடைகளை இறுக்கிகொண்டேன். அவர் என்னைப் பார்த்தார். கண்ணை மூடிக்கொண்டு, தொடையை விரித்தேன். புடவையை மளமளவென்று உருவினார். பாவாடை நாடாவை நானே தளர்த்தினேன். இரண்டும் குண்டி வழியாக இழுக்கப்பட நினைவு தெரிந்து வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக முழு நிர்வாணமானேன்.
கையை வைத்து மயிர்காட்டில் என் புண்டை மேட்டைப் பிசைந்தார். ஏற்கனவே பிசுபிசுவென்றிருந்த புண்டை, இன்னும் கொஞ்சம் கசிய ஆரம்பித்தது. அண்டர்வியரின் நாடாவை பிடித்து இழுத்தேன். மாமா புண்டை மேட்டை விரல்களால் மேய்ந்துகொண்டே அண்டர்வியரைக் கழட்டினார். கையை நேராக அவர் சுன்னியையில் அழுத்திப் பிடித்தேன். அங்கும் மயிர்க்காடு சுருள் சுருளாக இருந்தது. மெல்ல குலுக்கினேன். மாமாவின் விரல் ஒன்று என் புண்டைப் பருப்பில் பட்டுவிட்டது.
"ம்ம்ம்ம்மாஆஆஆஆஆஆஆஆ ." குண்டியைத் தூக்கி என் துடிப்பை வெளிப் படுத்தினேன்.
மாமா முதல் பாடத்தை அப்போது படித்துக்கொண்டார். விரலை வைத்து பருப்பில் மெல்ல தேய்க்க ஆரம்பித்தார். புண்டைக்குள் எதேதோ மாற்றங்கள். உடலில் இருக்கும் ரத்தம் முழுவதும் புண்டைக்குள் பாய்வது போல உணர்ந்தேன். அவர் கையை புண்டை மேட்டிலேயே வைத்து அழுத்திக்கொண்டேன். மாமாவின் சுன்னி காற்றில் கொடிமரம் போல அசைந்து கொண்டிருந்தது.
காலை இன்னும் கொஞ்சம் விரிக்க, மாமா என் மீது விழுந்தார். சுன்னி, புண்டை மேட்டில் தாறு மாறாக இடித்தது. மிகவும் சிரமப் பட்டு வைத்து அழுத்தினார். பருப்பில் மேலே வைத்து அழுத்தியதால் உள்ளே போகவில்லை. துளை இருக்குமிடம் மாமாவுக்குத் தெரியவில்லை. எனக்கோ புண்டைக்குள் அதை விட்டே ஆகவேண்டும். அவருக்கோ இடம் சரியாக பிடிபடவில்லை. அவரை மெதுவாக விலக்கிவிட்டு, காலைத் தூக்கி மடக்கினேன்.
என் எண்ணம் அவருக்கும் புரிந்திருக்கும். மண்டியிட்டு காலுக்கிடையில் அமர்ந்தார். புண்டை லேசாக வெடித்துப் பிளந்திருக்க, மீண்டும் சுன்னியை வாகாக பருப்பில் வைத்து அழுத்தினார். ம்ம்ம்ம்ம்ம் என்ன சுகம் அந்த உரசலின் இன்பம் இதுவரை நான் அனுபவிக்காத பெரும் சுகம். குண்டியை முன்னுக்குத் தள்ளினார். சுன்னி உள்ளே போகவில்லை.
நானே சுன்னியைப் பிடித்து சரியாக புண்டை ஓட்டையில் வைத்தேன். இடம் மாறிப் போய்விட்ட உணர்ச்சி அவர் முகத்தில் தெரிந்தது. மெல்ல அழுத்தினார். எனக்கு வலித்தது.
"மாமா . மெதுவா .. மெதுவா" என்றேன்.
நான் சொன்னது அவர் காதில் விழுந்ததா இல்லையா என்று தெரியவில்லை. உடலெங்கும் பெரும் சூடு எனக்கு. முலைக் காம்பை நானே தடவ, மாமாவின் சுன்னி புண்டைக்குள் முன்னேறியது. வலித்தது. பொறுத்துக்கொண்டேன்.
"கத்தி ஊரைக் கூட்டிப்புடாதடி" என்று கஸ்தூரி சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது.
வாயை இறுக மூடிகொண்டேன். மாமா அழுத்தினார். பாதி சுன்னி புண்டைக்குள் போக.. ம்ம்ம்ம் ம்ம்ம்ம் என்று அவரை உற்சாகப் படுத்தினேன். வலி உயிர் போவது போல இருந்தாலும் சுன்னியை முழுதாக உள்ளே வாங்கிவிட வேண்டும் என்ற வெறி எனக்குள், அவரைப் பிடித்து முன்னால் இழுத்தேன். மாமா சுன்னியை உறுவிவிட்டு, மீண்டும் வைத்து பலம் கொண்ட மட்டும் அழுத்த, "லபக்'கென்று உள்ளே போனது.
சில விநாடி கூட தாமதிக்காமல், இழுத்து இழுத்து குத்த ஆரம்பித்தார். புண்டைக்குள் ஏற்பட்ட அந்த வலி கூட இத்தனை சுகமாக இருக்கும் என்று எனக்குத் தெரியாது. குண்டியை முன்னுக்கு தூக்கினேன். மாமா வேகமாக இயங்கினார். மாமாவின் முகத்தில் வித்தியாசமான பாவனைகள். கண்ணும் வாயும் பல்வேறு கோனங்களில் மாறியது. கொஞ்ச நேரத்திலேயே புண்டை கொழ கொழவென்றாகிவிட, வேகாமாக பத்து குத்து குத்திவிட்டு, சுடு நீரை புண்டைக்குள் ஊற்றினார். இருவருக்கும் வியர்வை ஆறாகா ஓடியது. மரம் போல என்மேல் சாய்ந்துவிட்டார் மாமா. எனக்கு மூச்சு விட சிரமாக இருந்தாலும், அவரை முழுவதுமாக மார்பில் ஏந்திக்கொண்டேன்.
"ஏய் நாறக் கூதி. அங்க உக்காந்து எவனுக்காச்சும் புண்டையை விரிக்கலாம்னு கனவு கண்டுகிட்டிருக்கியா, வாடி இங்க" என்ற மாமாவின் குரல் கேட்டு திடுக்கிட்டேன்.
இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்னால் நடந்த என் கல்யாண நிகழ்ச்சியின் நினைவலைகளிலிருந்து மீண்டு நிஜ உலகத்துக்கு வந்தேன். இடுப்பிலிருக்கும் வேட்டியை தோளில் போட்டுக்கொண்டு, அதே கோடு போட்ட அண்டர்வியருடன் நிற்க முடியாமல் குடிபோதையில் தள்ளாடியபடி மாமா நின்று கொண்டிருந்தார்.
கடந்த ஒரு வருடத்தில் மாமாவின் சுடும் வார்த்தைகள் எனக்குப் பழகிப் போய் விட்டது. தினம் நடக்கும் கூத்து என்பதால் நான் அவரை சட்டை செய்யவேயில்லை. நிற்க முடியாமல் தின்னையிலேயே சரிந்தார் மாமா. அண்டர்வியர் கூட நழுவியிருக்க, சுருங்கிப் போயிருந்த சுன்னியின் மேல் பாகம் லேசாக எட்டிப் பார்த்தது. வேட்டியை எடுத்து போர்த்திவிட்டுவிட்டு, சமையலைக் கவணித்தேன்.
உலையில் அரிசி வெந்து கொண்டிருந்தது. மீண்டும் பழைய நினைவுகள்.
எப்படி இருந்த என் வாழ்க்கையை மாமா எப்படியெல்லாம் சீரழித்து விட்டார். கல்யாணம் முடிந்து கிட்டதட்ட ஆறு மாதம்வரைக்கும் வயக்காட்டில் வேலை முடிந்த கையோடு வீட்டுக்கு வந்து விடுவார். வீட்டில் அத்தை மட்டும் தான். வந்தவுடனே அறைக்குள் தள்ளிக்கொண்டு போய், வியர்வை மனத்தோடு என் புண்டையில் விட்டு ஆட்டிவிட்டுத்தான் மறு வேலை.
மாமா வீட்டுக்கு வந்தாலே, "போம்மா மைனர் குஞ்சி வந்துட்டார். என்ன ஏதுன்னு பொறுமையா கவணிச்சிட்டு வா" என்று சொல்லி அத்தை சிரிப்பார்கள்.
இப்படித்தான் ஒரு நாள். வீட்டில் உறவுக்கார பெண் ஒருத்தி இருந்தாள். மாமா வந்த உடனே என்னை இழுக்க, அப்போது தான் அந்தப் பெண்ணை கவனித்தார். தலையைக் குனிந்து கொண்டே அவளைப் பார்த்து இளித்துவிட்டு குலசம் விசாரிக்க ஆரம்பித்தார். அடுக்களையில் நின்று கொண்டிருந்த என்னை மாமாவால் பார்க்க முடிந்தது. மெல்ல புடவையை தூக்கி என் செழுமையான கால்களை மாமாவுக்கு காட்டிச் சிரித்தேன். வெறும் வேட்டி மட்டும் கட்டியிருந்ததால், மாமாவின் சுன்னி கூடாரம் அடிக்க ஆரம்பித்தது. பக்கதில் வேறு அந்தப் பெண் இருக்கிறாள். மாமா ரொம்பவே நெளிந்தார்.
மாராப்பை லேசாக விலக்கி ஒரு பக்க முலையைக் காட்டினேன். பார்க்க மாட்டேன் என்று வேறு பக்கம் திரும்பிக்கொண்டார். அவரால் முடியவில்லை. ஓரக்கண்ணால் பார்த்தார். ஜாக்கெட்டில் கீழே இரண்டு ஊக்குகளைக் கழட்டிவிட்டு, பிராவையும் சற்று மேலேற்றி முலையின் அடிப்பாகத்தை தடவினேன். ஒரு முறை சுன்னி வேட்டிக்கு வெளியே முட்டியே விட்டது.
உட்கார்ந்திருந்த பெண்ணுக்கு வெட்கம் பிடிங்கித்தின்ன, "நான் அப்புறமா வாரேன்" என்று சொல்லிவிட்டு வெளியே போய்விட்டாள்.
மாமா நேராக அடுக்களைக்கு வந்தார். என்னை அப்படியே குனிய வைத்து,குண்டிக்கு மேலே புடவையை வழித்துப் போட்டார்.
"அத்தை வந்துடுவாங்க. வேண்டாம் மாமா" என்றேன்.
"யார் வந்தாலும் சரி, ஓத்துட்டு தான் மறு வேலை" என்றார் மாமா.
"இங்கே வேண்டாம். உள்ளே போய்விடலாமே மாமா" என்றேன்.
"முடியாது, இங்கேயேதான் உன்ன ஓக்கனும்" என்று திமிறிய என்னை அடக்கிவிட்டு, புண்டையை பின்னாடியிலிருந்து பிளந்தார்.
அத்தை எந்த நிமிடமும் உள்ளே வரலாம். அல்லது வேறு யார் வேண்டுமானாலும் வந்துவிடலாம். இப்படி விளக்கு கூட சரியாக வைக்காத நேரத்தில் அடுக்களையில் என் புண்டைக்குள் மாமாவின் சுன்னி வேகமாக போய்விட்டு வர, எனக்கு காமக் கிளர்ச்சி சற்று அதிகமாகவே இருந்தது. குண்டியை பின்னால் தள்ளி மாமாவின் சுன்னியில் இடிக்க ஆரம்பித்தேன். மாமாவின் இடுப்பு என் குண்டியில் 'பளிச் பளிச்'சென்று இடித்து சப்தத்தை கிளப்பியது.
என்னாலும் இன்ப முனகலை அடக்கமுடியாமல் "ம்ம்ம்ம் ம்ம்ம்" என்று பிதற்ற ஆரம்பித்தேன்.
முழுதாக தண்ணி வடிக்கும் வரை ஒழுத்துவிட்டுத்தான் விட்டார் மாமா. இப்படி திறந்து வீட்டில் ஒழுப்பது கூட ஒருவித சுகமாகத்தான் இருந்தது.
இப்படியெல்லாம் இருந்த மாமா, ஒரு நாள் வீட்டுக்கு வந்த உடன் நேராக குளிக்கப் போய்விட்டார். எனக்கு ஒரே ஆச்சரியமாகப் போய்விட்டது. அத்தை கூட வீட்டில் இல்லாத சமயம் அது. குழாயடிக்குப் போனேன். என் முகத்தைப் பார்க்க பிடிக்க்கதவர் போல திரும்பிக் கொண்டார் மாமா.
"ஏன் மாமா, என்ன ஆச்சி. அது வேண்டாமா?" என்று கேட்டுக்கொண்டே அவரை நெருங்கினேன்.
லேசாக சாராய வாடை அடிக்க, எனக்கு குப்பென்று வியர்த்தது. அவரைப் பிடித்து உலுக்கினேன்.
"ஏன் மாமா இப்படி குடித்துவிட்டு வந்தீர்கள். இனிமேல் குடிக்கவே மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்தீர்களே மாமா. உங்கள் மனம் கோனாமல் தானே நானும் இத்தனை நாளும் இருக்கிறேன். இப்போது எதற்காக மாமா குடித்தீர்கள்" என்று கத்தினேன்.
சற்றும் எதிர்பாராமல் மாமா என் காலில் விழுந்தார்.
"தெரியாம செஞ்சிட்டேன், எல்லாரும் ரொம்ப கட்டாயப் படுத்தி குடிக்க வச்சுட்டாங்க செல்லம்மா. இனிமேல் இப்படியெல்லாம் நடக்காது. என்னை மன்னிச்சிடு செல்லம்மா" என்று கெஞ்சினார்கள்.
எனக்கு மனம் இளகிப் போய் விட்டது.
"சரி பரவாயில்லை மாமா. இனிமேல் இப்படிச் செய்யாதீர்கள்" என்று சமாதானப் படுத்தினேன்.
குளித்து விட்டு வந்து என்னைப் படுக்கையில் தள்ளினார். என்ன ஒரு வெறி, அன்றைக்கு அவர் என்னை ஓழுத்தது போல என் ஆயுசுக்கும் அவரிடம் ஓழ் வாங்கியதே இல்லை. அப்படி ஒரு இடி. என் புண்டை இரண்டு தடவை மதன நீரைச் சுரந்த பிறகுதான் மாமாவுக்கு கஞ்சி வந்தது.
அடுத்த ஒரு மாதத்தில் அத்தை காச நோயின் உக்கிரம் தாங்காமல் படுத்த படுக்கையாகிவிட்டார்கள். எனக்கும் மாமாவுக்கும் இடையில் உடலுறவென்பது கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்து போனது. இதையே சாக்காக வைத்து மாமா அடிக்கடி குடித்துவிட்டு வர ஆரம்பித்தார். வாடை வீசுவது மட்டுமே ஒரு பிரச்சினை.
குடித்திருந்தாலும் மற்ற படி நிதானமாகவே இருந்ததால், அத்தையை கவணித்துக் கொள்ளும் வேலையில் நான் மாமாவின் குடியைப் பற்றி அதிகம் யோசிக்கவில்லை.
ஒரு நாள் திடீரென்று அத்தை மண்டையைப் போட்டுவிட்டார்கள். மூன்று நாட்கள் அழுதபடியே இருந்தேன். மாமா குடி போதையின் உச்சத்துக்கு போய்க்கொண்டிருந்தார். காலையிலேயே குடிக்க ஆரம்பித்தார்.
நான் கண்டிக்கும் போது, "செத்தது உங்காத்தாவா இருந்தா தெரியும்டி. என்ன பெத்த ஆத்தா என்ன விட்டிட்டு போயிட்டா. நெஞ்சுக்குழி எரியிறது எனக்கு தாண்டி தெரியும்" என்று காரணம் சொல்லி என் வாயை அடைத்தார் மாமா.
என்னால் வேறு எதுவும் பேசமுடியவில்லை. தினமும் தொண்டை முட்ட குடிக்க ஆரம்பித்தார். வேலைக்கு போவதும் நின்று போனது. வயக்காடெல்லாம் காய ஆரம்பிக்க, நானே அந்த வேலைகளையெல்லாம் கவணிக்க ஆரம்பித்தேன். காலையில் போய்விட்டு மாலையில் வருவதால், புண்டைக்கு தீனியே தேவையில்லாமல் போனாலும், இரவில் உறக்கம் வராத சமயங்களில், பக்கத்தில் கிடக்கும் மாமாவை ஏக்கத்துடன் பார்ப்பேன். அவர் போதையில் குறட்டை விட்டுத்தூங்குவார்.
புண்டைச் சூட்டை அடக்க முடியாமல் அவரை எழுப்புவேன். போதையில் மரம் போல கிடப்பவரிடமிருந்து எந்த அசைவும் வராது. அவர் வேட்டியைத் தூக்கி சுன்னியைத் தடவிப் பார்ப்பேன். ஒரு மாறுதலும் இருக்காது. சில சமயங்களில் சுன்னியை வாயில் வைத்துகூட ஊம்பியிருக்கிறேன். அப்படியாவது காம உணர்ச்சி வந்து என்னை ஓழுக்கமாட்டாரா என்ற நப்பாசை தான். ம்ஹூம். எதுவும் நடக்கவில்லை, இது தான் என் தலைவிதியென்று அழுதுகொண்டே தூங்கிவிடுவேன்.
கையில் பணம் இருப்பு குறைய, நகை நட்டு பண்டம் பாத்திரம் என்று மாமா விற்று குடிக்க ஆரம்பித்தார். எனக்குத் தெரியாமல், வயலை அடமானம் வைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குடித்துவிட்டிருக்க, ஒரு நாள் அதையும் எனக்கே சொந்தம் என்று வட்டிக்கடைக்கரான் எழுதி வாங்கிக்கொண்டு போய்விட்டான்.
பிழைக்க வழியில்லை. அவருக்கு குடிக்க பணம் இல்லை. இருந்த வெறியெல்லாம் என் மேல் காட்ட ஆரம்பித்தார். என்னால் தான் அவர் இப்படி ஆகிவிட்டார் என்று என்னையே குற்றம் சொன்னார். அவரிடம் நான் அடி வாங்காதா நாளே இல்லை. தொட்டதுக்கெல்லாம் அடிக்க ஆரம்பித்தார்.
என்னால் அந்த ஊரில் இருக்க முடியவில்லை. அவமானமாக இருந்தது. பக்கத்து கிராமத்தில் இருக்கும் மில்லில் வேலை கிடைக்க, மாமாவையும் அழைத்துக்கொண்டு அந்த ஊருக்கே குடி போனேன். மாமாவுக்கும் மில்லில் வாரத்துக்கு 4 நாட்கள் தான் வேலை. அதுவும் நைட் ஷிப்ட். அவர் சம்பாதிக்கும் பணமெல்லாம் குடிக்க மட்டுமே போதுமானதாக இருக்க, என் சம்பாத்தியத்தில் குடும்பம் ஓடியது.
என் வீட்டுக்கு பக்கத்தில் ஒரு பள்ளிக்கூட வாத்தியார் இருந்தார். ஆரம்ப காலத்தில் அவரும் மாமாவுக்கு குடிப்பதை பற்றி எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்து ஓய்ந்து போய்விட்டார். அவருக்கு முப்பத்தைந்து வயதுக்கு மேலே இருக்கும். குடும்பம் எல்லாம் டவுனில் இருக்கிறது. வாரம் ஒரு முறை ஊருக்குப் போவார். எப்போதாவது பணக் கஷ்டம் என்றால் அவரிடம் தான் கேட்பேன் இல்லையென்றே சொல்லாமல் உடனே கொடுத்து உதவுவார். வாத்தியார் என்பதால் மாமாவும் அவரிடம் கொஞ்சம் மரியாதையாகவே நடந்து கொள்வார்.
ஒரு நாள் வேலைக்குப் போய்விட்டு இரவு எட்டு மணிக்கு வந்தேன். காலையிலிருந்து வீட்டிலேயே வைத்துக் குடித்துக்கொண்டிருந்த மாமா, பேச்சு மூச்சில்லாமல் குழாயடியில் கிடந்தார். ஒரு நிமிடம் எனக்கு மூச்சே நின்று போனது.
"மாமா.. மாமா .. எந்திரி மாமா .. எந்திரி மாமா" என்று கத்த கத்த எனக்கு அழுகையும் கூட சேர்ந்துகொண்டது.
அப்போதுதான் வீட்டுக்கு வந்த வாத்தியார் என் குரல் கேட்டு ஓடிவந்தார்.
மாமாவின் நாடியைப் பிடித்துப் பார்த்தார்.
"ஒன்னும் பிரச்சினையில்லை செல்லாம்மா. உடனே ஆஸ்பத்திரிக்கு கொண்டு போயிடலாம்" என்று எங்கேயோ போய் ஒரு மாட்டுவண்டியை பிடித்துக்கொண்டு வந்தார்.
வண்டியில் மாமாவைப் போட்டு இருவரும் அமர்ந்து கொண்டோம். குளிர் காலம் சாரைக் காற்று வீர்ரென்று அடித்தது. மாமா மெல்ல முனகினார். கண்ணை மட்டும் திறக்கவில்லை.
குளிரில் நடுங்க ஆரம்பித்தார். உடலைத் தொட்டுப் பார்த்தேன். கொதியாய்க் கொதித்தது. போர்த்திவிட எதுவும் கிடைக்கவில்லை. வேறு வழியில்லை, என் புடவையை அவிழ்த்தேன். வாத்தியார் வேறு பக்கம் திரும்பிக்கொண்டார். முழுப் புடவையையும் அவிழ்த்து மாமாவுக்கு போர்த்திவிட்டேன்.
இருந்த அலைக்கழிச்சலில், ஜாக்கெட்டின் நடுவில் ஊக்கு ஒன்றும் தெரித்துப் போயிருக்க, அரை வயிற்றுக் கஞ்சி குடித்தும் அடங்காத என் முலைகள், உள்ளே பிராவையும் மீறி பிதுக்கிக்கொண்டிருந்தன.
கிடைத்த இடைவெளியில் எட்டிப் பார்த்த மங்கிப் போன பிராவும், பிளவுஸுக்குல் பிதுங்கியிருந்த முலைகளும் முழு நிலவு வெளிச்சத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. வாத்தியார் இரண்டு முறை திரும்பிப் பார்த்தார். இருபது வயதே ஆகியிருந்ததாலும், குழந்தையும் பிறக்காததாலும் என் இடுப்பு மெலிந்து வழவழவென்று இருக்கும். வாத்தியாருக்கு என்னைப் பார்க்கவும் முடியவில்லை. பார்க்காமலும் இருக்க முடியவில்லை.
வண்டிக்கார கிழவன், சாக்கைப் போர்த்திகொண்டு வேகமாக வண்டி ஓட்டிகொண்டிருந்தான். பாவாடை ஜாக்கெட்டில் இப்படி இன்னொருத்தன் முன்பு என்னை இருக்கும் அளவுக்கு கொண்டு வந்த மாமாவை மனதுக்குள் திட்டினேன். வாத்தியின் கண்கள் என் அங்கங்களை மேய்வது போல இருந்தது. மாமாவின் உடல் திடீரென்று குலுங்கியது.
"மாமா.. மாமா" என்று பயத்தில் உளறினேன்.
வாத்தி நகர்ந்து என் அருகில் வந்தார். மீண்டும் மாமாவின் நாடி பிடித்துப் பார்த்தார்.
"ஒன்னும் இல்லை செல்லம்மா, சுரம் அதிகமா இருக்கு. அதான், கவலைப்படாதே" என்றார்.
திரும்ப தள்ளிப் போகாமல் அங்கேயே இருந்தார். வாத்தியின் உடலில் என் முலைகள் வண்டியின் குலுக்கத்தில் அடிக்கடி உரசின. என் கண்களில் நீர் துளிர்த்தது. விசும்பல் ஆரம்பித்தது. அடக்க முடியாமல் சத்தம் போடாமல் மெல்ல அழுதேன்.
வாத்தி என் கண்களைப் பார்த்தார்.
"அழவேண்டாம். நான் இருக்கிறேன்' என்று சைகை செய்தார்.
கன்னத்தில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்தார். துடைத்த கை அங்கேயே இருந்தது.
எனக்கு அழுகை அதிகமானது. என்னை மெல்ல அணைத்துக்கொண்டு தலையைக் கோதினார், வாத்தியின் தோளில் முழுவதுமாகச் சாய்ந்தேன். வாத்தியின் சூடான மூச்சு என் கழுத்தில் சுட்டது. அவரின் வெது வெதுப்பான கைகள் இடுப்பைச் சுற்றிப் பிடித்துக்கொள்ள குளிருக்கு இதமாக இருந்தது. என் மூச்சுக் காற்றும் சூடானது.
'கட்டிய புருசன் இப்படி முடியாமல் கிடக்க, இன்னொருத்தன் மார்பில் சாய்ந்து கொண்டிருக்கிறாயே. உனக்கு வெட்கமாக இல்லையா?' என்று உள்ளேயிருந்து ஒரு குரல்.
'இவனால் தானே நான் இப்படி ஆனேன். உதவிக்கு வந்தவன் ஆறுதலுக்குத் தானே அணைத்துக் கொண்டிருக்கிறான். இதில் என்ன தவறு' என்று இன்னொரு குரல்.
'இல்லை இல்லை. நீ ஆறுதலுக்காக சாய்ந்து கொண்டு அவன் உடல் சுகத்தை அனுபவிக்கிறாய். கழுத்தில் தொங்கும் தாலிக்கு துரோகம் செய்கிறாய்' மீண்டும் உள்மனதில் அதே குரல்.
"இல்லை அப்படி இல்லை. நான் ஒன்றும் தவறு செய்யவில்லை" என்று வேறு காரணம் எதுவும் சொல்லமுடியாமல் வெளிக் குரல் தடுமாறியது.
எனக்கு வாத்தியின் அணைப்பு தேவையாயிருந்தது. உடல் ரீதியோ, மன ரீதியோ எதுவாக இருந்தாலும் நான் இருக்கும் நிலையில் இந்த அணைப்பு எனக்கு ஆறுதலளிக்கிறது. இது எனக்கு வேண்டும் என்றே தோன்றியது.
வண்டி டவுன் எல்லைக்குள் நுழைய வாத்தியார் விலகினார்.
"புடவையை கட்டிக்க செல்லம்மா, தெரு விளக்கு வெளிச்சம் வந்திடும்" என்றார்.
அதற்குள் டவுன் வந்துவிட்டதே என்றொரு சின்ன ஏமாற்றத்துடனேயே புடவையைக் கட்டிக்கொண்டேன். வாத்தி வண்டியின் முனைப் பக்கம் போய்விட்டார். மருத்துவமனையில் மாமாவைச் சேர்த்தோம். வாத்தியாரே எல்லா செலவையும் செய்தார்.
'இவர் மட்டும் இல்லையென்றால் என் கதி என்ன வாகியிருக்கும்' என்று நினைக்கவே பயமாக இருந்தது.
மூன்று நாட்கள் மருத்துவமனையில் இருக்க, வாத்தியார் தினமும் வந்து வேண்டியதைக் கேட்காமலே செய்தார். வண்டியில் நடந்த நிகழ்ச்சியை மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்க எனக்கு அவமானமாக இருந்தது. நான் ஏன் அன்று அப்படி இருந்தேன் என்று என்னையே பலமுறை கேட்டுக்கொண்டும் விடை ஏதும் கிடைக்கவில்லை. நாட்கள் ஓடின. அந்த சம்பவத்துக்குப் பிறகு நானும் வாத்தியாரும் அதிகம் பேசிக் கொள்வதில்லை. ஆனால் அவரின் பார்வை மட்டும் என் மீது பட்டுக்கொண்டேயிருப்பதை என்னால் உணரமுடிந்தது.
உடல் தேறியவுடனே, மாமா நேராக சாராயக் கடைக்குத் தான் போனார். வேலை முடிந்து நான் வீட்டுக்கு வந்த உடனே மாமா என்னை சொற்களால் கொன்றார்.
"ஏய், நீ அந்த வாத்தியாரை வச்சிருக்கியா?"
முதல் கேள்வியே பாறாங்கல்லை தலையில் தூக்கிப் போட்டது போல இருந்தது. வாத்தியாரைப் பற்றி தப்பாகச் சொன்னதும் எனக்கு கோபம் மூக்குவரை ஏறிவிட்டது.
"இங்க பாருங்க மாமா, அவர் மட்டும் இல்லைன்னா நீங்க இன்னைக்கு இப்படி என்கிட்ட கேட்கிறதுக்கு இருந்திருக்க மாட்டீங்க. அவருக்கு மரியாதை பண்ணாட்டாலும், இப்படி அபாண்டமா பழியைப் போடாதீங்க" என்று பொறிந்தேன்.
"நீ என்னடி அவனுக்கு வக்காலத்து, அவன் உதவி பண்ணினா, அதுக்கு நீ அவன் கூட படுத்து கடனை அடைக்கிறியா? எதுக்குடி அவன் வந்து இதெல்லாம் பண்ணனும். என் மானத்தை வாங்கிட்டியேடி. தேவடியா. அரிப்பெடுத்து அலையிறியா", மாமாவின் விரல்கள் என் முகத்தில் பதிந்தன.
"அவரைப் பத்தி தப்பா சொன்ன, நீ நாசமா போயிடுவ மாமா", என்று கத்திவிட்டு, கொல்லைப் பக்கம் அழுத படியே உட்கார்ந்திருந்தேன்.
வாத்தி வீட்டிலிருந்து இதையெல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
"இருடி உன்னை நான் காலையில வந்து கவணிச்சிக்கிறேன்", என்று என் இடுப்பில் ஓங்கி உதைத்து தள்ளிவிட்டு நைட் ஷிப்ட் வேலைக்குப் போனார் மாமா.
ரொம்ப நேரம் அழுதபடியே உட்கார்ந்திருந்தேன். தவறே செய்யாத என்னை இப்படி பழி சொல்லிவிட்டாரே. ஆசைகளை அடக்கிக்கொண்டு இவருக்கு பத்தினியாய் வாழ்ந்ததற்கு இது தான் தண்டனையா. கடவுளே! நீ ஏன் என்னை இப்படிச் சோதிக்கிறாய். ஊர் உலகத்தில் தினம் ஒருத்தனுடன் படுக்கும் எத்தனையோ பெண்களை புருசர்கள் 'என் பொண்டாட்டி மாதிரி வருமா' என்று தலையில் தூக்கிவைத்து ஆடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எனக்கு மட்டும் ஏன் இந்த கெட்ட பெயர். இதைக் கேட்பார் யாரும் இல்லையா? உள்ளம் குமுறி வெடித்துவிடும் போல இருந்தது.
பின்னால் நிழலாட திரும்பினேன். வாத்தியார் லுங்கியும் பனியனும் கட்டிக்கொண்டு நின்றிருந்தார். "நீங்க ஏன் இங்க வந்தீங்க. கேட்டீங்கள்ள மாமா என்ன சொல்லிட்டுப் போறாங்கன்னு. எதுக்கு வாத்தியாரே என்னால உங்களுக்கு கெட்டப் பேரு. இனிமே இங்க வராதீங்க" என்று முகத்தைப் பொத்திக்கொண்டு குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதேன். வாத்தி என் தோள்களை இறுக்கிப் பிடித்தார். மிரண்ட விழிகளால் அவரைப் பார்த்தேன்.
"அவர் எது வேணும்னாலும் சொல்லிட்டு போட்டும் செல்லம்மா. நீ அதையெல்லாம் கண்டுக்காத" என்ற வாத்தியாரின் விரல்கள் என் தோள்களை அழுத்தின.
"இந்த சின்ன வயசில, இப்படி எல்லா சுகத்தியும் பறி கொடுத்துட்டு எதுக்கு வாழ்க்கையை அழிச்சிகிற செல்லம்மா?" என்றார்.
"என்ன சொல்றீங்க?" குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.
"இனிமே நீ தீக்குளிச்சா கூட உன் புருசன் உன்னை நல்லவள்னு நம்பப் போறதில்லை. இப்படி எதுவுமே இல்லாம கெட்ட பெயர் வாங்குறதுக்கு " வாத்தி வார்த்தையை முடிக்கவில்லை.
என்னை இழுத்து இறுக்கமாக அணைத்தார். முலைகள் அவர் மார்பில் பட்டு அழுந்தி அப்படியே நசிந்து போகும் அளவுக்கு இறுக்கினார். என் முதலிரவில் மாமா அணைத்தாரே அதே இறுக்கம், அதே வெறி. என்னால் விலகக் கூட முடியவில்லை. இறுகிப் போயிருந்த என் உடலுக்கும் உள்ளத்துக்கும் அந்த அழுத்தம் தேவையாகவே இருந்தது. இப்படி ஒரு ஆளுமையை நான் உணர்ந்து ஒன்றரை வருடங்கள் ஆகிவிட்டது. இதே இடத்தில் வாத்தியார் இல்லாமல் வேறு யாராவது இருந்திருந்தால் கண்டிப்பாக காரித் துப்பியிருப்பேனோ என்னவோ. இவரிடம் அப்படிச் செய்ய ஏன் துணிவு வரவில்லை?.
"வேண்டாங்க. அப்புறம் மாமா சொல்றது உன்மையாயிடும். நீங்க போயிடுங்க" என் வாய் மட்டும் சொன்னது.
வாத்தியாரின் உதடுகள் என் கழுத்தில் தஞ்சம் தேடின. கையை இறக்கி என் மெலிந்த இடுப்புச் சதையைப் பிடித்து மெல்ல அமுக்கினார். மாமா உதைத்துவிட்டுப் போன இடத்தில் வாத்தியின் கை பட்டு வலி கூட சுகமாகவே இருந்தது.
என்னையறியாமலே 'ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்' என்று முனகிவிட்டேன். அதுவே வாத்திக்கு கிடைத்த பச்சைக் கொடி. வாத்தியின் விரல் முதுகு முழுவதும் பிரவேசித்தது.
உள்ளம் நடுங்கினாலும் உடல் வேண்டும் வேண்டும், இவனை விட்டுவிடாதே என்று என்னிடம் கெஞ்சியது. ஏதோ சொல்ல வாயெடுத்த என் உதடுகள் வாத்தியின் வாய்க்குள் அடைக்கலமாயின. உதடுகளை பனைநொங்கு உறிஞ்சுவது போல உறிஞ்சி இழுத்தார்.
'என் அதரங்கள் இப்படி சுவைக்கப் பட எத்தனை நாட்கள் தவம் கிடந்தன. மாமா மட்டும் சரியாக இருந்திருந்தால் இப்படி எல்லாம் நடக்குமா. என்னுடைய எந்தத் தேவையயும் பூர்த்தி செய்யாத ஒருவனுக்காக நான் எதற்கு எல்லாவற்றையும் இழந்து ஜடமாக இருக்க வேண்டும். எனக்கும் உணர்ச்சிகள் இருக்கத் தானே செய்கிறது. அதையெல்லாம் புரிந்து கொள்ளாத ஒரு கனவனுக்காக நான் ஏன் தினம் தினம் உணர்ச்சிகளைக் கொன்றுவிட்டு வாழ வேண்டும்' என் கைகளும் வாத்தியை இறுக்கின.
வாத்தியின் நாக்கு என் வாயில் நுழைந்து, ஊறிக்கொண்டிருந்த எச்சிலை நக்கியது. நாக்கு உள்ளே சுழல எனக்கு புதிய சுகம் கண்ணுக்குத் தெரிந்தது.
என்னிடம் இது வரை தூண்டப்படாத உணர்ச்சிகளையெல்லாம் வாத்தி தோண்டி எடுத்துகொண்டிருந்தார்.
வாத்தியின் கை மேலே வந்து இடது முலையை மெல்ல அமுக்கியது. "ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்" என்று வேகமாகவே முனகிவிட்டேன்.
வாத்தி என் முலையின் பக்கங்களில் அழுத்திப் பிசைந்தார். இருவருக்கும் இடையில் தொங்கிக்கொண்டிருந்த தாலிக் கயிற்றிலிருந்த மஞ்சள் என் மார்புக்குழியில் உறுத்தியது. "தவறு செய்கிறேனே' என்று ஒரு கனம் தோன்றினாலும், அறுபது வயதில் ஒதுக்க வேண்டிய சுகங்களை நான் ஏன் இருபது வயதிலேயே ஒதுக்க வேண்டும் என்று நினைத்து, தாலிக் கயிற்றை இழுத்து முதுக்குப் பின்னால் போட்டுவிட்டு வாத்தியின் கைகளுக்கு வசதி செய்து கொடுத்தேன்.
வாத்தியின் முரட்டுக் கைகளில் பட்டு என் நைந்து போன ஜாக்கெட்டின் தையைல்கள் பிரிய ஆரம்பித்தன. அங்கங்கே 'படீர் படீ'ரென்று ஜாக்கெட் கிழிய, ஊக்குகள் தெரித்தன. என் கட்டுக்கடங்காத முலைகள் அளவுக்கு அதிகமாக விறைத்தன. காம்புகள் வெடிக்கும் நிலைக்குப் போனது. ஜாக்கெட்டை நானே உறுவிவிட, வாத்தி பிராவையும் கழட்டிவிட்டு என்னை பக்கத்தில் இருந்த கோழிக் கூண்டின் மேல் சாய்த்தார்.
அன்றும் அதே முழு நிலவு. மேலிருந்த அலசலான கூரைவழியாக நுழைந்த முழு மதியின் கிரணங்கள் என் அரை நிர்வாண உடலுக்கு விளக்கு பிடித்தன.
தரையில் இரண்டு கால்களையும் ஊன்றிகொண்டு மல்லாக்க கிடந்த என் உடல் மீது வாத்தியின் உடல் அழுந்தியது. இரண்டு கைகளாலும் தோலுரிக்கப்பட்ட பழம் போல் இருந்த என் தின்மையான முலைகளைப் பிசைந்தார். காம்புகளை திருகினார். மெல்ல வாய் வைத்து காம்பைச் சுற்றி நக்கினார். நான் இரண்டு கைகளையும் பக்கங்களில் நீட்டிக்கொண்டு இடுப்பை அசைத்து என் சுக ராகத்தை வெளிப்படுத்தினேன். வாத்தியின் லுங்கிக்குள் முட்டிக்கொண்டிருந்த அவரது சுன்னி என் தொடைக்கு மேலே துடித்தது.
முலைகளில் வாத்தி நடத்திய வாய்ப் பாடம் என் புண்டைக்குள் பதிவாகி அதன் மீது பரீட்சை எழுத கோலைத் தேடியது.
மெல்ல கையை நீட்டி வாத்தியின் லுங்கியை இழுத்தேன். அவரும் குண்டியை லேசாக நட்டுக்கொள்ள லுங்கி நழுவி கீழே விழுந்தது. நிலவொளி அவரின் குண்டி மீது விழுந்ததால் சுன்னியை சரியாகப் பார்க்க முடியவில்லை.
வாத்தி முலைகளை விட்டுவிட்டு வயிற்றுக்கு வந்தார். புடவையை உறுவினார். உதவினேன். பாவாடையை அப்படியே வழித்து மேலே போட்டுவிட்டு வாத்தி நிமிர, சுன்னி முழு நீளத்துக்கு வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. மாமாவின் சுன்னியை விட நீளம் அதிகம் தான். என் கண்களை விட என் புண்டைக்கு அவசரம் அதிகம். கை நீட்டி சுன்னியை பிடித்து புண்டையை நோக்கி இழுத்தேன். காலை விரித்து அந்த மங்கிய வெளிச்சத்திலும் புண்டைக்குள் சுன்னியை சரியாக வைத்து அழுத்தினார்.
"அம்ம்மாஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" இப்படி ஒரு சுன்னி என் புண்டைக்குள் நுழையாதா என்று ஏங்கிய நாட்கள் எல்லாம் கண் முன்னாலே வெடித்துச் சிதறின. வாத்தியின் சுன்னி மெல்ல மெல்ல என் புண்டைக்குள் நுழைய ஆரம்பித்தது. இத்தனை நேரம் நடந்த விளையாட்டில் புண்டைக் கசிந்திருந்தாலும், ஆறு மாதம் மட்டுமே ஓழுக்கப்பட்ட என் புண்டை, கண்ணிப் புண்டையைப் போல இறுக்கமாகவே இருந்தது. வாத்தி குனிந்து என் உதட்டில் முத்தமிட்டார்.
குனிந்த வேகத்திலேயே சுன்னியை உள்ளே முழுவதுமாக அமுக்கிவிட, "ம்ம்ம்மாஆஆஆ" என்று ஒரு முறை துடித்தேன். சுன்னியை எடுக்காமல் அப்படியே வைத்திருந்தார். முலையைச் சப்பினார். மெல்ல குண்டியை ஆட்டி ஒழுக்க ஆரம்பித்தார். ஒழுக்கும் வேகம் மிதமாக இருந்தாலும் இடிப்பது ஆழமாக இருந்தது.
'அகல உழுவதை விட ஆழ உழுவதே மேல்' என்று சொல்லிக் கொடுக்கும் வாத்திக்கு ஆழ ஒழுப்பது நன்றாகவே தெரிந்திருந்தது.
ஒவ்வொரு இடிக்கும் சுன்னி என் கர்ப்பகிரகத்தை தொட்டுவிட்டு வந்தது.
'இந்த ஒரு ஓழுக்காக, மாமாவிடம் எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் உதை வாங்கலாம்' என்றே தோன்றியது. வாத்தி வேகத்தைக் கூட்டினார்.
நானும் "ம்ம்ம்ம் ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ் ம்ம்ம்ம் ஆஆ" என்று முனகிக்கொண்டே அவரின் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுத்தேன்.
அசராமல் பத்து நிமிடத்துக்கு மேல் ஓத்துக்கொண்டிருக்க, என் புண்டைக்குள் இருந்த ஒன்றரை வருட சேமிப்பு, உடைப்பெடுத்த காவிரிபோல பொங்கி வழிந்தது.
பக்கத்தில் தொங்க விட்டிருந்த கையில் ஏதோ தட்டுப்பட அதைக் கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டே, 'ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம் ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம் என்று நான் குண்டியைத் தூக்கிப் பொங்க, கையில் பிடித்திருந்த கோழிக் கூட்டின் கதவு கையோடு வந்துவிட்டது.
கூடாரத்தில் அடைபட்டிருந்த கோழிகள் எல்லாம் என் உள்ளத்தைப் போலவே சிறகடித்து வெளியே ஓடின. வாத்தியின் சுன்னியும் புண்டைக்குள் புது நீரை தெளித்து விவசாயத்துக்கு நிலத்தைப் பதப் படுத்தியது.
வாத்தியார் எழுந்து லுங்கியைக் கட்டிக்கொண்டு நிலைப் படியில் உட்கார்ந்தார். நானும் முழு நிலவில் மலர்ந்த தாமரையாக எழுந்தேன். மாமாவுக்கு துரோகம் செய்துவிட்டேன் என்ற என்னமே எனக்கு வரவில்லை.
'செய்தது சரியா? தவறா?' என்று கேள்வி கேட்டு கிடைத்த சுகத்தில் எழுந்து கொண்டிருக்கும் இன்ப அதிர்வுகளை இழக்க நான் விரும்பவில்லை.
என்னை தவிக்கவிட்ட, என்னைப் புரிந்து கொள்ளாத, என் வாழ்க்கையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நரகத்துக்கு தள்ளிகொண்டு போகும் என் மாமாவுக்கு நான் கொடுத்த தண்டனையாகவே இதை நினைத்தேன். இது மட்டும் போதாது. அவரை தினம் தினம் தண்டிக்க வேண்டும் என்று மனம் சொன்னது.
வாத்தியை தைரியமாகப் பார்த்தேன். பாவாடையை ஏற்றி மாராப்பு கட்டிகொண்டு குழாயடியின் மறைவில் சிறு நீர் கழித்தேன். சர்ரென்று சூடாக வந்த மூத்திரம் கூட சுகமாக இருந்தது. அந்த சத்தத்தை அருகில் ஒருவன் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறான் என்று நினைக்கும் போதே, உள்ளம் கிளர்ந்தது. கழுவிவிட்டு வர, வாத்தி அங்கே இல்லை. அன்று சாப்பிடாமலே உறங்கினேன். இப்படி ஒரு நிம்மதியான உறக்கத்தை என் வாழ்க்கையில் திரும்பக் கொண்டு வந்த வாத்தியாருக்கு மனதிற்குள் நன்றி சொல்லிக்கொண்டேன்.
அன்று தொடங்கிய எங்கள் உறவு, மாமா வேலைக்குப் போகும் எல்லா இரவிலும் தொடர்ந்தது. வாத்தி எனக்கு புதுப் புது சுகங்களை தினம் தினம் காட்டினார். உடலுறவில் இவ்வளவு சுகமா என்று ஆச்சரியப்பட்டுப் போனேன். பகலில் மாமா வாத்தியின் பெயரைச் சொல்லி திட்டி அடிக்கும் போதெல்லாம்,
'இரு மாமா, நீ செய்யிற ஒவ்வொரு காரியத்துக்கும் இன்னைக்கு நைட்டே தண்டனை கொடுக்கிறேன்' என்று நினைத்துக் கொள்வேன். அடிவாங்கும் நாட்களில் வாத்தியுடன் உறவு அதிக சுகமாக இருப்பது போலவே தோன்றும்.
'ஒரு நாளைக்கு மாமாவுக்கு பார்க்க வைத்துக் கொண்டே வாத்தி கூட படுக்கனும். அதைப் பார்த்து பார்த்து இப்படி ஒரு வாழ்க்கையை இழந்துவிட்டோமே என்று மாமா காலம் பூரா துடிக்கனும்' இப்படி விபரீத என்னெமெல்லாம் என் மனதில் தோன்ற ஆரம்பித்தது. அந்த அளவுக்கு மாமாவை நான் வெறுக்க ஆரம்பித்தேன்.
'ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்' சோறு பொங்கி அடுப்பில் வழிய நினவலைகளைலிருந்து மீண்டு நிஜ உலகத்துக்கு வந்தேன்.
வேலைகளை எல்லாம் முடித்துவிட்டு, 'இன்றைக்கு மாமாவுக்கு லீவு. வாத்தியுடன் படுக்க முடியாதே' என்று ஏக்கத்துடனே வாசலில் எட்டிப் பார்க்க, தின்னையிலிருந்து உருண்டு தெருவில் கிடந்தார் மாமா. ஓடிச் சென்று பார்த்தேன். எங்கும் ரத்தவெள்ளம். வாயில் ரத்தம் லேசாக வழிந்து கொண்டிருக்க, மாமா வானத்தை பார்த்து விழித்த விழிகளை மூடாமல் செத்துப் போயிருந்தார்.
ஊரே கூடி திரண்டு நின்றது. ஆக வேண்டிய வேலைகளை மும்முரமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் வாத்தியார். ஜனங்கள் கும்பல் கும்பலாக நின்று ஏதேதோ பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
"அய்யய்யோ மாமா . போயிட்டீங்களே!" என்று மாரடித்துக்கொண்டு அழுகின்ற செல்லம்மாவின் மனதில் இருப்பது துக்கமா? சந்தோசமா?
