பஸ்ஸின் ஜன்னல்கள் வழியாகத் தெரியும் வெளியுலகம் கும்மிருட்டில் கரைந்து போயிருந்தது. நெடுஞ்சாலையின் மஞ்சள் நிற விளக்குகள் அவ்வப்போது பஸ்ஸிற்குள் வந்து விழுந்து, ஒரு வினாடி மின்னல் போலத் தோன்றி மறைந்தன. பஸ்ஸின் இன்ஜின் ஒரு சீரான தாள கதியில் அதிர, அந்தப் பெரிய வாகனமே ஒரு ராட்சத இதயம் போலத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. ஜன்னல் ஓரம் அமர்ந்திருந்த மாமாவின் தலை, பஸ்ஸின் குலுக்கலுக்கு ஏற்ப ஜன்னல் கண்ணாடியில் மெல்ல முட்டிக் கொண்டிருந்தது. அவரது ஆழ்ந்த சுவாசம், அவர் இந்த உலகத்தையே மறந்து உறக்கத்தில் இருப்பதைக் கட்டியம் கூறியது.
வளர்மதி மாமிக்கும் எனக்கும் இடையில் இருந்த அந்தச் சில அங்குல இடைவெளி, ஒரு பெரிய அக்னிப் பிழம்பாக மாறியிருந்தது. மாமி தன் இரண்டு கைகளையும் மடியில் இறுக்கமாகப் பிணைத்துக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். அவளது இதயம் துடிக்கும் வேகம், அவளது நெஞ்சுப் பகுதியில் ஏறி இறங்கிய அந்த மூச்சுக் காற்றிலேயே எனக்குத் தெரிந்தது. நான் மெல்ல என் வலது கையை நகர்த்தி அவளது இடது கையின் மேல் வைத்தேன்.
மாமி ஒரு நொடி மின்சாரம் தாக்கியது போலத் திடுக்கிட்டாள். அவளது உடல் லேசாக நடுங்கியது. அவள் சட்டென்று தன் கையை உருவிக்கொள்வாள் என்று நினைத்தேன். அவளது மனதில் ஓடும் அந்தப் பயங்கரமான போராட்டத்தை என்னால் உணர முடிந்தது. ஒரு பக்கம் "பக்கத்திலேயே புருஷன் இருக்கிறானே" என்கிற தார்மீகப் பயம், இன்னொரு பக்கம் உடம்பின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் ஊறிப்போயிருந்த அந்தப் புது சுகத்தின் தாகம். மாமி என் பக்கமாகத் திரும்பி, இருட்டில் தன் அகலமான கண்களால் என்னைப் பார்த்தாள். அந்தக் கண்களில் "வேண்டாம்டா... மாட்டிக்க போறோம்" என்கிற எச்சரிக்கையும், அதே சமயம் "என்னை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்" என்கிற சரணாகதியும் கலந்திருந்தது.
நான் அவளது கையை மீண்டும் பிடித்து, மெல்ல விரல்களைக் கோர்த்தேன். மாமி இப்போது எதிர்க்கவில்லை. அவளது கைகள் ஜில்லென்று குளிர்ந்து போயிருந்தன. பயத்திலும் எதிர்பார்ப்பிலும் அவள் உறைந்து போயிருந்தாள். நான் மெல்ல எழுந்து, அவள் தோள் மேல் கிடந்த அந்த நீல நிறப் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை (Pallu) என் விரல்களால் பற்றினேன். சேலையின் அந்த வழுவழுப்பான ஸ்பரிசம் என் நரம்புகளில் சூடேற்றியது.
நான் முந்தானையை மெல்லக் கீழே தள்ள முயன்றபோது, மாமி சட்டென்று என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள். "வேண்டாம் கண்ணா... யாராச்சும் பார்த்துடப் போறாங்க... அவர் முழிச்சுக்கிட்டா என்ன பண்றது?" என்று அவளது கண்கள் மௌனமாக என்னிடம் கெஞ்சின. அவளது அடிமனதில் இருக்கும் அந்தத் தயக்கம் அவளைத் தடுத்தது. ஆனால், நான் விடவில்லை. அவளது காதுக்கருகே என் முகத்தைக் கொண்டு சென்று, பஸ்ஸின் இரைச்சலுக்கு இடையில் மிக மெல்லிய குரலில், "மாமி... யாரும் பார்க்கல... மாமாவும் நல்லாத் தூங்குறாரு... பயப்படாதீங்க" என்று கிசுகிசுத்தேன்.
என் மூச்சுக் காற்று அவளது கழுத்தில் பட்டதும், மாமி ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டாள். அவளது பிடி தளர்ந்தது. நான் மெல்ல முந்தானையை விலக்க, அது சத்தமில்லாமல் அவளது மார்பில் இருந்து நழுவி இடுப்புக்குச் சென்றது. இப்போது மாமி ஒரு ஜாக்கெட் அணிந்த நிலையில், தாராளமான முன் அழகோடு எனக்குக் காட்சி தந்தாள்.
அடுத்ததாக என் கைகள் அவளது ஜாக்கெட்டின் அடிப் பகுதியில் இருந்த முதல் கொக்கியைத் தொட்டன. மாமி மீண்டும் ஒருமுறை சிலிர்த்தாள். அவள் தன் கைகளால் ஜாக்கெட்டை மூடிக்கொள்ள முயன்றாள். "இது ரொம்ப அதிகம்டா கண்ணா... ப்ளீஸ்..." என்று முணுமுணுத்தாள். அவளது மனசாட்சி அவளை எச்சரித்துக் கொண்டே இருந்தது. ஆனால், பஸ் ஒரு வளைவில் திரும்பியபோது ஏற்பட்ட சரிவில், மாமி என் மேல் அப்படியே சாய்ந்தாள். அந்த நெருக்கம் அவளது தடையை உடைத்தது.
**கிளிக்...** முதல் கொக்கி கழன்றது. அந்தச் சிறு சத்தம் அந்த அமைதியான இரவு நேரத்தில் எனக்கு ஒரு பெரிய இடிச் சத்தம் போலக் கேட்டது. மாமி தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள். தான் செய்வது தவறு என்று தெரிந்தும், அந்தத் தவற்றில் இருக்கும் சுகத்தை அவளால் மறுக்க முடியவில்லை. நான் அடுத்தடுத்த கொக்கிகளைக் கழற்றினேன். ஜாக்கெட் மெல்லத் திறக்கத் தொடங்க, அவளது பிராவிற்குள் திணறிக்கொண்டிருந்த அந்தப் பருத்த முலைகள் என் கண்களுக்குத் விருந்தளித்தன.
பிராவின் கொக்கியை நான் கழற்ற முற்பட்டபோது, மாமி "ஐயோ... இது வேண்டவே வேண்டாம்... இதுக்கு மேல கழட்டுனா நான் அம்மணமாயிடுவேன்" என்று என் கையைப் பிடித்துத் தடுத்தாள். அவளது இதயம் இப்போது ஒரு பறவையின் சிறகடிப்பு போல வேகமாகத் துடித்தது. "ஒண்ணும் ஆகாது மாமி... இந்தச் சேலையை இப்படிப் போர்த்திக்கோங்க" என்று சொல்லி, அவளது முந்தானையை ஒரு பக்கம் எடுத்து அவளது தோளில் லேசாகப் போட்டேன். அது ஒரு போலிப் பாதுகாப்பை அவளுக்குத் தந்தது.
மெல்ல பிராவின் கொக்கியைக் கழற்றினேன். மாமி இப்போது தன் மூச்சையே நிறுத்திவிட்டாள். பிரா கழன்றதும், அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலைகள் விடுதலையடைந்து என் கைகளுக்குள் வந்து விழுந்தன. பஸ்ஸின் அந்தச் சீரான அதிர்வு, அந்த முலைகளையும் மெல்ல ஆடச் செய்தது. மாமியின் அந்தத் தயக்கம் இப்போது ஒருவிதப் போதையாக மாறத் தொடங்கியது. தான் ஒரு ஓடும் பஸ்ஸில், புருஷன் பக்கத்திலேயே இருக்க, இப்படி முலைகளைத் திறந்து வைத்திருப்பதை நினைத்து அவளுக்குள்ளேயே ஒருவிதக் கிளர்ச்சி உண்டானது.
அடுத்ததாக என் கைகள் அவளது பாவாடை நாடாவை (Petticoat string) நோக்கிச் சென்றன. இப்போது மாமி நிஜமாகவே நடுங்கத் தொடங்கினாள். "கண்ணா... இதுக்கு மேல போனா நான் செத்துடுவேன்டா... யாராச்சும் முன்னாடி சீட்ல இருந்து பார்த்தா என்ன பண்றது?" என்று அஞ்சிப் பேசினாள். "மாமி... முன்னாடி சீட் முதுகு பக்கம் மறைவா இருக்கு... பயப்படாதீங்க" என்று அவளைத் தேற்றினேன்.
மெல்ல அந்த நாடாவை அவிழ்த்தேன். பாவாடை லூசானதும், அவளது இடுப்புக்குக் கீழே இருந்த அந்தப் பருத்த சூத்துகளின் மேல் என் கைகள் படர்ந்தன. மாமி சுகத்தில் ஒரு சிறிய முனகல் ஒலியை வெளியிட்டாள். சட்டென்று தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டாள். மாமா பக்கத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதை அவள் மறக்கவில்லை. மெல்ல அவளது பாவாடையையும், உள்ளாடையையும் (Panties) அவள் காலடிக்கு நழுவ விட்டேன்.
இப்போது வளர்மதி மாமி ஒரு விசித்திரமான நிலையில் இருந்தாள். அவளது சேலை இடுப்பு வரை மேலே தூக்கிச் சுருட்டப்பட்டிருந்தது. மேலே ஜாக்கெட்டும் பிராவும் கழன்று கிடக்க, அவள் மேலாடை இல்லாமலும், உள்ளாடை இல்லாமலும் நிர்வாணமாக இருந்தாள். ஆனால், அந்த நீல நிறச் சேலை அவளது உடம்பைச் சுற்றி ஒரு போர்வை போலக் கிடந்தது. அவள் நினைத்தால் அந்த முந்தானையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொள்ளலாம், அல்லது இடுப்பில் இருக்கும் சேலையைக் கீழே இறக்கி மறைத்துக்கொள்ளலாம்.
அந்த அரை நிர்வாண நிலை அவளுக்கு ஒரு பயங்கரமான த்ரில்லைத் தந்தது. தன் புருஷன் பக்கத்தில் இருக்கிறான், அவன் எப்போது வேண்டுமானாலும் கண் விழிக்கலாம், ஒருவேளை யாராவது லைட்டைப் போட்டால் தன் மானமே போய்விடும் என்று அவளுக்குத் தெரிந்திருந்தது. ஆனால், அந்த அபாயம்தான் அவளது காம வெறியை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.
நானும் என் ஷார்ட்ஸையும் உள்ளாடையையும் சத்தமில்லாமல் கழற்றிவிட்டு, என் இரும்புத் தடி போன்ற சுன்னியை வெளியே எடுத்தேன். மாமி இப்போது தன் தயக்கத்தை எல்லாம் மூட்டை கட்டி வைத்துவிட்டு, மெல்லக் குனிந்து என் சுன்னியைப் பார்த்தாள். அந்த இருட்டிலும் அது அத்தனை நீளமாகத் தெரிந்தது. அவள் மெல்லத் தன் மென்மையான கைகளால் அதைத் தீண்டினாள்.
"நாயே... என்னைக் கெடுத்துட்டியேடா..." என்று அவள் அன்போடு திட்டினாள். அவளது முலைக்காம்புகள் இப்போது குளிரிலும் போதையிலும் விறைத்து நின்றன. நான் அவளது ஒரு முலையை என் கைக்குள் எடுத்துப் பிசைய, மாமி தன் இடுப்பை லேசாகத் தூக்கி என் பக்கம் சாய்ந்தாள்.
அவளது பருத்த தொடைகளுக்கு இடையில் என் கையை நுழைத்தேன். அங்கே அவளது புண்டை ஒரு மடை திறந்த வெள்ளம் போல ஊறிப் போயிருந்தது. அந்த ஈரப்பதம் என் விரல்களில் பட்டதும், மாமி தன் தலையை என் தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு கண்கள் செருக சுகத்தை அனுபவித்தாள். பஸ்ஸின் அந்தப் பயங்கரமான குலுக்கலும், இன்ஜினின் சீரான இரைச்சலும் எங்களின் அந்த இரகசிய உலகிற்கு ஒரு பாதுகாப்பான கோட்டையாக மாறியிருந்தது.
மாமி இப்போது முழுமையாக என் வசமாகியிருந்தாள். எப்போது பிடிபடுவோம் என்கிற அந்தப் பயமே அவளுக்கு ஒரு மருந்தாக மாறி, அவளது நரம்புகளில் காமத் தீயை மூட்டிக் கொண்டிருந்தது.
இருட்டு என்பது ஒரு மாயமான திரை. அது எங்களைப் பாதுகாக்கிறது என்கிற நம்பிக்கையில் நாங்கள் துணிச்சலாக இயங்கத் தொடங்கினோம். வளர்மதி மாமி இப்போது அரை நிர்வாணமாக என் அருகில் இருந்தாள்; ஆனால் அவளது பட்டுச் சேலை அவள் இடுப்பை சுற்றி இருந்தது. மேலே அவள் ரவிக்கையை மெதுவாக கழற்றிவிட்டேன். அவள் வேண்டாம் வேண்டாம் என கெஞ்சிய பிறகும் அவள் ப்ராவையும் கழற்றிவிட்டேன். இப்போது அவள் மேலே ஒற்று துணி கூட இல்லை. பஸ்ஸின் இன்ஜின் கர்ஜனை ஒரு சீரான தாளத்தை வழங்க, நான் மெல்ல அவளது இடது முலையைப் பற்றினேன். அந்தப் பழுத்த பழம், இப்போது என் கைகளுக்குள் அகப்பட்டுத் துடித்தது.
அவளது முலைக்காம்பு ஒரு சிறிய திராட்சை போல என் கட்டைவிரலுக்கு இடையில் சிக்கி விறைத்தது. மாமி ஒரு நீண்ட மூச்சை இழுத்துவிட்டு, சுகத்தில் தன் தலையைப் பின்னே சாய்த்தாள். மாமா அருகில் குறட்டை விட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். ஒருவேளை அவர் இப்போது கண் விழித்தால், ஜன்னல் வழியாக வரும் மங்கலான வெளிச்சத்தில் தன் மனைவியின் மார்புகள் ஒரு அந்நியனின் கையில் சிக்குண்டு நசுங்குவதைக் கண்டு அதிர்ந்து போயிருப்பார். ஆனால் அந்த அபாயம் தான் மாமிக்கு உச்சகட்ட போதையைத் தந்தது.
நான் மெல்லக் குனிந்து அவளது ஒரு முலையை என் வாய்க்குள் கவ்விக்கொண்டேன். காம்பைச் சுற்றி என் நாவால் மெல்ல வருடியபோது, மாமி "ஸ்ஸ்ஸ்... கண்ணா..." என்று முணுமுணுத்துச் சட்டென்று தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டாள். அவளது இதயம் இப்போது ஒரு ஓடும் குதிரையைப் போலத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. ஒரு பக்கம் "இது தப்பு, மாமாவுக்குத் தெரிந்தால் அவ்வளவுதான்" என்கிற பயம்; இன்னொரு பக்கம் என் வாயின் சூடும், அந்தத் தீண்டலும் அவளைக் கட்டிப் போட்டிருந்தது.
அவளது இன்னொரு கையை என் விறைத்த சுன்னியின் மேல் வைத்தேன். இரும்புத் தடி போல நீண்டிருந்த அதைத் தொட்டதும், மாமி மெல்ல அதை உருவத் தொடங்கினாள். அவளது மென்மையான உள்ளங்கை என் சுன்னியின் மேல் ஏறி இறங்கும்போது ஏற்படும் அந்தத் தகிப்பு, என் நரம்புகளை முறுக்கேற்றியது. நாங்கள் இருவரும் அந்த இருட்டில் ஒருவரை ஒருவர் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தபோதுதான் அந்த அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது.
பஸ் ஒரு சிறிய மேட்டில் ஏறி இறங்கியபோது, ஓட்டுநருக்கு மேலே இருந்த அந்தப் பெரிய ரியர்-வியூ (Rear-view) கண்ணாடியில் ஒரு வெளிச்சம் மின்னியது. நான் தற்செயலாக நிமிர்ந்து பார்த்தபோது என் ரத்தம் உறைந்தது. அந்தத் தூரத்து வெளிச்சத்தில், கண்ணாடியின் வழியாக ஒரு ஜோடிக் கண்கள் எங்களையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை நான் கவனித்தேன். அது அந்த கிளீனர் பையன்!
அவன் தன் இருக்கையில் அமர்ந்தபடி, கண்ணாடியின் கோணத்தைச் சரியாகக் கடைசி சீட்டிற்கு ஏற்பத் திருப்பி வைத்து, அங்கே நடக்கும் அத்தனை அந்தரங்கங்களையும் மெய்மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். நான் திடுக்கிட்டு மாமியின் கையை அழுத்தினேன். அவள் என் பார்வையைப் பின்தொடர்ந்து கண்ணாடியைப் பார்த்தாள். கிளீனர் எங்களைப் பார்ப்பதை அவள் உணர்ந்த அந்த வினாடி, அவளது உடல் ஒரு நிமிடம் இறுகியது. அவளது முகத்தில் ஒரு பயங்கரமான அதிர்ச்சி தெரிந்தது.
ஆனால், அந்த கிளீனர் பையன் பயந்துபோய்த் தலையைத் திருப்பவில்லை. மாறாக, அவன் ஒரு சிறு புன்னகையோடு , "தொடருங்கள்... நான் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன்" என்பது போல இன்னும் ஆவலாகத் தன் உடம்பை முன்னால் சாய்த்தான். இப்போது பூனைக்குட்டி வெளியே வந்துவிட்டது. நாங்கள் பிடிபட்டுவிட்டோம். ஆனால் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், மாமி தன் கையை என் சுன்னியிலிருந்து எடுக்கவில்லை.
"கண்ணா... அவன் பார்க்கிறான்டா..." என்று அவள் என் காதருகே நடுங்கும் குரலில் கிசுகிசுத்தாள்.
"மாமி... நிறுத்தட்டுமா?" என்று நான் கேட்டேன்.
மாமி ஒரு கணம் யோசித்தாள். அவளது ஆழ்மனதில் ஒரு பெரிய போர் நடந்தது. ஒரு அந்நியன் தன்னை நிர்வாணமாகப் பார்ப்பதும், ஒரு இளைஞனுடன் லீலைகளில் ஈடுபடுவதைக் கவனிப்பதும் அவளுக்குள் இருந்த எக்ஸிபிஷனிச (Exhibitionism) உணர்வைத் தூண்டிவிட்டது. "வேண்டாம்... நிறுத்தாத.... அவன் பார்த்தா பார்க்கட்டும்... எனக்கு ஒரு மாதிரி வெறியா இருக்குடா" என்று சொல்லிவிட்டு, என் சுன்னியை இன்னும் வேகமாக உருவத் தொடங்கினாள்.
இப்போது விளையாட்டு வேறு தளத்திற்குச் சென்றது. கிளீனர் பையன் எங்களைப் பார்க்கிறான் என்பது தெரிந்ததும், மாமி இன்னும் ஆவேசமானாள். ஆனால் மாமா விழித்துவிடக் கூடாது என்பதால், மிக நிதானமாகவும் சத்தமில்லாமலும் செயல்பட்டாள். அவள் மெல்லத் தன் கால்களை அகற்றி, என் கையைத் தன் தொடைகளுக்கு இடையில் இழுத்துச் சென்றாள். அவளது புண்டை ஒரு மடை திறந்த வெள்ளம் போல ஊறிப் போயிருந்தது.
என் விரல்களை அவளது ஈரமான இதழ்களுக்குள் நுழைத்து மெல்லத் துழாவினேன். மாமி சுகத்தில் நெளிந்து, தன் ஒரு கையை வாயில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டாள். கிளீனர் பையன் இப்போது கண்ணாடியிலேயே உறைந்து போயிருந்தான். அவனது கண்கள் அகல விரிந்திருந்தன. ஒரு குடும்பப் பெண், தன் கணவன் பக்கத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போதே, இன்னொருவனுடன் இப்படி எல்லை மீறுவாள் என்று அவன் கனவிலும் நினைத்திருக்க மாட்டான். அவனது அதிர்ச்சியே மாமிக்கு ஒரு பெரிய போதையாக மாறியது.
நான் மெல்லக் குனிந்து மாமியின் உதடுகளைச் சுவைத்தேன். எங்களின் எச்சில்கள் பரிமாறப்பட, முத்தத்தின் ஈரம் இருட்டில் மின்னியது. மாமி தன் நாக்கை என் வாய்க்குள் விட்டுத் துழாவினாள். அதே சமயம் அவளது கை என் சுன்னியின் முனையை மெல்லத் தடவிக் கொடுத்தது. கிளீனர் பையன் இப்போது தன் கையைத் தன் பேண்டிற்குள் விட்டிருப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது. அவன் எங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே தனக்குத் தானே கையடிக்கத் தொடங்கினான்.
"பாருடா... அவன் அவனையே அடிச்சுக்கிறான்... என்ன ஒரு வெறி அவனுக்கு!" என்று மாமி சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள். அவளது பயம் இப்போது முழுமையாகத் துணிச்சலாக மாறியிருந்தது. அவள் தன் சேலையை இன்னும் கொஞ்சம் விலக்கி, தன் நிர்வாணத் தோள்களைக் கண்ணாடியில் தெரியும்படிச் செய்தாள். அந்தத் தூரத்து கிளீனருக்கு ஒரு விருந்து வைப்பது போல அவள் தன் உடலை வளைத்துக் காட்டினாள்.
பஸ்ஸின் குலுக்கல் இப்போது எங்களின் இன்பத்திற்கு ஒரு தாளமாக அமைந்தது. ஒவ்வொரு முறை பஸ் அதிரும்போதும், என் விரல்கள் மாமியின் புண்டைக்குள் ஆழமாகச் சென்று வந்தன. மாமி தன் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி எனக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாள். மாமா அருகில் எதையோ முணுமுணுத்தபடி ஒருமுறை திரும்பிப் படுத்தார். நாங்கள் இருவரும் ஒரு நொடி அப்படியே உறைந்து போனோம். இதயம் 'திக் திக்' என்று துடிக்க, மாமியின் கைகள் என் சுன்னியை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டன.
மாமா மீண்டும் ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குச் சென்றதை உறுதி செய்த பின், மாமி என் முகத்தைத் தன் மார்புகளுக்கு இடையில் புதைத்துக் கொண்டாள். "நல்லாச் சப்புடா... அவன் பார்க்கட்டும்... என் புருஷனுக்குத் தெரியாத என் இன்னொரு பக்கம் அவனுக்குத் தெரியட்டும்" என்று அவள் வெறியில் பிதற்றினாள். கிளீனர் பையன் இப்போது அங்கேயே உச்சமடையும் நிலையில் இருந்தான். எங்களின் இந்த அபாயகரமான விளையாட்டு, அந்தப் பயணத்தை ஒரு காம வேட்டையாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தது.
பஸ்ஸின் இன்ஜின் சத்தம், மாமாவின் குறட்டை, கிளீனரின் வெறித்த பார்வை - இவை அனைத்திற்கும் நடுவில் வளர்மதி மாமி ஒரு காம தேவதையாகத் தன் உடலை எனக்கு அர்ப்பணித்துக் கொண்டிருந்தாள். அந்த இரவு இன்னும் முடியவில்லை...
பஸ்ஸின் வேகம் மெல்லக் குறையத் தொடங்கியது. நெடுஞ்சாலையின் ஓரத்தில் இருந்த ஒரு பெரிய 'தாபா' உணவகத்தின் விளக்குகள் கண்ணாடியின் வழியாகப் பாய்ந்து எங்களைக் கலைத்தன. இன்ஜின் கர்ஜனை மெல்ல அடங்கி, பஸ் ஒரு குலுக்கலுடன் நின்றது. அந்தச் சத்தம் மாமாவையும் மற்ற பயணிகளையும் உறக்கத்திலிருந்து தட்டி எழுப்பியது.
"ஹ்ம்ம்... என்ன? வந்துட்டோமா?" என்று மாமா கண்கள் சொருகக் கேட்டார்.
நிர்வாணமாக இருந்த மாமி மின்னல் வேகத்தில் தன் சேலை முந்தானையை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டாள். அவளது இதயம் இப்போது ஒரு தப்பாட்டத்தை விட வேகமாகத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது நிர்வாண உடல் இப்போது சேலையின் மடிப்புகளுக்குள் ரகசியமாக ஒளிந்திருந்தது. நான் என் ஷார்ட்ஸை அவசரமாக மேலே இழுத்துவிட்டேன். மாமி தன் சேலையைச் சரி செய்வது போல பாவனை செய்தாலும், அவளது கண்கள் இன்னும் காமத்தின் தகிப்பில் சிவந்திருந்தன.
"டீ குடிக்க நிறுத்தியிருக்காங்க சார்... எல்லாரும் இறங்கலாம்" என்று கிளீனர் பையனின் குரல் முன் பக்கத்திலிருந்து கேட்டது. அவன் குரலில் ஒரு நடுக்கமும், அதே சமயம் ஒருவித நெருக்கமும் கலந்திருந்தது. அவன் தன் இருக்கையில் இருந்து எழுந்து வரும்போது, அவன் கண்கள் ஒருமுறை கூடக் கடைசி சீட்டை விட்டு நகரவில்லை.
"வளர்மதி, எழுந்திருடி... ஒரு டீ குடிச்சிட்டு வரலாம்" என்று மாமா அவளை அழைக்க, மாமி சட்டென்று ஒரு நாடகத்தைத் தொடங்கினாள். அவள் தன் தலையைச் சீட்டில் சாய்த்துக்கொண்டு, கண்கள் செருகியபடி, "இல்லைங்க... எனக்கு ஒரே தலைவலியா இருக்கு... அப்படியே தூக்கம் வேற சொக்குது. நீங்க போயிட்டு வாங்க... நான் வரல" என்று அயர்வாகச் சொன்னாள்.
"என்னடி இது? முன்னாடியே சொல்லக் கூடாதா? சரி, ராதாவைப் பத்திரமாப் பார்த்துக்கோ... நான் போயிட்டு வரேன். கண்ணா, நீ வர்றியா?" என்று மாமா என்னைத் திரும்பிக் கேட்டார்.
"இல்லை மாமா... எனக்கும் தூக்கம் வருது. பஸ்லேயே இருக்கேன்" என்று நான் சொல்ல, மாமா "சரிப்பா" என்று கிளம்பிச் சென்றார். மற்ற பயணிகளும் ஒவ்வொருவராகப் பெட்டிகளையும் பொருட்களையும் அப்படியே விட்டுவிட்டு, இரவு நேரப் பசியைத் தீர்க்கத் தாபாவை நோக்கி இறங்கினர்.
பஸ் இப்போது ஒரு நிசப்தமான குகையாக மாறியிருந்தது. வெளியிலிருந்து வந்த மஞ்சள் நிற சோடியம் விளக்குகளின் ஒளி ஜன்னல்கள் வழியாக உள்ளே விழுந்து, ஒரு மர்மமான சூழலை உருவாக்கியது. மாமி இப்போது மெல்லக் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தாள். மாமா தூரத்தில் இருக்கும் தாபாவில் மற்றவர்களுடன் பேசுவது தெரிந்தது. பஸ்ஸில் இப்போது நாங்கள் இருவரும், அப்புறம் டிரைவர் சீட்டில் யாரோ ஒரு பையன்.
திடீரென்று பஸ்ஸின் படிக்கட்டுகளில் யாரோ ஏறும் சத்தம் கேட்டது. அது அந்த கிளீனர் பையன்!
அவன் மெல்லப் பஸ்ஸின் நடுப்பகுதி வரை வந்து நின்றுவிட்டான். அவனது பார்வை எங்களை மேய்ந்தது. மாமி இப்போது பயப்படவில்லை. அவளுக்குள் இருந்த அந்த எக்ஸிபிஷனிச வெறி மீண்டும் தலைதூக்கியது. அவள் மெல்லத் தன் சேலையை விலக்கினாள். ஜாக்கெட் கழன்ற நிலையில் அவளது ஒரு முலை அப்படியே வெளியே எட்டிப் பார்த்தது.
"என்ன தம்பி... அங்கே என்ன நிக்குற? இங்க வந்து பாரு" என்று மாமி ஒரு அதிரடியான அழைப்பை விடுத்தாள். அவள் இப்படிக் கேட்பாள் என்று கிளீனரும் எதிர்பார்க்கவில்லை, நானும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
கிளீனர் பையன் மெல்லப் பின்னால் வந்தான். அவனது கண்கள் மாமியின் அந்தப் பருத்த முலைகளைப் பார்த்ததும் நிலைகுத்திப் போயின. "சார்... மேடம்... நான் கண்ணாடியில எல்லாத்தையும் பார்த்தேன் சார்... நிஜமாவே என்னால நம்ப முடியல" என்று அவன் திக்கித் திணறினான்.
"பார்த்தியே... அப்புறம் எதுக்கு அங்கேயே நின்னுட்டு இருந்த? கிட்ட வா..." என்று மாமி தன் அருகில் இருக்கும் இருக்கையைக் காட்டினாள். அவன் மெல்ல வந்து அமர்ந்தான். அவனது உடம்பிலிருந்து டீசல் மற்றும் புகையிலையின் மணம் வீசியது. அது ஒருவிதமான கிராமத்து முரட்டுத்தனமான வாசனையாக இருந்தது.
"தம்பி... உன் பேரு என்ன?" என்று மாமி கேட்க, "வெங்கடேஷ்னு கூப்பிடுவாங்க மேடம்" என்றான்.
"சரி வெங்கடேஷ்... உன் சுன்னியை வெளிய எடு. எவ்வளவு பெருசா இருக்குன்னு பார்ப்போம்" என்று மாமி அதிகாரமாகக் கேட்டாள். அவளது குரலில் இருந்த அந்த ஆளுமை அவனை அப்படியே பணிய வைத்தது. அவன் தன் காக்கிப் பேண்டின் சிப்பை (Zip) மெல்ல இறக்கினான்.
அடுத்த நொடி, அவனது சுன்னி ஒரு முரட்டுத் தடி போல வெளியே குதித்தது. அது அத்தனை நீளமாக இல்லை என்றாலும், ஒரு இரும்புத் தூண் போல அத்தனை கனமாகவும் பருமனாகவும் இருந்தது. கறுப்பாக, நரம்புகள் புடைத்துத் தெரிந்த அந்தச் சுன்னியைப் பார்த்ததும் மாமியின் கண்கள் விரிந்தன.
"ஆஹா... நல்லாத் தடியா இருக்கேடா வெங்கடேஷ்!" என்று சொல்லி மாமி அதைத் தன் கையில் பற்றினாள். நான் மாமியின் பின்னால் இருந்து அவளது கழுத்தை நக்கிக் கொண்டிருந்தேன். இப்போது மாமிக்கு இரண்டு கைகளும் வேலையிலிருந்தன. ஒரு கையில் என் நீளமான சுன்னி, இன்னொரு கையில் கிளீனரின் தடித்த சுன்னி.
பஸ்ஸிற்கு வெளியே மக்கள் பேசும் சத்தம், தட்டுக்கள் விழும் சத்தம் எல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் பஸ்ஸிற்குள் ஒரு பயங்கரமான காம வேட்டை தொடங்க இருந்தது. மாமி மெல்லக் குனிந்து கிளீனரின் அந்த முரட்டுச் சுன்னியைத் தன் வாய்க்குள் திணித்துக் கொண்டாள். அவன் "ஆஹ்... மேடம்..." என்று சுகத்தில் நெளிந்து பஸ்ஸின் ஜன்னல் கம்பியைப் பற்றிக் கொண்டான்.
அவளது வாய்க்குள் அந்தத் தடித்த சுன்னி நுழைய முடியாமல் திணறியது. நான் மாமியின் சேலையை முழுவதுமாக விலக்கி, அவளது நிர்வாணமான சூத்துகளைத் தடவினேன். மாமி இப்போது ஒரு தேவுடியாவைப் போல இருவருக்கும் சுகம் கொடுத்தாள். அவளது முலைகள் அங்கும் இங்கும் ஆட, கிளீனர் பையன் தன் கைகளால் அவளது மார்புகளைக் கசக்கிப் பிழிந்தான்.
"சீக்கிரம் பண்ணுடா வெங்கடேஷ்... எல்லாரும் வர்றதுக்குள்ள முடிக்கணும்" என்று மாமி முணுமுணுத்தாள். அவளது அந்தத் த்ரீசம் (Threesome) வேகம் அதிகரித்தது. கிளீனர் பையன் மெல்ல அவளது மடியில் ஏறி அமர்ந்தான். அவனது தடித்த சுன்னி மாமியின் வாய்க்குள் ஆழமாகச் சென்று வந்தது.
அந்தத் தாபாவின் விளக்கு வெளிச்சத்தில், ஒரு குடும்பப் பெண் ஒரு கிளீனரிடமும், தன் கள்ளக் காதலனிடமும் ஒரே நேரத்தில் ஒழ வாங்குவது ஒரு பயங்கரமான காட்சியாக இருந்தது. மாமிக்கு அந்தப் புதுச் சுன்னியின் ஸ்பரிசம் ஒரு புது வேகத்தைக் கொடுத்தது. அவள் அவனது சுன்னியைத் தன் வாயால் உறிஞ்சி எடுக்கும் சத்தம் பஸ்ஸிற்குள் எதிரொலித்தது.
திடீரென்று மாமா தாபாவில் இருந்து எழுந்து பஸ்ஸை நோக்கி வருவதைப் பார்த்தேன். "மாமி! மாமா வர்றாரு!" என்று நான் எச்சரித்தேன்.
ரத்தத்தில் உறைந்து போனோம். ஆனால் மாமி விடவில்லை. "வெங்கடேஷ்... சீக்கிரம்... உன் கஞ்சியை என் வாயிலேயே விடு" என்று அவசரப்படுத்தினாள். கிளீனர் பையன் தன் உச்சகட்டத்தை எட்டி, அவளது வாய்க்குள் தன் தடித்த கஞ்சியைப் பீய்ச்சினான். மாமி அதை ஒரு சொட்டு விடாமல் குடித்துவிட்டு, மெல்லத் தன் வாயைத் துடைத்துக் கொண்டாள்.
கிளீனர் பையன் மின்னல் வேகத்தில் தன் பேண்ட்டைச் சரிசெய்து கொண்டு முன் பக்கம் ஓடிவிட்டான். மாமி தன் சேலையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, மீண்டும் "தலைவலி" என்று படுத்துக் கொண்டாள். மாமா பஸ்ஸில் ஏறியபோது, அங்கே ஒரு பெரிய போரே நடந்து முடிந்ததற்கான எந்தச் சுவடும் தெரியவில்லை. ஆனால் மாமியின் உதட்டில் இருந்த ஒரு சிறு கஞ்சியின் திவலை மட்டும் அவளது ரகசியத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது.
மாமா பஸ்ஸிற்குள் நுழைந்தபோது, பஸ்ஸின் உட்புறம் ஒரு விசித்திரமான அமைதியில் இருந்தது. கிளீனர் வெங்கடேஷ் ஏற்கனவே முன் பக்கம் சென்று எதையோ தேடுவது போலப் பாவனை செய்து கொண்டிருந்தான். மாமாவின் கண்கள் கடைசி சீட்டைத் துழாவின. அங்கே வளர்மதி மாமி மிக அழகாகத் தன் நாடகத்தைத் தொடர்ந்தாள்; முகம் முழுவதும் சேலையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, உடல்நலமில்லாதவள் போலச் சுருண்டு கிடந்தாள்.
"வளர்மதி... வளர்மதி... இந்தாடி டீ, கொஞ்சம் சூடா குடிச்சா தலைவலி குறையும்" என்று மாமா அவள் அருகில் வந்து நின்றார்.
மாமி மெல்லச் சேலையை விலக்கினாள். அவளது முகம் காமத் தீயில் சிவந்து, கண்கள் சற்று மினுங்கிக் கொண்டிருந்தன. "இல்லைங்க... குடிக்கவே பிடிக்கல. வாந்தி வர்ற மாதிரி இருக்கு. பஸ்ஸோட இந்தப் பின் சீட்ல உக்காந்து வர்றதுதான் எனக்கு ஒத்துக்கல போல" என்று கசப்புடன் சொன்னாள்.
"அப்படியா? சரி... என்ன பண்றது? முன்னாடி சீட்லாம் நிரம்பிருச்சே?" என்று மாமா கவலையுடன் கேட்க, மாமி தன் அடுத்த அடியை எடுத்து வைத்தாள்.
"முன்னாடி ரங்கன் அங்கிள் அவங்க ஒரு சீட்ல தான இருக்காங்க? அவங்க கூடப் போய் நீங்க உக்காந்துக்கோங்க. அங்கே காத்தோட்டமா இருக்கும். நான் இந்த அஞ்சு சீட்லயும் கொஞ்சம் கால் நீட்டிப் படுத்தேன்னா தலைவலி சரியாயிடும். கண்ணா இங்கேயே ஒரு ஓரமா உக்காந்துப்பான்... அவன் அப்பப்போ எனக்கு ஏதாச்சும் வேணும்னா எடுத்துத் தருவான்" என்று மாமி மிகச் சாதாரணமாக ஒரு காயை நகர்த்தினாள்.
மாமா ஒரு நிமிடம் யோசித்தார். "அதுவும் சரிதாண்டி. இங்க ரொம்பக் குலுங்குது. சரி, நான் முன்னாடி ரங்கன் கிட்டப் போய் உக்காந்துக்குறேன். கண்ணா... மாமியைப் பத்திரமாப் பார்த்துக்கோடா... ஏதாச்சும்னா வந்து கூப்பிடு" என்று சொல்லிவிட்டு மாமா தன் டீ கப்போடு முன்னால் நகர்ந்தார்.
மாமா கண்பார்வையில் இருந்து மறைந்த அடுத்த வினாடி, மாமி தன் முகத்திலிருந்த அந்த 'உடல்நலமில்லாத' பாவனையைத் தூக்கி எறிந்தாள். அவள் இதழ்களில் ஒரு வஞ்சகமான சிரிப்பு மின்னியது. "எப்படிடா என் பிளான்?" என்று என்னைப் பார்த்து ஒற்றைக் கண்ணைச் சிமிட்டினாள்.
பஸ் மீண்டும் புறப்பட்டது. இன்ஜின் ஸ்டார்ட் ஆனதும் அந்த அதிர்பு மீண்டும் எங்களைத் தீண்டியது. இப்போது அந்த ஐந்து இருக்கைகளும் எங்களுக்கு மட்டுமே சொந்தம்! மாமி சட்டென்று எழுந்து அமர்ந்து, தான் சுற்றியிருந்த சேலையை முழுவதுமாக உருவி எறிந்தாள். அந்தப் பட்டுச் சேலை இப்போது ஒரு மெத்தை போல அந்தச் சீட்களின் மேல் பரவியது. மாமி இப்போது மீண்டும் நிர்வாணமாக, அந்த நீல நிற ஜாக்கெட்டுடன் மட்டும் என் முன்னே அமர்ந்திருந்தாள்.
முன்னால் கிளீனர் வெங்கடேஷ் மீண்டும் கண்ணாடியில் எங்களைப் பார்க்கத் தொடங்கினான். மாமி அதை உணர்ந்து, வேண்டுமென்றே தன் கால்களை அகட்டி விரித்து, "வெங்கடேஷ்... நல்லாப் பாருடா" என்பது போலக் காட்டினாள். அவளது அந்தத் துணிச்சல் எனக்குள்ளும் வெறியை ஏற்றியது.
நான் அவளது இடுப்பைப் பிடித்துத் தூக்கி என் மடியில் அமர வைத்தேன். மாமியின் அந்தப் பருத்த சூத்துகள் என் தொடைகளின் மேல் கனமாக அமர்ந்தன. அவளது முலைகள் என் முகத்திற்கு நேராக வந்து ஆட, நான் அவற்றைக் கசக்கிப் பிழியத் தொடங்கினேன். "ஸ்ஸ்ஸ்... கண்ணா... அந்தத் தடி வெங்கடேஷ் கஞ்சி செம டேஸ்டுடா... ஆனா உன் குத்துகளுக்கு முன்னாடி அவன் ஒண்ணுமே இல்ல... சீக்கிரம் உள்ள விடுடா..." என்று என் காதருகே முனகினாள்.
நான் என் விறைத்த சுன்னியை அவளது ஈரமான புண்டை வாசலில் வைத்து ஒரு அழுத்தம் கொடுத்தேன். மாமி தன் இடுப்பைத் தாழ்த்தி, அதை முழுவதுமாக உள்வாங்கிக் கொண்டாள். "ஆஹ்ஹ்..." என்று அவள் வாய் திறக்க, நான் அவள் இதழ்களைக் கவ்வி அந்தச் சத்தத்தை அடக்கினேன்.
பஸ்ஸின் குலுக்கலுக்கு ஏற்ப நாங்கள் இயங்கத் தொடங்கினோம். மாமி என் மேல் அமர்ந்து குதிக்க, அவளது முலைகள் மேலேயும் கீழேயும் ஒரு பயங்கரமான வேகத்தில் ஆடின. கிளீனர் பையன் அங்கே தன் பேண்ட்டிற்குள் கையை விட்டுத் துடித்துக் கொண்டிருப்பது எங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.
"கண்ணா... அவனையும் கூப்பிடுவோமா?" என்று மாமி குறும்பாகக் கேட்க, நான் அவளது சூத்தில் ஒரு அறை விட்டேன். "இப்போதைக்கு நான் மட்டும் போதும் மாமி" என்று சொல்ல, அவள் இன்னும் வேகமாகக் குதிக்க ஆரம்பித்தாள். அந்த நள்ளிரவுப் பயணம், மாமா முன்னால் எதைப் பற்றியும் அறியாமல் அமர்ந்திருக்க, பின் சீட்டில் ஒரு காம வேட்டையாகத் தொடர்ந்தது. மாமியின் அந்தப் புண்டை அரிப்பைத் தீர்க்க அந்த ஒரு இரவு போதாது என்பது மட்டும் எனக்குப் புரிந்தது.
பஸ்ஸின் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அந்தப் பின் இருக்கையின் ஆட்டம் ஒரு வெறித்தனமான தாளத்திற்கு மாறியது. மாமா முன்னால் ரங்கன் அங்கிளுடன் ஏதோ ஆழமான பேச்சில் இருக்க, இங்கே மாமி தன் கட்டுகளை முழுவதுமாக அவிழ்த்துவிட்டிருந்தாள். ஜன்னல் வழியாக அவ்வப்போது உள்ளே பாயும் லாரிகளின் முகப்பு வெளிச்சம், மாமியின் நிர்வாண உடம்பை ஒரு வினாடி காட்டிவிட்டு மறைந்தது. அந்த வெளிச்சம் விழும் ஒவ்வொரு முறையும், அவளது கண்கள் காமப் போதையில் உருண்டு கிடப்பதைக் கண்ட எனக்குள் மிருகத்தனமான வேட்கை எழுந்தது.
என் மடியில் அமர்ந்திருந்த மாமி, என் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு தன் முலைகளை என் முகத்தில் தேய்த்தாள். "கண்ணா... அந்த கிளீனர் பையன் நம்மளையே பாக்குறான்டா... அவனுக்கு முன்னாடி உன் மாமியை வச்சுச் செய்றியா?" என்று அவள் என் காதருகே கிசுகிசுத்தாள். அவளது எச்சில் பட்ட அந்த ஈரமான பேச்சு என் நரம்புகளை இன்னும் முறுக்கேற்றியது.
முன்னால் இருந்த கிளீனர் வெங்கடேஷ், இப்போது எங்களைப் பார்ப்பதற்காகவே டிரைவர் சீட்டிற்குப் பின்னால் இருந்த கம்பியைப் பிடித்துக்கொண்டு பாதி எழுந்து நின்றான். அவனது கண்கள் இருட்டிலும் பூனைக் கண்கள் போல மின்னின. ஒரு குடும்பப் பெண், ஓடும் பஸ்ஸில் தன் கணவன் இருக்கிறான் என்று கூடப் பாராமல், இப்படி இன்னொருவன் மேல் ஏறி அமர்ந்து குதிப்பதைக் கண்டு அவன் தன் சுயநினைவை இழந்து நின்றான்.
மாமி இப்போது ஒரு விபரீதமான முடிவை எடுத்தாள். அவள் மெல்ல எழுந்து, சீட்டில் மல்லாக்கப் படுத்துக் கொண்டாள். அவளது கால்களை அகட்டி, பஸ்ஸின் ஜன்னல் பக்கமாக ஒரு காலையும், சீட்டின் நுனியில் ஒரு காலையும் வைத்துத் தன் புண்டையை முழுவதுமாகத் திறந்து காட்டினாள். "வெங்கடேஷ்... இங்கே வாடா..." என்று அவள் சைகை செய்தாள்.
மாமா முன்னால் இருக்கும் தைரியமோ அல்லது பிடிபட்டாலும் பரவாயில்லை என்கிற அந்த எக்ஸிபிஷனிச வெறியோ தெரியவில்லை, மாமி எல்லைகளைத் தாண்டினாள். வெங்கடேஷ் மெல்லப் பஸ்ஸின் நடுப்பகுதி வரை வந்தான். பஸ்ஸில் மற்ற பயணிகள் அனைவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்க, இன்ஜினின் சீரான இரைச்சல் எங்களின் ரகசியங்களுக்குப் பாதுகாப்புக் கவசமாக அமைந்தது.
வெங்கடேஷ் அருகில் வந்ததும், மாமி அவனது கையைப் பிடித்துத் தன் மார்பின் மேல் வைத்தாள். "என்னடா... அங்கே இருந்து பாக்குறது கஷ்டமா இருக்கா? இங்கே வந்து அமுக்கு..." என்று அவள் சொல்ல, அவன் நடுங்கும் கைகளுடன் அவளது அந்தப் பருத்த முலைகளைக் கசக்கத் தொடங்கினான். அவனது முரட்டுத்தனமான பிடியில் மாமி "ஆஹ்... ஸ்ஸ்ஸ்..." என்று முனகி, தன் இடுப்பைத் தூக்கினாள்.
இப்போது மாமி ஒரு விசித்திரமான நிலையில் இருந்தாள். நான் அவளது புண்டைக்குள் என் சுன்னியை வைத்து ஆழமாகக் குத்திக் கொண்டிருந்தேன். அதே சமயம் கிளீனர் வெங்கடேஷ் அவளது மேலாடையைத் திறந்து, அவளது முலைகளைச் சப்பி எடுத்துக் கொண்டிருந்தான். கணவன் முன்னால் இருக்கிறான் என்கிற அந்த ஒரு பயம் தான் அவளுக்குள் உச்சகட்ட சுரப்பை உண்டாக்கியது. அவளது புண்டை ஒரு நீரூற்று போல என் சுன்னியின் மேல் கஞ்சியைப் பொழிந்தது.
"வெங்கடேஷ்... இப்போ அவனை விடு... நீ ஏறுடா" என்று மாமி கட்டளையிட்டாள். நான் என் சுன்னியை வெளியே எடுக்க, அந்தத் தடித்த கிளீனர் தன் பேண்ட்டைக் கழற்றிவிட்டு அவளது ஈரமான புண்டையில் தன் முரட்டுச் சுன்னியை நுழைத்தான். அவனது தடிமனான அடியைத் தாங்க முடியாமல் மாமி தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டு கதறினாள்.
பஸ்ஸில் ஒரு மேடு வரும்போதெல்லாம், வெங்கடேஷின் அடி ஆழம் வரை சென்றது. நான் மாமியின் முகத்திற்கு நேராக என் சுன்னியை வைக்க, அவள் அதைத் தன் வாய்க்குள் திணித்துச் சப்பினாள். கீழே கிளீனர், மேலே நான் - மாமி ஒரு காம வேட்டையில் சிக்கிய மானைப் போலத் துடித்தாள். அந்தத் தாபாவில் குடித்த டீயை விட, இப்போது அவள் வாங்கிக் கொண்டிருக்கும் இந்த இன்பம் அவளது தலைவலியை முழுவதுமாக விரட்டியிருந்தது.
திடீரென்று மாமா இருக்கையிலிருந்து எழுந்து எங்களை நோக்கித் திரும்புவது போலத் தெரிந்தது. "மாமி! அவர் வர்றாரு!" என்று நான் எச்சரித்தேன்.
வெங்கடேஷ் மின்னல் வேகத்தில் தன் பேண்ட்டை மாட்டிக்கொண்டு முன் பக்கம் ஓடிவிட்டான். மாமி அந்தத் துரித நேரத்தில் தன் சேலையை அப்படியே மேலோட்டமாக இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, "ஹ்ம்ம்... ஆமாங்க... இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லை" என்று தூக்கக் கலக்கத்தில் பேசுவது போலப் பாவனை செய்தாள்.
மாமா அருகில் வந்து, "என்னடி, தலைவலி குறைஞ்சதா? தண்ணி வேணுமா?" என்று கேட்க, மாமி தன் வாய்க்குள் இருந்த என் கஞ்சியின் மிச்சத்தை விழுங்கிவிட்டு, "இல்லைங்க... அப்படியே தூக்கம் வருது... நீங்க போங்க" என்று நிதானமாகச் சொன்னாள். மாமா எதுவும் அறியாமல் மீண்டும் முன்னால் சென்றார்.
அவர் சென்ற அடுத்த நிமிடம், மாமி மீண்டும் என் சுன்னியைத் தேடினாள். "இந்த ராத்திரி முடியறதுக்குள்ள உன் கஞ்சி முழுவதையும் எனக்குத் தந்துடனும் கண்ணா..." என்று சொல்லி அவள் மீண்டும் தன் ஆட்டத்தைத் தொடங்கினாள்.
பஸ்ஸின் ஜன்னலுக்கு வெளியே கும்மிருட்டு மெல்ல விலகி, அடிவானத்தில் ஒரு மெல்லிய நீல நிறக்கோடு தெரியத் தொடங்கியது. விடியற்காலையின் அந்த மர்மமான நேரத்தில், நெடுஞ்சாலையில் வாகனங்களின் நடமாட்டம் குறைந்திருந்தது. டிரைவர் பஸ்ஸின் வேகத்தை இன்னும் கூட்ட, அந்த ராட்சத வாகனம் காற்றின் வேகத்தில் சீறிப் பாய்ந்தது. இன்ஜினின் சத்தமும், டயர்கள் தார்ச்சாலையில் உராயும் அந்த உஷ்ணமான ஓசையும் ஒரு போதை ஏற்றும் பின்னணி இசையைப் போல ஒலித்தன.
பஸ்ஸின் கடைசி வரிசையில், அந்த ஐந்து இருக்கைகளும் இப்போது ஒரு போர்க்களமாக மாறியிருந்தன. வளர்மதி மாமி என் மேல் அமர்ந்து, தன் இரண்டு கைகளையும் என் தோள்களில் பலமாக ஊன்றி, ஒரு காட்டுக் குதிரையைப் போலக் குதித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது முலைகள் மேலேயும் கீழேயும் ஒரு பயங்கரமான வேகத்தில் ஆடின. ஒவ்வொரு முறை பஸ் ஒரு சிறு பள்ளத்தில் ஏறி இறங்கும்போதும், எங்களின் உடல்கள் இணையும் அந்த 'சக்... சக்...' என்கிற ஈரமான சத்தம் அந்த அமைதியான பஸ்ஸிற்குள் அப்பட்டமாக எதிரொலித்தது.
"ஆஹ்... கண்ணா... இன்னும் ஆழமாடா... உன் சுன்னி என் கருப்பை வரைக்கும் போயிட்டு வருதுடா..." என்று மாமி என் காதருகே வெறி பிடித்தவள் போலக் கிசுகிசுத்தாள். அவளது மூச்சுக் காற்று அனலாக என் கழுத்தில் பட்டது.
மாமா முன்னால் ரங்கன் அங்கிளுடன் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் தூங்கிப் போயிருப்பார் என்பது எங்களுக்குத் தெரியும். ஆனால், பஸ்ஸில் இருக்கும் மற்ற பயணிகள் எப்போது வேண்டுமானாலும் விழித்துக் கொள்ளலாம் என்கிற அந்த 'எட்ஜ்' (Edge) தான் மாமிக்கு உச்சகட்ட வெறியைத் தந்தது. அவள் தன் சேலையை முழுவதுமாக விலக்கி, இருக்கையின் மேல் ஒரு படுக்கையைப் போலப் பரப்பியிருந்தாள். அந்த நீல நிறப் பட்டுச் சேலையின் மேல் அவளது தங்கம் போன்ற நிர்வாண உடல் புரண்டு கொண்டிருந்தது.
முன்னால் இருந்த கிளீனர் வெங்கடேஷ் இப்போது முழுவதுமாக எங்களுக்கே அடிமையாகிப் போயிருந்தான். அவன் தன் இருக்கையில் அமரவே இல்லை. டிரைவருக்குத் தெரியாமல், கண்ணாடியின் வழியாக எங்களின் ஒவ்வொரு அசைவையும் உற்று நோக்கிக் கொண்டிருந்தான். மாமி அதை உணர்ந்து, வேண்டுமென்றே தன் உடலை வளைத்து, கிளீனருக்குத் தெளிவாகத் தெரியும் வகையில் தன் அந்தரங்கங்களை விரித்துக் காட்டினாள்.
"தம்பி வெங்கடேஷ்... அங்கேயே நின்னு என்ன பண்ற? இங்கே வந்து என் முலையை ஒரு தடவை சப்பிட்டுப் போடா..." என்று மாமி சத்தமில்லாமல் சைகை காட்டினாள். அவனது கண்கள் இருட்டில் வெறித்துப் போயின. அவன் மெல்ல ஊர்ந்து பின்னாடி வரத் தொடங்கினான்.
பஸ்ஸின் சஸ்பென்ஷன் (Suspension) குலுங்கும் சத்தமும், மாமியின் வளையல்கள் ஒன்றோடொன்று மோதி ஒலிக்கும் அந்த 'கலீர் கலீர்' சத்தமும் எங்களை இன்னும் உணர்ச்சி வசப்படுத்தின. வெங்கடேஷ் அருகில் வந்து, முட்டிப் போட்டு மாமியின் ஒரு முலையைத் தன் வாய்க்குள் திணித்துக் கொண்டான். அவனது முரட்டுத்தனமான பற்கள் மாமியின் காம்பைக் கடிக்க, மாமி "ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஹ்..." என்று சுகத்தில் நெளிந்தாள். அவள் தன் ஒரு கையால் என் தலையைப் பிடித்துத் தன் மார்பில் அழுத்திக் கொண்டாள், இன்னொரு கையால் வெங்கடேஷின் முடியைப் பற்றிக் கொண்டாள்.
"கண்ணா... பாருடா... உன் மாமி எவ்வளவு பெரிய தேவுடியாவா மாறிட்டான்னு பாரு... உங்க ரெண்டு பேரோட சுன்னியும் எனக்கு வேணும்டா..." என்று மாமி முனகினாள்.
அந்த விடியற்காலைக் குளிரில், பஸ்ஸிற்குள் மட்டும் ஒரு பயங்கரமான வெப்பம் நிலவியது. எங்களின் வியர்வை வாசம், பட்டுச் சேலையின் மணம், மற்றும் அந்த கிளீனரின் டீசல் வாசனை எல்லாம் கலந்து ஒரு விசித்திரமான காமப் புகையை உருவாக்கியது. மாமி இப்போது என் மேலிருந்து இறங்கி, இருக்கையின் ஓரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு குனிந்து நின்றாள். அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான சூத்துகள் ஜன்னல் வெளிச்சத்தில் மின்னுவதைப் பார்த்த வெங்கடேஷ், தன் தடித்த சுன்னியை அவளது புண்டைக்குள் பின்னால் இருந்து சொருகினான்.
நான் மாமியின் முன்னால் அமர்ந்து, அவளது முகத்தை என் பக்கம் திருப்பி அவளது இதழ்களைச் சுவைத்தேன். அவள் வெங்கடேஷின் முரட்டுத்தனமான குத்துகளை வாங்கிக் கொண்டே, என் நாவோடு தன் நாவால் போரிட்டாள். கிளீனர் பையன் தன் கைகளால் அவளது இடுப்பை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு, ஒரு மிருகத்தைப் போல அவளை ஒத்தான். அந்தச் சீட்டின் ஸ்பிரிங்குகள் (Springs) 'கீச்... கீச்...' என்று கத்தின. யாராவது எழுந்துவிடுவார்களோ என்கிற பயம் எங்களை இன்னும் உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.
"கண்ணா... அவன் குத்துறது ஒரு இரும்புத் தடி மாதிரி இருக்குடா... ஆனா உன் குத்துகளோட வேகம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு..." என்று மாமி சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே, அவளது உடல் ஒருமுறை பயங்கரமான வேகத்தில் நடுங்கியது. அவளது புண்டை மடை திறந்த வெள்ளம் போல வெங்கடேஷின் சுன்னியில் கஞ்சியைப் பொழிந்தது. அவனும் தாங்க முடியாமல், "ஐயோ மேடம்... வந்துடுச்சு..." என்று முனகி அவளது புண்டையிலேயே தன் தடித்த கஞ்சியை இறக்கினான்.
கிளீனர் பையன் அப்படியே மாமியின் முதுகில் சாய்ந்து மூச்சிரைத்தான். மாமிக்கு இன்னும் திருப்தி ஏற்படவில்லை. அவள் வெங்கடேஷைத் தள்ளிவிட்டு, மீண்டும் என் சுன்னியைத் தன் கைக்குள் பற்றினாள். "கண்ணா... அவன் முடிச்சுட்டான்... ஆனா நீ இன்னும் முடிக்கல... சீக்கிரம் என் வாயிலேயே ஓத்து கஞ்சியை விடுடா..." என்று சொல்லி முட்டிப் போட்டாள்.
அந்த விடியற்காலை நேரத்தில், பஸ்ஸின் ஓரம் மேகங்கள் விலகி வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கிய தருணத்தில், வளர்மதி மாமி என் சுன்னியைத் தன் தொண்டை வரை வாங்கி ஆவேசமாக ஊம்பினாள். நான் அவளது கூந்தலைப் பிடித்துக் கொண்டு, வேகமாகக் குத்தத் தொடங்கினேன். என் சுன்னி அவளது தொண்டையை முட்டும் போதெல்லாம் மாமியின் கண்கள் செருகின.
திடீரென்று பஸ்ஸில் யாரோ ஒரு பெரியவர் இருமும் சத்தம் கேட்டது. ரங்கன் அங்கிள் விழித்துக் கொண்டது போலத் தெரிந்தது. அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் கிளீனர் வெங்கடேஷ் மின்னல் வேகத்தில் தன் பேண்ட்டை மாட்டிக் கொண்டு முன்னால் ஓடிவிட்டான். மாமியும் நானும் அப்படியே உறைந்து போனோம். இருட்டில் அவளது நிர்வாண உடல் அந்தப் பட்டுச் சேலையின் மேல் ஒரு கவிதை போலக் கிடந்தது.
ஆனால் அந்தத் த்ரில் தான் மாமிக்கு மீண்டும் வெறியைக் கொடுத்தது. "அவன் எழுந்துட்டான் கண்ணா... சீக்கிரம்... அவன் இங்கே வர்றதுக்குள்ள உன் கஞ்சியை என் வாயில ரொப்பு..." என்று ஆவலோடு கேட்டாள். நான் என் இடுப்பை இன்னும் வேகமாக ஆட்ட, என் சுன்னியிலிருந்து கஞ்சி வெடித்துக் கிளம்பி மாமியின் வாயையும் முகத்தையும் நனைத்தது. அவள் அதை ஒரு சொட்டு விடாமல் நக்கிச் சுவைத்தாள்.
பஸ்ஸின் ஜன்னல் வழியாகத் தெரிந்த அந்தப் பொன்னிறச் சூரிய ஒளி, எங்களின் அந்த இரகசியக் காம வேட்டையை உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டத் தயாராக இருந்தது.
விடியற்காலையின் மெல்லிய வெளிச்சம் பஸ்ஸின் ஜன்னல் கண்ணாடிகளைத் துளைத்துக்கொண்டு உள்ளே நுழையத் தொடங்கியது. நெடுஞ்சாலையில் இருந்த தார்ச் சாலை இப்போது சாம்பல் நிறத்தில் தெளிவாகத் தெரிந்தது. பஸ்ஸுக்குள் இருந்த அந்த மர்மமான இருட்டு மெல்லக் கரைந்து, ஒவ்வொரு இருக்கையாக வெளிச்சத்திற்கு வரத் தொடங்கியது. முன்னால் இருந்த பயணிகள் ஒவ்வொருவராக நெளிந்து, கைகளை உயர்த்திச் சோம்பல் முறிக்கத் தொடங்கினர். யாரோ ஒரு பெண்மணி தன் குழந்தையை எழுப்பும் சத்தம் கேட்டது. ரங்கன் அங்கிள் தன் கண்ணாடி உறையைத் தேடும் சத்தம் துல்லியமாகப் பின் வரிசை வரை எட்டியது.
பஸ்ஸின் ஜாண்டிக் குலுக்கலில், மாமா திடீரென்று விழித்துக்கொண்டார். "ஹ்ம்ம்... விடிஞ்சிருச்சா?" என்று அவர் முணுமுணுத்தபடி தன் சீட்டில் இருந்து எழுந்து நின்றார். அவர் உடம்பை ஒருமுறை உதறிவிட்டு, பின் சீட்டை நோக்கித் திரும்பிய அந்த நொடி—எங்கள் இருவருக்கும் ரத்தம் உறைந்து போனது.
வளர்மதி மாமி இப்போது ஒரு பயங்கரமான இக்கட்டான நிலையில் இருந்தாள். அவள் இன்னும் முழு நிர்வாணமாக இருந்தாள். அவளது நீல நிறப் பட்டுச் சேலை இருக்கைகளின் மேல் ஒரு போர்வையைப் போலக் கிடந்தது. நான் என் ஷார்ட்ஸை அரைகுறையாக மேலே இழுத்துவிட்டிருந்தேன். மாமியின் கூந்தல் கலைந்து, முகம் காமத்தின் தகிப்பிலும் வியர்வையிலும் செக்கச் சிவந்து போயிருந்தது. மாமா எங்களிடம் வருவதற்கு இன்னும் ஒரு பத்து அல்லது பதினைந்து வினாடிகள் மட்டுமே இருந்தன.
"மாமி! அவர் வர்றாரு... சீக்கிரம்!" என்று நான் மரண பீதியில் கிசுகிசுத்தேன்.
அந்த வினாடியில் மாமி காட்டிய அந்தச் சமயோசித புத்தி ஆச்சரியமானது. அவள் பதற்றப்படாமல், மின்னல் வேகத்தில் அந்தப் பட்டுச் சேலையை அப்படியே அள்ளித் தன் உடம்பைச் சுற்றி ஒரு சுருளாகப் போட்டுக் கொண்டாள். ஜாக்கெட் இன்னும் கழன்றுதான் இருந்தது. அவள் கைகள் நடுங்க, ஜாக்கெட்டின் முதல் இரண்டு கொக்கிகளை மட்டும் மாட்டிவிட்டு, முந்தானையை அப்படியே தோளின் மேல் ஒரு போர்வையைப் போலப் போர்த்திக் கொண்டாள்.
ஆனால் ஒரு பெரிய சிக்கல்! அவளது பாவாடையும் (Petticoat), உள்ளாடையும் (Panties) சீட்டிற்குக் கீழே எங்கோ விழுந்து கிடந்தன. அதைத் தேடி எடுத்து அணிவதற்கு இப்போது நேரமே இல்லை. மாமா ஏற்கனவே இரண்டு இருக்கைகளைத் தாண்டி எங்களை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தார்.
"வளர்மதி... என்ன தூங்கிட்டே வரியா? விடிஞ்சிருச்சு பாரு... மண்டபம் வரப்போகுது" என்று மாமா பேசிக்கொண்டே நெருங்கினார்.
மாமி சட்டென்று ஒரு கையில் தன் முந்தானையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, "ஆமாங்க... தூக்கம் சொக்குது. அப்படியே லேசா கண்ணு அசந்துட்டேன்" என்று சொன்னபடி சீட்டில் கால் நீட்டி அமர்ந்தாள். அவளது கால்களுக்குக் கீழே அந்தப் பாவாடை அனாதையாகக் கிடந்தது. மாமா அதைப் பார்த்தால் அவ்வளவுதான்! நான் ஜாக்கிரதையாக என் காலால் அந்தத் துணிகளைச் சீட்டிற்கு அடியில் தள்ளினேன்.
மாமா எங்களிடம் வந்து சேர்ந்தார். அவர் கண்களில் இன்னும் தூக்கக் கலக்கம் இருந்தது. "என்னடி... முகம்லாம் ஒரு மாதிரி வேர்த்துப் போயிருக்கு? காத்து வரலையா?" என்று அவர் கேட்க, மாமி தன் கள்ளத்தனமான சிரிப்பை மறைத்துக் கொண்டு, "இல்லைங்க... ஜன்னலை மூடிட்டேன்... அதான் ஒரு மாதிரி புழுக்கமா இருக்கு" என்று சமாளித்தாள்.
முன்னால் இருந்த கிளீனர் வெங்கடேஷ், இப்போது எங்களையே கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் முகம் வெளுத்துப் போயிருந்தது. மாமி தப்பிப்பாளா அல்லது மாமாவிடம் மாட்டிக் கொள்வாளா என்கிற த்ரில் அவனுக்கும் தொற்றிக் கொண்டது. மாமி இப்போது துணிச்சலாக ஒரு காரியம் செய்தாள். மாமா அவளுக்கு மிக அருகில் அமர வர, அவள் "ஐயோ... இங்கேயே உட்காராதீங்க... இடம் ரொம்பக் கம்மியா இருக்கு. எனக்குக் கால் வேற பிடிச்சிருக்கு. நீங்க முன்னாடியே உட்காருங்க, இறங்கும்போது நான் கூப்பிடுறேன்" என்று அவரைத் தடுத்து நிறுத்தினாள்.
மாமா குழப்பத்துடன், "ஏண்டி... பக்கத்துல உட்கார்ந்தா என்ன?" என்று கேட்க, "இல்லைங்க... நான் சேலையை லேசாத் தளர்வா கட்டியிருக்கேன். இப்போ வந்து உட்கார்ந்தா கசங்கிடும். மண்டபத்துல எல்லாரும் இருப்பாங்க... இப்போதைக்கு நீங்க அங்கேயே இருங்க" என்று ஒரு பத்தினி போலப் பேசினாள்.
மாமி தன் கால்களுக்கு இடையில் உள்ளாடை கூட இல்லாமல், வெறும் சேலையை மட்டும் போர்த்திக்கொண்டு தன் கணவனிடம் இவ்வளவு நிதானமாகப் பேசுவதைப் பார்த்த எனக்கு வியப்பாக இருந்தது. அந்த 'லிவிங் ஆன் தி எட்ஜ்' (Living on the edge) உணர்வு மாமிக்கு ஒரு புதுத் தெம்பைக் கொடுத்தது. அவள் தன் கையைச் சீட்டின் அடியில் விட்டு, அங்கே கிடந்த பாவாடையை மெல்லத் தன் பக்கம் இழுத்தாள்.
மாமா "சரிடி... உன் இஷ்டம்" என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் ரங்கன் அங்கிள் அருகே சென்றார். அவர் சென்ற அடுத்த நொடி, மாமி ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டாள். "அப்பாடா... தப்பிச்சோம்!" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் தன் பாவாடையைச் சீட்டிற்குள்ளேயே வைத்து மெல்லத் தன் கால்களுக்குள் நுழைத்து அணிந்து கொண்டாள்.
பஸ்ஸின் ஜன்னல் வழியாக இப்போது கல்யாண மண்டபத்தின் ஆர்ச் (Arch) தெரியத் தொடங்கியது. பஸ் மெல்லத் தன் வேகத்தைக் குறைத்து மண்டபத்தின் வாசலில் வந்து நின்றது. பயணிகள் அனைவரும் தத்தமது உடமைகளை எடுக்கத் தொடங்கினர். மாமி இப்போது தன் சேலையைச் சரிசெய்து, கலைந்திருந்த கூந்தலை வார்க்கொண்டாள். ஜாக்கெட்டின் மீதி கொக்கிகளை மாட்டி, முந்தானையைச் சரியாகப் போர்த்தியபோது, அவள் அப்படியே ஒரு மரியாதைக்குரிய குடும்பப் பெண்ணாக மாறிவிட்டாள்.
ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னால் ஒரு கிளீனரிடமும், என்னிடமும் முழு நிர்வாணமாக விளையாடிய அதே வளர்மதி மாமி தானா இது என்று என்னாலேயே நம்ப முடியவில்லை. பஸ்ஸை விட்டு இறங்கும்போது, அவள் கிளீனர் வெங்கடேஷைப் பார்த்து ஒரு மெல்லிய புன்னகையை உதிர்த்தாள். அந்தப் புன்னகையில் "யாரிடமும் சொல்லாதே" என்கிற எச்சரிக்கையும், "மீண்டும் சந்திப்போம்" என்கிற ரகசியமும் கலந்திருந்தது.
பஸ் நின்றதும் மாமா வந்து பெட்டிகளை இறக்கினார். மாமி பஸ்ஸின் படிக்கட்டிலிருந்து கீழே இறங்கும்போது, அவளது இடுப்பு மடிப்பு ஒரு வினாடி தழுக்கிக்கொண்டு தெரிந்தது. நான் அவளது பின்னாடியே இறங்கினேன். அவள் மண்டபத்தின் வாசலில் நின்று, தன் கணவனின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள்.
வெளியே தெரிந்த அந்தப் பிரகாசமான சூரிய வெளிச்சத்தில், அவள் அத்தனைப் பரிசுத்தமானவளாகத் தெரிந்தாள். ஆனால் அந்த நீல நிறப் பட்டுச் சேலைக்குள், இன்னும் காயாத காமத்தின் ஈரமும், என் கஞ்சியின் வாசனையும் ரகசியமாக ஒளிந்திருந்தன.
கல்யாண மண்டபத்தின் பிரம்மாண்டமான நுழைவாயிலில் பஸ் வந்து நின்றபோது, விடியற்காலையின் இளவெயில் தார்ச்சாலையில் படர்ந்து ஒரு பொன்னிற ஒளியை வழங்கியது. பஸ்ஸின் கதவுகள் திறக்கப்பட, குளிர்ந்த காலைக் காற்று உள்ளே புகுந்து, கடந்த சில மணிநேரங்களாக அங்கே நிலவிய காமத்தின் வெப்பத்தையும், அந்த ரகசிய வாசனைகளையும் துடைத்தெறிய முயன்றது.
ஒவ்வொருவராகப் பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கத் தொடங்கினர். வளர்மதி மாமி இப்போது ஒரு வியக்கத்தக்க மாற்றத்தைக் கொண்டிருந்தாள். பஸ்ஸிற்குள் கலைந்த கூந்தலுடனும், நிர்வாண உடலுடனும் அலைந்து கொண்டிருந்த அந்தப் பெண் மறைந்து, இப்போது ஒரு கச்சிதமான குடும்பப் பெண் வெளியே வந்தாள். அவள் தன் நீல நிறப் பட்டுச் சேலையைச் செப்பனிட்டு, முந்தானையைத் தோளில் கச்சிதமாகப் பின் செய்திருந்தாள். அவளது முகத்தில் ஒருவிதமான தெய்வீகக் களை படர்ந்திருந்தது—ஒருவேளை அந்த இரவு கொடுத்த உச்சகட்டத் திருப்தி அவளுக்கு அந்தப் பொலிவைத் தந்திருக்கலாம்.
மாமா பெட்டிகளை ஒவ்வொன்றாக இறக்க, மாமி அவருக்கு உதவியாக ஒரு பையை வாங்கிக்கொண்டாள். "கண்ணா, பெட்டியெல்லாம் பத்திரமாப் பார்த்துக்கோடா" என்று மாமா என்னிடம் சொல்ல, நான் தலையசைத்தேன். கிளீனர் வெங்கடேஷ் பஸ்ஸின் ஓரத்தில் நின்று பயணிகளுக்கு உதவிக் கொண்டிருந்தான். அவன் வளர்மதி மாமியைப் பார்க்கும்போது அவனது கண்களில் ஒருவிதமான பிரமிப்பும், ஏக்கமும் தெரிந்தது. மாமி அவனைத் தாண்டிச் செல்லும்போது, ஒரு நொடி மட்டும் அவனது கண்களை நேரடியாகப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் "இரவு நடந்தது அத்தோடு முடிந்தது" என்கிற கண்டிப்பும், "நீ ஒரு அதிர்ஷ்டசாலி" என்கிற ரகசியப் புன்னகையும் கலந்திருந்தது. வெங்கடேஷ் அப்படியே சிலையாக நின்றான்.
நாங்கள் மண்டபத்திற்குள் நுழைந்தோம். அங்கே ஏற்கனவே செண்பகம் மாமியின் உறவினர்களும், எங்கள் காம்பவுண்ட் ஆட்களும் குழுமியிருந்தனர். "வாங்க... வாங்க... வளர்மதி, விடியற்காலையிலேயே வந்துட்டீங்களா? பயணம் எப்படி இருந்தது?" என்று ஒரு மாமி ஓடிவந்து வரவேற்றாள்.
மாமி மிக இயல்பாக, "நல்லா இருந்ததுக்கா... ஆனா பஸ்ஸு கொஞ்சம் குலுக்கல்தான். அதான் தலைவலி வந்துடுச்சு, அப்படியே தூங்கிட்டேன்" என்று சொன்னாள். அந்தப் பொய் அவள் உதடுகளில் அத்தனை அழகாக வந்து விழுந்தது. அவள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவளது கழுத்தில் நான் வைத்திருந்த அந்த மெல்லிய சிவந்த தழும்பு முந்தானைக்குப் பின்னால் லேசாகத் தெரிந்தது. அது யாருடைய கண்ணிலும் படக்கூடாது என்று நான் பதற்றமடைந்தேன். ஆனால் மாமி அதை மிகவும் சாமர்த்தியமாகத் தன் கூந்தலைச் சரி செய்வது போல மறைத்துக் கொண்டாள்.
மண்டபத்தில் கூட்டம் அலைமோதியது. நாதஸ்வரச் சத்தம் காதுகளைத் துளைக்க, காபி மற்றும் டிபனின் மணம் பசியைத் தூண்டியது. மாமா மற்ற ஆண்களுடன் சேர்ந்து அரசியல் பேசப் போய்விட, மாமி பெண்களுடன் சேர்ந்து கொண்டாள். அவள் எல்லோரிடமும் சிரித்துப் பேசி, கல்யாண வேலைகளில் ஒத்தாசை செய்வது போலக் காட்டிக்கொண்டாள். அவளைப் பார்க்கும் எவரும், சில மணிநேரங்களுக்கு முன்னால் ஓடும் பஸ்ஸில் அவள் ஒரு கிளீனரிடம் வாயில் ஒழ வாங்கினாள் என்பதைச் சொப்பனத்திலும் நினைக்க மாட்டார்கள்.
காலை உணவு முடிந்து, மண்டபத்தின் ஒரு மூலையில் நான் தனியாக நின்றிருந்தேன். மாமி என்னைக் கவனித்துவிட்டு, மெல்ல நழுவி என் அருகில் வந்தாள். சுற்றிலும் ஆட்கள் இருந்ததால், நாங்கள் மிக எச்சரிக்கையாக இருந்தோம்.
"என்னடா... கண்ணு அங்கேயே இருக்கு?" என்று அவள் ரகசியமாகக் கேட்டாள்.
"இல்லை மாமி... நீங்க இவ்ளோ பெரிய ஆக்டர்னு எனக்கு இப்பதான் தெரியுது. மாமாகிட்ட எப்படி அத்தனை பத்தினியா பேசுறீங்க?" என்று நான் கிசுகிசுத்தேன்.
மாமி சிரித்தாள். அவளது சிரிப்பில் ஒருவிதமான காமத் துள்ளல் இருந்தது. "எல்லாம் நீ பழக்கிவிட்டதுதான்டா நாயே... இப்போ கூட அந்த கிளீனர் பையன் ஞாபகம் தான் வருது. அவனோட அந்தத் தடித்த சுன்னி... ஹ்ம்ம்... ஆனா உன் குத்துகளுக்கு ஈடாகாது" என்று சொல்லிவிட்டு, அவள் தன் சேலைத் தலைப்பைச் சரி செய்வது போல என் கையைத் தன் இடுப்பு மடிப்பில் ஒரு நொடி உரசிவிட்டுச் சென்றாள். அந்தத் தீண்டல் அங்கே இருந்த நூற்றுக்கணக்கான ஆட்களுக்கு நடுவில் எனக்கு ஒரு பெரிய மின்சார அதிர்வைக் கொடுத்தது.
கல்யாண மண்டபத்தின் அந்தப் பொதுவெளியில், எல்லோருக்கும் முன்னால் நடக்கும் இந்த ரகசிய விளையாட்டு எங்களுக்கு இன்னும் ஒரு புதுவிதமான போதையைத் தந்தது. மாமி இப்போது மற்ற பெண்களுடன் அமர்ந்து பூ கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். நான் தூரத்தில் இருந்து அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவள் அவ்வப்போது நிமிர்ந்து என்னைப் பார்க்கும்போது, தன் உதடுகளை லேசாகக் கடித்து, பஸ்ஸில் நடந்த அந்த லீலைகளை நினைவுபடுத்தினாள்.
மதிய உணவு நேரம் நெருங்கியது. மாமி இப்போது மாமாவுடன் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். நான் அவர்களுக்குப் பின்னால் வரிசையில் நின்றிருந்தேன். மாமி சாப்பிடும்போது தற்செயலாகத் தன் காலை நீட்டி என் காலின் மேல் தேய்த்தாள். மாமா அருகில் அமர்ந்து "சாப்பாடு நல்லா இருக்கா வளர்மதி?" என்று கேட்க, அவள் "ரொம்ப நல்லா இருக்குங்க" என்று சொல்லிக் கொண்டே என் காலைத் தன் பாதத்தால் வருடினாள்.
அந்தப் பொது இடத்தில், கணவன் பக்கத்தில் இருக்கும்போதே அவள் செய்யும் இந்தச் சிறு சிறு சேட்டைகள், பஸ்ஸில் நடந்த அந்தத் த்ரீசத்தை விடவும் ஒரு பயங்கரமான த்ரில்லைத் தந்தது. விபரீதம் எப்போது வேண்டுமானாலும் நிகழலாம் என்கிற அந்தப் பயமே எங்களை மீண்டும் மீண்டும் அந்த இன்பக் கடலில் ஆழ்த்தியது.
மாமி இப்போது தன் பையிலிருந்து ஒரு சிறிய கண்ணாடியை எடுத்துத் தன் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டாள். அவளது நெற்றியில் இருந்த அந்தப் பெரிய குங்குமப் பொட்டும், கழுத்தில் இருந்த தாலியும் அவளை ஒரு குடும்பப் பெண்ணாகக் காட்டினாலும், அவளது கண்களுக்குள் ஒரு பெரும் காமக் கடல் பொங்கித் தவித்துக் கொண்டிருந்தது. இந்த விடியற்காலைப் பயணம் முடிந்திருக்கலாம், ஆனால் வளர்மதி மாமியின் இந்த ரகசிய வேட்டை இனிதான் சூடுபிடிக்கப் போகிறது என்பது எனக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது.
மண்டபத்தின் மாடியில் இருந்த ஒரு காலி அறையைக் காண்பித்து, "கண்ணா... அங்கே கொஞ்சம் பையெல்லாம் இருக்கு, போய் எடுத்துட்டு வாயேன்" என்று மாமி எல்லோருக்கும் முன்னால் எனக்கு ஒரு உத்தரவு போட்டாள். அவள் கண்களில் இருந்த அந்தச் சிக்னல் எனக்குப் புரிந்தது. இப்போது எல்லோரும் உணவில் மும்முரமாக இருக்க, மாமியும் நானும் அந்த இருட்டு அறையை நோக்கி மெல்ல நகரத் தொடங்கினோம்.
