குணா தொடர்கிறான் :
மனசெல்லாம் சந்தோஷத்துல துள்ளி குதித்தது. ஒவ்வொரு நாளும் வித்தியாசமான ஓல் உலகத்துல எவனுக்கும் கிடைச்சிருக்காது. மாமி பணம் கொடுத்து டீல் முடிந்ததுன்னு சொன்னப்ப தலையில இடி விழுந்த மாதிரி இருந்தது. திரும்பக் கூப்பிடுகிறேன்னு சொன்னதும் செம குஷியாகிவிட்டேன்.
அம்புஜம் சைடு ஐட்டமா இருந்தாலும் செமத்தியா இருந்தா. ஹேமா மெயின் கோர்ஸ். இவ்வளவு பெரிய முலை கொஞ்சம் கூடத் தொங்காம தூக்கிக்கிட்டு நிக்குது. அவள் புண்டை கூடக் கருப்பா இல்லை. ரோஸ் கலர்ல, வெல்வெட் மாதிரி கருப்பு முடி. அட அட. நாள் பூரா புண்டை நக்கிட்டே இருக்கலாம். நான் பார்த்ததிலையே மாமியை மட்டும் தான் நல்ல அழகி என்பேன், நல்ல அழகி என்பேன்.
காலையிலேருந்து, ரேணு, கனகு, ஹேமா எல்லாரும் என்னைச் சூடாக்கிச் சூடாக்கிச் சுன்னியைப் பழுக்க வைத்து கடைசில அம்புஜம் புண்டையில இறக்கிவிட்டுட்டாங்க. ஹேமாவைச் சீக்கிரமா ஓத்துடலாம்னு நம்பிக்கை வந்துவிட்டது. அந்த ஆளுங்களைப் போடுறதுன்னா பெரிய விஷயம். லட்சத்துல, கோடில ஒருத்தனுக்குத்தான் சான்ஸ் கிடைக்கும். அம்புஜத்தை போடும்போது எனக்குச் செம வெறியா இருந்தது. முடிஞ்ச வரைக்கும் புரட்டி எடுத்துட்டேன்.
அவளுங்களைப் போட்டவன் இருந்தாலும், மூத்திரம் அடிச்சவன் நானாக மட்டும்தான் இருக்கணும். எனக்குப் பெரிய சாதனை பண்ணிட்டா மாதிரி கெத்தா இருந்தது.
தினமும் எங்கே சுத்தினாலும், பைக் விட ஆபீஸுக்குப் போயே ஆகணும். அதுவே 2 மணி நேரம் டைம் வேஸ்ட் ஆகுது. சீக்கிரமா பைக் வாங்கணும். கனகாம்பரிகிட்ட கேட்டா என்னனு தோன்றியது. எனக்காக ஜான்விகிட்ட லட்சம் லட்சமாகக் கொடுக்கிறாங்க. இருந்தாலும் நேரடியா கேட்டா சரியா வருமா? அட்வாண்டேஜ் எடுத்துக்கிறேன்னு தப்பா நினைச்சிட்டா என்ன பண்றது? இப்படிப் பல யோசனையில ஆபீஸுக்குப் போய் பைக்கை விட்டுட்டு, பஸ்ல தொங்கிக்கிட்டே 7:30க்கு வீட்டுக்கு வந்தேன்.
மளிகைக் கடையில கேசவன் இல்லை. ராணி மட்டும் உட்கார்ந்திருந்தாள். ரெண்டு நாளா அவளைப் பார்க்கவேயில்லை. நேரா கடைக்குப் போனேன்.
"அக்கா, எப்படி இருக்க?"
அவள் முகம் சட்டென்று சிவந்து வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே "ம்ம்ம் நல்லாயிருக்கேன். ரெண்டு நாளா ஆளையே பார்க்க முடியலை. ரொம்பப் பிஸியோ?"ன்னு கேட்டாள்.
"ஆமாம்கா, வேலை ஜாஸ்தி. அண்ணனை எங்கே காணோம்"னு கேட்டுட்டு கிட்ட போய், "ஒண்ணும் பிரச்சினையில்லையே?"ன்னு ரகசியமா கேட்டேன்.
"அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை. அவருக்குத் தெரிஞ்சுபோச்சு. ஆனா கண்டுக்க மாட்டார்"
"நிசமாவா சொல்கிறாய்?"
"சத்தியமா. அன்னைக்கு உன் மேலே குங்குமம் ஒட்டியிருந்தது பார்த்திருக்கார். என்கிட்ட வந்து ஒழுங்காத் துடைச்சு விட்டு அனுப்ப வேண்டியதுதானன்னு சொன்னார்"
"சூப்பர். அப்படியானால் மூணு பேரும் சேர்ந்து செய்யலாம்"
"ச்சீ போடா. அசிங்கமாப் பேசாத" அவளுக்குக் கண்ணம் சிவந்து போச்சு.
"செமத்தியா இருக்கும் பண்ணலாம்"னு அவளைச் சூடேத்திவிட்டேன்.
"எதையாவது உளறி இருக்கிறதையும் கெடுத்துடாதே. அதெல்லாம் அப்புறமாப் பார்த்துக்கலாம்"
அடிப்பாவி. சும்மா ஒரு பிட்ட போட்டா, இவளுக்கும் அந்த ஆசை இருக்கு போல. ஊர்ல பாதிப் பொம்பளைங்க மனசுலேயும் புருஷன் கூட இருக்கும் போது அடுத்தவன்கிட்ட ஓல வாங்கணும்னு ஆசை இருக்கும் போல. ஜான்வி செஞ்சதுலேயும் ஒரு நியாயம் இருக்குன்னு நினைச்சுக்கொண்டேன்.
பைக் சத்தம் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தேன். கேசவன் பைக்ல சுனாமியைக் கூட்டிட்டு வந்தார். என்னோட மொத்த பிளானும் நாசமாப் போயிடும் போல இருந்தது.
"தம்பி இங்கேதான் இருக்கான்"னு கேசவன் சொன்னார். பைக்லேருந்து சாந்தி அக்கா இறங்கினாள். கையில பெரிய லக்கேஜ்.
"குணா, எப்படிடா இருக்க" சாந்தி அக்கா ஓடி வந்து என்னைக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.
எனக்குப் பேச்சே வரலை. "நீ எப்படி இங்கே. என்ன சொல்லாமக் கொல்லாம வந்திருக்க? ஏதாவது பிரச்சினையா?" பதற்றமா கேட்டேன்.
"அதெல்லாம் வீட்டுல போய்ப் பேசிக்கலாம். விலாசம் சரியாத் தெரியலை. இந்த அண்ணன்கிட்ட கேட்டேன். உன் பேரைச் சொன்னதும் நம்ம தம்பிதான்னு கூட்டியாந்துட்டார். இவர்களும் காரைக்குடிதானாமே"
"ஆமாம். இது ராணி அக்கா, அண்ணனோட சம்சாரம்" ராணியை அறிமுகப்படுத்தினேன். ராணியும் கடைக்கு வெளியே வந்து சாந்திகிட்ட பேசினாள்.
ஏதோ சொந்தக்காரங்க மீட் பண்ணிக்கிட்டா மாதிரி ரெண்டு பேரும் வளைச்சு வளைச்சுப் பேசிக்கொண்டிருந்தாங்க.
"விட்டா விடிய விடியப் பேசிக்கிட்டிருப்பாங்க. அம்மாதூரத்திலிருந்து வந்திருக்கு. வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போகாதே. சாவகாசமாப் பேசிக்கலாம்"னு கேசவன் சொன்னதும், அக்காவை அழைத்துக்கொண்டு ரூமுக்குப் போனேன்.
"ஏன் ஒரு போன் கூடப் பண்ணாம வந்திருக்க?"
அக்கா என்னைக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டு 'ஓ'ன்னு அழ ஆரம்பித்துவிட்டாள். என்னன்னு கேட்டாலும் அழுகையைத் தவிர ஒரு வார்த்தையும் வரலை.
"குணா, குணா" ராணி கதவைத் தட்டியதும் அக்கா அழுகையை நிறுத்திட்டு கண்ணைத் துடைத்துக்கொண்டாள்.
"உள்ளே வாக்கா, கதவு திறந்துதான் இருக்கு"
ராணி கையில டீயும், பிஸ்கட் பாக்கெட்டும் இருந்தது. "பிஸ்கட் சாப்பிட்டு டீ குடிங்க. நைட்டுச் சாப்பாட்டுக்கு ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்கு வந்துடணும். சரியா?"ன்னு சொல்லிட்டுப் பதில் கூடக் கேட்காமக் கிளம்பிப் போயிட்டாள்.
"ரொம்ப நல்ல மனுசங்களா இருக்காங்க"ன்னு சாந்தி சொன்னாள்.
"அது இருக்கட்டும். உன் கதை என்னன்னு முதல்ல சொல்லு"
"இப்பதானே வந்திருக்கேன். சாவகாசமாப் பேசலாம். கொஞ்ச நேரம் நிம்மதியா இருக்க விடு" அக்கா படபடன்னு பொரிஞ்சிட்டுப் பாத்ரூமுக்குப் போயிட்டாள்.
"குணா, குணா" அக்கா கூப்பிட்டாள்.
"என்னக்கா?"
"இதென்னடா சீமை கக்கூஸ் இருக்கு. இதுல எப்படி?"
வெஸ்டர்ன் டாய்லெட்ல எப்படிப் போறதுன்னு தெரியலை போல.
"அப்படியே உட்கார்ந்து போ"
"இங்கே வா, எனக்கு ஒண்ணும் பிடிபடலை"
எழுந்து போனேன். கதவைத் தாழ்ப்பாள் கூடப் போடலை. சேலையை முட்டி வரைக்கும் தூக்கிட்டு நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
நான் டாய்லெட் சீட்டை மடக்கிவிட்டு, "சேர்ல உட்காருற மாதிரி உட்கார்ந்துக்கணும்"னு சொன்னேன்.
"உட்கார்ந்துகிட்டு எப்படிடா?"
சாந்தி முகம் ஏழு கோணல்ல போச்சு. ஆரம்பத்துல எனக்கும் இதே பிரச்சினைதான்.
"ரெண்டு தடவை போனா சரியாயிடும். இப்போதைக்கு ஒண்ணுக்கு வேணும்னா இப்படிப் போய்க்கொள். ரெண்டுக்குன்னா இதுலதான் போகணும்"னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன்.
கொஞ்ச நேரத்துல தரையில ஒண்ணுக்கு அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு. ஊர்ல சன்னல் வழியாப் பார்த்த அக்கா புண்டை மனசுல ஓட ஆரம்பித்தது. மனசு ஒரு குரங்கு. அதுல காமம் கலந்தா கண்ணு மண்ணு தெரியாது. டீ குடிச்சிட்டு வெளியே வந்து தம்மைப் பத்த வச்சேன். பாதி கரையிறதுக்குள்ளே அக்கா டீ கிளாஸோட வந்தா. சிகரெட்டைத் தூக்கிப் போட மனசு வரலை. கையில மறைச்சுக்கிட்டேன்.
"உள்ளே இரு, நான் இப்ப வரேன்"
"தம்மடிக்கிறாயா? பரவாயில்லை அடி. நான் ஒண்ணும் தப்பா நினைக்கலை. வேஸ்ட் பண்ணாதே" பக்கத்துல வந்து நின்னு டீயை உறிஞ்சினாள்.
"நீ போக்கா"
"சும்மா அடிடா. நீ தம்மடிக்கிறதை நானும் பார்க்கிறேன்"னு கைய இழுத்தாள். எனக்கும் பெருசா மறைக்கணும்னு தோணலை. புகையை இழுத்துவிட்டேன்.
"ஊர்ல எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்களா? ரமா அண்ணி எப்படி இருக்காங்க?"
"எல்லா எழவும் நல்லாத்தான் இருக்கு. ரமாதான் உன்னை ரொம்ப விசாரிச்சதா சொல்லச் சொன்னா. அண்ணி மேலே ரொம்பப் பாசம் போல" அக்கா நக்கலாகக் கேட்டாள்.
"அவங்கதான் உனக்கும் அம்மாவுக்கும் ஏதோ பிரச்சினைன்னு போன்ல சொன்னாங்க. என்னதான் உன் பிரச்சினை?"
"அதான் சாவகாசமாச் சொல்கிறேன்னு சொன்னேன்ல" அக்கா கடுப்பாகிவிட்டாள்.
"சரி சரி. நான் ஒண்ணும் கேட்கலை"
"காலையில நாலு இட்லி சாப்பிட்டது. ரொம்பப் பசிக்குது"
"இப்பதானே டீ குடித்திருக்கிறாய். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வாங்கிட்டு வரேன். உனக்கு என்ன வேணும்?"
"அந்த அக்கா வரச் சொன்னார்கள்ல. அங்கே போகலையா?"
"உனக்கு ஓக்கேன்னா போகலாம்"
"மெனக்கெட்டு மாடி ஏறி வந்து கூப்பிட்டுப் போறாங்க. போகலைன்னா நல்லாவா இருக்கும்?"
"சரி கிளம்பு"
"கொஞ்ச நேரம் இரு. குளிச்சிட்டு வரேன். 10 மணி நேரம் பஸ்ல வந்தது கசகசன்னு இருக்கு. சோப்பு வைத்திருக்கிறாயா?"
"என்னோடதுதான் இருக்கும். இரு வாங்கிட்டு வரேன்"
"ம்ம்... ஏன்டா வீட்டுல நீ மட்டும்தானே இருக்க?"
"ரூம் மேட் ஊருக்குப் போயிருக்கான். ஒரு வாரத்துல வந்துடுவான்"னு சொல்லிட்டு கடைக்குக் கிளம்பினேன்.
சோப்பு வாங்கிட்டு வர்றதுக்குள்ளே அக்கா குளிக்கப் பாவாடையை மாராப்பாகக் கட்டி கையில டவலோட ரெடியா நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
"இந்த வீடு நல்லாயிருக்குடா. எந்தத் தொந்தரவும் இல்லாம அமைதியா. இங்கே யாருமே வரமாட்டாங்க தானே?" சோப்பை வாங்கிக்கொண்டே கேட்டாள்.
"ம்ஹூம். ஈ காக்க கூட வராது. எல்லாரும் பிளாட்டோட சரி. எப்பவாவது வடாம், வத்தல் காயப் போட யாராவது வருவாங்க"
பாத்ரூம்ல போய்ப் பக்கெட்ல தண்ணியைத் திறந்துவிட்டாள். கொஞ்ச நேரத்துல கதவைத் திறந்து எட்டிப்பார்த்து, "எப்படிடா இங்கே குளிக்கிற? மூச்சு முட்டுது. ஜன்னல் கூட இல்லை. கதவு திறந்து வைத்துக்கொள்கிறேன்"னு சொல்லிட்டு முழுசாத் திறந்து வைத்துக்கொண்டாள்ட்டுப் பக்கெட்ல தண்ணியைத் திறந்துவிட்டாள்.
அங்கே குளிச்சா எனக்கே மூச்சு முட்டும். "எக்ஸாஸ்ட் ஃபேன் வேலை செய்யலை அக்கா"
அக்கா தண்ணியை மொண்டு குளிக்க ஆரம்பித்தாள். ஊர்ல கம்மாக்கரையில ஆம்பளை, பொம்பளை எல்லாம் ஒண்ணா குளிக்கிறதுதான். இருந்தாலும் இப்பக் கதவு திறந்திருக்கிறது எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருந்தது. மொபைலை எடுத்து நோண்டிக்கொண்டிருந்தேன். அப்பப்போ பாத்ரூம் பக்கம் கண்ணு போறதை தவிர்க்க முடியலை.
கதவு பக்கம் திரும்பி காலுக்குச் சோப்புப் போட ஆரம்பித்தாள். என்னதான் அக்காவாக இருந்தாலும், அவள் முனகுறது கேட்டு கையடிச்சு, ஓக்குறதையும் பார்த்துக்கொண்டே ரமாவைப் போட்டதுனால எனக்கு உணர்ச்சி வர்றதை கட்டுப்படுத்த முடியலை. வெளியே போயிடலாம்னு எழுந்தேன்.
"ஏன்டா, அம்மா கிட்ட போன் பேசினாயா?" தொடைக்கு மேலே பாவாடையைத் தூக்கிச் சோப்புத் தேய்த்துக்கொண்டே கேட்டாள்.
"நாலு மாசத்துக்கு மேலே ஆச்சு. நைட்டுக்கு பேசலாம்" அடித்தொடை வரைக்கும் தெரியச் சோப்புப் போட எனக்கு ஜட்டிக்குள்ளே முனுமுனுக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. ரெண்டு தொடையையும் தேய்த்துவிட்டு நிமிர்ந்து மாராப்புக் முடிச்சை அவிழ்த்துவிட்டாள். முலையோட மேல் பக்கம், அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா கை மட்டும் உள்ளே போய்ப் ரெண்டு முலையையும் மாத்தி மாத்தி அழுத்திப் பிசைந்து மசாஜ் பண்ணினாள். காம்பைப் பிடிச்சு நசுக்கி விடுறது அவள் கை ஆக்ஷன்ல நல்லாவே தெரிந்தது.
அடுத்து கை கீழே போச்சு. வயித்துல சோப்பைத் தடவிட்டு, லேசா முன்பக்கம் குனிந்துகொண்டே புண்டைல தேய்க்க ஆரம்பித்துவிட்டாள். என் சுன்னி ஜட்டிக்குள்ளே முட்டிக்கொண்டிருந்தது. நான் பார்த்தும் பார்க்காத மாதிரி ஆக்டிங் பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்.
கையப் பின்னாடி கொண்டு போய் குண்டிப் பக்கம் தேய்க்கும் போது மாராப்பு நழுவி இடுப்புக்கு வந்துவிட்டது. ரெண்டு முலையும் ஜமீன்தார் தோட்டத்து ஒட்டு மாங்காய் மாதிரித் தொங்கிக் குலுங்கியது. சோப்பு நுரையில காம்பு கரு கருன்னு தனியா விறைப்பாகத் தெரிந்தது.
நழுவின மாராப்பை அலட்சியமா வயித்துல வைத்து அழுத்திக்கொண்டே குண்டிக்குச் சோப்புப் போடுறதை நிறுத்தாமத் தேய்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு நிமிடத்துக்கு மேலே பத்தடி தூரத்துல அக்காவோட முலை தரிசனம் தெளிவா கிடைத்தது.
அக்கா என்னை ரொம்பக் கேவலமா நினைச்சுடுவான்னு வெளியே போக எழுந்தேன். குண்டியிலிருந்து கைய எடுத்துட்டு அக்கா என்னைப் பார்த்து ஒரு மாதிரிச் சிரித்துக்கொண்டே சாவகாசமா மாராப்பை மேலே தூக்கிவிட்டாள். அவளோட சிரிப்பே அக்கா முலை எப்படி இருக்குன்னு கேட்கிற மாதிரி இருந்தது.
அதுக்கப்புறம் எனக்கு முதுகுல காட்டிக்கொண்டே குளிச்சு முடிச்சிட்டு, டவலைக் கட்டிக்கிட்டு வந்தாள். நான் எழுந்து வெளியே போய் அடுத்த சிகரெட்டைப் பத்த வச்சேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு அக்கா கூப்பிடுகிற சத்தம் கேட்க உள்ளே போனேன்.
உள் பாவாடை மட்டும் கட்டிக்கிட்டு ப்ரா போட்டுக்கொண்டிருந்தாள். என்னைப் பார்த்ததும் திரும்பி நின்றுக்கொண்டு, "இந்த ஹூக்கை கொஞ்சம் மாட்டி விடுடா. ப்ரா எல்லாம் சின்னதா போய்விட்டது. போடவே முடியலை. புதுசா, கொஞ்சம் பெருசா ரெண்டு வாங்கணும்"னு சொன்னாள்.
அவளை அந்த கோலத்துல பார்க்கும்போது மலையாள பிட்டுப் பட போஸ்டர் மாதிரியே இருந்தது. அவ குளிக்கும் போது கிளம்புனது கூட இன்னும் அடங்கலை. இப்ப இன்னும் கொஞ்சம் சூடேறிச்சு. கிட்ட போய்த் ஹூக்கை இழுத்து மாட்டினேன். அவ சொன்னது சரிதான். ப்ரா ஏகத்துக்கும் டைட்டா இருந்தது.
வெறும் முதுகுல என் கை பட்டதும் அக்கா நெளிய ஆரம்பித்துவிட்டாள். ஹூக்கை மாட்டி முடிக்கிறதுக்குள்ளே முலையோட பக்கவாட்டில் கை தாராளமாத் தொட்டது.
"சீக்கிரம் டிரஸ் பண்ணிட்டு கிளம்பு"ன்னு சொல்லிட்டுப் பாத்ரூமுக்குப் போனேன்.
ஒரு வழியா 9:30-க்கு ராணி வீட்டுக்குப் போனோம். கேசவன் கடையில இருந்தார். அக்கா செம செக்ஸியாத் தொப்புள் தெரியிற மாதிரிப் புடவை கட்டி இன்னைக்குத்தான் பார்த்தேன்.
ஜாக்கெட் கூடப் பாதி முலை தெரியிற மாதிரி லோ கட்டா இருந்தது. முந்தானையை நல்லா ஏத்தித் தோள்ல பின் குத்தியிருந்தாள்.
"வாப்பா, வா சாந்தி. வருவீங்களோ, வரமாட்டீங்களோன்னு டவுட்டாவே இருந்தது" ராணி பாசமா சொன்னாள்.
"இவன் வேண்டாம்னு தான் சொன்னான். நான் தான் இழுத்துட்டு வந்தேன்" சாந்தி என்னை போட்டுக் கொடுத்தாள்.
"வரலைன்னா சமைச்சது எல்லாத்தையும் எடுத்துக்கிட்டு அங்கே வந்திருப்பேன்" ராணி என்னை முறைத்துக்கொண்டே சொன்னாள்.
பொம்பளைங்க ரெண்டும் கிச்சன்ல புகுந்துகிட்டு, பேச்சும் சிரிப்புமா 20 நிமிடம் போச்சு. நான் மட்டும் தனியா உட்கார்ந்திருந்தேன். கேசவன் 10:00 மணிக்கு வந்ததும் சாப்பிட ஆரம்பித்தோம். ராணி நைட்டி போட்டு மொத்தமா மூடிக்கொண்டிருந்தாள்.
அக்கா குனிஞ்சு சாப்பிடும்போது முலை வெடிப்பு நல்லாத் தெரிந்தது. முன்பக்கம் உட்கார்ந்திருந்த கேசவன் அக்கா முலையை ரசிச்சுப் பார்த்துக்கொண்டே சாப்பாட்டை ருசித்துக்கொண்டிருந்தார். அக்காவும் அவர் பார்க்கிறது தெரியாத மாதிரியே அலட்சியமாகக் காட்டிக்கிட்டே சாப்பிட்டாள்.
அவர் பொண்டாட்டியை நாம் போட்டுட்டோம். இனியும் போடுவோம். நம்ம அக்காவை அவன் பார்த்தாக் குறைஞ்சா போய்விடும்னு நானும் கண்டுக்கலை. ராணி அவங்க ரெண்டு பேரையும் கவனிச்சிட்டு, ஓரக்கண்ணால எனக்குச் சிக்னல் காட்டினாள். நானும் பரவாயில்லைன்னு சிக்னல் காட்டினேன்.
11:00 மணிக்கு அக்காவைக் கூட்டிக்கிட்டு ரூமுக்கு வந்து சேர்ந்தேன். நான் எல்லாத்தையும் அவிழ்த்துப் போட்டுட்டு லுங்கியைப் கட்டிக்கொண்டேன். சென்னைச் சூடு ரூமுக்குள்ளே தகித்தது.
"என்னடா இங்கே இவ்வளவு சூடா இருக்கு. நீ எப்படி இங்கே இருக்க?" அக்கா ஃபேன் பக்கத்துல உட்கார்ந்துகொண்டு சொன்னாள்.
"எனக்குப் பழகிப் போச்சுக்கா. எப்பவும் ரூம் கதவெல்லாம் திறந்து வச்சிட்டுதான் தூங்குவோம். அது இருக்கட்டும். நீ எதுக்கு இங்கே வந்த? உனக்கும் அம்மாவுக்கும் என்னதான் பிரச்சினை?"
அக்கா ரொம்ப நேரம் அமைதியா உட்கார்ந்திருந்தாள்.
"அந்தக் கருமத்தை நான் எப்படிச் சொல்றதுன்னே தெரியலை" அக்கா விசும்ப ஆரம்பித்தாள்.
"சொன்னாத்தானே சரி பண்ண முடியும். இப்ப அம்மா தூங்கியிருக்கும். இல்லன்னா போன் போட்டுப் பேசித் தீர்த்துக்கலாம். அழாம விஷயத்தைச் சொல்லு"
அக்கா கண்ணைத் துடைத்துக்கொண்டு விஷயத்தை ஆரம்பித்தாள்.
"நாலு மாசத்துக்கு முன்னாடி, எனக்கு உடம்பு சரியில்லை. மூணு நாளா ஜூரம் அடிச்சுப் படுத்த படுக்கையா கிடந்தேன். ஒரு நாள் ராத்திரி ஒரு மணி இருக்கும். அப்பத்தான் ஜூரம் விட்டு நல்லா வேர்த்துச்சு. முழிச்சுப் பார்த்தா மாமாவைக் காணோம். ஒண்ணுக்குப் போயிருப்பார் போலன்னு நினைச்சேன். எனக்கும் ஒண்ணுக்கு வர மாதிரி இருந்தது. எழுந்திருச்சு கொல்லைக்குப் போகலாம்னு போனேன். அடுப்படியில பார்த்தா..." அக்கா மறுபடியும் விசும்ப ஆரம்பித்துவிட்டாள்.
"அழாதே அக்கா. என்னன்னு சொல்லு"
"அங்கே அம்மாவும் மாமாவும்... கர்மம் கர்மம்... ரெண்டு பேரும் ஒட்டுத்துணியில்லாம பண்ணிக்கொண்டிருந்தாங்க... அய்யோ... கடவுளே" அக்கா 'ஓ'ன்னு அழ ஆரம்பித்துவிட்டாள்.
எனக்கு ஒரு நிமிடம் தலை சுத்திவிட்டது. அம்மாவா இப்படி? ச்சீ... என்ன இழவுப் பஞ்சாயத்துடா இது. எனக்கு என்னச் சொல்றதுன்னே தெரியலை.
"நீ சென்னைக்கு வந்ததுலேருந்தே இது நடக்குது. எனக்குத்தான் தெரியலை. இந்தக் கொடுமையை யார் கிட்ட சொல்லி அழ? அவர் என்னடான்னா, இதெல்லாம் கண்டுக்காதேன்னு சொல்கிறார். அம்மாவும் ஒதுங்கிப் போற மாதிரி இல்லை"
"அப்பாவுக்குத் தெரியுமா?"
"ம்ஹும். இல்லை. அவரு திண்ணையில படுத்துத் தூங்கிட்டு, கடைக்குப் போறது, திரும்ப வந்து திண்ணையில படுத்துத் தூங்குறது. இதை விட்டா ஒரு கருமாந்திரமும் தெரியாது"
"நீ இங்கே வந்துட்டா எல்லாம் சரியாயிடுமா? மாமாவை உடனே வீடு பார்க்கச் சொல்லி காரைக்குடிக்குப் போய்விடு. அதுதான் சரியா வரும்"
"அந்த இழவுதான் ஒண்ணும் ஆக மாட்டேங்குது. எப்ப கேட்டாலும் காசு இல்லை, பணம் இல்லைன்னு சொல்லியே காலத்தை ஓட்டுகிறான் பாவிப் பயல்"
இதுவே கனகாம்பரியைச் சந்திக்குறதுக்கு முன்னாடி இந்த விஷயம் எனக்குத் தெரிய வந்திருந்தா, அருவாளை எடுத்துக்கிட்டுப் போய் ரெண்டு பேரையும் வெட்டியிருப்பேன். இப்பச் செக்ஸ் விஷயத்துல எனக்குக் கொஞ்சம் தெளிவு வந்துவிட்டது. பொம்பளைங்க மனசு, எண்ணம் எப்படி இருக்கும்னு ஓரளவுக்கு என்னால ஊகிக்க முடியுது. ரொம்ப நேரம் யோசிச்சேன்.
"சரி நீ ரெண்டு நாள் இருந்துட்டுப் போ. நான் பணம் ஏற்பாடு பண்ணித்தருகிறேன். உடனே வீடு பார்த்துட்டு கிளம்பிப் போய்விடு"
"இதெல்லாம் என்ன ஏதுன்னு கேட்க மாட்டியா? அப்படியே விட்டுட்டுப் போயிடணுமா?" அக்கா கோபமாக் கத்தினாள்.
"நான் சொல்றதை கொஞ்சம் பொறுமையா கேளு. ஆரம்பத்துல எல்லாம் ஒழுங்கு மரியாதையாகத்தான் இருந்தாங்க. இப்ப ஏன்னு யோசிச்சியா? எல்லாத்துக்கும் காரணம் நீதான்"
"இதப் பாரு. எனக்கு நல்லா வாயில வந்துடும். நான் தான் அந்தாளைப் போயி எங்க அத்தாகிட்ட படுன்னு அனுப்பிவச்சேனா? இந்த வயசுல அவ தெனவெடுத்து அலையிறாள். என்ன குத்தம் சொல்கிறாய்? ஊர் உலகத்துல அம்மா வீட்டுல யார் இல்லையா? எல்லார் வீட்டுலேயும் இப்படித்தான் நடக்குதா?" அக்கா படபடன்னு பொரிந்தாள்.
"நீ வீட்டுல இருக்கிறதுல ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால், நடந்துகிட்ட முறைதான் தப்பு"
"நான் என்ன தப்பா நடந்துகிட்டேன்?" அக்கா அதிர்ச்சியாக் கேட்டாள்.
"ஒரு வயசுப் பையன் வீட்டுல இருக்கான். வயசானாலும் அம்மாவும் உணர்ச்சியுள்ள பொம்பளைதான். அவங்களும் அதே வீட்டுக்குள்ளேதான் இருக்காங்க. ஆனால் நீயும் மாமாவும் தினமும் அடிக்கிற கூத்து ஏழு வீட்டுக்குச் சத்தம் கேட்குது. சும்மா இருக்கிற சங்கை ஊதிக் கெடுத்தது மாதிரி, அடங்கிப்போனதையெல்லாம் ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து எழுப்பி விட்டுட்டு இப்பக் குத்துது, குடையுதுன்னு கண்ணைக் கசக்கி என்ன பிரயோஜனம்?"
அக்கா தலையில கை வைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்துட்டாள். அவளே யோசிச்சுத் தப்பை உணரட்டும்னு நானும் எதுவும் பேசலை.
அம்மாவும் அப்பாவும் ஒண்ணா இருந்து பத்து பதினைந்து வருஷத்துக்கு மேலே இருக்கலாம். நான் ஸ்கூல் படிக்கிற காலத்துலேருந்து அப்பா திண்ணையிலதான் படுத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அக்கா வயசுக்கு வந்து வீட்டுல இருந்ததும் அதுக்கு ஒரு காரணமா இருக்கலாம். அம்மா மட்டும் என்ன கல்லிலயா செஞ்சது? அதுக்கும் ஆசா பாசம் இருக்கத்தான் செய்யும்.
மாமா அதை யூஸ் பண்ணியிருப்பார். 48 வயசுலேயும் அம்புஜம் மாமி ஓலுக்கு அலையிறாள். அம்மா பாவம் தான். வீட்டுக்குள்ளே இல்லாம வெளி ஆளா இருந்தா பிரச்சினை வந்திருக்காது.
"சரி, இப்ப நான் என்ன செய்ய?"
"இது வேற யாருக்காவது தெரியுமா?"
"அது வந்து, நானும் அம்மா சண்டை போடுறது எதுக்குன்னு ரமாவுக்குத் தெரிந்துவிட்டது. அவள்தான் என்னை இங்கே அனுப்பிவிட்டாள்"
"அண்ணிக்குத் தெரிஞ்சா பிரச்சினையில்லை. விஷயம் வெளியே போகாது. அதனால நீ இதை இதோட விட்டுட்டு மறந்துவிடு. சட்டுபுட்டென்று வீட்டைப் பார்த்துக்கொண்டு கிளம்பிப் போய்விடு. அப்புறம் ஒரு வருஷத்துக்கு ஊர் பக்கம் வராத. நாளாக நாளாக எல்லாம் சரியாயிடும்"
"நல்லாப் பேசக் கத்துக்கிட்டாய்டா. உனக்கு இருக்கிற தெளிவு எனக்கு இல்லை. எல்லாம் என் தப்புதான். உனக்கும் ரொம்பக் கஷ்டமாகத்தான் இருந்ததா?"
"இப்ப எதுக்கு அதைப் பேசிக்கிட்டு?"
"ம்ம்ம், ரமா விஷயம் எனக்கும் தெரியும். பெரிய யோக்கியன் மாதிரி பேசாத" அக்கா என்னை ஒரு மாதிரியாப் பார்த்துக்கொண்டே சொன்னாள். இப்ப நான் தலையைக் குனிந்துகொண்டேன்.
என் தாடையைப் பிடிச்சுத் தலையை நிமிர்த்தி, "நீ சங்கடப்படாதேடா. நான் தப்பா நினைக்கலை. நீ இவ்வளவு நேரம் சொன்ன விஷயம் ரொம்பச் சத்தியமான உண்மைதான். உணர்ச்சி எல்லாருக்கும் ஒண்ணுதான்"
அக்கா கண்ணுல இப்ப துக்கம் இல்லை. தெளிவா இருந்தது. இமை ஓரத்துல கண்ணீர் ஒரு சொட்டு உறைஞ்சு போயி இருந்ததைத் துடைச்சு விட்டேன்.
"மணி 12:00 ஆகப் போகுது. படுத்துத் தூங்கு"ன்னு சொல்லிட்டுப் பாயை விரிச்சு, தலையணையை எடுத்துப் போட்டேன்.
"நைட் லேம்ப் இல்லை. லைட் ஆன் பண்ணி இருக்கட்டுமா?"
"வேண்டாம். எனக்கு வெளிச்சம் இருந்தா தூக்கம் வராது. ஆஃப் பண்ணிடு, நான் பாத்ரூம் போயிட்டு வரேன்"னு சொல்லிட்டு எழுந்து போனாள்.
