பாத்ரூமில் என் உணர்ச்சிகளைக் கொட்டித் தீர்த்த பிறகு, ஒருவித நிம்மதியோடு வெளியே வந்தேன். கண்கள் தானாகவே அம்மாவைத் தேடின. பெட்ரூம் கதவு லேசாகத் திறந்திருக்க, உள்ளே பார்த்தேன். அம்மா இன்னும் உறக்கத்திலேயே இருந்தாள். ஒருக்களித்துப் படுத்திருந்த அவளது உடலின் அந்தத் 'S' வடிவ வளைவு, ஒரு காவியம் போலக் கண்ணைக் கவர்ந்தது.
அவள் அருகில் சென்று குனிந்து பார்த்தேன். ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாள். அவளது சீரான சுவாசத்திற்கு ஏற்ப, அந்த மொழுமொழுவென்ற வயிறு உள்ளே போவதும் வெளியே வருவதுமாக ஒரு லயத்துடன் அசைந்தது. ஒவ்வொரு அசைவிலும் அந்தத் தொப்புள் குழி விரிந்து சுருங்குவது பார்ப்பதற்கே ஒரு போதையைத் தந்தது. 'சரி, பாவம்... நல்ல தூங்கட்டும்' என்று நினைத்துக்கொண்டு, அவளது அந்த மேனியழகைத் தடவாமல் மனதிற்குள் மட்டும் ரசித்தபடி ஹாலுக்கு வந்து அமர்ந்தேன்.
சுமார் ஒரு மணி நேரம் கழித்து, அம்மா மெல்லக் கண்கள் கசக்கியபடி வெளியே வந்தாள்.
"என்னம்மா... இடுப்பு வலி இப்போ ஓகேவா?" என்று அக்கறையோடு கேட்டேன்.
அம்மா பதில் சொல்லும் முன்பே, கலைந்திருந்த தன் தலைக்கூந்தலை வாரிச் சுருட்டி, இரண்டு கைகளையும் தலைக்கு மேலே உயர்த்தி ஒரு கொண்டை போட்டாள். "ம்ம்ம்... இப்போ வலி குறைஞ்சு நல்லா இருக்குடா சிவா," என்றாள்.

அவள் கைகளை உயர்த்திய அந்த வினாடி, என் கண்கள் அவளது அக்குள் பகுதியை மொய்த்தன. ஜாக்கெட் கைக்குள் பொதிந்திருந்த அந்தப் பகுதி, கையை உயர்த்தும்போது விரிந்து கொடுத்த அந்த அழகைக் கண்டு நான் அசந்து போனேன். அவளது அக்குளின் அந்த மென்மையான மடிப்புகளும், அங்கிருந்து வீசிய ஒருவிதமான பெண்மைக்கே உரிய வாசனையும் என்னை நிலைகுலையச் செய்தன. 'இவ்வளவு அழகான அம்மாவையா இத்தனை நாள் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டோம்?' என்று என் மனசாட்சி என்னைக் கேட்டது.
திடீரென சுவர்க் கடிகாரத்தைப் பார்த்தவள், "அச்சச்சோ... இவ்வளவு நேரமாகிடுச்சா? நான் இன்னும் சமைக்கவே இல்லையே!" என்று பதறினாள்.
"பரவாயில்லைம்மா, நீ மெதுவாவே செய்," என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்தினேன்.
"ஏன்டா சிவா, என்னை முன்னாடியே எழுப்பி இருக்கக் கூடாதா?" என்று லேசான செல்லக் கோபத்துடன் கேட்டாள்.
"இல்லம்மா... நீ ரொம்ப சோர்வா தூங்கிட்டு இருந்தியா, அப்புறம் இடுப்பு வலி வேற சொன்னே... அதான் உன்னைத் தொந்தரவு செய்ய வேணாம்னு நினைச்சேன்," என்று நான் சொன்னதும், அவள் முகத்தில் ஒரு அழகான புன்னகை மலர்ந்தது. அப்படியே கிச்சனுக்குள் சென்றாள்.
சமையல் வேலைகளை முடித்துவிட்டு, உடல் பிசுபிசுப்பை நீக்க அம்மா குளிக்கச் சென்றாள். எனக்கு அவளை நிர்வாணமாகப் பார்க்க வேண்டும் என்றோ, அல்லது வலுக்கட்டாயமாக அவளை அடைய வேண்டும் என்றோ தோன்றவில்லை. ஆனால், அவளிடம் சிறுசிறு சில்மிஷங்கள் செய்ய வேண்டும் என்ற தாகம் மட்டும் குறையவே இல்லை. அவள் சேலையைத் தொப்புளுக்குக் கீழே கட்டி குலுங்கி நடந்து வருவதைப் பார்க்க வேண்டும், கைகளை உயர்த்தும்போது அந்த அக்குள் அழகை ரசிக்க வேண்டும், அந்த ஆழமான தொப்புள் குழிக்குள் என் விரல்களால் விளையாட வேண்டும்...
உண்மையில், அவளது மார்பகங்களை விட அவளது இடுப்பிலும், அக்குளிலும், அந்தத் தொப்புள் குழியிலும் எத்தனையோ அதிசயங்கள் ஒளிந்திருந்தன. அந்த அதிசயங்களை ஒவ்வொன்றாகக் கட்டவிழ்க்க என் மனம் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.
அம்மா குளித்துவிட்டு ஈரக்கூந்தலோடு வெளியே வந்தாள். அவள் என்னைக் கடந்து செல்கையில், அந்தச் சோப்பு வாசனையும், ஈர மேனியின் நறுமணமும் என் மூளையை ஒரு நொடிச் செயலிழக்க வைத்தன.
"சிவா... வாடா, சாப்பிடலாம்," என்று அவள் அழைக்க, நான் டைனிங் டேபிளில் அமர்ந்தேன்.
அம்மா நின்று கொண்டு எனக்குப் பரிமாறினாள். அவள் அருகில் வந்து குனியும்போது, அவளது உடலின் வெப்பத்தை என்னால் உணர முடிந்தது. அவளது சேலை முந்தானை தோளில் ஒழுங்கற்றுச் சுருண்டு கிடந்ததால், பக்கவாட்டில் அவளது மேனி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ஜாக்கெட்டிற்குள் அவள் பிரா அணியவில்லை என்பதை, அந்த மெல்லிய துணியை மீறிப் புடைத்து நின்ற அவளது காம்புகள் ரகசியம் சொன்னன. சிவப்பு நிறச் சேலையில், அவளது அந்த மாநிற இடுப்புத் தங்கம் போல மின்னியது. ஒவ்வொரு முறை அவள் பரிமாறக் குனியும் போதும், அந்தச் சதைப்பற்றுள்ள வயிறு தொப்புளோடு சேர்ந்து மெல்லக் குலுங்கியது.
நான் எதையும் தவறவிடக் கூடாது என்ற வெறியில், வைத்த கண் வாங்காமல் அவளது அந்த வனப்பை அளவெடுத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
"என்னடா சிவா... சாப்பிடாம எங்கடா பார்த்துட்டு இருக்க?" என்று அவள் சட்டெனக் கேட்க, நான் திடுக்கிட்டுப் போனேன்.
"ஒன்னும் இல்லம்மா..." என்று சமாளித்துவிட்டுச் சாப்பிடத் தொடங்கினேன். அவளும் என் அருகிலேயே அமர்ந்து சாப்பிடத் தொடங்கினாள். நான் லேசாகப் பின்னால் சாய்ந்து, அவளது வயிற்றைப் பார்த்தேன். அமர்ந்த நிலையில் அவளது அடிவயிறு மடிந்து, அந்த ஆழமான தொப்புள் மேல்நோக்கிப் பார்த்தபடி ஒரு விசித்திரமான அழைப்பை விடுத்தது. என் ஆண்மை மீண்டும் துடிக்கத் தொடங்கியது. என்னால் அதற்கு மேல் ஒழுங்காகச் சாப்பிட முடியவில்லை.
"போதும்மா," என்று சொல்லிவிட்டு அவசரமாக வெளியேறினேன். நேராக ஒரு கடைக்குச் சென்று சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தேன்.
மனதிற்குள் ஒரு பெரிய யுத்தம் நடந்தது. 'சொந்த அம்மாவைப் போய் இப்படியா பார்ப்பது? அவள் எனக்காகவே வாழும் ஒரு அப்பாவித் தாய் அல்லவா? அவளை இப்படி ஏமாற்றக் கூடாது' என்று என் மனசாட்சி உறுத்தியது. 'இனி அம்மாவைத் தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கவே கூடாது' என்று ஒரு வைராக்கியமான முடிவை எடுத்துவிட்டு, நண்பர்களுடன் நேரத்தைச் செலவழித்துவிட்டு இரவில் வீடு திரும்பினேன்.

வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் அம்மா கேட்டாள், "எங்கடா போன? சொல்லிட்டுப் போக மாட்டியா? எவ்வளவு நேரமாச்சு பாரு... சரி வா, சாப்பாடு போடுறேன்."
"இல்லம்மா, நான் பிரண்ட்ஸ் கூடச் சாப்பிட்டுட்டேன்," என்று அவளது முகத்தைப் பார்க்காமலேயே சொல்லிவிட்டு என் அறைக்குச் சென்றேன். அவள் "சரிடா" என்றதுடன் முடித்துக் கொண்டாள்.
அறையில் கட்டிலில் படுத்துக் கண்களை மூடினேன். அந்தத் தொப்புளும், இடுப்பு மடிப்புகளும் என் மூடிய இமைகளுக்குள் வந்து ஆட்டம் போட்டன. திடீரென்று அம்மாவின் குரல்: "சிவா... இங்க வாயேன்ப்பா!"
"என்னம்மா?" என்று கேட்டபடி அவள் அறைக்குச் சென்றேன்.
"கொஞ்சம் இடுப்புல மருந்து போட்டு விடுப்பா... மறுபடியும் வலிக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு," என்றாள்.
அவ்வளவுதான், என் வைராக்கியம் எல்லாம் அந்த ஒரு நொடியில் சுக்குநூறாக உடைந்தது. அணைத்து வைத்திருந்த காமத்தீ மீண்டும் கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. நான் தள்ளாடும் மனதுடன் அவளிடம் சென்றேன். என்னைப் பார்த்தவள், "என்னடா சிவா, முகம் ஒரு மாதிரி இருக்கு? ரொம்ப டல்லா இருக்கியே?" என்று அக்கறையோடு கேட்டாள்.
"ஒன்னும் இல்லம்மா... கொஞ்சம் தூக்கம் வருது," என்றேன்.
"அப்படியா? சரிடா, நீ போய் தூங்கு... நான் பார்த்துக்கிறேன்," என்று அவள் சொன்னதும், எனக்குள்ளே ஒரு பதற்றம் ஏற்பட்டது. 'ஐயோ... இந்த வாய்ப்பு கைவிட்டுப் போய்விடுமோ?' என்று பயந்தேன்.
"இல்லம்மா... பரவாயில்லை, அப்புறமா தூங்கிக்கிறேன். மருந்து கொடு, நான் தேய்ச்சு விடுறேன்," என்றேன்.
"மருந்து உள்ளேதான் இருக்குடா, எடுத்துக்கோ," என்று படுக்கையைக் காட்டினாள்.
அம்மா படுக்கையறைக்குள் சென்ற சிறிது நேரத்தில் நான் உள்ளே நுழைந்தேன். அறையில் நிலவிய அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் அம்மாவின் உருவம் இன்னும் மர்மமாகவும் கவர்ச்சியாகவும் தெரிந்தது.
"சிவா... என்னால குப்புறப் படுக்க முடியலடா, மூச்சு முட்டுது. நான் இப்படியே நிக்கிறேன், நீ கொஞ்சம் மருந்து தேய்ச்சு விடுறியா?" என்று கேட்டாள்.
"ம்ம்ம்... சரிம்மா," என்று சொல்லிவிட்டு நான் அவள் அருகே கட்டிலில் அமர்ந்தேன். அம்மா எனக்கு மிக அருகில் வந்து நின்றாள். தன் இரண்டு கைகளையும் உயர்த்தி, தோளில் கிடந்த முந்தானையைச் சுருட்டித் தலைக்குப் பின்னால் லேசாகச் செருகிக் கொண்டாள். அவள் கைகளை உயர்த்தியபோது, அவளது அக்குள் பகுதியும் இடுப்பும் இன்னும் நன்றாக வெளிப்பட்டன.
அவள் தன் உடலை லேசாக வலப்பக்கம் திருப்பி, தன் இடப்பக்க இடுப்பையும் மென்மையான வயிற்றுப் பகுதியையும் எனக்குக் காட்டினாள். அந்தச் சிவப்பு நிறச் சேலைக்கும், அவளது மாம்பழ நிற மேனிக்கும் அத்தனை பொருத்தம். அவளது இடுப்பு வளைவு ஒரு சிற்பியின் கைவண்ணம் போலத் துல்லியமாக இருந்தது. முற்பகுதி சேலை அவளது வயிற்றின் பாதியை மறைத்திருந்தாலும், எஞ்சியிருந்த அந்தப் பகுதி என்னைக் கிறங்கடித்தது.
"ம்ம்ம்... மருந்து போட்டு விடுப்பா," என்று அவள் மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.

அந்தக் கொழுத்த, வளைந்த இடுப்பை வருட வேண்டும் என்ற என் நெடுநாள் ஆசை நிறைவேறும் தருணம் இது. விரலில் மருந்தை எடுத்து, அவளது மேலிடுப்பில் மெல்லத் தடவினேன். வழுவழுவென்று இருந்த அந்தச் சதையில் என் விரல்கள் வழுக்கின. சற்று அழுத்தம் கொடுத்து அந்த இடுப்பு மடிப்புகளைப் பிசைந்துவிட்டேன்.
"ஆஅ... ஆஅ..." என்று அம்மா லேசாக முனகினாள். அந்த முனகல் சத்தம் என் நரம்புகளை முறுக்கேற்றியது. அவளது இடுப்பு மடிப்புகளை நான் விடாமல் தடவிக் கொடுத்தேன்.
"சிவா... அப்படியே கொஞ்சம் கீழே தேய்ச்சு விடுடா," என்றாள் அம்மா.
"எங்கம்மா?" என்று ஒன்றுமே தெரியாதவன் போலக் கேட்டேன்.
"உனக்கு எல்லாம் ஒவ்வொண்ணா சொல்லித் தரணுமா? இடுப்பு இன்னும் கீழே இருக்குடா, நீ என்னவோ என் வயித்துல மருந்து போட்டுட்டு இருக்க," என்று அவள் லேசாகச் சிரித்தாள். நானும் ஒருவிதச் சங்கடத்துடன், "ஸாரிம்மா," என்று அசடு வழிந்தேன்.
"இங்க பாரு... இந்த இடத்துல தேய்ச்சு விடு," என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவள் தன் சேலையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழே இறக்கிவிட்டாள்.
அவ்வளவுதான்! அவளது பின்புறக் குண்டியின் அந்த மேடான பகுதி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. இன்னும் கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்தால் அந்தப் பிளவு கூட எட்டிப் பார்த்தது. முன்புறம் அவளது அந்தச் சதைப்பற்றுள்ள அடிவயிறு லேசாகத் தொங்கியபடி காட்சியளித்தது. எங்கே பார்ப்பது, எதைத் தடவுவது என்று எனக்குப் பெரும் குழப்பமே வந்துவிட்டது. அவளது அந்தத் ததும்பு வயிற்றைக் கடிக்க வேண்டும் போல என் வாய் துடித்தது.
மருந்தை அவளது கீழிடுப்பில் வைத்து அழுத்தித் தடவினேன். என் பெருவிரலை அவளது அடிவயிற்றுச் சதையினுள் ஆழமாகப் பதித்து, இடுப்போடு சேர்த்துப் பிடித்து அழுத்தினேன்.
"ம்ம்ம்ம்... அங்கதான் வலிக்குது... நல்லாத் தேய்ச்சு விடு," என்று அவள் சுகத்தில் கண்கள் மூடினாள்.
என் ஆண்மை முழுமையாக விறைத்து, என் ஆடையைக் கிழித்துக் கொண்டு வரத் துடித்தது. பத்து முறைக்கு மேல் அந்த மென்மையான சதையை வருடி வருடித் தேய்த்தேன். ஒரு பெண்ணின் தோல் இவ்வளவு மென்மையாக இருக்குமென்று நான் கற்பனை கூடச் செய்ததில்லை. அப்படியே அவளது முன்புறச் சேலையை மொத்தமாக விலக்கி, அந்தத் தொப்புள் குழியைத் தரிசிக்க வேண்டும் என்ற வெறி ஏறியது.
சிறிது நேரத்தில், "போதும்பா... இப்போ ரொம்ப நிம்மதியா இருக்கு சிவா," என்று அம்மா என்னை விலக்கினாள்.
"சரிம்மா," என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான குண்டி அசைவதைப் பார்த்தபடியே எழுந்தேன்.
"சரிடா, போய் படுத்துத் தூங்கு," என்றாள். நான் என் அறைக்கு வந்து கட்டிலில் விழுந்தேன். அம்மாவின் அந்த இடுப்புத் தழும்புகளும், குண்டியின் மேடும் என் கண்முன்னே வந்து போயின. அந்த நினைப்பிலேயே என் உறுப்பைத் தடவிக்கொண்டே, ஒருவிதப் போதையில் உறங்கிப் போனேன்.
சுமார் பத்து நாட்கள் ஓடிவிட்டன. இடையில் அம்மாவின் மேனியைத் தீண்டும் சந்தர்ப்பங்கள் ஏதும் அமையவில்லை என்றாலும், என் மனதில் அவள் மீதான அந்தத் தீராத தாகம் அனலாய்த் தகித்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது ஒவ்வொரு அசைவையும், சேலைக்குள் பொதிந்து கிடக்கும் அந்த அங்கங்களையும் தூரத்திலிருந்தே ரசித்து, என் ரகசியப் பசியைத் தீர்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
அன்று இரவு பலமான மழை. இடி முழக்கத்துடன் வானம் பிளந்து கொண்டிருந்தது. எதிர்பாராதவிதமாக வீட்டில் மின்சாரம் துண்டிக்கப்பட்டது. மெழுகுவர்த்தியின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் நானும் அம்மாவும் ஹாலில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அந்த இருட்டில் அவளது முகம் இன்னும் வசீகரமாகத் தெரிந்தது.

அம்மா மெல்லப் பேச்சைத் தொடங்கினாள், "ஏண்டா சிவா, நீ ஏன் மறுபடியும் ஒரு கல்யாணம் செஞ்சுக்கக் கூடாது? உனக்கும் ஒரு துணை வேணும்ல?"
"எனக்கு அந்த வாழ்க்கை இப்போதைக்கு வேணாம்மா," என்று சுருக்கமாக முடித்தேன்.
"ஏன்டா அப்படிச் சொல்ற?" என்று அவள் விடாமல் கேட்க, "வரப் போறவ மறுபடியும் உன்கிட்ட வந்து சண்டை போட்டா என்ன பண்றதும்மா? எனக்கு நீதான் முக்கியம். உன் மனசு கஷ்டப்படுற மாதிரி ஒரு விஷயம் என் வாழ்க்கையில நடக்க நான் விடமாட்டேன்," என்றேன்.
நான் சொன்னதைக் கேட்டு அவள் கண்கள் கலங்கின. என் அருகில் அமர்ந்து, ஒரு குழந்தையைப் பார்ப்பது போலப் பாசத்தோடு பார்த்தாள். அவளது மென்மையான விரல்கள் என் தலைமுடியைக் கோதிவிட்டன. அந்தத் தீண்டலில் என் உடல் சிலிர்த்தது.
"அம்மா... நீ கவலைப்படாதே, உனக்கு எல்லா வேலையும் நானே செய்றேன். உனக்கும் வயசாகுதுல, முன்ன போல எல்லா வேலையையும் உன்னால இழுத்துப் போட்டுட்டுச் செய்ய முடியல," என்று லேசாக வம்புக்கு இழுத்தேன்.
உடனே அவள் முகத்தைச் சுருக்கிக் கொண்டு, "எனக்கு என்னடா வயசாயிடுச்சு? நான் இப்போவும் தெம்பாத்தான் இருக்கேன்," என்று செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டாள்.
"ஆமாம்மா... உனக்குத்தான் 50 வயசாகப் போகுதே!" என்று அவளது சிணுங்கலை அதிகப்படுத்தினேன்.
"ஆமாடா... 50 ஆகப் போகுது," என்று அவள் குரல் சோர்வடைந்தது. அவளுக்குத் தன் அழகு குறைந்து விடுமோ என்ற கவலை இருப்பதை நான் உணர்ந்து கொண்டேன். உடனே அவளுக்கு 'ஐஸ்' வைப்பது போலப் பேசத் தொடங்கினேன்.
"அம்மா... உனக்கு வயசானாலும் நீ இன்னும் அந்த உலக அழகி ரம்யா கிருஷ்ணன் மாதிரியே தான் இருக்கே. நிஜமாம்மா, நம்ம ரெண்டு பேரும் வெளில போனா, தெரியாதவங்க உன்னை என்னோட மனைவியான்னு கூடக் கேட்பாங்க, அந்த அளவுக்கு நீ மெயின்டைன் பண்ற," என்று நான் சொன்னதும், அவள் பயங்கரமாகச் சிரித்தாள்.
"போடா அசடு... நான் கிழவி மாதிரி இருக்கேன், என்னைப்போய் இப்படிச் சொல்ற!"
"இல்லம்மா... உனக்கு வயசே தெரியல. நீ மட்டும் கொஞ்சம் லேட்டஸ்ட் டிரஸ் போட்டா உலக அழகிப் போட்டிக்கே போகலாம்," என்றேன்.
"என்னடா டிரஸ் அது?" என்று அவள் மிகவும் ஆர்வமாகக் கேட்டாள். அந்த ஆர்வம் எனக்குள் ஒரு புதிய திட்டத்தை உருவாக்கியது.
"அம்மா... நீ ரெகுலரா இந்த பழைய காலத்துச் சேலைகளைக் கட்டுறதை விடு. இப்போ காட்டன் சேலைகள்லயே சூப்பர் டிசைன்ஸ் வந்திருக்கு. அப்புறம் இந்த ஜாக்கெட் மாடல்கள்... பழைய மாதிரித் தைக்காம, இப்போ ட்ரெண்ட்ல இருக்குற டிசைன்ல தச்சா நீ இன்னும் இளமையாத் தெரிவே. வேணும்னா நான் இன்டர்நெட்ல சில டிசைன்ஸ் காட்டுறேன் பாரு," என்றேன்.
"எங்கடா... எப்படின்னு காட்டு பாப்போம்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, அந்த இருட்டில் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் என் தோளோடு தோள் உரசியபடி மிக நெருக்கமாக வந்து அமர்ந்தாள். அவளது உடலின் அந்தச் சூடும், சோப்பு வாசனையும் என் உணர்ச்சிகளை மீண்டும் கிளறிவிட்டன.
அறைக்குள் மின்சாரம் இல்லாத அந்த அந்தகார இருட்டில், அம்மாவின் உடலில் இருந்து வீசிய அந்த மிதமான வியர்வை மணம் என் ஆண்மையைக் கிளறிவிட்டது. நான் மெல்ல என் கைபேசியை எடுத்து, கூகுளில் 'புத்தம் புதிய ஜாக்கெட் டிசைன்கள்' என்று தேடினேன். எக்கச்சக்கமான புகைப்படங்கள் திரையில் வரிசைகட்டின.

"அம்மா... இங்க வந்து பாரேன், எவ்வளவு டிசைன்ஸ் இருக்குன்னு!" என்று நான் அழைக்க, அவள் மெல்ல நகர்ந்து வந்து என் மீது உரசியபடி அமர்ந்தாள்.
நான் ஒவ்வொரு புகைப்படமாகத் தள்ளிக் காண்பிக்கத் தொடங்கினேன். ஆர்வ மிகுதியால் அவளது முகம் என் தோள்களில் சாய்ந்திருந்தது. அப்படி அவள் சாயும்போது, அவளது இடது பக்க மார்பகம் என் வலது கையின் மீது அழுத்தமாகப் பதிந்து அமுங்கியது. அந்தச் சூடான ஸ்பரிசத்தில் என் ஆண்மை அசுர வேகத்தில் விறைத்து எழுந்தது. இருட்டு என்பதால் நான் படும் அவஸ்தை அவளுக்குத் தெரியவில்லை.
"இந்த போட்டோவைக் காட்டு... அந்தப் பச்சை கலர் டிசைன் எடு," என்று அவள் ஆர்வமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். கைபேசி வெளிச்சத்தில், அவளது ரவிக்கைக்குள் பொதிந்து கிடந்த அந்த மார்பகங்களின் பிளவு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
அவள் என் கையின் மீது சாய்ந்திருந்ததால் எனக்குக் கொஞ்சம் அசௌகரியமாக இருந்தது. அதனால், மெல்லத் துணிச்சலை வரவழைத்துக் கொண்டு என் வலது கையைத் தூக்கி அம்மாவின் தோள்களின் மீது அணைப்பது போல வைத்தேன். இப்போது என் முழங்கை அவளது கழுத்திலும், என் உள்ளங்கை அவளது வலது மார்பகத்திற்குச் சற்று மேலாகவும் பதிந்திருந்தது.
திரையில் ஒரு 'ஸ்லீவ்லெஸ்' (கையற்ற) ஜாக்கெட் டிசைன் வந்தது. "அம்மா... இந்த மாதிரி ஒருமுறை ட்ரை பண்ணிப் பாரேன்," என்றேன்.
அம்மா அந்தப் படத்தையே உற்றுப் பார்த்தாள். "இதெல்லாம் எனக்கு நல்லா இருக்குமாடா சிவா?" என்று ஒருவிதத் தயக்கத்துடன் கேட்டாள்.
"நிச்சயமா சூப்பரா இருக்கும்மா. உனக்குத்தான் கைகள் (Arms) இவ்வளவு அழகா இருக்கே! இதைப் போட்டா அப்படியே சின்னப் பொண்ணு மாதிரி மாறிடுவே," என்று ஐஸ் வைத்தேன்.
"அப்படியாடா?" என்று கேட்டவள், ஒரு சிறு குழந்தையைப் போலத் தன் இரண்டு கைகளையும் உயர்த்தி, ஒரு பலசாலியைப் போலத் தன் புஜங்களைக் காட்டினாள். அவள் கைகளை உயர்த்திய அந்த வினாடியில், அவளது அக்குள் பகுதி அப்படியே என் கண்முன்னே விரிந்தது. வியர்வையில் நனைந்து ஈரமாக இருந்த அந்த அக்குள்களின் மணம் என் நரம்புகளைத் தட்டி எழுப்பியது.
நான் இன்னும் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, "அம்மா... உன் கைகள் உண்மையிலேயே ரொம்ப அழகுமா," என்று சொல்லிக் கொண்டே அவளது அந்த மென்மையான புஜங்களை என் கைகளால் அழுத்திப் பார்த்தேன். "அப்பா... என்ன ஒரு மென்மை! அப்படியே பஞ்சு மாதிரி இருக்கு," என்றேன்.
அம்மா கலகலவென்று சிரித்தாள். "ஆமாடா... நான் என்ன ஜிம்முக்கா போறேன்?" என்று கிண்டலாகச் சொன்னாள். பிறகு லேசான தயக்கத்துடன், "அதெல்லாம் சரிடா சிவா... வெளில போகும்போது எப்படிக் கை இல்லாத ஜாக்கெட் போட்டுட்டுப் போறது?" என்று கேட்டாள்.
"முதல்ல கொஞ்ச நாள் வீட்ல இருக்கும்போது போட்டுப் பாருமா. உனக்குப் பழகிடுச்சுன்னா, அப்புறம் வெளிய போகும்போது போட்டுக்கலாம்," என்று நான் சொன்னதும், அவள் யோசனையுடன், "ம்ம்ம்... சரிடா," என்றாள்.
"அப்ப நாளைக்கே போய் ஜாக்கெட்டுக்கு அளவு கொடுத்துத் தச்சுடலாமா?" என்று கேட்டேன்.
"சரிடா சிவா... அப்படியே செய்வோம்," என்று அவள் சம்மதித்தாள். அந்த இருட்டில், அவளது அந்தச் சம்மதம் எனக்குள் ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சிகளைப் பறக்கவிட்டது.
சிறிது நேரத்தில் மின்சாரம் வந்தது. வெளிச்சம் வந்த பிறகும் அம்மா என் தோள் மீது சாய்ந்து அரைத் தூக்கத்தில் இருந்தாள். அவளது ஜாக்கெட் அணிந்த தோள்களின் மீது என் கையை வைத்து மெல்ல அவளை உலுக்கினேன். அப்படி அசைக்கும்போது, அவளது அந்தப் பாரமான மார்பகங்கள் ஜாக்கெட்டிற்குள் மெல்லக் குலுங்கின. அம்மா மெதுவாகக் கண் விழித்தாள்.
"தூங்கிட்டேனா சிவா?" என்று கம்மிய குரலில் கேட்டாள்.

"ஆமாம்மா... உள்ள போய் படுத்துக்கோ," என்றேன். அவள் எழுந்து தன் அறைக்குச் சென்றாள். ஆனால் அங்கிருந்து அவளது குரல் கேட்டது: "சிவா... இங்க மட்டும் லைட் எரியலடா!"
நான் போய் பார்த்தபோது ஒரு 'பேஸ்' (Phase) மட்டும் கட் ஆகியிருந்தது. "ஆமாம்மா... ஒரு லைன் வரல, இப்போ என்ன பண்றதுன்னு தெரியலையே," என்றேன்.
"இருட்டுல எனக்குத் தூக்கம் வராதே சிவா..." என்று அவள் தயங்கினாள்.
"அம்மா... நீ என் ரூம்ல வந்து படுத்துக்கோ, நான் வெளிய சோபால படுத்துக்கிறேன்," என்று ஒரு தந்திரத்தோடு சொன்னேன்.
"வேண்டாம்டா... சோபால படுத்தா கழுத்து வலிக்கும், நீயும் உள்ளேயே வந்து படுத்துக்கோ," என்று அவள் சொன்ன அந்த வினாடி, என் ஆண்மை அசுர வேகத்தில் விறைத்து நின்றது. அம்மாவோடு ஒரே படுக்கையில் படுக்கப் போகிறோம் என்ற எண்ணமே என் ரத்தத்தை உறைய வைத்தது.
இருவரும் என் அறைக்குச் சென்றோம். அம்மா மெத்தையைச் சரி செய்துவிட்டு, "வந்து படு சிவா," என்றாள். எனக்கு இடது பக்கம் அம்மா படுத்தாள். விளக்கை அணைத்துவிட்டு, என் பதற்றத்தைக் குறைக்கச் சிறிது நேரம் கைபேசியை நோண்டிக் கொண்டிருந்தேன்.
சுமார் ஒரு மணி நேரம் கடந்திருக்கும். மெல்லக் கைபேசியைத் தள்ளி வைத்துவிட்டு, அம்மாவைத் திரும்பிப் பார்த்தேன். அவள் வலது கையை நெற்றியில் வைத்து, இடது கையைத் தன் வயிற்றின் மீது போட்டுக்கொண்டு ஆழமாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஜன்னல் வழியாக வந்த மங்கலான நிலவொளியில் அம்மாவின் முகம் ஒரு தேவதை போல மின்னியது. தூக்கத்தில் கூட அவளது கண்கள் என்னைப் பார்ப்பது போலவே எனக்குத் தோன்றியது. அவளது வட்டமான முகம், அந்தச் சிறிய மூக்குத்தி, ஆரஞ்சுச் சுளைகளைப் போன்ற மென்மையான உதடுகள் என ஒவ்வொன்றையும் அணு அணுவாக ரசித்தேன்.
அவளது அந்தப் பஞ்சு போன்ற மார்பகங்கள் ஜாக்கெட்டிற்குள் தளர்ந்து, இரு பக்கமும் சரிந்து கிடந்தன. சேலை விலகி அவளது வெண்ணிற வயிறு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ஆனால், அவளது இடது கை சரியாக அந்தத் தொப்புள் குழிக்கு மேல் இருந்ததால், என் இலக்கை என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. 'இன்று எப்படியாவது அந்தத் தொப்புளைத் தீண்டிவிட வேண்டும்' என்று என் மனம் தவமிருந்தது.
அரை மணி நேரம் காத்திருந்தேன், அவள் கையை எடுப்பதாகத் தெரியவில்லை. "இனிமேலும் பொறுக்க முடியாது" என்று முடிவு செய்த நான், மெல்ல என் கையை நீட்டி, அம்மாவின் அந்த மென்மையான கையைப் பிடித்துச் சற்று மேலே தள்ளி வைத்தேன்.
அவ்வளவுதான்! அவளது அந்தத் தொப்புள் குழி இப்போது எனக்குப் பூரணத் தரிசனம் தந்தது. என் கைபேசியை எடுத்து அதன் திரை வெளிச்சத்தை அவள் வயிற்றின் மீது பாய்ச்சினேன். பால் ஆடை போலத் திரண்டிருந்த அந்தப் பளபளப்பான வயிறு என் கண்களைக் கூசியது. அந்தத் தொப்புள் அப்படியே நடிகை பூனம் பஜ்வாவின் தொப்புளைப் போலவே, நீளவாக்கில் கீழ்நோக்கி ‘T’ வடிவில் மிக ஆழமாகவும், அதீதக் கவர்ச்சியாகவும் இருந்தது. அதைத் தொடுவதற்கு ஒரு பக்கம் பயமாக இருந்தாலும், அதன் காந்த ஈர்ப்பு என்னைச் சுண்டி இழுத்தது.
என் விரல் நுனிகள் அவளது அந்தச் சூடான வயிற்றுச் சதையை நோக்கி மெல்ல நகரத் தொடங்கின.
அறைக்குள் நிலவிய அந்த நிசப்தத்தில், அம்மாவின் சீரான மூச்சுக்காற்று மட்டுமே கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. நடுக்கத்துடன் என் மூன்று விரல்களை அவளது அந்த வெண்ணிற வயிற்றின் மீது வைத்தேன். அவளிடமிருந்து எந்த எதிர்வினையும் வரவில்லை. அந்த தைரியத்தில், என் வலது உள்ளங்கை முழுவதையும் அவளது வயிற்றுச் சதையின் மீது மெல்லப் பதித்தேன். முதல் முறையாக அவளது அந்தத் ததும்பு சதையைத் தீண்டியபோது என் தலை சுற்றியது; அது அவ்வளவு மென்மையாக, அப்படியே இளஞ்சூட்டுப் பால் ஆடை போல இருந்தது.
மெல்ல என் கை விரல்களைக் கொண்டு அந்த உருண்டையான வயிற்றைத் தடவிக்கொடுத்தேன். அந்த சுகத்தில் என் ஆண்மை வேகம் கொண்டு எழத் தொடங்கியது. என்னால் அதற்கு மேல் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை; என் ஆடையை விலக்கி, விறைப்பின் உச்சத்தில் துடித்துக்கொண்டிருந்த என் உறுப்பை வெளியே விட்டேன். இப்போது ஒரு கையில் என் துடிக்கும் ஆண்மையைப் பிடித்தபடி, மற்றொரு கையால் அவளது தொப்புளைத் தீண்டினேன்.
அப்பாடா! அன்று நான் சொர்க்கத்தை என் விரல் நுனியில் உணர்ந்தேன். இந்த உலகிலேயே என் அம்மாவின் தொப்புளை விட மென்மையானது எதுவுமே இல்லை என்று என் உள்ளுணர்வு கத்தியது. அந்தப் பிரசவத் தழும்புகள் நிறைந்த சதைப்பகுதி பஞ்சை விடவும் மென்மையாகத் தட்டுப்பட்டது. என் விரல் நுனி அந்த ஆழமான தொப்புள் குழிக்குள் நுழைந்தபோது, அம்மா சட்டென்று லேசாக உடல் சிலிர்த்து 'ஜெர்க்' ஆனாள். நான் பயந்துபோய் கையை எடுக்காமல், அப்படியே மென்மையாகத் தடவிக்கொடுத்தேன். அவள் மீண்டும் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சுடன் உறக்கத்திற்குள் மூழ்கினாள்.
என் இடது கை விரல்களால் அந்த 'T' வடிவத் தொப்புள் குழியைச் சுற்றிச் சுற்றித் தடவினேன். சேலை அந்தத் தொப்புளுக்கு ஒரு அங்குலம் கீழேதான் இருந்தது. அடிவயிற்றைத் தடவ ஆசையாய் இருந்தாலும், சேலையை இழுத்தால் அவள் விழித்துவிடுவாளோ என்ற பயத்தில் என் கவனத்தைத் தொப்புளிலேயே வைத்தேன். மெல்லக் குனிந்து என் முகத்தை அவளது வயிற்றுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றேன். என் சூடான மூச்சுக்காற்று அந்தத் தொப்புள் குழிக்குள் புகுந்தபோது, அவளது வயிறு லேசாக உள்வாங்கியது.

அந்தப் புனிதமான ஆழத்தில் என் உதடுகளைப் பதித்து அழுந்த முத்தமிட்டேன். அவளது தொப்புளின் வெப்பம் என் உதடுகளில் ஊடுருவியது. அவளது மேனியிலிருந்து வீசிய அந்தத் திருமஞ்சன வாசமும், பெண்மைக்கே உரிய நறுமணமும் எனக்குப் போதையை ஏற்றியது. என் உதடுகளால் அந்தத் தொப்புளை உரசி, என் கன்னங்களை அந்த மென்மையான வயிறு முழுவதும் தேய்த்தேன். என்னையும் அறியாமல் என் நாக்கை வெளியே நீட்டி, அந்தத் தொப்புள் குழியின் ஆழத்திற்குள் விட்டு மெல்லத் துழாவினேன். என் எச்சிலால் அந்தத் தொப்புள் குழி முழுவதும் நனைந்தது.
நாக்கால் அந்தத் தொப்புளின் சுவர்களைத் தீண்டத் தீண்ட, என் ஆண்மையால் அதற்கு மேல் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. எரிமலைக் குழம்பு போல என் விந்து சீறிப் பாய்ந்து வெளியேறியது. நான் அவசரமாக என் ஜட்டியால் அதைத் துடைத்துவிட்டு, அதே ஜட்டியால் அவளது தொப்புளில் இருந்த என் எச்சிலையும் மெல்லத் துடைத்தேன். எல்லாம் முடிந்த பின்னரும் என் உறுப்பிலிருந்து கசிந்து கொண்டிருந்த அந்த விந்துவின் ஒரு துளியை விரலால் எடுத்து, என் அம்மாவின் அந்த ஆழமான தொப்புள் குழிக்குள் வைத்துத் தடவிவிட்டேன்.
என் விந்து அவளது தொப்புள் குழிக்குள் நிரம்பியிருப்பதைப் பார்த்தபோது எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான திருப்தி உண்டானது. அப்படியே அவள் அருகில் சாய்ந்து, அவளது அக்குள் பகுதியிலிருந்து வீசிய அந்த வாசனையை நுகர்ந்தபடியே, அந்த விடியாத இரவின் மடியில் உறங்கிப் போனேன்.





